Сент-Луис Кардиналс: Тарих және дамуы

Кіріспе

Жоқ. 1960 жылдан 1987 жылға дейін Сент-Луис қаласында ойнаған Ұлттық футбол лигасының командасы. Сент-Луис Кардиналдары – Миссури штатының Сент-Луис қаласындағы кәсіби бейсбол франшизасы, ол Үлкен Бейсбол лигасының (MLB) Ұлттық лигасында (NL) өнер көрсетеді.

Крис фон дер Ахе (1882-1898)

Крис фон дер Ахе – «Кардиналс» франшизасының алғашқы иесі болды, ол заманда «Браун Чулки» деп аталатын және спортпен байланысты көптеген элементтерді алғаш рет енгізді. Дүкен иесі және салон ұстаған неміс иммигранты, ол спортта ешқандай тәжірибесі болмаса да, оның әлеуетін байқады. Ол қызметкерлері мен қарсыластары арасында қарама-қарсылық тудырды: фон дер Ахе – Сент-Луисте және өз командасында үлкен танымалдылыққа ие болған, бірақ қарсылас иелері тарапынан жек көрілген, жарқын және жомарт кәсіпкер болды. Ол кіру билеттерінің бағасын төмендетуге, жексенбі күндері ойындар өткізуге және стадионда сыра сату орындарын ашуға дайын болды, бұл практиканы Ұлттық лига фон дер Ахе кезінде тыйым салған. Ол өз замандастарынан өзгеше, пайда таба білген иелердің бірі болды, ал оның қарсыластарынан құралған Американдық қауымдастығы ақырында банкротқа ұшырады. Ұлттық лиганың иелері, мысалы Альберт Сполдинг, қазіргі ойында кең таралған оның жарнамалық тәсілдеріне наразылық білдірді. Чарли О. Финли, Ларри МакФайл және Билл Вик кейіннен «стадион клубы» және «судан сырғану» сияқты көңіл көтеру шараларын қолданды. 1881 жылы «Браунс» командасы бейресми жарыстардан 25 000 доллар пайда тапқаннан кейін, фон дер Ахе команданың қалған акционерлерін 1800 долларға сатып алды. Бейсболдың Цинциннатиде бұрыннан бар танымалдылығы және Питтсбург, Филадельфия және Балтимор сияқты басқа қалалардағы танымалдылығының артуына байланысты, жаңа лига құруға уақыт жеткен еді. Сол жылдың соңында фон дер Ахе басқа иелер мен қаржыгерлермен бірге «Браун Чулки» командасымен бірге Американың бейсбол клубтары қауымдастығын құрды. 1899 жылы АА-ның ең табысты иесі фон дер Ахе банкротқа ұшырағандықтан «Браунс» командасын сатуға мәжбүр болды. 1925 жылы ол Бранч Рикиді ойын алаңынан кеңсеге ауыстырды және екінші базадан Роджерс Хорнсбиді ойыншы-басқарушы етіп тағайындады. Бридон сондай-ақ, «Американ лигасының қарсыласы» Сент-Луис «Браунс» командасының иесі Фил Боллды «Кардиналс» командасына «Спортсмендер паркіне» көшуге рұқсат беруге көндірді. Бұл оған қираған «Робисон Филд» жерін қала мен трамвай компаниясына 275 000 долларға сатуға, қарыздарын өтеуге және Рикидің қадағалауымен ресми, келісімшартпен байланыстырылған кіші лига ферма жүйесін құруға мүмкіндік берді. Бұл стратегия қазіргі кіші лига жүйесіне айналды, ал «Кардиналс» командасы оны сол кездегі кіші лига командаларының ойыншылары үшін «Нью-Йорк Янкиз» және «Нью-Йорк Джайентс» сияқты ірі лига командаларымен бәсекелесуден сақтану үшін пайдаланды. Минор лига бейсболы ұйымдасқан бейсболмен бірге туғанымен, ол кез келген кәсіби спорттағы ойыншы дамытудың алғашқы жүйесі болды. 1920 және 1947 жылдар аралығында «Кардиналс» командасы 2470 жеңіс және 1830 жеңіліс тіркеді, жеңіс көрсеткіші .574 құрады. 1947 жылы ол «Кардиналс» командасын Фред Сейге және Роберт Ханнеганға сатқанда, бағасы 3 миллион доллар болды, ол кезде бейсбол тарихындағы ең ірі мәміле болды.

Chris von der Ahe was the first owner of the Cardinals franchise, then known as the Brown Stockings and pioneered many of the elements commonly associated with the sport at the game. A German immigrant who made his way as a grocer and saloon owner, he saw potential in the sport without otherwise having any other background in it. He also became a polarizing figure with his employees and rivals: Von der Ahe was a flamboyant and magnanimous entrepreneur who gained enormous popularity in St. Louis and his team but was reviled by rival owners. He was marked by a willingness to charge lower admission rates, encouraging play on Sundays, and opening beer concessions at the stadium, a practice that the National League prohibited during Von der Ahe's time. He also was one of the few owners to make a profit during his time, in contrast with his rival owners, whose American Association eventually collapsed due to bankruptcy. National League owners such Albert Spalding bristled at his promotional techniques that became common to today's game. Charlie O. Finley, Larry McPhail, and Bill Veeck eventually employed sideshow attractions, like the "stadium club" and the shoot the chute. In 1881, after the Browns profited $25,000 from playing a season's worth of informal contests, Von der Ahe bought out the team's remaining stockholders for $1,800. With baseball's already existing popularity in Cincinnati and increasing popularity in other cities such as Pittsburgh, Philadelphia and Baltimore, the time was right for a new league. Late that same year, along with other owners and financiers, Von der Ahe formed the American Association of Base Ball Clubs with the Brown Stockings. In 1899, von der Ahe, once the most successful owner in the AA, was forced to sell the Browns due to bankruptcy. In 1925, he moved Branch Rickey from the dugout to the front office and promoted second baseman Rogers Hornsby to player manager. Breadon also convinced cross town American League rival St. Louis Browns owner Phil Ball to allow the Cardinals to move into Sportsman's Park. This allowed him to sell the dilapidated Robison Field property for a total of $275,000 to the city and a trolley company, clear their debts, and, with Rickey's oversight, establish an official, contractually linked minor league farm system. This strategy developed into the current minor league system and the Cardinals used it to circumvent the practice of bidding against the more affluent Major League teams such as the New York Yankees and New York Giants for players from minor league teams, which at that time were unaffiliated. Although Minor League Baseball has existed as long as baseball has been organized, it was the first player development system of its kind in any professional sport. Between 1920 and 1947, the Cardinals compiled a record of 2,470 1,830 for a winning percentage of .574. When he sold the Cardinals to Fred Saigh and Robert Hannegan in 1947, the price was $3 million, at the time the largest transaction in baseball history.

Фред Сай (19471953)

1947 жылғы бейсбол маусымының соңында Сай Cardinals-тың ұзақ жылғы иесі Сэм Бридон сатуға ниеттенгенін білді. Бридон екі мәселеге тап болды. Ол простата рагымен ауырып, жоспарланған жаңа стадион салуға жер таба алмады. Cardinals 1920 жылдан бері Спортсмендер паркін қаланың тағы бір ірі лига командасы, Америка лигасының Браунс командасынан жалға алып келген. Cardinals қаладағы ең танымал команда ретінде Браунс командасын ұзақтан бері басып озды, ал Бридон өзінің жеке стадионын салуды қалады. Ол стадион салуға 5 миллион доллар бөліп қойған еді және ақшаға салық төлеуге дейін оны салу үшін бес жылдық мерзім аяқталуға жақын еді. Сай Бридонды Cardinals-ты өзіне сатуға көндірді, оның 5 миллион долларлық қорына салық төлеуге міндетті болмайтынына кепілдік берді. Оны одан әрі сендіру үшін Сай Роберт Ханнеганды кіші серіктес ретінде шақырды. Ханнеган Сент-Луис қаласының белгілі бизнесмені, АҚШ-тың бұрынғы пошта бастығы және президент Гарри Трумэннің сенімді досы болды. 4 миллион долларлық келісім 1947 жылдың соңында жасалды. Сай мұраға ауыспалы команда алды. Cardinals 1926 жылдан бері тоғызыншы Ұлттық лиганың жеңімпазы және алтыншы Әлемдік серияның чемпионы болғанмен, ұйым ретінде ыдырай бастады. Бес жыл бұрын Бридон аңызға айналған бас менеджер Бранч Рикиді жұмыстан шығарған, ол тез арада Бруклин Доджерс командасында қайта пайда болды. Сонымен қатар, Браунс командасы, жаңа иесі Билл Вик басшылығымен, Cardinals-ты қаладан қууға белсенді күш салды. 1949 жылдың қаңтар айында денсаулығы нашарлаған Ханнеган командадағы үлесін Сайге өткізді. Ханнеган сол қазан айында жүрек ауруынан қайтыс болды. Жеке иегер ретінде Сайдың ерекше әрекеттеріне 1950 жылдың желтоқсанында бейсбол комиссары Хэппи Чандлерді (оны келісімшартын жаңартпау арқылы) қызметтен шеттетуге бейсбол иелерін жетектеу және жергілікті теледидардан түскен табысты бөлісуді ұсыну кірді. Алайда Сайдың салықтан қашу схемасы және оның басқа да күмәнді әрекеттері көп ұзамай ашыққа шықты. Ол Индиана штатындағы Терре-Хот федералдық түрмесінде бес ай өтті және 1953 жылдың қараша айында жақсы мінез-құлқы үшін мерзімінен бұрын босатылды. 1953 жылдың ақпан айында комиссар Форд Фриктың қысымымен Сай Cardinals-ты сатуға шығарды. Алайда, Хьюстон тобымен соңғы келісімге қол жеткізуге азда қалғанда, Сай Cardinals-ты Сент-Луис қаласындағы сыра зауыты Anheuser Busch компаниясына сатты. Anheuser Busch-тың ұсынысы ($3.75 миллион) қаладан тыс іздеушілердің ұсынғаннан әлдеқайда төмен болғанымен, Anheuser Busch президенті Гасси Буш Сайды азаматтық мақтаныш ақшадан маңыздырақ екеніне көндірді. Бұл Cardinals-тың Сент-Луисте қалатынын қамтамасыз етті. Одан кейін Cardinals Браунс командасынан Спортсмендер паркін сатып алды. Бәсекелестік жойылғаннан кейін, Браунс командасы маусым соңында қаладан кетіп, Балтимор Ориолс командасына айналды.

At the end of the 1947 baseball season, Saigh got wind that longtime Cardinals owner Sam Breadon wanted to sell. Breadon faced two problems. He was ill with prostate cancer, and he had been unable to find land on which to build a planned new ballpark. The Cardinals had rented Sportsman's Park from the city's other major league team, the American League Browns, since 1920. The Cardinals had long since surpassed the Browns as the city's most popular team, and Breadon wanted to build a park of his own. He had set aside $5 million to build a park, and was facing the end of a five year deadline to build it before having to pay taxes on that money. Saigh persuaded Breadon to sell the Cardinals to him, with the assurance that he wouldn't have to pay taxes on his $5 million fund. To further put him at ease, Saigh brought in Robert Hannegan as a minority partner. Hannegan was a prominent St. Louis businessman, former United States Postmaster General, and confidante of President Harry Truman. The $4 million deal closed in late 1947. Saigh inherited a team in transition. The Cardinals, though then just one year removed from their ninth National League pennant and sixth World Series championship since 1926, had begun to decay as an organization. Five years before, Breadon had forced out legendary general manager Branch Rickey, who had quickly resurfaced with the Brooklyn Dodgers. Meanwhile, the Browns, under new owner Bill Veeck, began a concerted effort to drive the Cardinals out of town. In January 1949, Hannegan, suffering from poor health, his share of the team to Saigh. Hannegan died that October of heart disease. As sole owner, Saigh's notable actions included leading other baseball owners to oust (by not renewing his contract) Commissioner of Baseball Happy Chandler in December, 1950 and proposing revenue sharing of local television revenues. However, the tax dodge Saigh used soon came to light, as well as other questionable practices on his part. He served five months at the federal penitentiary in Terre Haute, Indiana, leaving in November 1953 when he was given parole for good behavior. In February 1953, under pressure from Commissioner Ford Frick, Saigh put the Cardinals up for sale. However, just before he was due to reach a final agreement with the Houston group, Saigh sold the Cardinals to Anheuser Busch, the St. Louis based brewery. Although Anheuser Busch's offer was far less ($3.75 million) than what out of town suitors had on the table, Anheuser Busch president Gussie Busch persuaded Saigh that civic pride was more important than money. This all but assured that the Cardinals would stay in St. Louis. Shortly afterward, the Cardinals bought Sportsman's Park from the Browns. With their remaining leverage gone, it was the Browns who left town by the end of the season, becoming the Baltimore Orioles.

Anheuser-Busch (1989-1995) - бұл компанияның негізгі өнімдері.

Сент-Луис Кардиналс тарихы (1990–қазіргі уақыт)

ДеВит, Баур және Хансер (1996 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

Кардиналдар тарихының басқа кезеңдеріндегідей, сатып алушы команданы Сент-Луис қаласында қалдыра ма деген күмән туды, себебі қаланың "кішкентай нарық" статусы клубтың бәсекеге қабілеттілігіне кедерес келтіреді. Мұндай жағдай 1947 жылы Сэм Бридон Кардиналдарды сатқанда болды: сол кездегі NL президенті Форд Фрик Бридонға Кардиналдарды Чикагоға көшіру туралы ұсыныс жасады. 1995 жылы AB Кардиналдарды сатуға шығарғанда, клубты Сент-Луисте қалдыратын сатып алушы табуға ниетті екенін жариялады. 1996 жылдың наурызында AB команданы 147 миллион долларға Саут-Уэст банкінің Дрю Баур, Хансер және Девитт кіші бастаған серіктестікке сатты. Баур тобы гараждарды тағы бір инвестициялық топқа сатты, нәтижесінде франшизаны сатып алудың таза құны шамамен 100 миллион долларға жетті, бұл сатып алудың таза бағасы сол кездегі Financial World бағалауынша команданың 110 миллион долларлық құнынан 10 миллион долларға арзан болды. Қазіргі Цинциннати Редс командасының иесі Боб Кастеллини және ағайынды Томас Уильямс пен У. Джозеф Уильямс кішілер Баур-Девитт тобының команданы сатып алуына дейін Кардиналдардың үлесіне ие болған. 2005 жылы Редс командасын сатып алу үшін топтың қалған бөлігі Кастеллини мен Уильямс ағайындыларының акцияларын сатып алды, олардың жалпы үлесі шамамен 13% құрады. Сол кезде Forbes журналы Кардиналдардың құнын шамамен 370 миллион долларға бағалаған. Бірақ, бұл үлесті топтың қалған бөлігіне қайта қосып алғаннан кейін, оны 2010 жылы жаңа инвесторларға ұсынуға шешім қабылдады. Кейіннен Кардиналдар қалаға пайдадан үлес төлеуге тиіс деген айыптаулар орын алғанда, Девитт олардың кірістілігі бұл міндеттемені орындау үшін қажетті деңгейге жетпегенін мәлімдеді.

Соңғы жылдық қаржылық есептер

2013 жылы Forbes мәліметтері бойынша, «Кардиналс» командасы MLB-дегі 30 франшизаның ішінде ең құндысының ондығына кірді, құны 716,2 миллион долларға бағаланды, кірісі 239 миллион долларды құрады. Олар «елдегі ең үздік жеке командалық бейсбол нарығында ойнайды және әр маусымда теледидар рейтингісі мен көрермендер саны бойынша лига көшбасшыларының қатарында» екенін атап өту керек. Үлкен Бейсбол Лигасының өсуімен бірге, Баур ДеВитт сатып алғаннан бері «Кардиналс» командасының құны айтарлықтай өсті. 2000 жылы франшизаның құны 219 миллион долларға бағаланса, өсу қарқыны 327% құрады. 2012 жылдан бері франшизаның құны 21% өсті. «Сент-Луис Кардиналс» командасының 2009 жылдан бергі қаржылық құны:

Жыл $ Франшиза құны (млн.) 1 $ Кіріс (млн.) 2 $ Операциялық табыс (млн.) 3 $ Ойыншыларға кеткен шығын (млн.) 4 Жеңіс/ойыншы шығыны арақатынасы 5

2009 $486 $195 $7 $120 87
2010 $488 $195 $12.8 $111 100
2011 $518 $207 $19.8 $110 94
2012 «Теледидар ақшасы – бейсбол және «Доджерс» үшін жаңа мүмкіндік» (Forbes журналы, 9 сәуір) $591 $233 $25.0 $123 116
2013 «Бейсбол командаларының құны 2013: «Янкис» 2,3 миллиард доллармен көш бастады» (Forbes, 27 наурыз 2013) $716 $239 $19.9 $134 102

Forbes бойынша бағалау. 1 Ағымдағы стадион келісіміне негізделген (жаңа стадион жобасы болмаса), стадиондық қарыздан басқа қарыз ескерілмейді. (2013: Нарық $291 млн., Стадион $182 млн., Спорт $151 млн., Бренд менеджменті $91 млн.) (2012: Нарық $240 млн., Стадион $157 млн., Спорт $119 млн., Бренд менеджменті $78 млн.) (2011: Нарық $206 млн., Стадион $136 млн., Спорт $111 млн., Бренд менеджменті $65 млн.). 2 Стадион кірісінен қарыз төлемдері алынған сома. 3 Пайыз, салық, тозу және амортизациядан бұрынғы табыс. 4 Сыйлықтар мен бонустарды қамтиды. 5 МЛБ-ның қалған командаларымен салыстырғанда, ойыншы жалақысына жұмсалған қаражатқа шаққандағы жеңістер санын көрсетеді. Плей-оффтағы жеңістер маусымдық жеңістерден екі есе көп саналады. 120 көрсеткіші команданың 2010 жылы лига орташа көрсеткішімен салыстырғанда, жалақының әр долларына 20% көп жеңіс жеткізгенін білдіреді.

Қатысушы тізімдер

Сент-Луис Кардиналс бас жаттықтырушыларының тізімі
Сент-Луис Кардиналс жаттықтырушыларының тізімі
Сент-Луис Кардиналс маусымдарының тізімі