Кіріспе

Вирджиния штатының заң шығарушы органы қабылдаған қаулылар жинағы, 1765 жылғы мөртаңбалық актқа қарсы қаулылар.

Вирджиния қаулылары 1765 жылдың 29 мамырында Вирджиния штатының заң шығарушы органы тарапынан 1765 жылғы мөртаңбалық актқа жауап ретінде қабылданған қаулылар жинағы болды. Акт Солтүстік Америкадағы британдық колонияларға қағазға Лондонда жасалған, кіріс маркасы бар басылған материалдарды талап ететін салық жүктеді. Акт Ұлыбритания Парламентінің әртүрлі соғыстарынан, соның ішінде американдық колонияларды қорғау мақсатында жүргізілген француз және үнді соғысынан алған қарызын өтеуге көмектесу үшін қабылданды. Қаулыларда ұзақ уақыттан бері қалыптасқан британдық заңға сәйкес Вирджинияда салық салуға вирджиниялықтар өздері өкілдерін сайлаған парламенттік ассамблея ғана жатады деп мәлімделді. Парламентке колониялық өкілдер сайланбағандықтан, салықтарды көтеруге заңды түрде рұқсат етілген жалғыз жиналыс Вирджинияның Бас Ассамблеясы болды. Сол сияқты ашуланған тоғыз басқа колонияның заң шығарушы органдары кейіннен Нью-Йорктегі мөртаңбалық акт конгрессіне (1765 жылдың 9-25 қазанында) салыққа қарсы біріккен наразылық білдіру үшін делегаттарды жіберді. Вирджиния штатының вице-губернаторы Фрэнсис Фаукьер Бас Ассамблеяға қатысуға тыйым салғандықтан, кездесуге Вирджиния штаты қатыспады.

Шығу тегі

1765 жылғы 29 мамырда Патрик Генри Вирджиния Бурджестер палатасының алдында резолюцияларды қабылдауға шақыру мақсатындағы сөздерінің бірін жасады. Генри: «Цезарьдің Бруты болды, бірінші Карлдың Кромвелі болды, ал үшінші Георг (Генри қарсылық дауысынан үзіліске ұшырады) олардың тағылымынан өрнек ала алады. Егер мұның бәрі сатқындық болса, одан барынша пайдаланыңыз». Патрик Генри сөйлеген сөзінің қызу бөлігінен кейін тоқталғанда, спикер Джон Робинсон тұрып, «Сатқындық! Елге опасыздық!» деп айғайлады. Патрик Генри осы сәтте жартылай кешірім сұрады. Кейін Пейтон Рэндольф өзінің жас туысы Томас Джефферсонға, ол жиі палата есігінде тұратын, айтты: «Аллаға ант етеймін, мен бір дауыс үшін 500 гинея берген болар едім». Бурджестер көбінесе географиялық принцип бойынша дауыс берді, шығыс Вирджиниялықтар резолюцияларға қарсы болды, ал орталық Вирджиниялықтар оларды қолдады. Патрик Генри сол түні Вирджиния штатының Уильямсбург қаласынан шығып кетті, себебі палатаның ықпалды мүшелері оны ордермен мазалап, қуғындауға тырысады деп қорқыды. Келесі күні Патрик Генри кеткеннен кейін және консервативті жиналыстың көп бөлігі сессияға оралғаннан кейін, жиналыс консерваторлармен бірге резолюцияларды жазбадан алып тастауға тырысып, дауыс беруді қайта ұйымдастырды. Алайда Генридің жақтастары алғашқы төрт резолюцияны сақтап қалды, тек радикалды бесінші резолюция жойылды. Маусымның соңында «Ньюпорт Меркьюри» газеті Вирджиния резолюцияларын көпшілікке жариялаған алғашқы басылым болды, одан кейін бірнеше басқа газеттер де соған ерді. Қызықтысы, газеттердің ешқайсысы ресми палата жазбаларына сүйенген жоқ, нәтижесінде жарияланған резолюциялар төрт ратификацияланған резолюцияны ғана емес, сонымен қатар, бұрын алынып тасталған бесінші резолюцияны да қамтыды. Газеттер тіпті алтыншы және жетінші резолюцияларды да енгізді, олардың шығу тегі әлі де даулы. Кейбір дереккөздер бұл екі мақаланы Генридің түпнұсқа қолжазбасының бөлігі деп мәлімдейді, ал басқалары олардың шығу тегі белгісіз деп санайды. Вирджиния резолюцияларын жариялаудың тікелей салдары – мөртаңба заңына наразылықтың күшеюі болды, және бірнеше замандас деректерге сәйкес, резолюциялар мөртаңба заңына қарсы көтерілістерді тудырды. Массачусетс губернаторы Томас Хатчинсон: «Вирджиния резолюциялары туралы хабар келгенге дейін газеттерде ешқандай артық нәрсе пайда болған жоқ» деді. Кейіннен Эдмунд Берк бұл резолюцияларды Америка революциясына әкелген мөртаңба заңына қарсылықтың басталуымен байланыстырды.