Кіріспе
Ресейлік офтальмолог Владимир Петрович Филатов (Владимир Петрович Филaтoв, 27 ақпан 1875 [ескі стиль бойынша 15 ақпан 1875] – 30 қазан 1956) – Ресей империясы және Кеңес Одағының офтальмологы және хирургы, еңбектерімен тіндер терапиясын дамытқандығымен әйгілі. Ол түтікшелі жабын салу әдісін, мүйіз қабығын трансплантациялауды және қайтыс болған адамдардың көздерінен алынған трансплантаттарды сақтауды енгізді. Ол Одесса қаласында (қазіргі Украина) Көз аурулары және тіндер терапиясы институтын құрды. Филатов Сталинград шайқасында минометтен жарақат алған Василий Зайцевтің көру қабілетін қайта қалпына келтіргенімен де танымал. Мүйіз қабығын трансплантациялаудың алғашқы әрекеті Филатов 1912 жылғы 28 ақпанда жасады, бірақ трансплантат мөлдір болмады. Көп жылдық талмай тырысулардың нәтижесінде Филатов 1931 жылғы 6 мамырда ауру адамнан мүйіз қабығын сәтті трансплантациялады. Өмірі бойы Филатов өзінің адал православиелік христиан екенін жасырмады. Коммунистік партия оның медициналық еңбегі үшін құрмет көрсетті, бірақ оның діни сенімін елемегендей болды. 1956 жылы Филатовтың қайтыс болуынан кейін оның шәкірті Надежда Пучковская Одессадағы Көз аурулары және тіндер терапиясы институлын басқарды, ол Филатовтың құрметіне Филатов атындағы Көз аурулары және тіндер терапиясы институты деп аталды.
Vladimir Petrovich Filatov (Владимир Петрович Филaтoв, 27 February 1875 [O. S. 15 February 1875] – 30 October 1956) was a Russian Empire and Soviet ophthalmologist and surgeon best known for his development of tissue therapy. He introduced the tube flap grafting method, corneal transplantation and preservation of grafts from cadaver eyes. He founded the Institute of Eye Diseases & Tissue Therapy in Odessa, Soviet Union (today Ukraine). Filatov is also credited for restoring Vasily Zaytsev's sight when he suffered an injury to his eyes from a mortar attack during Battle of Stalingrad. The first corneal transplantation was attempted by Filatov on 28 February 1912, but the graft grew opaque. After numerous attempts over the course of many years, Filatov achieved a successful transplantation of cornea from a diseased person on 6 May 1931. Throughout his life, Filatov made no secret of the fact that he was a faithful Orthodox Christian. The Communist Party honoured him for his medical work, but pretended not to notice his faith. After Filatov's death in 1956, his apprentice Nadezhda Puchkovskaya led the Institute of Eye Diseases & Tissue Therapy in Odessa, which was renamed in honour of Filatov as The Filatov Institute of Eye Diseases & Tissue Therapy.
Тіндік терапия
Тін терапиясы – Филатов ұсынған әдіс, ол биогендік стимуляторлардың (қолайсыз жағдайларға ұшыраған тіндерде пайда болатын заттар) бар екендігі туралы гипотезаға негізделген, олар емделіп жатқан организмнің ішкі күштерін жандандырады. Филатов мүйіз қабығының тұмандылығын адам мүйіз қабығын трансплантациялау арқылы емдеген. Бастапқыда трансплантация материалдары көзін хирургиялық жолмен алып тастаған адамдардан алынған. Жеткіліксіздік туғандықтан, Филатов жақында қайтыс болған адамдардың мүйіз қабығын пайдалануға тырысты. Бірақ бұл қанағаттандырарлық нәтиже бермеді. Эксперименттік жұмыстар кезінде ол мәйіттердің мүйіз қабығының бірнеше күн бойы 3-4°C температурада сақталып, дереу қолданылмағанда жақсы нәтижелер беретінін анықтады. Осылайша ол мүйіз қабығын трансплантациялау тәжірибесін кеңейтуге қол жеткізді. Филатовтың осымен айналысқан кезінде, бұл әдіс мүйіз қабығының тұмандылығымен байланысы жоқ бірқатар ауруларды да емдеуге көмектесетінін сезді. Ол қолайсыз жағдайларға (суық және қараңғылық) орналастырылған, бірақ оны өлтірмейтін тін бөлігінің метаболизмін өзгертіп, оны мүмкіндігінше ұзақ өмір сүруге көмектесетін әлі белгісіз қосылыстарды өндіретінін болжады. Ол оларды биогендік стимуляторлар деп атады. Содан кейін ол осы әдісті тері ауруларын емдеуге қолданды және (1933 жылға қарай) биогендік стимуляторлар және тіндер терапиясының негізгі қағидаларын қалыптастырды. Филатовтан кейін биогендік стимуляторлар туралы ілім көбінесе жануарлар мен өсімдіктердің әртүрлі материалдарынан, соның ішінде плацента, шыны тәрізді дене, алоэ жапырақтары, Қара теңіздің лимандарынан алынған пелоидтар және тіпті торфтан биогендік экстракттар алуға дамыды. Барлық биогендік экстракттардың дайындалуының ортақ әдісі бар: бастапқы материал белгілі бір уақыт бойы белгілі бір суық температураға ұшыратылады, содан кейін экстракция жасалады, алынған экстракттар ампулаларға салынып, стерильделеді. Бұл экстракттар посткеңестік елдерде қабыну, дегенерация, атрофия және басқа да жай патологиялық процестерге қарсы фармацевтикалық және ветеринариялық препараттар ретінде тері астына енгізіледі. Америкада бұл әдіс сынға ұшырап, көп қолдау таппады.