«Карьера қыздары» (1997) – Майк Лидің комедиялық драмасы. Екі дос, Анни мен Ханнаның 6 жылдық үзілістен кейінгі қарым-қатынасы, аналар туралы әңгімелер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1997 жылы Майк Ли түсірген фильм
1997 Mike Leigh film
"Карьерлік қыздар" – 1997 жылғы британдық комедиялық драмалық фильм, сценарийін Майк Ли жазып, режиссерлік еткен. Фильмде Катрин Картлидж мен Линда Стьэдман басты рөлдерде ойнайды. Бұл фильм алты жылдан кейін қайта кездескен екі әйелдің тарихын айтады. Олар бұрын университетте бірге пәтерде тұрған, ал фильм олардың жеке қарым-қатынасына баса назар аударады.
Career Girls is a 1997 British comedy drama film written and directed by Mike Leigh which tells the story of two women, who reunite after six years apart. The film stars Katrin Cartlidge and Lynda Steadman. The women were originally thrown together when they shared a flat while at university and the film focuses on their interpersonal relationship.
Сюжет
1996 жылы Энни Лондонға пойызда барады. Ол алты жыл бұрын политехникалық (Солтүстік Лондон политехникалық) колледжінде бірге тұрған Ханнамен демалыс өткізеді. Ханна өзінің ішімдікке құмар анасы туралы жылап, ал Энни анасының жаңа жігіт іздегені туралы айтады. Әлі де анасымен бірге тұратын Энни Ханнаның тәуелсіздігіне таңғалады. Ал Ханна бала кезінен-ақ өз бетінше өмір сүруге мәжбүр болғаны үшін қатты қайғырады. 1986 жылы Ханна мен Клэр Анниді сұхбатқа алып, өз пәтерлеріне қабылдады. Энни мен Ханна келесі жылы Клэрден арылу туралы сөйлеседі. Ханна мен Энни Ханнаның сегіз жасынан бастап, ата-анасы ажырасқаннан бері жыламай жүргенін талқылайды. Оның ата-анасы сегіз жасында ажырасып кеткен еді. Келесі жылы Рикки Бертон, әлеуметтік жағынан қимылсыз, кекекшіл адам, үй иесі оны үйден қуып шыққаннан кейін Ханна мен Энниге уақытша қоныс аударды. Олармен пабта психологиялық қасиеттер туралы сөйлесіп жатқанда, Риккидің сыпайылығы Ханнаны ашуландырады. Рикки пәтер астындағы қытайлық тағамханаға барғанда, Энни мен Ханна дау-дамай туралы және Риккидің Энниге қалай қызығатынын талқылайды. Басқа бір естелікте Рики мас күйінде Энниге деген махаббатын мойындайды, бірақ Энни өзін басқа біреуді сүйетінін айтады. Рикки кетіп, қайтадан пайда болмайды, сондықтан Ханна мен Энни Хартлпулдегі әжесінің үйіне барады. Ол оларға Риккидің сыртқа шығып кеткенін, мүмкін, теңіз жағасында екенін айтады, сондықтан олар оны сол жерден іздеуге барады. Қазіргі уақытта Энни Ханнаға пәтер іздеп жүргенде еріп жүреді. Бір пәтер Эванс мырзаға тиесілі, оның пәтерінде оның жалаңаш бұрынғы қыздарының суреті мен порнографиялық журналдар бар. Эванс Ханнаға шабуыл жасап, екі әйелге де алкогольдік ішімдік ұсынады. Олар пәтерден ақталу үшін ақталып, әлі де күліп жүреді. Келесі пәтерде олармен үй-жай агенті Адриан Спинкс кездеседі. Энни оның бұрынғы колледж досы екенін түсінеді, бірақ Адриан оларды тани алмайтынын айтады. Әңгімелесулер арасында, флешбэктер Ханна мен Эннидің Адрианмен өткенін көрсетеді. Ханна оны клубта кездестіргеннен кейін Адрианды үйіне алып барып, онымен ұйықтайды. Келесі күні ол Эннидің бөлмесіне кіріп, онымен сөйлесуге тырысады. Басқа флешбэктерде Энни Адрианға қайталанатын жыныстық қиял туралы айтады. Кейін олар сүйісіп, оның бұрынғы қызына неге бөлінгенін талқылайды: Адриан ол міндеттеме алғысы келмейтінін айтады және Энни себебін сұрағанда кетеді. Қазіргі уақытта Ханна мен Энни Адрианның үйленгенін және балалы екенін біледі. Қытай ресторанында Энни мен Ханна университеттен бері қалай өзгергендері туралы әңгімелейді және Риккиге не болғанын ойлайды. Эннидің айтуынша, ол 10 жыл бойы Адриан туралы ойлаудан бас тартпаған. Ханна сол кездегі жағдайдан ренжігенін айтады, бірақ ол Эннидің оны жақсы көретінін білгендіктен ештеңе айтпағанын айтады. Артқа қайтып, Энни мен Ханна төрт жыл университетте оқып, пәтерден шығуға дайындалып, оралған кезде жылап, құшақтасып жатыр. Бүгінгі кешкі асқа Ханна өзінің үй-бүлесінің бұзылуына қарағанда, Эннидің мейірімді отбасымен кездескенін еске алады. Олар Клэрдің Примроуз төбесінде жүгіріп жүргенін көріп, бір түстен кейін екі ескі таныстықты көрудің кездейсоқтығын талқылайды. Олар ескі пәтерлеріне барып, Риккидің қытайлық дүкеннің алдындағы баспалдақта тұрып, қолындағы ойыншықты алып отырғанын көреді. Ол ашулы және алдайтын көрінеді, және оларға ол өткен күні Хартлпулден келгенін айтады. Ол ойыншықты ұлына деп айтады, бірақ анасы баланың оның екенін мойындамайды. Ол әжесінің қайтыс болғанын айтады, ал Энни оның қайда тұратынын сұрағанда, олар мұның бәрібір екенін айтады. Олар кетіп барады. Хартлпулге жасаған сапарынан кейін олар Риккиді теңіз жағасында табады. Оның денсаулығы, психикалық және физикалық жағынан нашарлап кетті. Ол енді әуре емес, әуре емес, әуре емес. Ханна мен Энни оның жағдайын сұрады. Ол оларға қайырымдылық жасамайтынын айтып, айқайлайды. Олар оны қуып жүр. Ол сөзбен қорлайды. Ол оларға: "Еркін қалдырыңдар!" - деп айқайлайды. Кейін Ханна да, Энни де оның жағымсыз күйін көріп жылап қояды. Қазіргі уақытта олар теміржол станциясына оралады, онда олар бір-бірімен қоштасады.
In 1996, Annie is on the train to London to spend the weekend with Hannah, her flatmate when at polytechnic (the Polytechnic of North London) six years earlier. Hannah laments about her alcoholic mother, and Annie talks about her mother's search for a new boyfriend. Annie, who still lives with her mother, admires Hannah's independence. In contrast, Hannah laments being forced to be independent since she was a child. Back in 1986, Hannah and Claire interview and accept Annie into their flat. Annie and Hannah discuss getting rid of Claire the next year. Hannah and Annie discuss how Hannah hasn't cried since she was eight, when her parents split up. Annie, whose parents also divorced when she was eight, says she cries all the time. The following year, Ricky Burton, a socially awkward person who stutters, has temporarily moved in with Hannah and Annie after being kicked out by his landlord. While discussing psychological traits with them in a pub, Ricky's untactful probing angers Hannah. While Ricky visits the Chinese takeaway beneath the flat, Annie and Hannah discuss the argument and how Ricky fancies Annie. In another memory, Ricky drunkenly confesses his love for Annie, but Annie says she's in love with someone else. Ricky leaves and doesn't reappear, so Hannah and Annie travel to his grandmother's home in Hartlepool. She tells them that Ricky has gone out, possibly along the seafront, so they go to look for him there. In the present, Annie accompanies Hannah as she looks for a flat to buy. One flat is owned by a Mr Evans, whose flat contains a painting of his naked ex girlfriend and pornographic magazines. Evans hits on Hannah and offers both women alcoholic drinks. They run out of the flat making excuses, and are still laughing as they drive off. At the next flat, Adrian Spinks, an estate agent, meets them. Annie realises he is an old college boyfriend, but Adrian says he doesn't recognise them. In between their conversations, flashbacks show Hannah and Annie's history with Adrian. After meeting him at a club, Hannah takes Adrian home and sleeps with him. The following morning, he walks into Annie's room and tries to chat her up. In other flashbacks, Annie tells Adrian about a recurring sexual fantasy. Later, they kiss and discuss why he split up with his ex girlfriend: Adrian says he didn't want the commitment, and leaves when Annie asks why. In the present, Hannah and Annie learn that Adrian is married with a child. At a Chinese restaurant, Annie and Hannah discuss how they have changed since university and wonder what happened to Ricky. Annie says she hadn't stopped thinking about Adrian for ten years. Hannah says she was hurt by the situation back then but said she didn't say anything because she knew that Annie was in love with him. In a flashback, Annie and Hannah cry and hug as they pack, preparing to leave their flat at the end of their four years at university. At the present day dinner, Hannah recalls being overwhelmed upon meeting Annie's kind family, as opposed to her own dysfunctional family. They see their old flatmate Claire jogging on Primrose Hill, and discuss the coincidence of seeing two old acquaintances in one afternoon. They decide to visit their old flat, and there spot Ricky sitting on the steps outside the Chinese takeaway, holding a toy elephant. He seems angry and delirious, and tells them he arrived from Hartlepool the previous day. He says the toy is for his son, but the mother won't admit that the child is his. He tells them that his grandmother died, and, when Annie asks where he lives, responds that they don't care. They leave. In a flashback to their visit to Hartlepool, they find Ricky by the sea. His health, both mental and physical, has deteriorated. He is babbling and no longer the charming witty stutterer. Hannah and Annie ask how he is. He shouts and swears at them that he doesn't care. They chase after him. He is verbally abusive. He screams at them to leave him alone. Later, both Hannah and Annie are moved to tears at his pitiful condition. In the present, they return to the railway station, where they say goodbye to one another.
Шығару
Фильм 1997 жылдың мамыр айында Канн кинофестивалінде жеке көрсетілді және маусым айында Жаңа Зеландияда кеңейтілген көрсетімге шықты. Metacritic сайты 25 сыншының пікірін жинап, 100 балдық шкала бойынша 76 балдық орташа есеп шығарды, нәтижесінде фильм "жалпы алғанда жақсы пікірлерге ие болды". Variety журналынан Тодд Маккарти оны Лидің "көптеген күлкі мен ерекше ләззаттар сыйлайтын, бірақ ең қарапайым туындыларының бірі" деп сипаттады. Фильм 19 қыркүйек 1997 жылы Ұлыбританияда көрсетілімге шығып, алғашқы демалыс күндері 22 кинотеатрда 84 938 фунт стерлинг табыс тапты. Ұлыбританиядағы 5 апталық көрсетімнен кейін ол 425 671 фунт стерлинг (689 000 доллар) жинады. АҚШ және Канадада фильм 2 416 734 доллар табыс етті.
The film was screened privately at the Cannes Film Festival in May 1997 and released in New Zealand in June. According to Metacritic, which sampled 25 critics and calculated a weighted average score of 76 out of 100, the film received "generally favorable reviews". Todd McCarthy of Variety called it one of Leigh's "most modest pictures, although one that offers quite a few laughs and other quirky pleasures." The film opened in the United Kingdom on 19 September 1997 and grossed £84,938 in its opening weekend from 22 screens. After five weeks of release in the UK it had grossed £425,671 ($689,000). It grossed $2,416,734 in the United States and Canada.