Тревор Баркер: «Санкт-Килда» клубының құрметті футболшысы

Кіріспе

1956 жылы туған Тревор Грэм Баркер (7 қазан 1956 – 26 сәуір 1996) – Виктория футбол лигасының (VFL) «Сент-Килда» футбол клубында ойнаған австралиялық футболшы. Өзінің жасқа келген бойжеткенге тән келбетімен, сары шашымен және күңгірт терісімен VFL-дің сүйікті ойыншыларының бірі болған «Баркс» өз дәуіріндегі ең шебер биікке секіріп алатын ойыншылардың қатарында еді. Жұқа дене бітіміне қарамастан, оның шеберлігі мен атлетикалық қабілетіне табандылық пен жарысқа қабілеттілік қосылған. Ол бұрынғы және кейінгі ешбір ойыншыдан көбірек «Сент-Килда» клубының «Fortius quo fidelius» (намыс арқылы күш) ұранының тірі бейнесі болды. Басқа клубтардан жақсы ұсыныстар алғанына қарамастан, ол өзінің сүйікті клубында тарихының ең ауыр кезеңін бастан өткерді. 39 жасында рактан ерте қайтыс болғаннан кейін «Сент-Килда» клубы Баркердің құрметіне ең үздік ойыншыға берілетін сыйлыққа оның атын берді. 2019 жылы ол Австралия Футбол Даңқына енгізілді.

Ерте өмір

Баркер Джек пен Норма Баркердің екі баласының бірі болды. Оның әкесі де футболшы болған, ол «Челтенхэм» футбол клубында 300-ден астам ойын ойнап, екі рет клубтың үздік ойыншысы атанып, бір рет лиганың үздік ойыншысы сыйлығында екінші орын алған. 1966 жылдың ақпан айында Баркердің бес жасар қарындасы Катрина Маргарет туа біткен жүрек ақауынан туған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Баркердің анасының айтуынша, кіші қарындасын жоққа шығудың күйіті өмір бойы онымен бірге болды. Баркер әкесінің жолын жалғап, «Челтенхэм» клубында футбол ойнап, үш жыл қатарынан клубтың үздік ойыншысы атанып, 1972 жылы 16/17 жастағылар құрамында, ал 1973 және 1974 жылдары 18 жастағылар құрамында бұл жетістікке қол жеткізді. Баркер «Сент-Килда» футбол клубының жанкүйері болып өсті.

1975: Жарысқа шақыру және дебют

Баркердің балалық арманы 1975 жылғы VFL маусымында «Сентс» оны құрамға қабылдағанда орындалды. Резерв командасында бір ойын өткізгеннен кейін, Баркер 25-ші нөмірді киіп, Moorabbin Oval стадионында өткен 2-турдағы матчта жартылай шабуылдағы қанатқа (флангқа) алғашқы ойынына қосылды. Бірінші кезең тең өтті, онда «Сент-Килда» командасының капитаны Барри Лоуренс төрт гол соқты, бірақ «Хоторн» командасы бақылауды қолға алып, ақырында 40 ұпаймен жеңіске жетті. Баркер 15 рет допқа ие болды және ойыннан кейінгі дүйсенбіде «The Age» газеті оны «Сент-Килда» командасының үздік ойыншыларының бірі деп атады. Баркер маусымда тағы 17 ойын ойнап, негізгі құрамдағы орнын нығайтты, алғашқы жылында әр ойында орташа есеппен 14 допты ұстады.

1976: Бірінші үздік және әділ

1976 жылғы VFL маусымында, Аллан Джинстің «Сент-Килда» командасының бас жаттықтырушысы лауазымындағы соңғы маусымында Баркер қорғанысқа көшті. Ол көбінесе ірі қарсыластармен күш сынасып, екінші маусымында өзін тамаша көрсетті. Баркердің жыл бойындағы атлетикалық қабілеті, батылдығы және жарысқа қабілеттілігі көзге түсті. Орта есеппен ойын сайын 12 допты ұстап, ол қарсыластарына қарсы тұру үшін өз позициясын үздіксіз жақсарта түсті, ал оның батылдығы маусым ішіндегі төрешілердің 49 еркін соққысымен сыйланды, ал оған қарсы тек 13 соққы жасалды. Баркер маусым соңындағы марапаттауларда өнер көрсеткені үшін мойынсоғыс алды; ол клубтың үздік ойыншысы аталымын алғаш рет жеңіп алды және Браунлоу медалінің саноқтарында 21 дауыс жинап, 13-ші орынды бөлісті.

1977: 1-ші нөмір

1976 жылы тамаша маусымнан кейін Баркер Сент-Килда ФК клубында мәңгілікке байланысты болатын 1-нөмірлі жейдеге ауысты. Клуб чемпионы, Браунлоу медалінің иегері және Премьер-лига жеңімпазы Росс Смит 1975 жылы Сент-Килдаға қайтып келгеннен кейін көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді, ал 1977 жылғы VFL маусымында бас жаттықтырушы болды. Баркер әр ойында орташа есеппен 14 допты қолданды, 70 ұпай жинады және 71 еркін тепкі алды. Ол 17-раундта «Хоторнға» қарсы өткен матчта төрт гол соқты.

1978: ерекше маусым

1978 жылғы VFL маусымында Росс Смитті жаттықтырушы қызметінен бұрынғы «Ричмонд» ойыншысы Майк Паттерсон алмастырды. Сәтті трансферлерден кейін «Сентс» маусымды күшті бастады, Баркер шабуылдық жартылай қорғаушы рөлінде жиі ойнады. «Сентс» жеті турдан кейін 5 жеңіс және 1 теңдік алып, екінші орында тұрды. Баркер алғашқы 7 турда үш рет үш гол соқты. Оның орталық шепте ойнау қабілеті, 6-турда «Мельбурнға» қарсы ойында 29 допты алу және 3 гол соғуымен айқын болды. Бірінші кезеңде көп ұпай жинағаннан кейін «Сентс» 17 ұпайға еселеп кетті, ал бірінші жартылайда команда 126 ұпай жинады. Ойын «Сент-Килданың» 63 ұпаймен жеңісімен аяқталды, клубтың рекордтық көрсеткіші – 31.18 (204) ұпай. «Сент-Килданың» маусымы ортасында алты жеңіліс қатарынан соң, екінші орындағы «Норт Мельбурнға» қарсы тартысты 3 ұпаймен жеңіске жетті. Баркер 17-турда «Мельбурнға» қарсы ойында алғаш рет 30-дан астам допты алды. Команда келесі бес ойынның төртеуінде жеңіске жетіп, топ-5-тің сыртында қалды, «Джилонгтан» тек екі ұпаймен қана қалып қойды, бұл 3-турда «Ричмондқа» қарсы тең ойнағандарының арқасында мүмкін болды. 22-турда «Сентс» «Мураббин» стадионында қарсыласын қабылдады, турнир кестесі «Сент-Килданың» жеңіске жеткеніне және «Фитцройдың» «Джилонгты» жеңгеніне байланысты финалға өтуге мұқтаж екенін көрсетті. «Сентс» соңғы маусымдардағы ең жақсы ойынын көрсетіп, толған «Мураббин» көрермендерінің алдында «Блюзді» 40 ұпаймен толық жеңді. Баркер 28 допты алды және 2 гол соқты, сонымен қатар «Сент-Килданың» үздік ойыншыларының қатарында аталды. «Сент-Килда» маусымды көңіл көншітпейтін 6-шы орында аяқтады. Баркер маусымда команданың ең көп доп алған ойыншысы болды, 493 допты алып, 87 ұпай, 23 гол және 92 жеке соққы жасады. Бұл «Сент-Килдадағы» оның ең өнімді маусымы болды. Осы кезде Баркер VFL-дің белгілі жұлдыздарының біріне айналды, және оның «Сент-Килда ФК» жаттықтырушылары допты алу үшін оған толық еркіндік берді, нәтижесінде Австралиялық регби тарихындағы ең керемет ойыншылардың қатарына қосылатын керемет ойындық моменттер тізімі жасалды. 1979 жылы Баркер жарақаттарға байланысты 15 ойынға ғана қатысты, орташа есеппен ойын басына 20-дан аспайтын допты алды. Оның 17 допты алып, 2 гол соққан ойыны «Сентстің» 1-турда «Хоторнға» қарсы жеңісінде ерекше көзге түсті, бірақ бұл команда үшін өте қиын жыл болды. «Сент-Килда ФК» командасына сыртқы бақылаусыз қысымдар күшейе бастады, бұл келесі жылдары ауыр салдарға әкелді. 1980 жылы Баркер қайтадан жарақаттарға байланысты 17 ойынға қатысты, орташа есеппен ойын басына 18,5 допты алды.

For the 1978 VFL season, Ross Smith was replaced as coach by former Richmond player Mike Patterson. After successful recruiting, the Saints began the season strongly, with Barker being played more in a midfield forward attacking role. The Saints were in second place after seven rounds on 5 wins and one draw with a fast paced high scoring line up. Barker kicked three goals three times in the first 7 rounds. His ability to play mid forward punctuated by 29 disposals and 3 goals in the Saints win over Melbourne in Round 6. After a high scoring first quarter which gave the Saints a 17 point lead, the team went on to amass 126 points by half time. The game ending in a 63 point win to St Kilda in a still club record score of 31.18 (204). St Kilda's season faltered mid season, with six losses in a row followed by a close 3 point win over second placed North Melbourne. Barker collected his first ever 30 disposals or more game against Melbourne in Round 17. The team rebounded to win four of the next five games to sit just outside the top five, separated from fifth placed Geelong by only two premiership points courtesy of their draw against Richmond in Round 3. In Round 22, the Saints hosted at Moorabbin, the standings suggesting St Kilda needed a win and Fitzroy to defeat Geelong to play Finals. The Saints put in one of their finest displays in recent seasons, thoroughly outplaying the Blues in front of a packed Moorabbin crowd to win by 40 points. Barker racked up 28 disposals and 2 goals, and was listed among St Kilda's best afield. St Kilda finished the season an underwhelming 6th. Barker was the Saints leading disposal winner for the season, racking up 493 disposals to go with his 87 marks, 23 goals and 92 free kicks for. It was his most prolific season at St Kilda. By now Barker was one of the established stars of the VFL, and fortunately his coaches at St Kilda FC gave him free rein to launch at the ball for his marks, resulting in a career highlight reel of marks that ranks alongside the greats Australian rules football. In 1979, Barker was restricted to 15 games through injury, averaging just under 20 disposals per game. His 17 disposal 2 goal effort a standout in the Saints Round 1 win over Hawthorn, in what was a dismal year for the team as a whole. Uncontrollable outside pressures were beginning to mount on St Kilda FC, and they would have a devastating effect in the following years. 1980 saw Barker again restricted through injury, playing 17 games for the season averaging 18.5 disposals per game.

1983-1986 жылдар: Сент-Килда футбол клубының капитаны

Баркер 1983 жылғы Премьер-лига маусымы басталар алдында Сент-Килда футбол клубының капитаны болып тағайындалды. Оның клубқа деген адалдығы, штаттан тыс қызметкерге қарағанда артық еді. Команданың ойынға қатысу тізімін сақтап тұру үшін, ол ұйымдастырылған және кейде спонтанды түрде қаржы жинауға үнемі қатысты. St Kilda FC-нің болашағына қатысты сұрақтарға қайта-қайта жауап беріп, клубтың жоғалып кетуіне жол берудің дұрыс еместігін баса айтты. Ол клуб тарихындағы ең қиын және стрестік кезеңде Сент-Килда ФК-нің алаңда ойнауын қамтамасыз ету үшін алаңнан тыс жерде жанқиярлық еңбек етті. 1980-жылдардың ортасына қарай алаңдағы нәтижелер, Сент-Килда ФК-нің барлық аспектілеріне сіңген қаржылық шектеулерге қарағанда екінші деңгейге түсіп қалды. Баркер клубтың маңыздылығын үнемі қайталап, кейбіреулер үшін еңсерілмейтіндей көрінген қаржылық мәселелерді шешу үшін алаңнан тыс жұмыс істеді. 1983 және 1984 жылдары ол тиісінше 16 және 14 ойын ойнады, 1985 жылы – 4, ал 1986 жылы – 18 ойынға қатысты, онда ол ойын сайын орташа есеппен 16,2 допты иеленді. Ол сондай-ақ Сент-Килданың қарыздарын кредиторларымен өтеу үшін алаңнан тыс жұмыс істеді, бұл "Сентс" клубына Лигада бизнес ретінде жұмыс істеуді жалғастыруға және банкроттықтан немесе тарап кетуден сақтауға мүмкіндік берді. Сол кездегі VFL басшылығы бәсекелестікті ұлттық Австралия лигасына айналдыру мақсатында оны одан әрі кеңейту жоспарларын талқылай бастады. Лиганың қаржылық жағдайының қиын екенін және St Kilda FC-ге қысқа мерзімді қаржылық көмек көрсетуге мүмкіндігі жоқ екенін, сондай-ақ, жалпы қарызды азайту және табысты арттыру үшін штаттар аралық командаларды қосып, оларға қатысу үшін бірнеше миллион долларлық лицензиялық төлем алу қажет екенін мәлімдеді. Осы кеңейту кезеңінде, жаңа командаларға қатысты мемлекеттік жоспарлар жарияланған кезде, Баркер клубқа жаңа қаржылық бастама беру үшін Сент-Килда ФК-нің қарызын өтеу бойынша келіссөздер жүргізуге тырысты. St Kilda FC басшылығы мен капитаны кредиторларды келіссөздерге дайын және қолжетімді деп тапты. Ақырында, кейбір кредиторлар Сент-Килданың қарызын өтеуге келісу үшін доллардың 10 пайызын алды, осылайша "Сентс" клубы бәсекелестікте қалуға мүмкіндік алды. Ойынға қатысқандары үшін ақы төленбеген ойыншылардың ақшасын алуға келісімшарт жасасқан қазіргі және бұрынғы ойыншылар доллардың 10 пайызын төлеуге келісті, бұл келісімге Баркердің өзі де қатысты. Клубтың қарызы, қаржылық қиындықтардың ауқымын білмеген кредиторлармен жасалған келісімдер арқылы толығымен жойылды. Лига басшылығы 1987 жылғы Премьер-лига маусымының басталуына байланысты "Вест-Кост Иглз" және "Брисбен Беарз" командаларының қатысуын жариялағанда, әрқайсысының лицензиялық төлемі 6 миллион долларды құрады, Сент-Килда клубы кредиторларының жомарттығының арқасында қарыздан мүлдем азат болды. Баркер 1986 жылғы Премьер-лига маусымының соңында капитандықтан бас тартты.

Barker was appointed Captain of the St Kilda Football Club prior to the start of the 1983 Premiership Season. His commitment to the club was more than that of a full time player. He was regularly involved in organised and sometimes impromptu fund raising for the team to keep its playing list on the field for matches during his captaincy. Repeatedly replying to queries on whether St Kilda FC would have any kind of future at all with reiterating that the club was too important to let disappear. He worked diligently off the field to help continue St Kilda FC appearing on the field in the most traumatic and stressful time in the clubs history. On field results began to become an almost secondary issue to off filed financial restraints, which permeated through all aspects of St Kilda FC through the mid 1980's. Barker continually reiterated the importance of the club as a whole, working off field to find solutions to financial issues that were seen as insurmountable to some. Barker played 16 and 14 games respectively in 1983 and 1984, just four in 1985, and 18 in 1986, where he averaged 16.2 disposals per game. He also worked off field to attempt to settle St Kilda FC's debts with its creditors, to allow the Saints to continue to operate as a business in the League as a whole, and fend off administration or liquidation. The then VFL administration began to discuss plans to further expand the competition, with a view to attempting to make it a national Australian League. The league stated it was in too difficult financial condition to offer St Kilda FC any large short term financial assistance, and would need to add interstate teams and charge them a multi million dollar license fee to enter the competition to alleviate overall debt and generate more revenue. During this period of mooted expansion, with some public plans for new teams interstate revealed, Barker worked to attempt to help negotiate St Kilda FC out of its debts, to try to get a fresh financial start for the club. St Kilda FC's administration and Captain found creditors to be approachable and willing to negotiate. In the end, some creditors took as little as 10 cents in the dollar in exchange for agreeing to write off St Kilda FC's debts to them, so the Saints could continue in the competition. Current and former players of the time who were owed money for their unpaid playing contracts agreed to a final settlement of 10 cents in the dollar, which was brokered in part by Barker himself. The clubs debt were almost totally wiped out by agreements with happy to help creditors, who were initially unaware of the extent of the financial woes. By the time the league administration announced the entry of the West Coast Eagles and Brisbane Bears into the competition for the start of the 1987 Premiership Season, for a license fee of 6 million dollars each, St Kilda FC was almost totally debt free thanks to the generosity of its creditors. Barker stood down from the Captaincy at the end of the 1986 Premiership Season.

1987 ж. Жарыстың кеңейуі және жаңа бастама

Сент-Килда ФК 1987 жылғы маусымның басында Даррел Балдокты жаңа бапкер етіп тағайындады, ал Баркер ойыншы құрамында қалды. Сент-Килда бұрынғы онжылдықпен салыстырғанда қарызын күрт азайтып, жаңа бет ашуға тырысты, ойыншылар мен бапкерлердің жалақысы бойынша берешек болған жоқ, сондай-ақ кеңейтілген және қайта құрылымдалып жатқан чемпионатта басықты күштермен бақ сынауға ниеттенді, нәтижесінде тұрақты ұлттық драфт және жалақы төлемақы шегі енгізілді. Лига басшылығы клубтардан тәуелсіз жұмыс істеуді көздеген «Комиссия» стиліндегі комитетке өзгертілді. Сент-Килда жақсы ойыншыларды шақырып алды, олардың арасында Тони Локетт және Никки Винмар сияқты болашақ клуб аңыздары болды. Баркер 1987 жылғы VFL маусымында, St Kilda FC үздік 5 команданың қатарында болған кезеңде, 14 ойынға ғана қатысты, бірақ ресми тізімде көңіл көншітпейтін 10-орынға орналасты. Сент-Килда 15-19 раундтар аралығында бес ойынды қатарынан жеңіп алды, соңғы ойында Даррел Балдок инсульт диагнозымен ауруханаға жатқандықтан, уақытша бапкер басшылық етті.

Зейнеткерлік

Баркер 1988 жылы 7, ал 1989 жылы 12 ойын ойнады. Ол 1989 жылғы VFL маусымының соңында 230 ойыннан кейін «Сент-Килда» футбол клубының өмірлік мүшесі ретінде карьерасын аяқтады. Баркер өзінің барлық карьерасын клуб үшін сәтсіз кезеңде өткізгендіктен, ешқашан плей-офф матчине қатыспады; және 2023 жылғы мәліметтер бойынша, ол финалдық ойындарда ойнамай-ақ VFL/AFL-де ең көп ойын өткізген рекордты сақтап тұр.

Жаттықтыру

Баркер 1989 жылы зейнетке шыққаннан кейін екі жыл бойы бұқаралық ақпарат құралдарында жұмыс істеді, содан кейін Сандрингем футбол клубымен қысқа ғана, бірақ есте қаларлық жаттықтырушылық мансабына кірісті. Баркер жаттықтырушы ретінде үлкен жетістіктерге тез қол жеткізді. Сент-Килда клубындағы мол тәжірибесі Сандрингем Зебрас ойыншыларына өзіне құрбандық етушілік көзқарас қалыптастыруға көмектесті. Ол оларды қатаң жаттықтырды, бірақ сонымен қатар барлық ойыншыларымен жақсы қарым-қатынас орнатты. Үш маусым ішінде ол "Зебраларды" 1992 және 1994 жылдары екі рет VFA чемпионатында жеңіске жеткізді, жаттықтырушы ретінде 58 ойынның 44-ін ұтып алды. 1995 жылы ол Стэн Алвестің көмекшісі ретінде "Сентс" клубына қайта оралды, резервтік команданы басқарды және 1996 жылғы Ansett Australia Cup чемпионатында жеңіске жеткен көптеген жас "Сент-Килда" футболшыларына тәлімгерлік жасады. 1995 және 1996 жылдары денсаулығының нашарлауына байланысты Сент-Килда клубының бас кеңсесінде жұмыс істеу уақыты шектелді.

Өлім

Баркер 1995 жылғы маусымның ортасында денсаулығына байланысты жаттықтырушылық мансабын уақытша тоқтатуға мәжбүр болды. Ол 1996 жылғы 26 сәуірде Хэмптон қаласындағы Линакр жеке ауруханасында бауыр жеткіліксіздігінен, ұзаққа созылған тоқ ішектің қатерлі ісігімен күрескеннен кейін қайтыс болды. Ол 39 жаста болған. Баркердің Моораббин қалалық залындағы қоштасу рәсіміне 6000 адам қатысты, ол кейіннен әпкесімен бірге Челтенхэм еске алу зиратында жерленді.

Мұра

Оның Сент-Килда клубына қосқан үлесі, әсіресе 1980-ші жылдары клубтың ауыр қаржылық қиындықтарға тап болған кезде, зор болды. 1914 жылы тағайындалған Сент-Килда клубының үздік ойыншысы сыйлығы оның еңбегіне деген құрмет ретінде Тревор Баркер сыйлығы деп аталды. Баркер клубтың 1900–1999 жылдар аралығындағы ғасыр командасына енді. Баркер 2003 жылы Сент-Килда футбол клубының Даңқ залына қабылданды, ал 2013 жылы «Легенда» мәртебесіне ие болды. Сандрингэм футбол клубының үй стадионы да оның құрметіне Тревор Баркер Бич Овал деп аталды. 2019 жылдың 4 маусымында Баркер Австралия футбол Даңқ залына енгізілді, салтанатты шара Crown Palladium-да өтті. Сент-Килда клубының чемпионы және командаласы Роберт Харви Баркерге арнап кіріспе сөз сөйледі:

«Мен өмірімде клубына (Баркер) сияқты құштарлық пен адалдықпен ойнаған адамды көрген емеспін. Ол жоғары деңгейдегі шеберлігімен, сары шашымен және көбінесе алаңнан тыс өмірімен танымал болды. Ол Сент-Килданың нағыз чемпионы еді». Видеоролик арқылы көрсетілген құрметтен кейін Баркердің анасы Норма AFL комиссиясының төрағасы Ричард Гойдерден сертификатты қабылдады. Командаластары мен жанкүйерлер тарапынан лебіздер көп болды. «Батыс бульдогтары» клубының бапкері Люк Беверидж, Баркердің резервтік командасында ойнаған және оны балалық шағынан бері қадір тұтқан шәкірті, былай деді:

«Оны алаңда көріп тұрғанда, Сахарада ақ аюды немесе Арктикада арыстанды көргендей сезінесің – ол өте ерекше көзге түсетін. Ол сұлу адам еді, бойы орташа болғанымен, зор батылдығы мен кез келген позицияда ойнай алатын қабілетіне ие болды. Ол керемет және қатал қарсыластың шебері еді, бірақ сонымен қатар жоғары деңгейдегі шеберлігі мен таза ойын стилімен де көзге түсетін. Оның бойында барлық қабілеттер болды, ал оның жүгіру және батылдық қабілеттерін ескерсек, ол толыққанды ойыншы еді. Ол – ойынның ең жан-жақты, құрметке ие, қатал, талантты, адал және сергек ойыншыларының бірі».