Кіріспе

Австралиялық футболшы, 1950 жылы туған.

Малкольм Джек Блайт АМ (16 ақпан 1950 жылы туған) – бұрынғы австралиялық футболшы, Виктория футбол лигасының (VFL) «Солтүстік Мельбурн» футбол клубында және Оңтүстік Австралия ұлттық футбол лигасының (SANFL) «Вудвилл» футбол клубында ойнаған және жаттықтырған. Ол сонымен қатар «Гелонг» футбол клубын, «Аделаида» футбол клубын және «Сент-Килда» футбол клубын жаттықтырды. Блайт – VFL және SANFL екеуінде де бір маусымда 100 гол соққан жалғыз ойыншы. Ол сондай-ақ Браунлоу медалі мен Магарей медалін жеңіп алған үш ойыншының бірі. 1996 жылы Австралия футбол залының алғашқы мүшесі болып кірді және 2017 жылы «Легенда» мәртебесіне ие болды. Бұған қоса, ол Виктория және Оңтүстік Австралия штаттарының құрама командаларына капитандық еткен. «Солтүстік Мельбурн» клубының ойыншы-жаттықтырушысы ретіндегі сәтсіздігіне қарамастан, Блайт «Гелонг» және «Аделаида» клубтарындағы жұмысы кезінде ең ұлы жаттықтырушылардың бірі ретінде беделін нығайтты, ал соңғы жұмысы «Сент-Килда» клубында даулы аяқталды. Блайт фамилиясы Корнуоллдық тегінен шыққан. 2012 жылы Блайт «Голд-Кост» футбол клубының жаттықтыру директоры болып тағайындалды.

1968-1973: Вудвиллдегі алғашқы кезең

Блайт Альбертон Овалға жақын жерде өсіп, сол кездегі сүйікті ойыншысы Рекс Джонсты жақтай отырып өмір сүрді. Бірақ 1964 жылдан бастап жаңа жергілікті команда Вудвилл SANFL-де ойнай бастағанда, Блайт енді олардың ойыншы іздеу аймағында болды және 1969 жылы Вудпикерс сапында дебют жасады. Блайт 1972 жылы өте жақсы ойын көрсетіп, негізінен рук-ровер ретінде ойнағанда 45 гол соқты. Ол Вудвиллдің үздік ойыншысы сыйлығымен қатар SANFL-дің ең жоғары жеке наградасы – Магарей медалін жеңіп алып, VFL-дің назарына ілікті.

1974-1982: Солтүстік Мельбурнмен Викторияда табысты

Блайтты Солтүстік Мельбурн футбол клубы шақырды. Басында оған қосылуға құлшынбағанымен, ол 1974 және 1982 жылдар аралығында клуб үшін 178 ойын өткізді. Ол 1975 және 1977 жылдары «Кенгуруз» командасының жеңімпаз құрамында болды, ал 1978 жылы VFL-дегі ең үздік ойыншы ретінде «Браунлоу» медалін және сәйкесінше Солтүстік Мельбурн үшін «Сид Баркер» медалін жеңіп алды. Блайт 1970-жылдары VFL-дегі ең талантты ойыншылардың бірі болды. Керемет қабылдаулар жасағаннан бөлек, ол өте нәтижелі гол соғушы болды және торпедалық соққыны орындау қабілетімен танымал еді. 1982 жылы Блайт гол соғу бойынша VFL-де көш бастағаны үшін «Кольман» медалін жеңіп алды және мансабында төрт рет «Кенгуруз» командасының гол соғуын жетектеді.

Сиренадан кейін 80 метрлік мақсат

1976 жылы Австралия футбол тарихына енген сәтте Блайт 10-турда (5 маусым) Карлтонға қарсы соңғы сирена соққаннан кейін танымал гол соқты. "Көктер" соңғы төртінші ширек қосымша уақытқа дейін 14 ұпаймен алға шықты, бірақ Блайт екі гол соқты, содан кейін соңғы сиренадан бірнеше секунд бұрын қақпадан шамамен 80 метр қашықтықта допты ұстады. "Солтүстік Мельбурн" әлі де бір ұпаймен қалып қойды, теңесу үшін бір ұпай және жеңіске бір гол керек болды. Көптеген адамдар Блайттың тыранысы бекер болады деп ойлады және көрермендер ойын алаңынан шығып жатты. Дегенмен, Блайт ең ұзын торпедалық соққы жасады, доп қақпаның үстінен өтіп, екі бағананың арасына түсіп, "Кенгурулерге" 11.15 (81) - 76 есебімен Карлтонға қарсы керемет жеңіс сыйлады. (YouTube видеосы) Осы сәт "Toyota Legendary Moments" телешоуындағы жарнаманың негізгі тақырыбы болды. (YouTube бейнесі)

Айқын сәттер

1977 жылғы VFL маусымында, соңғы 40 жылдың ең жаңбырлы Мельбурн қысы болған кезде, ойын Арден-стрит стадионында өтті. Қорттың жағдайы өте нашар болды, матч көбінесе лайда күреске ұқсады. «Хоторн» бір ұпаймен алға шықты, сонда Блайтқа еркін соққы берілді және гол соғу мүмкіндігі туды. Ол гол соға алмады, бұл есепті теңестіретін еді, бірақ төреші «Хоторн» командасын ереже бұзғаны үшін жазалағаннан кейін оған екінші мүмкіндік берілді. Өкінішке орай, Блайт пен «Норт Мельбурн» үшін доп оның бутсынан сынып, алаңнан толығымен шығып кетті, осылайша «Шаяқтар» жеңіске жетті. Тең түскен финалда, үш кезеңнен кейін Барасси оны құрамадан шығарды, бірақ қайта ойнауға командада қалды және жеңісте олардың ең үздік ойыншыларының бірі болды. Блайт 1978 жылы Браунлоу медалін жеңіп алды, бірақ апатты жағдайға байланысты 1978 жылғы VFL финалының басында «Хоторнға» қарсы кезде жамбас жарақатын алды. 1981 жылы, әлі де ойыншы-бапкер болып жұмыс істеген кезде, Блайт футбол тарихындағы ең есімді қателіктердің бірін жасады. «Норт Мельбурнның» МКГ стадионында өткен 14-турдағы ойынында Блайт алға қарай берілген бірнеше пасқа жетті. Гол соғуға сенімді болған ол қақпа алаңына жүгірді, бірақ қақпа бағаналарын жанынан өтіп, допты қақпадан тысқары соқты. Ойыннан кейін қателігін түсінгенде: «Мен мұндай нәрсені бұрын ешқашан жасамағанмын. Мен, сірә, ақылымды жоғалтып жатырмын», деді. «Ричмонд» бұл ойында 43 ұпаймен жеңіске жетті, ал бір айдан кейін, қатарынан алты жеңіліске ұшырағаннан кейін Блайт ойыншы-бапкер қызметінен босатылды. Бапкерлік жүктемеден арылғаннан кейін ол 11 гол соқты. Блайт 1980 жылғы Эскорт кубогының финалында «Коллингвудқа» қарсы өткен ойында да тағы бір әйгілі оқиғаға тікелей қатысты. Сирена соққанда Блайт Керри Гудқа допты пас берді. Бірақ төреші сиренаны естімеді және даулы жағдайда жеңіске жеткен Гудқа допты беруге рұқсат берді.

1983-1985: Вудвиллге оралу

VFL-де ойнағаннан кейін Блайт Вудвилл клубына қайтып келді, 1983 жылдан 1985 жылға дейін капитан-тренер болып жұмыс істеді, ал 1986 және 1987 жылдары ойыншы емес тренер ретінде қызметін жалғастырды. 1983 жылы клубтың ең үздік және адал ойыншысы деп танылды, сондай-ақ футболдан шыққан соңғы маусымында (1985) 126 гол соғып, лиганың мергендер тізімінде бірінші орынды иеленді.

Басқа оттегінің

Блайт сонымен қатар 14 мемлекетаралық / State of Origin футбол матчында (жеті Оңтүстік Австралия үшін және жеті Виктория үшін) ойнады, 25 гол соқты. Сонымен қатар, Вудвилл үшін 11 маусым алдындағы / түнгі серия матчында 17 гол, ал Солтүстік Мельбурн үшін 17 маусым алдындағы / түнгі серия матчында 37 гол соқты (бұл матчтар SANFL бойынша ресми матчтарға жатса, VFL/AFL бойынша жатпайды). Егер оларды есепке алсақ, Блайттың барлық карьерасында 372 ресми ойын ойнап, 865 гол соққан.

Тренерлік және одан кейінгі

Кейіннен Блайт ойыншыларын ынталандыруға бағытталған, дәстүрлі емес және кейде қырқыс жаттықтыру әдістерін қолданғанымен танымал, табысты жаттықтырушыға айналды.

Солтүстік Мельбурн клубының ойыншы- жаттықтырушысы

1981 жылы Рон Барасси кеткеннен кейін ойыншы-жаттықтырушы болып тағайындалған Блайт, қатарынан алты жеңіліске ұшырағаннан кейін жаттықтырушы қызметінен босатылды. Келесі аптада ол «Footscray» командасына қарсы «Western Oval» стадионында клубтық рекордты 11 гол соқты. Бірақ Блайттың гол соғудағы дәлдігі жетпегендіктен, мүмкін болған 16-17 голдан клубтық рекордты жаңаруына бөгет болды. Блайттың ойыншы-жаттықтырушы ретіндегі (капитаны – Уэйн Шиммельбуш) жалпы көрсеткіші 16 ойынды (6 жеңіс, 10 жеңіліс) құрады және ол VFL-дегі соңғы ойыншы-жаттықтырушы болды.

Вудвиллге оралу

1983-1985 жылдары ойыншы-тренер, 1987 жылға дейін ойыншы емес тренер болып қызмет етті. Оның бас жаттықтырушылық қызметі клубтың ең сәтті маусымымен (1986) Вудвилл футбол клубының барлық тарихында сәйкес келді, олар алдын ала финалға өтті. Маусым барысында «Вориорз» (1983 жылы «Вудпикерс» атауын «Вориорз» деп өзгертіп алған) Вудвилл Овалдағы бірінші кезеңде (овалдың 11 026 көрерменді қабылдаған 18-тур кездесуі) және Футбол паркіндегі жартылай финалда өзінің ұзақ жылдар бойы жек көрген «үлкен інісі» Порт Аделаиданы жеңіп, алдын ала финалда болашақ чемпион «Гленелгке» есе жіберді.

Geelong Football Club аға жаттықтырушысы (1989-1994): Жоғары кернеулі футбол, қыркүйек Өкініш

Блайт 1989 жылғы VFL маусымында Джон Девайнның орнын басып, бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Блайттың «Geelong» командасындағы алғашқы жылында ол оларды 1989 жылғы Ұлы финалға жеткізді, бірақ «Hawthorn» командасына алты ұпаймен жеңіліп қалды. 1990 жылғы маусымда Блайттың командасы сегіз жеңіс пен он төрт жеңіліспен турнир кестесінде оныншы орынға тұрақтады, финалға қатыса алмады. 1991 жылғы маусымда Блайт «Geelong» командасын турнир кестесінде үшінші орынға жеткізді, бірақ жартылай финалда «West Coast Eagles» командасынан жеңілді. Блайт 1992 жылы «Geelong» командасын тағы да Ұлы финалға жеткізді, бірақ «West Coast Eagles» командасына 28 ұпаймен жеңіліп қалды. 1993 жылғы маусымда Блайттың командасы он екі жеңіс пен сегіз жеңіліспен турнир кестесінде жетінші орынға көтерілді, финалға қатысуға жақын болды. «The Cats» ойыншылары оның шабуылға бағытталған философиясын жақсы қабылдады, тіпті үйде және сыртта өткен маусымдардағы жиынтық ұпайлар бойынша рекордты (2916) жаңартты. Бұл рекорд 1992 жылы қайта жаңартылды, олар үйде және сыртта өткен маусымда 3000 ұпай жинаған алғашқы (және әзірге жалғыз) команда атанды. Жартылай финалда, «Demons» командасының шебер орта ала ойыншылары Пол Кауч пен Марк Бэрстоуға қатаң қорғау шараларын қолдануға ниеттенгенін білген Блайт оларды резервтік құрамда бастады, нәтижесінде «Geelong» командасы 63 ұпаймен жеңіске жетті. 2019 жылы Жерард Уотлиге берген сұхбатында Блайт «Geelong» командасының бас жаттықтырушысы ретіндегі қызмет мерзімінің аяқталғанын білген күні туралы айтты. 1994 жылғы AFL маусымының 12-ші турында «Geelong» командасы Кардиния Паркте «St Kilda» командасын қабылдады, үшінші кезеңнің соңында еш гол соқпаған «St Kilda» командасы 26 ұпаймен көш бастады. Наразы болған жергілікті жанкүйерлер Блайтқа наразылықтарын білдіріп, оған ысқырық тартты және сөккен кезде ол құрамаға қарай бетке алды. Ол бұл жағдайды көмекші жаттықтырушысы және жақын арада оның орнын басатын Гари Айрстің алдында «Мен саған айттым, Geelong халқы Hawthorn халқын ұнатпайды» деп әжуалады, бірақ Блайттың ішкі әлеміне теріс пікірлер тиді. Әйгілі шабуылшы Гари Аблетт жеті голының төртеуін соғып, «Geelong» командасы үш ұпаймен жеңіске жеткеніне жергілікті жанкүйерлер қуанды. «The Cats» командасы 1994 жылы үшінші рет Ұлы финалға өтті, бірақ қиын финалдық сериядан кейін «Geelong» командасы «West Coast» командасына қарсы тұра алмады, 1994 жылғы Ұлы финалда «Geelong» командасы 80 ұпаймен жеңіліп, Блайт ойыннан кейін бас жаттықтырушылық тізгінді көмекші жаттықтырушы Гари Айрске тапсыру туралы шешімін растады, ол Блайтты «Geelong Football Club» клубының бас жаттықтырушысы ретінде алмастырды. «Geelong» командасының бас жаттықтырушысы ретіндегі ең ерекше оқиғалардың бірі – ол Перт қаласында «West Coast Eagles» командасына қарсы өткен ойынды көру үшін металл қорапқа тұрып қалуы болды. Оның «ойынды жерден көру» ниеті – негізгі мәселелерге оралу және ностальгиялық сезімдерді басу әрекеті болды. Блайт 1989 жылдан 1994 жылға дейін «Geelong Football Club» клубының бас жаттықтырушысы болды, жалпы 145 ойын өткізіп, 89 жеңіс және 56 жеңіліс көрсетті, бұл 61 пайыздық жеңіс көрсеткішін құрады.

Аделаида футбол клубының аға жаттықтырушысы (1997 1999): Премиерлигтегі табысы

Блайт 1996 жылғы маусымның соңында «Кроус» командасына келді, сол кезде ол Аделаида футбол клубының аға жаттықтырушысы Роберт Шоудың орнына тағайындалды. Бұл оқиға төрт тәжірибелі ойыншы – Тони МакГиннес, Крис Макдермот, Эндрю Джарман және Грег Андерсонның құрамнан шығарылуымен еректелді. Бұл қадам сол кезде көп сынға ұшырады, бірақ Блайттың басшылығымен Аделаида футбол клубы 1997 жылы, ал 1998 жылы қатарынан екінші рет АФЛ чемпионатында жеңіске жеткенде оның дұрыстығы дәлелденді. 1999 жылғы маусымды 13-ші орында аяқтағаннан кейін Блайт Аделаида футбол клубының аға жаттықтырушысы лауазымынан кетті. Блайт басқарған 74 ойында Аделаида 41 рет жеңіске жетіп, 33 рет жеңіліске ұшырады, бұл жеңіс көрсеткішінің 55 пайызға тең екенін көрсетеді. Бірақ ол финалдық ойындардағы жеті жеңісімен және екі чемпиондық атағымен есімдеріне түсіріледі. Аделаиданың алғашқы чемпиондық жаттықтырушысы ретіндегі оның еңбегін құрметтеу үшін клуб жыл сайынғы үздік ойыншыға берілетін сыйлықты Малкольм Блайт медалі деп атады. Блайттың орнына тағы да Гэри Айрес келді, бұл жолы Аделаида футбол клубының аға жаттықтырушысы болып тағайындалды.

Сент-Килда футбол клубының аға жаттықтырушысы (2001): Уәделі бастама, өкінішті аяқталу

Аделаидадан кейін Блайт футболдан қанағаттанып, Квинслендке көшіп кетті. 2000 жылы Сент-Килданың шенеуіктері оны іздеп келді және 1 миллион долларлық ұсыныс жасап, 2001 жылы Сент-Килданы жаттықтыруға деген тартыншақтығын жеңді. Содан кейін Блайт Тим Уотсонды Сент-Килда футбол клубының бас жаттықтырушысы лауазымынан ауыстырды. Алайда, Блайт 2001 жылғы маусымның 15-ші турында үш жеңіс және он екі жеңіліспен турнир кестесінде 14-ші орында (соңғы үшінші орында) қалғаннан кейін қызметтен босатылды. Блайттың орнына 2001 жылғы маусымның қалған бөлігіне Грант Томас уақытша бас жаттықтырушы болып тағайындалды, ол ақырында толық уақытты бас жаттықтырушы болып бекітілді. Блайттың ойыншыларды 10-шы турда Мельбурнға ұтылып, содан кейін 15-ші турда Аделаидаға ұтылғаннан кейін Колониал стадионында қалдыру арқылы оларды қорлауы, жаттықтырушы, ойыншылар және клуб жанкүйерлері арасындағы қарым-қатынастың нашарлап бара жатқанын көрсетті. Бірнеше жыл өткен соң, Сент-Килданың бұрынғы президенті Род Баттерс Блайттың өкілеттігі кезінде клубқа деген адалдығына күмән келтірді. Блайт Channel Ten телеарнасының медиа-комментаторы ретінде былай деп жауап берді:
"Менің жаттықтырушы бола алатыныма, немесе менің жаттықтырушы бола алатыныма ешкімнің пікіріне қызығушылық танытпаймын. Бірақ ол Сент-Килдаға деген адалдығымды айтқанда, мен сол жерде болған кезде ол өте наив адам жасаған таза жалғандық еді." |Malcolm Blight| Күтпеген жерден, Блайттың құмарлығы күшті.
Алайда, 2003 жылдың ақпанында Баттерс Блайтты жаттықтырушы етіп тағайындауы "қателік болды" деп мойындады. 2017 жылдың тамызында Баттерс клубтағы қызметі кезінде есірткі мен алкогольдің ықпалында маңызды шешімдер қабылдағанын (соның ішінде Блайтқа қатысты мәселелерді) мойындады. Блайт 2001 жылы Сент-Килда футбол клубын 15 ойынға жаттықтырды, үш жеңіс және он екі жеңіліс тіркелді, бұл жеңіс көрсеткішінің 20 пайызын құрады.

Голд-Кост Санс-қа қатысу

2009 жылы Блайт 17-ші AFL командасы – «Голд-Кост Санс» директорлар кеңесіне қосылды. 2012 жылдың шілдесінде «Голд-Кост Санс» Блайттың директорлар кеңесінен кетіп, «Голд-Кост Санс» аға жаттықтырушысы Гай Маккеннаның жаттықтыру жөніндегі кеңесшісі лауазымын жартылай уақытпен атқаруға көшкенін хабарлады. Бұл бұрынғы жаттықтырушылардың (олардың ішінде Марк Уильямс, Дин Лейдли және Марк Харви) басқа аға жаттықтырушыларға кеңесшілер ретінде жұмысқа алынуының ұқсас үрдісі болды. Блайт 2015 жылғы маусымның соңында «Голд-Кост Санс» командасынан кетті, ол «Голд-Кост» командасының жаттықтырушылық директорлық лауазымынан босатылғаннан кейін. Блайт пен клуб осы жылдың басында Родни Идтің «Голд-Кост Санс» клубының аға жаттықтырушысы болып тағайындалғаннан кейін лауазымның қажетсіз болғаны туралы өзара келісімге келді.

Блайт командасының чемпиондары

Өзінің жаттықтырушылық мансабын еске түсірсек, Блайт 2012 жылдың маусымында өзі жаттықтырған ең үздік 22 ойыншыдан тұратын команданы, сондай-ақ төрт қосалқы ойыншыны атады. Команда мынадай болып құрылды:

Төрт қосалқы ойыншы ретінде: Питер Кевен (Аделаида), Кейн Джонсон (Аделаида), Питер Рикарди (Джилонг) және Тони Модра (Аделаида) аталды.

Медиа мансабы

Блайт футболға қатысуын бұқаралық ақпарат құралдары арқылы жалғастырды. Ол 1988, 1995–1996 және 2000 жылдары жаттықтырушылықтан үзіліс кезінде Seven Network арнасында комментатор болды, сондай-ақ әріптесі Брюс МакАвней және журналист Майк Шеханмен бірге "Talking Footy" бағдарламасын жүргізді. Ол 1996 жылы түнгі матчтағы атақты "Жарлар сөнген оқиға" кезінде Уэверли Парктегі комментаторлардың бірі болды. Баптық мансабынан кейін Блайт Network Ten телеарнасының хабарларын түсіндірді. 2006 жылы Блайт Toyota Legendary Moment жарнамасында Карлтонға қарсы соңғы сиренада гол соққан сәтін қайта жасады. Ол сонымен қатар "Sunday Mail" газетіне футбол туралы мақалалар жазды. Блайт гол соғуға тырысқанда жерге сырғытып соққы жасауды ұнатпайды, себебі мұндай соққының бақылауы нашар және секіруі болжамсыз болады. Қазіргі уақытта ол Дэвид Уайлдимен бірге Аделаидадағы FIVEaa радиосында "Sportsday SA" бағдарламасын жүргізеді.

Бас бапкерлік рекорд

Команда жылы Үй және сыртқы ойындар Маусым Финал Жеңіс Жеңіліс Тең Ойын Жеңіс % Орын Жеңіс Жеңіліс Жеңіс % Нәтиже
NTH 1981 6 10 0 8-ші (12 команданың ішінде) —————
NTH Жалпы 6 10 0 0.000
GEE 1989 16 6 0 3-ші (14 команданың ішінде) 2 2 «Hawthorn» командасына жеңіліс (финалда)
GEE 1990 8 14 0 10-шы (14 команданың ішінде) —————
GEE 1991 16 6 0 3-ші (15 команданың ішінде) 1 2.333 «West Coast» командасына жеңіліс (жартылай финалда)
GEE 1992 16 6 0 1-ші (15 команданың ішінде) 2 2.500 «West Coast» командасына жеңіліс (финалда)
GEE 1993 12 8 0 7-ші (15 команданың ішінде) —————
GEE 1994 13 9 0 4-ші (15 команданың ішінде) 3 1.750 «West Coast» командасына жеңіліс (финалда)
GEE Жалпы 8 14 9 0 87
ADE 1997 13 9 0 4-ші (16 команданың ішінде) 4 0 1.000 «St Kilda» командасын жеңді (финалда)
ADE 1998 13 9 0 5-ші (16 команданың ішінде) 3 1.750 «North Melbourne» командасын жеңді (финалда)
ADE 1999 8 14 0 13-ші (16 команданың ішінде) —————
ADE Жалпы 3 4 3 2 0 71
STK 2001 3 12 0 (R15-тен кейін кетті) —————
STK Жалпы 3 12 0 0.000
Жалпы 12 41 0 3 158