Жорж Грэм: Американ саяхатшысы, заңгер және мемлекеттік қызметкердің өмірі

Кіріспе

АҚШ үкіметінің қызметкері (1770–1830)

Капитан Джордж Грэм (16 мамыр 1770 – 9 тамыз 1830), Вирджиния штатындағы плантатор, заңгер, әскерші және саясаткер, алғашқы федералдық үкімет бюрократы болды. Ол екі рет АҚШ соғыс министрінің міндетін атқарды, оның ішінде Джеймс Мэдисон мен Джеймс Монро президенттер әкімшілігі ауысқан кезде (1816–1817), сондай-ақ Джон Куинси Адамс және Эндрю Джексон президенттер кезінде Америка Құрама Штаттары Бас жер басқармасының комиссары болды (1823–1830).

Ерте және отбасылық өмірі

Джордж Грэм – бұрынғы Джейн Брент пен оның саудагер күйеуі Ричард Грэмнің үлкен ұлы болды. Ол 1770 жылдың 16 мамырында Вирджиния штатының Принс-Уильям округіне жақын орналасқан Дамфрис қаласында дүниеге келді. Оның Джон мен Ричард есімді екі інісі және Кэтрин есімді бір сіңлісі болды. Брент отбасы бір ғасырдан астам бұрын Рим-католик дініне байланысты қудалаудан қашу үшін Мэрилендке көшіп келді, ал Мэриленд билігімен саяси мәселелерді болдырмау үшін Вирджинияға қоныс аударды. Бұл уақытта Вирджинияда Рим-католик дінін ұстану заңсыз болған. Олар құлдардың еңбегін пайдалана отырып плантациялармен айналысты. Шындығында, Солтүстік Вирджиниядағы плантаторлар Брент отбасының тыныш діни салтымен келісімге келді. Оның арғы атасы Уильям Брент пен арғы ағасы Ричард Брент Вирджиния Делегаттар палатасына (ал Ричард Брент – АҚШ Тәуелсіздік соғысынан кейін Өкілдер палатасына) сайланды. Сонымен қатар, жергілікті англикан дін қызметкерлері Ричард Бренттің ағасы, плантатор және заңгер Джордж Бренттің екі қызы – Сара Брент пен оның қарындасы Джейн Бренттің некелерін қиды. Джордж мен Джон Грэмге аналық тарапынан құлдар мұраға қалды, бұл олардың әкесінің өсиетінен белгілі болды. Грэм отбасы да құрметті болды, бірақ Вирджинияның алғашқы отбасыларының қатарында ең жоғары деңгейде болған жоқ, себебі Ричард Грэм және оның інісі Реджинальд (сондай-ақ көп ұзамай оралған Эдвард) 1755 жыл шамасында Солтүстік Англиядағы Камберленд округінен көшіп келген. Ричардтың әкесі, сонымен қатар Ричард Грэм, Нортон Кониерстің үшінші бароны Реджинальд Грэмнің үшінші ұлы болды. Отбасының әр буыны Ричард және Джордж есімдерін қолданды. Оның әкесі Ричард Грэм Дамфрис қаласын құруға көмектесті және Америка Тәуелсіздік соғысында белгілі жергілікті патриот болды. Ол 1774 жылы Джордж Вашингтонды жергілікті тәуелсіз милицияға басшылық етуге шақырған төрт мүшелі делегацияның бірі болды, содан кейін полковник Уильям Грейсонның басшылығымен қызмет ететін жергілікті милиция капитандығының бірін атқарды және жергілікті Қоғамдық қауіпсіздік комитетінің мүшесі болды (Уильям мен Хью Брент және басқалармен бірге). 1783 жылы Ричард Грэм Принс-Уильям округінің шерифі және салық жинаушысы болды, сондай-ақ қажетті кепілдік беру туралы мәлімдеме жасады. Вирджиния бұл дәуірде мемлекеттік білім беруді қамтамасыз етпегендіктен, Джордж 10 жасқа толғанда, оның тәтесі Сара Брент белгілі патриот және жесір Джордж Мейсонға үйленді, ал жас Джордж Грэм онымен бірге Мейсонның екі кіші ұлы – Джон Мейсон мен Томас Мейсонмен (1770-1800) бірге білім алу үшін Мейсонның плантациясы Гунстон Холлға барды. Ол және Томас Мейсон кейіннен Фредериксбургте жаңадан құрылған мектепке жіберілді, оның игілігімен оның туысы Джон Мерсер Қамқоршылар кеңесінде болды, содан кейін Джордж Грэм жоғары білімін аяқтау үшін Нью-Йоркқа, Колумбия колледжіне жіберілді. Ол 1790 немесе 1792 жылы бітірді, содан кейін оқуын жалғастыру үшін Шотландияның Эдинбург қаласына барды. Мэри Энн Грэмнің соңғы өсиеті (өлмесінен алты апта бұрын жазылған) Ричард Барнс Мейсонға үш құл, Джордж Мейсон Грэмге екі құл және Мэри Энн Джейн Грэмге бірнеше құл мен олардың балаларын берді, бірақ кодицилде Джордж Мейсон Грэмге берілген екі құл оның қызы Сали Б. Мейсонға ауыстырылды. Он бір жылдан кейін, 1825 жылы жесір қалған Джордж Грэм Александрияда туған Джейн Лав Уотсонға (1799-1869) (оның ағасы Джеймс М. Уотсон АҚШ теңіз флотында коммодор болды) қайта үйленді және олардың кем дегенде үш баласы болды. Олардың ересекке дейін жеткен жалғыз ұлы, майор Джордж Ричард Грэм (1828-1889), Мексика соғысы мен Америка Азамат соғысы кезінде АҚШ теңізшілер корпусында қызмет етті, кейіннен Mare Island теңіз кеме жасақтарына қолбасшылық етті, ал олардың қызы Дженни Брент Грэм (1826-1899) Джорджияда туған әскери теңіз офицері Генри Коллок Давенпортқа тұрмысқа шықты, ол да Америка Азамат соғысы кезінде адал болды. 1906 жылы олардың немересі адмирал Ричард Грэм Дэвенпорт (әскери мансабы Азамат соғысында басталған) Джордж және Мэри Энн Грэмді Арлингтон ұлттық зиратындағы отбасылық күмбезде қайта жерледі, онда екі немересі де жерленеді.

George Graham was the eldest son of the former Jane Brent, and her merchant husband, Richard Graham, and born on May 16, 1770 near Dumfries in Prince William County, Virginia. He had two brothers John and Richard and a sister, Catherine. The Brent family had emigrated to Maryland more than a century earlier to avoid persecution based on their Roman Catholic religion, and moved to Virginia to avoid political problems with the Maryland establishment, despite Roman Catholic religious practices being illegal in Virginia at the time. They operated plantations using enslaved labor. In fact, fellow northern Virginia planters tolerated the Brent family's quiet religious practices, and both his great grandfather William Brent and his great uncle Richard Brent would win election to the Virginia House of Delegates (and Richard Brent to the U. S. House of Representatives after the American Revolutionary War). Furthermore, local Anglican clergymen officiated at the marriages both of Sarah Brent and earlier her sister Jane Brent (both daughters of Richard Brent's brother, planter/lawyer George Brent). George and John Graham inherited slaves from their maternal grandfather, as their father recited in his will. The Graham family was also respectable, although not of top rank among the First Families of Virginia, in part because Richard Graham and his brother Reginald (and Edward, who soon returned) had emigrated from Cumberland county in northern England circa 1755. Richard's father, also Richard Graham, was the third son of Reginald Graham, third baronet of Norton Conyers, and every generation of the family would use the names Richard and George. His father Richard Graham had helped found the town of Dumfries and became a prominent local patriot in the American Revolutionary War, one of the four member delegation that requested George Washington take command of the local Independent Militia in 1774, then one of three local militia captains serving under Col. William Grayson as well as serving as a member of the local Committee of Public Safety (alongside William and Hugh Brent and others). In 1783, Richard Graham became the Prince William County sheriff, as well as its tax collector, and posted the required bond. Virginia not providing for public education in this era, when George was 10, his aunt Sarah Brent married the prominent patriot and widower George Mason, and young George Graham went with her to Gunston Hall, Mason's plantation house, to be educated alongside Mason's two youngest sons, John Mason and Thomas Mason (1770 1800). He and Thomas Mason were then sent to a newly established school in Fredericksburg, of which his benefactor's cousin John Mercer was on the Board of Trustees, before George Graham was sent to New York to complete his higher studies at Columbia College. He earned his degree in 1790 or 1792, then traveled to Edinburgh, Scotland for further studies. Mary Anne Graham's final will (written six weeks before her death) gave three slaves to Richard Barnes Mason, two to George Mason Graham and several and their children to Mary Ann Jane Graham, although a codicil changed the two named negroes given to George Mason Graham to her daughter Sally B. Mason instead. Eleven years later, in 1825, the widowed George Graham remarried, to Alexandria born Jane Love Watson (1799 1869) (whose brother James M. Watson would rise to become a Commodore in the U. S. Navy), and they had at least three children. Their only son to survive to adulthood, Major George Richard Graham (1828 1889), served in the United States Marine Corps during the Mexican War and the American Civil War and afterward commanded the Mare Island Naval Shipyard, and their daughter Jennie Brent Graham (1826 1899) married Georgia born career naval officer Henry Kollock Davenport, who likewise remained loyal during the American Civil War. In 1906, their grandson Adm. Richard Graham Davenport (whose military career had begun in the Civil War) reburied George and Mary Ann Graham in the family vault at Arlington National Cemetery, where two grandsons would also be buried.

Мансап

Вирджиния адвокатурасына қабылданған Грэм Дамфристе (1803 жылға дейін Принц-Уильям округінің орталығы) және көршілес Фэрфакс округіне жақын аудандарда заңгерлік тәжірибемен айналысты. Ол сондай-ақ әкесі болжаған және кейін өзі де болжаған Аппалач тауларының ар жағындағы жерлерді өлшеді. 1796 жылы, сонымен қатар әкесі қайтыс болған жылы, Грэм Куантико Крик Навигациялық компаниясына мүше болды, ол Куантико Крик өзенінің лайлануына қарамастан, Дамфристі кеме қабылдайтын порты ретінде сақтап қалуға тырысты, бұл бірнеше онжылдықтан кейін оның теңіз арқылы темекі тасымалдауын тоқтатты. Әкесі, Мейсон және Брент достары сияқты, Грэм да құлдарға ие болды. Жағдайды қиындататын нәрсе – оның туысы, доктор Джордж Грэм болды, ол Принц-Уильям округіндегі Грэм плантациясын басқарды және 1816 жылы қайтыс болғанға дейін сол жерде және жақын маңдағы үлкен қала Александрияда дәрігерлік практика жүргізді. Осы уақытта Джордж Грэм жақын маңдағы Фэрфакс округіндегі Лексингтон плантациясына көшті, оны оның әйелі бірінші күйеуінің мүлігінен өзінің үлесі ретінде таңдаған еді. Фэрфакс округі сайлаушылары Грэмді және оның әріптесі, адвокат Томсон Мейсонды 1808 жылы Делегаттар палатасына сайлады, бірақ екеуі де қайта сайланбады. Грэм сондай-ақ президенттер Джефферсонның (бір рет) және Мэдисонның (екі рет) президенттік сайлаушысы болды. 1812 жылғы соғыс кезінде Грэм отбасы дәстүрін жалғастырып, кейде Фэрфакс жеңіл атты әскері немесе драгундары деп аталатын атты әскер ротасының капитаны болуға еріктірілді. Соғыс кезінде британдық кемелер Куантико Крикке тігілді, бірақ жергілікті аңыз бойынша, құдайдың күші жаңа ұлттық астананың Дамфрис сияқты өртенуінен сақтап қалды. Капитан Грэмнің ең маңызды міндеті, әйелі қайтыс болғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, ол Вашингтон әскери-теңіз базасынан алынып, 1814 жылдың 6 қыркүйегінде Фоллс-Черч маңындағы Дулани фермасына жеткізілген оқ-дәріні күзеткен әскерлерді басқарды (жергілікті халықтың қауіптілік туралы алаңдауларына қарамастан), содан кейін ол 1814 жылдың 10 қыркүйегінде ұлттық астанаға қайтарылды. Осы федералды эвакуация кезінде Грэмнің бұрынғы оқушысы, қазір милиция генералы Джон Мейсон президент Мэдисонды, бас прокурор Рашты және басқаларын британдық әскерлерден аулақ болу үшін Потомак өзенінің Кішкентай сарқырамасына жақын Салонаға қарай сүйемелдеді. Бірінші ханым Долли Мэдисон өзінің досы Матильда Ли Лавтың Рокби эстатында, шамамен бір шақырым қашықтықта болды, ал Конституция және Тәуелсіздік декларациясы сияқты маңызды үкіметтік құжаттар 1880 жылдары Лоудън округіндегі бос фермада сақталды, ол Рокби деп аталды. Соғыстан кейін, кіші інісі Джон Грэмнің үлгісін (президент Джефферсон оны жаңадан алынған Луизиана аумағына хатшы ретінде жіберді және президент Мэдисон оны Мемлекеттік хатшы Джеймс Монроның бас хатшысы етіп тағайындады, ол сонымен қатар Соғыс департаментін басқарды), жесір Джордж Грэм Соғыс департаментінде қызметке қабылданды және генерал Армстронгтың отставкасынан кейін бас хатшы болды. 1816 жылдың 22 қазанында президент Мэдисон Уильям Х. Кроуфордтың Қазынашылық департаментіне тағайындалғаннан кейін Грэмды атқарушы хатшы етіп тағайындады, содан кейін Кроуфордтың ізбасары Джон К. Калхун келді және 1817 жылдың 8 қазанында хатшы қызметін қабылдады. Кабинеттегі қызметінен басқа, Грэм Галвестон аралына, Техасқа, Америка юрисдикциясын қабылдауға, Шамп д’Асиль (генерал Чарльз Лаллеман басқарған) шағын Бонапартистік колониясын көндіру үшін жіберілгенімен де танымал. Ол жерде ол капер Жан Лаффитпен кездесіп, хат алмасты. Бұл сапар Техасқа теңіз арқылы жасалған алғашқы ағылшын-американдық саяхат есебі деп саналады. Федералды қызметтен кейін Грэм қиындыққа тап болған Америка Құрама Штаттары банкінің (1819–1823) Вашингтон бөлімшесінің президенті болды және үкіметке едәуір қаржыны үнемдеген «үнділік комиссиялық» мәселені жапты (113 000 доллар қазынашылыққа аударылды). Осы кезеңде оның ағасы Джон қайтыс болды, бірақ Джордж, жоғарыда айтылғандай, әскери офицердің қызына үйленді. Грэм болашақ Жоғарғы Сот судьясы Джон Маклиннің Пошта шебері қызметіне тағайындалғаннан кейін федералды қызметке қайта оралды, бұл жолы АҚШ Бас жер кеңсесінің комиссары болды. Ол президенттер Джон Куинси Адамс пен Эндрю Джексонның басшылығымен қайтыс болғанға дейін қызмет етті.

Admitted to the Virginia bar, Graham practiced law in Dumfries (the Prince William county seat until 1803) and nearby areas, including neighboring Fairfax County. He also surveyed lands across the Appalachian Mountains in which his father had speculated, and later would speculate in land himself. In 1796, also the year of his father's death, Graham subscribed to the Quantico Creek Navigation Company, that strove to keep Dumfries as a navigable port, despite silting from Quantico Creek that in a couple of decades ended its overseas tobacco shipments. Like his father, and Mason and Brent friends, Graham owned slaves. Complicating matters, he also had a first cousin, Dr. George Graham, who operated the Graham plantation in Prince William County and had a medical practice there and in the nearest large town, Alexandria until his death in 1816. Meanwhile, this George Graham moved to the Lexington plantation in nearby Fairfax County, which his wife had selected as her share of her first husband's estate. Fairfax County voters elected Graham and fellow lawyer Thomson Mason to the House of Delegates in 1808, although neither won re election. Graham also served as a presidential elector for Presidents Jefferson (once) and Madison (twice). During the War of 1812, Graham followed his family's tradition, volunteered to serve as captain of a cavalry company, sometimes called the Fairfax Light Horse or Dragoons. British ships anchored off Quantico Creek during the war, although local legend claimed a providential gale saved Dumfries from burning similar to that of the new national capital. Captain Graham's most important task may have occurred just months after his wife's death, when he led troops guarding gunpowder removed from the Washington Naval Yard magazine and taken to the Dulany Farm near Falls Church on September 6, 1814 (despite local consternation about the danger) before it was returned to the national capital on September 10, 1814. During that federal evacuation, Graham's former schoolmate John Mason, now a militia general, escorted President Madison, Attorney General Rush and others toward Salona, near the Little Falls of the Potomac River, to avoid British forces. The First Lady, Dolley Madison, went to Rokeby, the estate of her friend Matilda Lee Love, about a mile away, while various important government documents (including the Constitution and Declaration of Independence) were stored in a vacant farmhouse in Loudoun County renamed Rokeby in the 1880s. Following the conflict, following his younger brother John Graham's precedent (President Jefferson having sent him to the newly acquired Louisiana Territory as secretary and President Madison having made him chief clerk to the Secretary of State, James Monroe, who also headed the War Department), the widower George Graham accepted a position with the War Department, and rose to become its Chief Clerk following the resignation of General Armstrong. On October 22, 1816, President Madison designated Graham Acting Secretary following William H. Crawford's promotion to the Department of the Treasury until Crawford's successor John C. Calhoun arrived and took over as Secretary on October 8, 1817. Outside of his Cabinet service, Graham may be best known for a mission to Galveston Island, Texas to persuade the small Bonapartist colony of Champ d'Asile (headed by General Charles Lallemand) to accept American jurisdiction. There he both met and corresponded with privateer Jean Laffite. This voyage is considered the first Anglo American account of a sea voyage to Texas. Following his federal service, Graham became president of the Washington branch of the troubled Bank of the United States (1819–1823), and closed the "Indian factorage" matter, which saved the government considerable money ($113,000 being transferred into the Treasury). During this period, his brother John died, but George remarried, to the daughter of a career naval officer as mentioned above. Graham returned to federal service following the promotion of future Supreme Court justice John McLean to Postmaster General, this time as commissioner of the U. S. General Land Office. He served through the administrations of Presidents John Quincy Adams and Andrew Jackson until his death.

Өлім

Грэхам 1830 жылғы 8 тамызда Мэриленд штатында, Вашингтон қаласынан сыртта Роберт Янг Бренттің (оның қашық туысы Роберт Бренттің жалғыз ұлы, Вашингтонның бұрынғы мэрі) үйінде қайтыс болды. Оның әйелі одан бірнеше жыл бойы аман қалды және онымен бірге Оук-Хилл зиратында жерленді, алайда екеуі де кейін Арлингтон ұлттық зиратында қайта жерленді.