Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық футболшы (1936–2023) – Мельбурн футбол клубының футболшысы және капрал.
Australian rules footballer (1936–2023)
the Melbourne footballer and corporal
Рональд Дейл Барасси (27 ақпан 1936 – 16 қыркүйек 2023) – Австралиялық футболшы, жаттықтырушы және медиа тұлға. Ойын тарихындағы ең ұлы және маңызды тұлғалардың бірі саналатын Барасси Австралия футбол залының «Аңыз» санатына енген алғашқы ойыншы болды және ол Австралия спорт залында осындай мәртебеге ие болған төрт австралиялық футболшының бірі. Барасси бес жасқа толғанда, оның әкесі, Мельбурн футбол клубының ойыншысы Рон Барасси аға, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тобрук шайқасында қаза тапты. Барасси Мельбурнда әкесінің жолын жалғауға ниеттенді, ал клубтың оны қабылдау үшін жасаған күшті лоббисінің нәтижесінде әке-бала ережесі енгізілді, ол бүгінгі күнге дейін AFL-де қолданылады. Кейін Барасси Мельбурн клубының сол кездегі жаттықтырушысы және оның әкесінің бұрынғы командаласы Норм Смитпен бірге тұрды. Смиттің жетекшілігімен Барасси «ровер» позициясын дамытып, алты чемпиондық команданың құрамында өнер көрсетті, олардың екеуін капитан ретінде жеңіске жеткізді. 1964 жылы, «лига тарихындағы ең батыл трансфер» деп аталған жағдайда, Барасси Мельбурнды қалдырып, Карлтон клубымен жолдар айырды. 1969 жылы ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін, ол Карлтон клубын екі чемпиондыққа жеткізді, соның ішінде 1970 жылы футбол тарихындағы ең көп көрермен жиналған финалда рекордтық камбэк жасады. Барассидің ойыншыларына үзілісте берген нұсқауы – допты қабылдағанда және пас бергенде ешқандай шектеусіз ойнауға шақыруы – «қазіргі футболдың тууы» деп есте қалды. Барасси 1971 жылы кәсіби футболдан зейнеткерлікке шықты, бірақ екі жылдан кейін Солтүстік Мельбурн клубын жаттықтыруға қайта оралды. 1981 жылы клубты алғашқы екі чемпиондыққа жеткізгеннен кейін, ол қиын жағдайдағы Мельбурн клубына оралды, онда «Ирландиялық экспериментті» бастады – гэль футболшыларын Австралиялық футболға қабылдау. Мельбурндағы және 1993–95 жылдары Сидней Суанс клубындағы жұмысы осы клубтарды бәсекеге қабілетті етуде маңызды рөл атқарды. Барассидің жаттықтырушылық карьерасы табысты және көптеген адамдар оны революциялық деп санайды. Оның таза репутациясы және ойынға деген құштарлығы – ұлттық деңгейдегі клубтық жарысты құру үшін күш салғаны – оған Австралияда танымал мәдениет тұлғасы ретінде орын берді. 1978 жылы Австралия орденінің мүшесі атанды, ал 1996 жылы AFL ғасырының үздік құрамына «ровер» ретінде енді.
Ronald Dale Barassi (27 February 1936 – 16 September 2023) was an Australian rules footballer, coach and media personality. Regarded as one of the greatest and most important figures in the history of the game, Barassi was the first player to be inaugurated into the Australian Football Hall of Fame as a "Legend", and he is one of four Australian rules footballers to be elevated to the same status in the Sport Australia Hall of Fame. When Barassi was five years old, his father, Melbourne Football Club player Ron Barassi Sr., died in action at Tobruk during World War II. Barassi was determined to follow in his father's footsteps at Melbourne, and heavy lobbying by the club to recruit him resulted in the introduction of the father–son rule, still in use by the AFL today. Barassi subsequently lived with Norm Smith, Melbourne's then coach and a former teammate of his father. Under Smith's mentorship, Barassi pioneered the ruck rover position and appeared in six premiership winning sides, two of which he captained. In 1964, in what has been called "the most audacious signing in league history", Barassi left Melbourne for a lucrative contract at Carlton. Retiring from playing in 1969, he coached Carlton to two premierships, including a record breaking grand final comeback in 1970 before what remains the largest crowd in football history; Barassi's famous half time injunction to his men to play on from marks and handball at all costs came to be remembered as "the birth of modern football". Barassi retired from professional football in 1971, but he was lured back two years later to coach North Melbourne. In 1981, after leading the club to its first two premierships, he returned to an ailing Melbourne, where he initiated the "Irish experiment": the recruitment of Gaelic footballers into Australian rules. His stint at Melbourne, followed by another at the Sydney Swans in 1993–95, proved vital in rebuilding those clubs as viable members of the competition. Barassi's coaching career was both successful and regarded by many as revolutionary. His clean record and passion for the game―exemplified by his campaigning for the establishment of a national club level competition―earned him a place as a celebrity and popular culture figure in Australia. He was named a Member of the Order of Australia in 1978, and in 1996 was selected in the AFL's Team of the Century as a ruck rover.
Ерте өмір
Рон Барэссидің жалғыз баласы Барэсси 1936 жылдың 27 ақпанында Виктория штатының орталық қаласы Кастлемейнде дүниеге келді. Келесі жылы әкесі Мельбурн футбол клубында VFL футбол ойнау үшін Мельбурнға көшті. Әкесі, қажырлы ойыншы, 1940 жылы «Демонс» командасының резервтік құрамында болды, бірақ Солтүстік Африкадағы армияда қызмет етуге кетіп, Тобрук қамалында қаза тапты. Жас Барэсси өмірінің алғашқы жылдарын Виктория штатының Гилдфорд қаласында өткізді. Ол Кастлемейн техникалық училищесінде, содан кейін Мельбурндағы Престон және Футскрей техникалық училищелерінде білім алды. Оның швейцариялық-итальян тегінің ата-бабалары 1850 және 1860 жылдардағы алтын асыру кезеңінде Викторияға көшіп келген. Олар Гилдфорд, Кастлемейн және Дейлсфорд сияқты аймақтарға қоныстанды.
The only child of Ron Barassi, Sr., Barassi was born in the central Victorian town of Castlemaine on 27 February 1936. The following year, his father moved to Melbourne to play VFL football with the Melbourne Football Club. A pugnacious rover, Barassi's father was a reserve in the Demons' 1940 premiership team before leaving to serve with the army in North Africa, where he died in the Siege of Tobruk. The young Barassi spent his early years in Guildford, Victoria. He was educated at Castlemaine Tech and then at Preston and Footscray techs in Melbourne. whose Swiss Italian ancestors migrated to Victoria during the gold rushes of the 1850s and 1860s. They settled areas such as Guildford, Castlemaine and Daylesford.
Австралиялық футбол карьерасы
Барасси ойынды тіпті алаңға түспей тұрып-ақ, әдейілемегенімен өзгертті. 1941 жылы Тобрукта әкесі қаза болғаннан кейін Мельбурн футбол клубының ойыншылары мен шенеуніктер тобы оның жесірі Эльза мен кішкентай ұлын қолдауға міндеттенді. Барасси өспін шағында әкесінің қадамын басып, "Демонс" клубында ойнауға ниеттенген, бірақ сол кездегі аймақтық жүйе оның Коллингвуд немесе Карлтон клубтарының бірінде ойнауын қажет етті. "Норм Смит футболды өте жақсы көрді. Маған ол өте қолайлы болды. Оның жастармен жұмыс істеу қабілеті, мінездік қатайлығы, моральдық принциптері мен құндылықтары менің өміріме қажетті уақытта келді."
Barassi unintentionally changed the game before he even took the field. After his father's death at Tobruk in 1941, a group of players and officials at the Melbourne Football Club pledged to support his widow, Elza, and her young son. As a teenager, Barassi was determined to follow in his father's footsteps at the Demons, but the zoning system of the day required him to play for either Collingwood or Carlton. "Norm Smith loved his footy. That suited me fine. His ability with young people, his strength of character, his ethics and values, came into my life at the right time."
Мельбурн жылдары
Мельбурн футбол клубы 1950-жылдардың үстем командасы болды. Барасси көп ұзамай өзін әсерлі футболшы ретінде көрсетті, және оған жылдам басшылық міндеттер жүктелді. 1957 жылы ол вице-капитан болып тағайындалды, ал үш жыл өткен соң капитан болды.
Melbourne Football Club was the dominant team of the 1950s. Barassi soon proved himself as an influential footballer, and he was quickly handed leadership responsibilities. In 1957, he was appointed vice captain, and he was made captain three years later.
Карлтон жылдары
1964 жылы қайта жанданған «Карлтон» оған қиын таңдау жасауға мүмкіндік берді. Жаңа президент Джордж Харрис Барэссиді «Принс-паркке» әкелуге құштар болды және Барэсси «Карлтонға» ойыншы-бапкер ретінде келсе, сол заманға сай өте тиімді ұсыныс – үш жылдық A£9,000 (2023 жылы шамамен 151 320 доллар) тұратын келісімшарт және бонустар беруге дайын еді.
A resurgent Carlton gave him a dilemma in 1964. New president George Harris was desperate to have Barassi at Princes Park, and he was willing to offer a lucrative deal for the time – a three year contract of A£9,000 (equivalent to $151,320 in 2023) plus bonuses — if Barassi would cross to Carlton as captain coach.
Солтүстік Мельбурн жылдары
Барасси 1973 жылы жаттықтырушылыққа қайта оралды. Әкімдер Аллен Айлетт пен Рон Джозефпен бірге ол «Солтүстік Мельбурн» клубы үшін жаңа жұлдыздарды тартты. Елдің әртүрлі клубтарынан, соның ішінде Малкольм Блайт, Барри Кейбл, Джон Ранталл, Барри Дэвис және Дуг Уэйд сияқты дәлелдеген чемпиондар шақырылды. Барасси «Мельбурн» клубында «Ирландиялық тәжірибе» бастады, ол Ирландиядан гэль футболшыларын тартып, оларды Австралиялық футбол ережелері бойынша ойнатуға көшірді. Ол ең танымал болған, 1991 жылы Браунлоу медалін жеңіп алған Джим Стайнсті шақырып алды.
Barassi returned to coaching in 1973. With administrators Allen Aylett and Ron Joseph, he recruited a new batch of stars for North Melbourne. Proven champions were recruited from clubs throughout the country, including Malcolm Blight, Barry Cable, John Rantall, Barry Davis and Doug Wade. Barassi started the "Irish experiment" at Melbourne, which started recruiting Gaelic footballers from Ireland and converting them to Australian rules footballers. He recruited the most famous of all, the 1991 Brownlow Medallist, Jim Stynes.
Таңдалған мансаптық ерекшеліктер
6 рет «Мельбурн» командасының чемпиондығына қатысқан ойыншы – 1955, 1956, 1957, 1959, 1960, 1964 жылдар. Австралия футбол даңқы залының мүшесі (1996 жылы қабылданып, «Аңыз» мәртебесі берілді).
6× Melbourne premiership player 1955, 1956, 1957, 1959, 1960, 1964. Australian Football Hall of Fame (inducted in 1996 and granted Legend status).
Жеке өмір
Түнгі Мельбурндағы жаттықтырушылық мансабы кезінде ол автомобиль апатынан аман қалды, бұл өмірге қауіп төндіретін жарақаттарға және сілекейін жоғалтуға әкеп соқты. Оның жолаушысы, бұрынғы «Сент-Килда» футболшысы және «Браунлоу» медалінің иегері Нил Робертс та жарақат алды. Барасси қысқа мерзімге моторизованған коляска мен мүгедектер арбасын пайдаланды. Осы қиындыққа қарамастан, ол Арден-стриттегі жаттығу кештеріне қатысып, көмекшілерімен бірге ойыншыларға нұсқау беретінін көруге болар еді. Барассидің шетелге алғашқы сапары 1961 жылы болды. Кейіннен ол әлемнің көп бөлігін аралап шықты. 1967 жылы Нью-Йоркте Австралия футбол әлемдік туры аясында Барасси төбелес кезінде қатысты, сол кезде детектив Брендан Тумельти Барассидің мұрнын сындырып, екеуі де бір ауруханаға түсті. Осы оқиғадан кейін олар дос болып қалды. Барасси 1970-ші жылдардың соңында Сент-Килда қалашығына көшіп, өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Барасси құмар шахматшы болды және 1970-ші жылдардың соңында Брент Кросвеллмен телефон арқылы көптеген классикалық шахмат ойындарын ойнады, көбінесе бір ойынға төрт сағаттан астам уақыт жұмсап, 50-60 жүріс жасады. Газетте жарияланған мақалада Кросвелл Барассидің шахмат үстелінде оны психологиялық тұрғыдан қалай әлсіздеткенін, оған тамақ-су ұсынбағанын және «шахмат жиынтығы қойылған үстелмен ешқандай логикалық байланысы жоқ орындықтарды бермейтінін» әзілмен айтты. Барасси көп жылдар бойы Ричмондтағы 70 Bridge Road мекенжайындағы Mountain View қонақ үйіне иелік етті. Ол 2000 жылы оны 1,6 миллион долларға сатты. 70 жасқа толған күні Папуа-Жаңа Гвинеядағы Кокода жолына саяхат жасады. 2008 жылдың 28 ақпанында Барасси өзінің жеке өмірі мен естеліктерінен құралған «Барасси» атты кітабын жариялады және оған қол қойды. 2012 жылдың қаңтарында Барасси велосипед апатына ұшырап, үш қабырғасын сындырды. Сол жылдың қыркүйегінде 76 жасында ол өзінің досы Джон Бертрандпен бірге Гамильтон аралындағы яхта жарысы апталығында яхта экипажына қосылды. 2008 жылдың Жаңа жылдық түнінде әйелді ерлікпен қорғағаны үшін Барасси 2012 жылы батылдық медалін және 2013 жылы батыл мінез-құлқы үшін мақтау қағазын алды. 2023 жылдың 16 қыркүйегінде Барасси құлаудан туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Ол 87 жаста еді. Барасси футболдың негізін дамытуға белсенді қатысып, оның халықаралық деңгейде, әсіресе Оңтүстік Африкада дамуына ықпал етті. Осыған байланысты Барасси өзінің есімін Барасси халықаралық австралиялық футбол жастар турниріне берді. Барасси 2006 жылғы Достастық ойындарының (15-26 наурыз аралығында Мельбурнда, Австралияда өткен) Королеваның таяқ эстафетасының соңғы қатысушыларының бірі болды. Оның эстафеталық бөлігі 15 наурызда Ярра өзенінің ортасындағы понтоннан жағалауға таяқты алып өтуден тұрды. Оны Мельбурн футбол клубының капитаны Дэвид Найтц (Барасси ұзақ жылдар бойы қатысқан команда) тапсырды. Бұл үшін Барасси судың бетінен біршама төменге батып, «су үстінде жүріп» тұрғандай көрінді. Роберт Хелпманның 1964 жылғы «The Display» балетінде футболға арналған ұзақ сахна бар, оған Хелпман австралиялық бишілерді жаттықтыру үшін Барассиді шақырды. Барасси Филип Ходжинстің 1990 жылғы «A Kick of the Footy» поэзия жинағына кіріспе жазды. Мельбурндық сатирикалық топтың солисі Рон Гитлер Барасси деген псевдониммен танылды. Барасси бұл атауды ұнатпады: «Менің әкемі Тобрукта Гитлердің әскерлері өлтірді, сондықтан менің наразылығымды көзге елестете аласыз». Суретші Льюис Миллер 2000 жылы Канберрадағы Ұлттық портрет галереясына қосылған Барассидің портреті үшін «Спорттық Арчибальд» сыйлығын жеңіп алды. Барасси Спеки Маги кітаптарында кейіпкер болды. 2015 жылы Барасси әнші-сазгер Текс Перкинспен «One Minute's Silence» әнін жазды, ол Галлиполиде қаза тапқан жауынгерлерге арналған құрметтің белгісі болды. Ол «Кингсвуд Кантри» телешоуының бірнеше эпизодында есімдерін тауып, айтылды. Ол 1960 жылдары теледидарда жеке футбол клиникасын ашқан алғашқы футболшылардың бірі болды. Сондай-ақ ол өзінің танымал «Рон Барасси» аяқкиімдерін шығарды. 2003 жылдың қыркүйегінде Мельбурн крикет алаңында Барассидің әйгілі суретке негізделген тепкісін бейнелейтін қола мүсін ашылды. 2006 жылғы AFL финалының екінші аптасынан кейін, төрт команданың барлығы Викториядан емес екенін, ал Викторияның соңғы уақыттағы әлсіздігінен кейін Барасси Викторияның AFL-де артта қалу себебін анықтау үшін тергеу жүргізуді талап етті. 2006 жылдың соңында ол Австралияның спорттық даңқ залының мүшесі аталды. 17 жасқа дейінгі халықаралық ережелер сериясіндегі үздік ойыншыға Рон Барасси медалі табыс етіледі. Барасси «Who Do You Think You Are?» телешоуының бір эпизодының кейіпкері болды. 2012 жылы австралиялық драматург Ти О’Нилл Барассидің өмірін театрлық қойылымға бейімдеді. Пьесаның сценарийі Currency Press баспасынан жарық көрді. Барассидің 80 жылдығын тойлау үшін 2016 жылдың 27 ақпанында оның туған қаласы Гилдфордта қоладан жасалған бюст ашылды.
During his coaching career at North Melbourne he survived a car crash, which caused life threatening injuries and resulted in the loss of his spleen. His passenger, former St Kilda player and Brownlow medallist Neil Roberts, was also hurt. Barassi used a motorised buggy and a wheelchair for a short time. Despite this setback, he attended training nights at Arden Street and could be seen directing players with assistants. Barassi's first trip overseas occurred in 1961. He later travelled much of the world. In 1967, in New York City during the Australian Football World Tour, Barassi was involved in a fight in which detective Brendan Tumelty broke Barassi's nose and both were sent to the same hospital. They were friends ever since. Barassi moved to the suburb of St Kilda in the late 1970s and lived there until his death. Barassi was a passionate chess player, playing many games of classical chess in the late 1970s over the phone with Brent Crosswell—a player whom Barassi was actively coaching—often for more than four hours at a time and lasting 50–60 moves per game. In a newspaper article, Crosswell humorously described how Barassi would psychologically break Crosswell down in over the board games by neglecting to bring him food or drinks and that “he would never provide chairs bearing any logical relationship to the table on which the chess set was placed”. For many years, Barassi owned the Mountain View Hotel at 70 Bridge Road in Richmond. He sold it for $1.6 million in 2000. For his 70th birthday he did a trek of the Kokoda Trail in Papua New Guinea. On 28 February 2008, Barassi launched and signed his book Barassi, focusing on his personal life and scrapbook memoirs. In January 2012, Barassi suffered a bike accident, cracking three ribs. In September that year, aged 76, he went on to crew a yacht at Hamilton Island Yacht Racing Week with his friend John Bertrand. For his brave defence of the woman on New Year's Eve 2008, Barassi received a bravery award in 2012 and a commendation for brave conduct in 2013. On 16 September 2023, Barassi died following complications from a fall. He was 87. Barassi was involved in grassroots football development and was an advocate for the development of the game internationally, particularly in South Africa. Reflecting this, Barassi lent his name to the Barassi International Australian Football Youth Tournament. Barassi was one of the last runners in the Queen's Baton Relay for the 2006 Commonwealth Games, being held in Melbourne, Australia, from 15 to 26 March. His section of the relay, run on 15 March, involved taking the baton from a series of pontoons in the middle of the Yarra River onto shore. It was handed to him by David Neitz, captain of the Melbourne Football Club (the team with which Barassi was long associated). This was accomplished by having Barassi walk on a pontoon that was submerged just beneath the surface of the water, giving the impression that Barassi was "walking on water". Robert Helpmann's 1964 ballet The Display includes a lengthy football sequence for which Helpmann recruited Barassi to coach the male dancers in Australian rules. Barassi wrote the introduction to Philip Hodgins' 1990 poetry collection A Kick of the Footy. The frontman of satirical Melbourne band TISM went under the pseudonym Ron Hitler Barassi. Barassi disliked the reference, saying "My father was killed by Hitler's men in Tobruk so you can imagine my displeasure." Artist Lewis Miller won the 2000 "Sporting Archibald" for his portrait of Barassi, which was acquired by the National Portrait Gallery in Canberra. Barassi has appeared in the Specky Magee books. In 2015, Barassi collaborated with singer songwriter Tex Perkins on the song "One Minute's Silence", a tribute to the diggers who died at Gallipoli. He was mentioned several times in episodes of the television show Kingswood Country. He was one of the first footballers to have his own football clinic on television and during the 1960s. He also launched his popular "Ron Barassi" footy boots. In September 2003, a bronze statue depicting Barassi kicking based on a famous photograph was unveiled at the Melbourne Cricket Ground. After the second week of the 2006 AFL Finals, with the four remaining teams all being non Victorian, and with Victorians reeling from their recent weakness, Barassi controversially called for an inquiry to unearth the reason Victoria was trailing in the AFL despite the state giving birth to the national competition. In late 2006, he became a Sport Australia Hall of Fame member. The best player in the Under 17 International Rules Series is awarded the Ron Barassi Medal. Barassi was the subject of a series 2 episode of Who Do You Think You Are?. In 2012, Australian playwright Tee O'Neill adapted Barassi's life into a theatrical performance. The play script was published by Currency Press. A bronze bust of Barassi was unveiled in his hometown of Guildford to celebrate his 80th birthday on 27 February 2016 .
Құрметтер мен марапаттар
Австралия орденінің мүшесі (AM) 6 маусым 1978 ж., "Австралиялық футбол спортына қызметі үшін танылғандығынан". Батылдығы үшін мақтау – 25 наурыз 2013 ж. – Батылдық құрметі. Австралия спорт медалі – 24 қазан 2000 ж.
Member of the Order of Australia (AM) 6 June 1978, "in recognition of service to the sport of Australian Rules football". Commendation for Brave Conduct 25 March 2013 – Bravery Honours Australian Sports Medal 24 October 2000
Жарияланымдар
Рон Барасси: Өзінің кескін кітаптары мен естеліктері арқылы футболдық мансабын тарихқа түсіру (2008). . Австралия спортының иконалары сериясы. Барасси: Өмірбаян (2010). . Даналық: Австралиялық аңыз адамнан алған өмірлік сабақтар (2011). .
Ron Barassi: Chronicling His Football Career Using His Scrapbooks and Memorabilia (2008). . Icons of Australian Sport series. Barassi: The Biography (2010). . Wisdom: Life Lessons from an Australian Legend (2011). .