Кіріспе
Бартоло Лонго (1841 жылдың 10 ақпаны – 1926 жылдың 5 қазаны) – итальяндық заңгер, католик шіркеуі тарапынан мақұлданған. Ол өзін бұрынғы "шайтанның діни қызметкері" ретінде таныстырды, католик дініне қайта оралды және доминикан третиарі болды, өмірін розарий мен Құдай анаға арнады. Соңында ол Иерусалимдегі қасиетті қабірдің атты орденінің паптық рыцарь атағын алды. Оның ата-анасы берілген католиктер болған. 1851 жылы Лонгоның әкесі қайтыс болды, ал анасы заңгерге қайта үйленді. Лонгоның өгей әкесі оның мұғалім болуын қаласа да, Лонго заңгер болуға ниеттенді. 1861 жылы Лонго өгей әкесін көндіріп, Неаполь университетінде заңгерлік мамандығын оқуға жіберді. 1860 жылдары Италиядағы католик шіркеуі Рисорджиментоға серпін берген күшті ұлтшылдық қозғалысқа қарсы келді. Италияның бірігуіне үлкен үлес қоскан генерал Джузеппе Гарибальди папалық билікті итальяндық ұлтшылдыққа қарсы тұратын күш ретінде қарастырып, папалық кеңсесін жоюды белсенді түрде қолдады. Еуропадағы шіркеу спиритизм мен оккультизмнің өркендеуімен де күресті. Осы себепті Неаполь университетінің көптеген студенттері папаға қарсы митингілерге қатысып, колдовствоға сенеді және неаполитандық медиумдарға жүгінді. Лонгоның сөзіне сүйенсек, ол сол кезде шайтанға табынушылар культіне қатысқан. Лонгоның айтуынша, біраз оқып-үйренгеннен және бірнеше "рухани" тәжірибелерден кейін ол шайтанның діни қызметкері болып тағайындалды.
Bartolo Longo (February 10, 1841 – October 5, 1926) was an Italian lawyer who has been beatified by the Catholic Church. He presented himself as a former "Satanic priest" who returned to the Catholic faith and became a Dominican tertiary, dedicating his life to the rosary and the Virgin Mary. He was eventually awarded a papal knighthood of the Equestrian Order of the Holy Sepulchre of Jerusalem. His parents were devout Catholics. In 1851, Longo's father died and his mother remarried a lawyer. Despite Longo's stepfather wanting him to study in order to become a teacher, Longo was set on becoming a lawyer. In 1861, Longo succeeded in convincing his stepfather and was sent to the University of Naples to study law. In the 1860s, the Catholic Church in Italy found itself at odds with the strong nationalistic movement that inspired the cause for Risorgimento. General Giuseppe Garibaldi, who played a key role in Italian unification, saw the papacy as an antagonist to Italian nationalism and actively campaigned for the elimination of the papal office altogether. The Church in Europe was also competing with the growing popularity of Spiritualism and Occultism. Because of this, many students at the University of Naples took part in public demonstrations against the pope, believed in witchcraft, and consulted Neapolitan mediums. Longo claimed that, during that time, he became involved with a movement that led him into a Satanist cult According to Longo, after some study and several "spiritual" experiences, he was ordained as a Satanic priest.
Католик дінін қабылдауы
Кейінгі жылдары Лонгоның өмірі "депрессия, жүйке ширығуы және ұйысқандыққа" толы болды. Паранойя мен алакөздіктен мазасыз болған ол, туған қаласындағы досы Винченцо Пепеден кеңес сұрады. Лонгоның өзінің айтуынша, Пепе оны шайтандықтан бас тартуға көндірді және оны Доминикан монахы әрі католик діни қызметкері Альберто Радентемен таныстырды, ол оны Құдай ана Мәриямға және Розарийге деген құлшылыққа бастады. 1871 жылдың 7 қазанында Лонго доминикан терциарлығына қабылданды және "Росарио" есімін алды. Осы шамада ол бір сеансқа қатысып, қолына розарий ұстап, былай деді: "Мен спиритизмді жоққа шығарамын, себебі ол – қателіктер мен жалғанның еңбегі". Сонымен қатар, ол Францискан монахтарымен танысып, олармен бірге екі жыл бойы кедейлерге және ауруларға көмектесті. Бартоло сондай-ақ заңгерлік тәжірибесін жалғастырып, жақын орналасқан Помпей ауылына барып-келді.
Помпеидің біздің әйелінің ғибадатханасы
Графиня Мариана ди Фусконың көмегімен ол Розарий қауымын құрды және 1873 жылдың қазан айында бұрынғы қалпынан өте нашар күйде тұрған шіркеуді қайта жаңғыртуға кірісті. Ол Розарийдің Әйеліне арналған мереке ұйымдастырды. 1875 жылы Лонгоға Розарийдің Әйелінің, сондай-ақ Әулие Доминик пен Сиеналық Әулие Екатеринаның бейнеленген суреті сыйлық ретінде табысталды. Бұл суретті Порта-Мединадағы Розарий монастырының діни қызметкері М. Концетта де Литала, доминикан діни қызметкері Альберто Раденте үшін сақтап келген. Раденте оны Неапольдегі ескі заттар сататын дүкеннен өте арзанға сатып алған. Суреттің жағдайы нашар болды және Лонго оны алғаш көргенде, өнер сапасының нашарлығына наразылық білдірді. Дегенмен, ол қаржыны үнемдеу және Концеттаны ренжітпеу үшін сыйлықты қабылдады. Лонго суретті қалпына келтіру үшін қаражат жинап, оны шіркеуге орналастырып, паломниктік сапарларды ынталандыруға тырысты. Содан кейін кереметтер туралы хабарлар тарады және адамдар шіркеуге көптеп ағыла бастады. Лонго Нола епископының ынтасымен үлкенірек шіркеу құрылысын бастады, ал негізгі тасы 1876 жылдың 8 мамырында қаланды. Шіркеу 1891 жылдың мамыр айында кардинал Ла Валлетта (Папа Лео XIII-нің өкілі) тарапынан киеленді. Лонго көптеген қайырымдылық жұмыстар жасады, жетім балалар мен түрмедегілердің балаларын күткені сол кездегі радикалды жаңалық еді. 1906 жылы олар Помпейдегі Розарийдің Әйеліне арналған киелі орынның барлық мүлкін Апостолдық Таққа сыйға берді. Лонго Розарийді насихаттауды өмірінің соңына дейін, 1926 жылдың 5 қазанында 85 жасқа толғанда қайтыс болғанға дейін жалғастырды. Оның базиликасы тұрған алаң Лонгоның құрметіне аталды. Оның денесі шыныдан жасалған қабірге қойылған, ал ол Иерусалимнің қасиетті қабірінің атты орденінің Ұлы кресінің рыцаріның мантиясын және регалиясын киген.
Қасиетті деп жариялау
Лонгоның рухани жазбалары 1939 жылдың 1 ақпанында және 1943 жылдың 4 сәуірінде теологтармен бекітілді. Оның ісі 1947 жылдың 28 ақпанында ресми түрде ашылды және оған "Құдайдың қызметшісі" атағы берілді. 1980 жылдың 26 қазанында Лонгоны Рим папасы Иоанн Павел II қасиетті деп жариялады, оны "Рузарийдің елшісі" деп атады және оны өзінің апостолдық хатында, Rosarium Virginis Mariae (Марияның Розарийі) деп атап өтті.