Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд ақсұлтаны және тори саясаткері
Scottish peer and Tory politician
Джон Мюррей, Атоллдың 3-ші герцогы, КТ, ПК (6 мамыр 1729 – 5 қараша 1774), 1764 жылға дейін Джон Мюррей деп белгілі болған, шотланд ақсұлтаны және тори саясаткері болған.
John Murray, 3rd Duke of Atholl, KT, PC (6 May 1729 – 5 November 1774), known as John Murray until 1764, was a Scottish peer and Tory politician.
Өмірбаян
Ол 1729 жылдың 6 мамырында дүниеге келген. Мюррей – Лорд Джордж Мюррейдің үлкен ұлы, ал Джон Мюррейдің бесінші ұлы, Атоллдың 1-ші герцогы. Джеймс Мюррей және Джордж Мюррей оның кіші інілері болды.
He was born 6 May 1729. Murray was the eldest son of Lord George Murray, fifth son of John Murray, 1st Duke of Atholl. James Murray and George Murray were his younger brothers.
Саяси мансап
Біраз уақыт бойы ол лорд Лаудунның жаяу әскер полкінің ротасында, кейіннен 54-ші полк капитаны болды. Мюррей 1761 жылдан 1764 жылға дейін Пертшир округінен парламент депутаты болып сайланды. 1764 жылдың 8 қаңтарында оның інісі және қарындасының күйеуі, Атоллдың 2-ші герцогы қайтыс болды. Мюррей герцогтық таққа мұрагер болуға тиіс болған, бірақ ол тек еркек желісі арқылы берілуге тиіс еді; алайда, оның әкесі 1745 жылғы Якобит көтерілісіне қатысқандықтан және осы себепті қандық жазаға тартылғандықтан, ол мұрагерлік құқығынан айырылды. Дегенмен, 1764 жылдың 7 ақпанында Лордтар палатасы Мюррейді інісінің титулына заңды мұрагер деп таныды (әкесінің жазасына қарамастан) және ол Атоллдың 3-ші герцогы болды. 1766 жылы ол Шотландиядан сайланған пэр ретінде тағайындалды. Оның әйелі, әкесінің, екінші герцогтің қайтысынан кейін, Мэн аралының билігіне және ежелгі ағылшын бароны Стрейндж, Ноккин, Воттон, Моун, Бернел, Басет және Лейсиге ие болды. Біраз уақыттан бері британ үкіметімен Мэн аралының билігін британ тәжіне қайтару бойынша келіссөздер жүргізіліп келді. Нәтижесінде, 1765 жылғы Мэн аралын сатып алу туралы парламенттік акт қабылданды, ол Казначейство лордтары мен Атолл герцогы мен герцогинясы арасындағы Мэннің егемендігі мен оның тәуелділіктерін 70 000 фунт стерлингке сатып алу туралы шартты күшіне енгізді. Герцог пен герцогиня өздерінің жер иелігі құқықтарын, епископтық және басқа да шіркеулік игіліктерін, балық шаруашылығын, минералды ресурстарды және т.б. сақтап қалды. Бұл жағдай оларды Манн аймағында беделсіз етті, сондықтан лорд Джон Мюррей басқаратын 42-ші жаяу полкі немесе Қара күзет аралда тәртіпті сақтау үшін орналастырылды. Герцог пен герцогиня алған қаржы Шотландиядағы мұралық жерлерді сатып алуға және инвестициялауға жұмсалды, олар белгілі бір мұрагерлерге берілмейтін етіп тіркелді. Герцог пен герцогиня сонымен қатар өмір бойына 2000 фунт стерлинг көлемінде жылдық жәрдемақы алды. Атолл 1764 жылдың 21 тамызында қайтыс болған Сазерленд графының орнына Шотландиядан сайланған пэр болып тағайындалды және ол 1768 жылы қайта сайланды. 1767 жылы ол "Қызылгүл" орденімен марапатталды. Ол 1771 жылдан 1774 жылға дейін Англияның Ежелгі Ұлы Ложасының, ал 1773 жылдан 1774 жылға дейін Шотландияның Ұлы Ложасының Ұлы шебері болды. Ол 1774 жылдың 5 қарашасында Дункельдте қайтыс болды.
For some time he was captain in a company of Lord Loudoun's regiment of foot, afterwards the 54th. Murray sat as Member of Parliament for Perthshire from 1761 to 1764. On 8 January 1764, his uncle and father in law, the 2nd Duke of Atholl, died. Murray should have been heir to the dukedom, which was only able to descend through the male line; but he was ineligible since his father had fought in the Jacobite Rising of 1745 and had consequently been attainted in the blood. However, on 7 February 1764, the House of Lords deemed Murray the rightful heir to his uncle's title (notwithstanding the attainder of his father) and he succeeded him as 3rd Duke of Atholl. He was elected a Scottish representative peer in 1766. His wife, on the death of her father, the second duke, succeeded to the suzerainty of the Isle of Man, and to the ancient English barony of Strange, of Knockyn, Wotton, Mohun, Burnel, Basset, and Lacy. For some time negotiations had been in progress with the British government for the revestment of the suzerainty back to the British crown; and in an act of parliament, the Isle of Man Purchase Act 1765, was passed to give effect to a contract between the lords of the Treasury and the Duke and Duchess of Atholl for the purchase of the sovereignty of Mann and its dependencies for £70,000, the duke and duchess retaining their manorial rights, the patronage of the bishopric and other ecclesiastical benefices, the fisheries, minerals, etc. The arrangement rendered them very unpopular in Mann, and the 42nd Regiment of Foot, or Black Watch, under Lord John Murray, had to be stationed in the island to maintain order. The money received by the duke and duchess was directed to be laid out and invested in the purchase of lands of inheritance in Scotland, to be inalienably entailed on a certain series of heirs. The duke and duchess had also a grant of an annuity of £2,000 for their lives. Atholl was chosen a Scottish representative peer in succession to the Earl of Sutherland, who died 21 August 1764, and he was reelected in 1768. In 1767, he was invested with the Order of the Thistle. He was Grand Master of the Ancient Grand Lodge of England from 1771 until 1774, and Grand Master of the Grand Lodge of Scotland from 1773 to 1774. He died at Dunkeld on 5 November 1774.