Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка бейсболындағы ырым-жырым
Superstition in American baseball
Қара сокстың қарғысы (сонымен қатар, Аяқ киімсіз Джоның қарғысы деп те аталады) (1919–2005) – Чикаго Уайт Сокс командасының Әлем сериясінде жеңіске жете алмауының себептерінің бірі ретінде айтылған ырым-жырым немесе "кінәлі ешкі". Чикаго Кабс командасының Билли Гоат қарғысы (1945–2016) немесе Бостон Ред Сокс командасының Бамбино қарғысы (1918–2004) сияқты, басқа да бейсболдағы айтылатын қарғыстар, уақыт өте келе бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланды.
The Curse of the Black Sox (also known as the Curse of Shoeless Joe) (1919–2005) was a superstition or "scapegoat" cited as one reason for the failure of the Chicago White Sox to win the World Series from until As with other supposed baseball curses, such as the crosstown Chicago Cubs' Curse of the Billy Goat (1945–2016), or the Boston Red Sox' Curse of the Bambino (1918–2004), these "curses" have been publicized by the popular media over the course of time.
Ақырет: 19201958
1919 жылы «Ақ соқтар» «Қара соқтар» дауына ұшырады, ол кезде Комиски 1920 жылғы маусымның соңында құрамдағы жеті күдікті заговоршыны шеттетуге мәжбүр болды (бас серкесі Чик Гандил сол жылы тек жартылай кәсіби командамен ойнады). Басылымдардың пікірінше, «Соқтар» тағы бір жеңіске және чемпионатқа үміттене жатқан, ал олардың шеттетілуі жарыстан шығарып жіберді. Шындығында, «Сегіз адам» үшін соңғы ойын 27 қыркүйекте өтті, маусым аяқталуға үш ойын қалғанда. Осы кезде «Соқтар» қатарынан үш ойын жеңіп, 95-56 есебімен 3 ойынға дейін жетті. «Кливленд Индиандары» да жарқын түрде өнер көрсетіп, 94-54 есебімен 6 ойынға дейін жетті, сонымен қатар «Сент-Луис Браунс» командасын төрт ойынның төртеуінде де жеңді. «Индиандар» «Ақ соқтардан» бірнеше пайыздық көрсеткішпен ғана озып тұрды. «Индиандар» маусымды 4 жеңіс және 2 жеңіліспен аяқтап, 98-56 есебімен шықты. «Соқтар» соңғы үш ойынының екеуінде жеңіліске ұшырап, 96-58 есебімен аяқтады. Егер «Соқтар» «Браунс» командасына қарсы соңғы серияда жеңіске жетіп, «Индиандар» көрсеткіштері өзгермесе, Америка лигасында алғашқы плей-офф өтетін еді. Тіпті «Индиандар» ойыншыларының шеттетілуі туралы жаңалықтан алған моральдық көтерілісін ескермесек те, «Соқтардың» Әлем сериясына оралуына кепілдік болмады, тіпті ешқандай шеттетілу болмаған жағдайда да. Егер олар тең түссе, «Индиандар» клубтардың 22 кездесуінің 12-сінде жеңіске жеткенін, бірақ «Соқтар» соңғы серияда 3-тен 2-сін жеңгенін атап өткен жөн. Қалай болғанда да, «Соқтар» екінші орынды иеленді, «Индиандардан» екі ойын қалып қойды, ал «Индиандар» 1920 жылғы Әлем сериясінде жеңіске жетіп, тарихқа енді. Алайда, Бейб Руттың клубтағы бірінші жылында «Соқтардан» бір ойын ғана артта қалған «Нью-Йорк Янкиз» келесі үш Америка лигасының жеңімпазын жеңіп, ондаған жылдар бойы «Ақ соқтар» сияқты басқа AL клубтары үшін қиын кедергі болған династияны бастады. Ойыншылардың шеттетілуі ресми түрде бекітілгеннен кейін, «Соқтар» 1921 жылы жетінші орынға түсті. Команда лиганың жоғарғы жартысына қайта оралуына дейін 1930 жылдардың ортасы, ал олар қайтадан тұрақты үміткерлерге айналғанға дейін 1950 жылдардың басы күтетін болды.
The White Sox were dealt a severe blow in 1919 by the Black Sox scandal, when Comiskey suspended the seven alleged conspirators still on the roster late in the 1920 season (ringleader Chick Gandil only played semipro ball that year). Conventional wisdom has it that the Sox were headed for another pennant and championship and that the suspensions knocked them out of the race. In reality, the last game for the "Eight Men Out" was September 27, just three games from the end of their season. At that point the Sox had won 3 in a row and were sitting at 95–56 with 3 games to play. The Cleveland Indians were also in a hot streak, at 94–54 with 6 games to play, and halfway through a four game sweep of the St. Louis Browns. The Indians were just a few percentage points ahead of the White Sox. The Indians would close the season with 4 wins and 2 losses, and finish with a 98–56 record. The Sox would lose 2 of their final 3 to finish 96–58. If the Sox had swept their final series against the Browns and the Indians record stayed the same, the American League would have had its first pennant playoff. Even discounting any morale boost the Indians might have received from the news of the Sox players' suspensions, the Sox return to the World Series was by no means ensured, even if there had been no suspensions. If they had finished tied, it would be noted that the Indians had won 12 of the clubs' 22 meetings, but the Sox had taken 2 of 3 in their most recent series. In any case, the Sox finished in second place, two games behind the Indians, who went on to win (and make some history) in the 1920 World Series. However, the New York Yankees, who finished in third place just a game behind the Sox in Babe Ruth's first year with the club, would go on to win the next three American League pennants, starting a dynasty that would be a difficult hurdle for the other AL clubs, including the White Sox, for many decades thereafter. With the players' suspensions formalized as bans, the Sox fell to seventh place in 1921. It would be the mid 1930s before the team returned to the upper half of the league, and the early 1950s before they became regular contenders again.
Ақырет: 1959-2005 жылдар
1959 жылы «Ақ сокс» командасы келесі жүлдесін жеңгенде, Джек Брикхаус жүлделі ойынның соңғы сәтін: «Қырқ жылдық күту енді аяқталды!» деп баяндады. Ол кезде төрт онжылдық – кез келген ірі лига командасының Әлем сериясына қатыспаған ең ұзақ кезеңі болатын (қалалық «Кабс» соңғы жүлдесін жеңгеннен кейін 14 жыл күткен еді). Осы тұрғыдан алғанда, «Қара сокс» «көлеңкесі» немесе оқиғадан кейін франшизаны бірнеше онжылдық бойы жайлаған көрінетін қараңғылық та соңына жетті. Дегенмен, команда жүлде жеңісіне қарамастан, 1959 жылғы Әлем сериясында Лос-Анджелес «Доджерс» клубына алты ойында есе жіберді. «Ақ сокс» келесі бірнеше жыл бойы бәсекеге қабілетті болды, бірақ жеңіске жете алмады. Кейбір сәтсіздіктерден кейін, 1970 жылдардың соңында қайтадан үміткерлер қатарына енді және 1983 және 1993 жылдары Америка лигасының Батыс дивизионында, ал 2000 жылы Америка лигасының Орталық дивизионында жеңіс алып, плей-оффқа қатысуға мүмкіндік алды. 2005 жылғы плей-офф кезінде ұлттық бұқаралық ақпарат құралдары «көлеңке» тақырыбын қайта көтерді, осы жылы «Сокс» 1959 жылдан бері алғаш рет лига чемпионы атанды (ескісінен де ұзақ күтетін болды, 46 жыл). 2005 жылғы Әлем сериясында «Ақ сокс» «Хьюстон Астрос» клубын талқандап, 88 жылдық тарихында алғаш рет Әлем сериясын жеңді (1994 жылғы жойылған Әлем сериясі ескерілмесе – 87 жыл). Осы талқылаудың бір бөлігі ресми Әлем сериясы DVD-сіне енді. Мысалы, «Ақ сокс» клубының ортаңғы шегіндегі ойыншысы Аарон Рованд DVD үшін берген сұхбатында 2004 жылғы «Қызыл сокс» командасын 2005 жылғы «Ақ сокс» командасымен салыстырды: «Егер олар өздерінің 'көлеңкесін' бұза алса, біз де бұза аламыз». Спорттық оқиғалардағы үлгілердің пайда болуы сияқты, 2005 жылы «Ақ сокс» Әлем сериясын жеңіп, 2004 жылы «Бостон Ред Сокс» жеңісімен бірге, екі команданың бұрынғы Әлем сериясындағы жеңістері мен арадағы ұзақ үзілістер симметриялық түрде аяқталды, «Ред Сокс» пен «Ақ сокс» соңғы серияда 1918 және 1917 жылдары жеңіске жеткен еді.
When the White Sox finally won their next pennant, in 1959, Jack Brickhouse called the final out of the pennant clinching game: "A forty year wait has now ended!" At that time, four decades was the longest stretch any major league team had gone without a World Series appearance (the crosstown Cubs had only gone 14 years after winning their last pennant). In that sense, the Black Sox "curse", or the apparent pall cast over the franchise for some decades in the wake of the scandal, had also finally ended. Despite the team's pennant victory, however, they lost the 1959 World Series to the Los Angeles Dodgers in six games. The White Sox remained competitive for the next several years, but were not quite good enough to win. After a slump, they became contenders again starting in the late 1970s, and qualified for post season play by winning the American League West division title in 1983 and 1993 and the American League Central division title in 2000. The "curse" discussion was revived by the national media during the 2005 post season, when the Sox won their first league championship since 1959 (an even longer wait than before, 46 years). During the ensuing 2005 World Series, the White Sox swept the Houston Astros for their first World Series championship in 88 years (87 if the cancelled 1994 World Series is excluded). Some of this discussion found its way to the official World Series film DVD. For example, White Sox center fielder Aaron Rowand, in an interview for the DVD, compared the 2004 Red Sox with the 2005 White Sox: "If they could break their 'curse', so could we." In one of those ways that patterns appear to emerge in sporting events, the White Sox World Series win in 2005, along with the Boston Red Sox win in 2004, symmetrically bookended the two teams' previous World Series winners and the long gaps between, with the Red Sox and White Sox last Series wins having come in 1918 and 1917, respectively.
Скептиктер
White Sox жанкүйерлерінің көп бөлігі White Sox-қа қарсы қаралы сөз идеясын ұлттық бұқаралық ақпарат құралдарының (БАҚ) әжуан (бірақ табысты) әрекеті ретінде қарастырады, оның мақсаты – команданы сенсациялық жағдайға түсіріп, рейтингтерді арттыру, ал ұзақ уақыт жеңіссіздіктің себебін команда басқаруының нашарлығы деп санайды. Комискейлер өте сақтандырып шығын шығаратын, сондықтан көптеген адамдар Black Sox жанжалы осының нәтижесінде болды деп болжайды. 1958 жылға дейін отбасы команданың көп бөлігін Билл Викке берген жоқ, ол жаңашыл маркетолог болғанымен, бай командалармен бәсекелесуге жеткілікті қаражаты болмады. Кейін меншік Аллин ағайындарына өтті, олар команданы Милуокиге көшіруге тырысты, бірақ алаңдағы нәтижелер орташа деңгейде қала берді. Содан кейін Вик команданы қайта сатып алып, оны қазіргі иесі Джерри Рейнсдорфқа сатты, ол сонымен қатар қаланың батыс жағындағы НБА-ның «Чикаго Буллз» командасына да ие.
There is a large faction of White Sox fans who dismiss the idea of a curse against the White Sox as a ridiculous (yet successful) ploy by the national media to sensationalize the team in efforts for increased ratings, instead attributing their drought to the more obvious reason: team mismanagement. The Comiskeys were very conservative spenders (which many hypothesize to be the reason that the Black Sox scandal even occurred in the first place) and it was not until 1958 that the family gave up majority ownership to Bill Veeck, who was an innovative marketer but lacked sufficient resources to compete with wealthier teams. Ownership then passed to the Allyn brothers, who almost moved the team to Milwaukee while mediocre on field performance continued. The team was then reacquired by Veeck, who sold it to current majority owner Jerry Reinsdorf, who also owns the NBA's Chicago Bulls on the West Side of town.