Уайтман Томас Уилли: Американ саяхатшысы және саяси қайраткері
Waitman T. Willey
Уайтман Томас Уилли – АҚШ саяхатшысы, батыс Вирджиния штатын құрушылардың бірі. Сенатта екі штаттан өкілдік еткен тарихи тұлға. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уайтман Томас Уилли (18 қазан 1811 – 2 мамыр 1900) – американдық заңгер және саясаткер, Батыс Вирджиния штатының Моргантаун қаласынан. Америка Азамат соғысы кезінде Батыс Вирджиния штатын құрушылардың бірі, ол АҚШ Сенатында алдымен Вирджинияның қайта құрылған үкіметін, содан кейін жаңа Батыс Вирджиния штатын өкілдік еткен алғашқы екі сенатордың бірі болды. АҚШ тарихында АҚШ Сенатында бірнеше штаттан өкілдік еткен тек екі адамның бірі – екіншісі Джеймс Шилдс (Иллинойс, Миннесота және Миссури штаттарынан).
American lawyer and politician
Waitman Thomas Willey (October 18, 1811May 2, 1900) was an American lawyer and politician from Morgantown, West Virginia. One of the founders of the state of West Virginia during the American Civil War, he served in the United States Senate representing first the Restored Government of Virginia and became one of the new state of West Virginia's first two senators. He is one of only two people in U. S. History to represent more than one state in the U. S. Senate, the other being James Shields (who represented Illinois, Minnesota, and Missouri).
Ерте және отбасылық өмірі
Уилли 1811 жылы Баффало Крикке жақын және қазіргі Фармингтон, Батыс Вирджиния, Марион округіндегі ағаш үйдің ішінде дүниеге келді. Ол Мононгалия округінің Пау-Пау сағасында өсті. Ол отбасының шаруа қожалығында жұмыс істеу қажет болғандықтан, шамамен екі ай ғана мектепке қатыса алды, бірақ білім алуға бекінді. 1827 жылы Рождество күні 17 жастағы Уилли мүліктерін қолқапқа орап, үйінен Пенсильвания штатының Юнионтаун қаласындағы Мэдисон колледжіне (кейін Аллегейни колледжі) қадам басты. Ол тырысқандықтан, тіпті басқа студенттерге жетекшілік етіп, 1831 жылдың маусым айында жоспарланған мерзімінен алты ай бұрын бітірді. Діни қызметкерлер мен шіркеу өкілдерімен көптеген достар танысып, Уилли сол кездегі Виргинияға оралды. Ол Батыс Вирджинияның жетекшісі Филип Доддриджтің басшылығымен заң оқу үшін Уэллсбургке көшіп барды. Кейін ол Аллегани колледжінен, Аугуста колледжінен және Батыс Вирджиния университетінен құрметті дипломдар алды. 1834 жылы Уилли Элизабет Рейге үйленді, олармен алты бала өмірге келді: Мэри Э. Кассельбери (1862 жылы қайтыс болды); Сара Б. Хаганс, Уильям П. Уилли, Джулия Е. Макгрю, Томас Р. Уилли, Луиза А. Уилли және Джон Б. Уилли.
Willey was born in 1811, in a log cabin near Buffalo Creek and the present day Farmington, West Virginia, in Marion County. He was raised on Paw Paw Creek in Monongalia County. He could only attend school for about two months because his family needed him to work on the farm, but he was determined to get an education. On Christmas Day 1827, the 17 year old with his belongings wrapped in a handkerchief, began walking from his home to Madison College (later Allegheny College) in Uniontown, Pennsylvania. He worked hard, and even tutored other students, graduating six months ahead of schedule in June 1831. Having gained many friends who were ministers or other church folk, Willey returned to what was then still Virginia. He moved to Wellsburg to read law under the guidance of western Virginia sectional leader Philip Doddridge. He later received honorary degrees from Alleghany College, Augusta College and West Virginia University. In 1834, Willey married Elizabeth Ray, with whom he had six children before her death a few years before his: Mary E. Casselberry (d. 1862); Sarah B. Hagans, William P. Willey, Julia E. McGrew, Thomas R. Willey, Louisa A. Willey and John B. Willey.
Мансап
Вирджиния штатының адвокатурасына 1832 жылдың қыркүйегінде қабылданған Уилли жеке заңгерлік практика ашу үшін Моргантаунға көшіп барды. Ол саясатқа белсенді қатысты, әсіресе Виг партиясында, 1840 жылы Вильям Генри Харрисон және Джон Тайлердің үміткерлерін қолдаған сайлаушы болды, бірақ Вирджиния штатының Бас Ассамблеясына делегат болып сайлануға тырысқанда жеңіліске ұшырады. 1841 жылы сайлаушылар Виллиді Мононгалия округінің сотының хатшысы етіп сайлады және оны бірнеше рет қайта сайлады; Вилли 1852 жылға дейін қызмет етті. Ол жергілікті саясатта белсенділік танытып, түрлі лауазымдарда жұмыс істеді, сондай-ақ сауат ашу қоғамы мен тыйым салу науқандарының танымал спикері болды. 1850 жылғы Вирджиния Конституциялық конвенциясында Марион, Престон, Мононгалия және Тейлор округтерін өкілдік еткен төрт делегаттың бірі ретінде Вилли ақ терілі ерлердің барлығына сайлау құқығын беруді қолдады, сонымен қатар Вирджиния штатындағы саяси билікке шығыс Вирджиния элиталарының басымдығы бар деп сенді. 1852 жылы Вилли Конгресске Виг партиясынан үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады. 1859 жылы Вилли Вирджиния штатының вице-губернаторы лауазымына Виг партиясынан делегат болды, бірақ сайлауда жеңіліп қалды. Келесі жылы ол 1860 жылғы президенттік сайлауда Конституциялық одақ партиясының Эверетт пен Беллді қолдап науқан жүргізді. Оның үміткерлері ауыр жеңіліске ұшырады, ал республикашыл Абрахам Линкольн президент болып сайланды.
Admitted to the Virginia bar in September 1832, Willey moved to Morgantown to establish a private legal practice. He became active in politics, especially in the Whig Party, and in 1840 was an elector for the William Henry Harrison/John Tyler ticket, although he also lost election to become a delegate to the Virginia General Assembly. In 1841, voters elected Willey Clerk of the County Court of Monongalia County, and re elected him several times; Willey served until 1852. He was active in local politics, served in a variety of positions, and was a popular speaker for the literacy society and temperance campaigns. As one of four delegates representing Marion, Preston, Monongalia and Taylor Counties at the Virginia Constitutional Convention of 1850, Willey argued in favor of universal suffrage for white men, and also believed that eastern Virginian elites dominated political power in the state. In 1852, Willey became the Whig candidate for Congress, but lost. In 1859 Willey became the Whig delegate for Lieutenant Governor of Virginia, but lost. The following year he campaigned for Everett and Bell of the Constitutional Union Party in the 1860 Presidential election. His candidates lost badly, and Republican Abraham Lincoln was elected president.
Америка Азамат соғысы және Батыс Вирджиния штаты
1861 жылы Вирджинияның бөліну конвенциясының мүшесі болып сайланған (Монгонгалия округінен, Дж. М. Хек пен Маршалл М. Дентпен бірге), Уилли әріптестерін азамат соғысының салдары туралы ескертті. Консервативті көзқарастас (және құл иеленуші) болғанымен, Уилли 1861 жылдың мамырында өткен Бірінші Уилин конвенциясына белсенді қатысты, ол ақырында Батыс Вирджиния штатының құрылуына әкелді (бірақ Уилли Джон С. Карлильдің штаттық мәртебе беру туралы дереу ұсынысын қабылдамауға қолдау көрсеткендердің бірі болды). Ол Вирджинияның жаңадан құрылған үкіметін құрған маусымдағы Екінші Уилин конвенциясына сайлануға тырыспады, бірақ жақын арада жаңа штаттың алғашқы екі АҚШ сенаторының бірі болып сайланды (Карлильмен бірге). 1863 жылдың сәуірінде Уилли Балтимор және Огайо теміржолының жолын бұзу және Уилиндегі Вирджинияның жаңадан құрылған үкіметін басып алу мақсатымен жасалған Конфедерацияның Джонс Имбоден шабуылының нысаны болды. Алайда, Джонстың әскерлері Кингвуд пен Моргантаунға жеткенде, Мононгахела өзеніндегі аспалы көпірді жою әрекеті сәтсіз аяқталды және Уилли жылдам атпен Пенсильванияға қашып кетті, бірақ шабуылдаушылар Фейрмонтқа жетіп, губернатор Фрэнсис Пирпонттың кітапханасын жойды. Вирджинияның жаңадан құрылған үкіметі оны Конфедерация тарапына кеткен сенатор Джеймс М. Мейсонның орнын толтыру үшін АҚШ Сенатына сайлады. Уилли (Республикалық) Батыс Вирджиниядан (1863–1871) (Питер Г. Ван Винклмен бірге) алғашқы екі АҚШ сенаторының бірі болды. 1862 жылдың 29 мамырында Уилли Конгреске Батыс Вирджинияны құру туралы петиция ұсынды. Бұл петиция, ішінара, дін қызметкері Гордон Баттеллдің құлдыққа қарсы жарияланған үндеуіне байланысты, радикалды республикашылдар қабылдайтын түзету ұсынылғаннан кейін ғана қабылданды, ол 21 жасқа дейінгі құлдарды 1863 жылдың 4 шілдесінде 21 жасқа толғанда босатуға мүмкіндік берді. Бұрын Уилли (үй құлдары болған) құлдарды өтемақымен босатуды жақтаған. Осы келісім Батыс Вирджиния штатын құру туралы заң жобасын қабылдауға мүмкіндік берді. Федералдық лауазымына байланысты (ол 2 жылдық қысқа мерзімге сайланғанымен), Уилли тек Вест-Вирджинияның Уилиндегі Конституциялық конвенциясына сырттан қатысты. Алайда, ол президент Эндрю Джонсонды қызметтен шеттетуге дауыс берді, бірақ бұл импичмент бір дауысқа жетпеді (және оның әріптесі сенатор Ван Винкл қарсы дауыс берді). Уилли толық мерзімге сайланып, қызметтен кейін 1871 жылы Конгрестен зейнетке шықты және 1872 жылғы Батыс Вирджиния Конституциялық конвенциясына делегат болып сайланды. Алайда, оның саяси мансабы Демократтар жаңа штатта саяси билікті қайта иеленген кезде аяқталды. 1872 жылы Уилли Методист шіркеуінің Бас конференциясына сайланды, бірақ қызмет етуден бас тартты. Ол 1876 жылы Ұлттық республикалық конвенцияға және 1880 жылы Методисттердің Бас конференциясына жалпы делегат ретінде қатысты. 1882 жылы ол Мононгелия округінің округтік сотының хатшысы болып уақытша тағайындалды, ал 1884 жылы сайлаушылар оны толық алты жылдық мерзімге сайлады.
Elected a member of the Virginia Secession Convention in 1861 (representing Monongalia County, alongside J. M. Heck and Marshall M. Dent), Willey warned fellow delegates about the ravages of civil war. Although conservative (and a slaveowner), Willey actively participated at the First Wheeling Convention of May, 1861, which ultimately led to West Virginia statehood (although Willey had been among those who blocked John S. Carlile's proposal for immediate statehood). He did not seek election to the June Second Wheeling Convention, which established the Restored Government of Virginia, although he would soon be elected one of the new state's first two U. S. Senators (alongside Carlile). In April 1863, Willey was one of the targets of the Confederate Jones Imboden raid to destroy the Baltimore and Ohio Railroad tracks and capture the Restored Government of Virginia at Wheeling. However, when Jones' troops moved into Kingwood and Morgantown, their attempt to destroy a suspension bridge over the Monongahela River failed and Willey escaped in a fast buggy into Pennsylvania, although the raiders continued to Fairmont and destroyed the library of Gov. Francis Pierpont. The Restored Government of Virginia elected him to the U. S. Senate to fill the vacancy of Senator James M. Mason, who had joined the Confederate cause. Willey (a Republican) became one of the first two U. S. Senators from West Virginia (1863–1871) (alongside Peter G. Van Winkle). On May 29, 1862, Willey presented the petition to Congress for the creation of West Virginia. In part because of a published abolitionist address by Rev. Gordon Battelle, it was accepted only after Willey offered an Amendment acceptable to Radical Republicans, which provided for emancipation of slaves under 21 years of age on July 4, 1863, upon their reaching 21 years of age. Previously, Willey (who had domestic slaves) had argued for compensated emancipation. That compromise secured adoption of the West Virginia statehood bill. Because of his federal position (although he drew the short term of 2 years), Willey participated only from the sidelines in West Virginia's Constitutional Convention at Wheeling. However, he did vote to remove President Andrew Johnson from the Presidency, although that impeachment failed by one vote (and his fellow Senator Van Winkle voted the other way). After Willey won and served one full term, he retired from Congress in 1871, and became a delegate to the West Virginia Constitutional Convention of 1872. However, his political career ended as Democrats regained political power in the new state. In 1872, Willey also was elected to General Conference of the Methodist Church, but declined to serve. He did serve as a delegate at large to the National Republican Convention in 1876, and to the Methodist General Conference of 1880. In 1882, he accepted a temporary appointment as Clerk of the County Court in Monongelia County after the incumbent died, and voters elected him to a full six year term in 1884.
Өлім және мұра
Уилли әйелі мен бір қызы қайтыс болғаннан кейін 1900 жылдың 2 мамырында 88 жасында дүние салды. Ол Моргантаундағы Оук Гроув зиратында жерленді. Оның ұлы Уильям Моргантаундағы Батыс Вирджиния университетінде профессор болды, ал өмірі бойы Уили көптеген адамдарға жетекшілік жасады, олар судьялар мен Батыс Вирджиния адвокатурасының белгілі мүшелеріне айналды. Ол 1839-1840 жылдары салған Уайтман Т. Уилли үйі бастапқыда шала ауылдық жерде орналасқан болатын, бірақ оның қайтысынан кейін оның төңірегінде 78 учаске бөлініп, айналасы индустрияланған қаладағы Чансери Хилл ауданына айналды. Үй бүгінге дейін сақталған; ол 1982 жылы тарихи ескерткіштердің ұлттық тізіміне енгізіліп, 2012 жылы жаңартылды.
Willey died on May 2, 1900, at 88 years of age, after the deaths of his wife and one of his daughters. He was buried at Oak Grove Cemetery in Morgantown. His son William became a professor at West Virginia University in Morgantown, and during his lifetime, Willey had tutored many men who became judges and leading members of the West Virginia bar. Although the Waitman T. Willey House that he built in 1839 1840 had been in a semi rural setting, 78 lots were divided around it after his death, and the surrounding area became the Chancery Hill Addition within the industrializing city. The house still exists; it was listed on the National Register of Historic Places in 1982, and renovated in 2012.