Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эрнест Август, Йорк және Олбани герцогы (17 қыркүйек 1674 – 14 тамыз 1728), Ұлыбритания королі Георг I-нің кіші інісі болған. Ол өмірінің алғашқы бес жылын Оснабрюкте өткізді, әкесі Брансвик-Люнебург герцогы болғанға дейін, содан кейін отбасы Ганноверге көшті. Оның білімі сол заманғы дәстүрлерге сәйкес келіп, неміс князьдерінен шетелдік сарайларға сапар шегіп, байланыс орнатып, дипломатиялық қарым-қатынастарды жүргізуді үйренуі күтілді. 1687 жылдың жазында ол Амстердам арқылы Версальдегі француз сарайына сапар жасады. Ол онда болғанда, екі бауыр француз патшалық отбасында ыстық қабылданды.
Ernest Augustus, Duke of York and Albany (17 September 1674 – 14 August 1728), was the younger brother of George I of Great Britain. and the first five years of his life were spent in Osnabrück, until his father became Duke of Brunswick Lüneburg and the family moved to Hanover. His education followed the customs of the time, by which German princes were expected to travel to foreign courts to make contacts and learn how to conduct diplomatic relations. In summer 1687, he visited the French court at Versailles via Amsterdam. While there, the two brothers were popular with the French royal family.
Әскери мансап
Францияға сапардан кейін ол сол кездегі жас неміс ханзадаларының көптен пайдаланған жолымен жүріп, әскерде қызмет етті. Оның отбасы мүдделері император Леопольд I-нің мүдделерімен үйлесті, сондықтан ол Тоғыз жылдық соғыста француздерге қарсы күресті және 1693 жылы Неервинден шайқасына қатысты. Ол Испания мұрагерлік соғысы кезінде әскери қызметін жалғастырды және 1708 жылы Лиль қамалына белсенді қатысты. Әкесі қайтыс болғаннан кейін, үлкен ағасы Джордж барлық жерлерін мен құлықтарын, соның ішінде сайлаушы титулын мұраға алды. Әкесі сайлаушы болу үшін орындауы тиіс талаптардың бірі ретінде, тұңғыш балаға мүлік беру құқығын қабылдады, осылайша кіші ұлдарын мұрадан шығарды. Төрт ағасынан өзгеше, Эрнест Август бұл өзгеріске қарсылық танытпады; оның нәтижесінде ол Джорджпен жақсы қарым-қатынаста болды, ол оған сенді. Ол Ханновердегі Херренхаузендегі ағасының сарайындағы маңызды тұлға болды, дипломатиялық қонақтарды қабылдады және сарайдың мәдени өміріне белсенді қатысты. Оның ықпалы Генделге сарайда Капельмейстер лауазымын алуға көмектескен болуы мүмкін.
After his visit to France, he trod the well worn path for young German princes of those times and served as a soldier. His family interests were aligned with those of Emperor Leopold I and so he fought against the French in the Nine Years' War and was present at the Battle of Neerwinden in 1693. He continued his military career during the War of Spanish Succession and was actively engaged in the Siege of Lille (1708). After his father's death, his elder brother George inherited all his lands and titles, including the electorate. His father, as part of the conditions he had to fulfil to acquire an electorship, had adopted primogeniture, thus disinheriting younger sons. Unlike his four elder brothers, Ernest Augustus did not oppose this change; consequently he got on well with George, who trusted him. He was a prominent member of his brother's court at Herrenhausen, in Hanover, receiving diplomatic visitors and taking an active role in the cultural interests of the court. His influence may have helped secure the position of Kapellmeister for Handel at the court.
Династиялық рөл
Британдық таққа отырғанда Джордж Лондонға көшіп барды, ал Эрнест Август Брансвик-Люнебургтегі отбасының аға басшысы болды. Осылайша ол, атағы болмаса, регенттің барлық функцияларын өзіне алды және Джорджтың жеті жасар немересі Фредерик Льюистің қамқорлығын өз мойнына жүктеді – ол болашақ Уэльс принсі және үшінші Георгтың әкесі болатын еді. Фредерик Германияда қалды, бұл халықты және амбициялы көрші мемлекеттерді отбасының неміс жерлеріне берілгендігіне сендіру мақсатында жасалған дипломатиялық қадам болды. 1715 жылы Трир курфюрсі Карл Жозеф қайтыс болғаннан кейін, Вестфалия шартының талаптарына сәйкес, Оснабрюк князь-епископы протестант болуы керек еді. Бұл лауазым, Киелі Рим империясының ханзадасы және тәуелсіз князьдіктің билеушісі ретінде, шарт бойынша католиктер мен лютерандар арасында кезектесіп отыруға тиіс болды. Әдетте, протестанттарға кезек келгенде, Велф үйінің өкілі бұл қызметті атқарды. Эрнест Августтың ағасы Максимилиан Вильгельм Брансвик-Люнебург католик болғандықтан, король Георг Эрнест Августты Оснабрюк соборының сайлауына ұсынды. Бұл лауазым тек құрметті атақ емес еді, сондықтан Эрнест Август уақытын Оснабрюк сарайы мен Херренхаузендегі сарай арасында бөліп отыруға мәжбүр болды. 1716 жылы Эрнст Англияға сапар шекті, онда 1716 жылдың 29 маусымында Йорк және Олбани герцогы және Ольстер графы титулы берілді. 1718 жылдың 30 сәуірінде (ескі стиль бойынша) ол немере інісі Фредерикпен бірге, кейіннен Уэльс принці болғанмен бірге, Орден иесі аталды.
With his accession to the British throne, George moved to London and Ernest Augustus took on the mantle of the senior head of the family in Brunswick Lüneburg. In this capacity, he became regent in all but name, and took on the duty of care for George's seven year old grandson, Frederick Lewis, the future Prince of Wales and father to be of George III. Frederick was left in Germany as a diplomatic move, to reassure the populace and any ambitious neighbouring states of the family's continuing commitment to its German lands. Upon the death of Charles Joseph, Elector of Trier, in 1715, under the terms of the Treaty of Westphalia, it was the turn of a Protestant to become Prince Bishop of Osnabrück. This position as a Prince of the Holy Roman Empire and ruler of an independent principality had to alternate between Catholics and Lutherans according to the treaty. Usually a member of the House of Welf held the office whenever the turn came to Protestants. As Ernest Augustus's elder brother Maximilian William of Brunswick Luneburg had become a Catholic, King George nominated Ernest Augustus to be elected by the Osnabrück cathedral chapter. The position was not just an honorific, and so Ernest Augustus had to divide his time between Schloss Osnabrück and the court at Herrenhausen. In 1716, Ernst visited England where, on 29 June 1716, he was created Duke of York and Albany, and Earl of Ulster. On 30 April 1718 (OS), he was created a Knight of the Garter together with his grand nephew Frederick, later Prince of Wales.
Өлім
Ұлыбританияда болғаннан кейін Эрнест Август бұрынғы өміріне оралып, уақытын Оснабрюк сарайы мен Херренхаузен сарайы арасында бөлісе берді, сонымен қатар екі мемлекеттің істерін де белсенді түрде басқарды. Ол 1728 жылдың 14 тамызында Оснабрюкте қайтыс болды және сол жерге жерленді. Бір жыл бұрын оның інісі Георг I де сапарда қайтыс болған еді. Эрнест Август гомосексуал болған деп есептеледі, ол ешқашан үйленбеген. Оның қайтысымен бірге британдық және ирландтық ақсүйектік титулдары тоқтатылды.
After his sojourn in Great Britain, Ernest Augustus returned to his previous life and continued to divide his time between Schloss Osnabrück and the court at Herrenhausen, while actively managing the affairs of both states. He died at Osnabrück on 14 August 1728 (NS) and was buried there. One year earlier his brother George I had also died there on a journey. Believed to be homosexual, Ernest Augustus never married. Upon his death, his British and Irish peerages became extinct.