Шотландиялық футболшы Чарльз Кук туралы ақпарат: Aberdeen, Dundee, Chelsea, Crystal Palace командаларында өнер көрсеткен қанат шегі. Карьерасы АҚШ-та аяқталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шотланд футболшысы
Scottish footballer
Чарльз Кук (14 қазан 1942 жылы туған) – шотландтық бұрынғы футболшы. Ол «Абердин», «Данди», «Челси» және «Кристал Пэлас» клубтарында қанат шегінде ойнады, содан кейін карьерасын АҚШ-та аяқтады.
Charles Cooke (born 14 October 1942) is a Scottish former footballer. He played as a winger for Aberdeen, Dundee, Chelsea and Crystal Palace, before ending his career in the United States.
Клубтық мансап
Кук 1960 жылы «Абердин» клубында кәсіби карьерасын бастады және 1964 жылдың желтоқсанында «Данди» клубына өтті, онда ол жылдың үздік ойыншысы деп танылды. 1966 жылдың сәуір айында Томми Дочертидің «Челси» командасын жаңартуының аясында ол 72 000 фунт стерлингке «Челси» клубымен келісім шарт жасасты. Алғашқы ойынын 1966 жылдың мамырында «Барселонаға» қарсы «Интер-Ситис» кубогында 2:0 есебімен жеңіске жеткен кезде өткізді. Келесі маусымда «Вест Хэм Юнайтедке» қарсы лигадағы дебюті кезінде Кук Англияның әлем чемпионы Бобби Мурдың қасынан өтіп, «Челси» үшін жеңіс голын соқты. Кук Дочерти мен ойыншылары арасындағы шиеленіс күшейгендіктен, бірнеше ойыншы алмастырылғанда оң қанаттағы Берт Мюррейдің орнын алды. Әлем чемпионатынан кейінгі тактикада қанаттардың қолданылуы шектелгендіктен, ол әмбебап ойыншы екенін дәлелдеді және көбінесе Томи Болдуиннің артында оң жақтағы жартылай қорғаушы ретінде ойнады, ол Джордж Грэмды «Челси» мен «Арсенал» арасындағы тікелей айырбаста алмастырды. Оның дебюттік маусымында «Челси» ФА кубогының финалына «Тоттенхэм Хотспурға» қарсы шықты (Куктың пасы Лидс Юнайтедке қарсы жартылай финалда Тони Хэтлидің «Челси» үшін жеңіс голын соғуына себеп болды). Куктың соққысын Пэт Дженнингс жоғары қағып жіберді, бірақ «Челси» жалпы алғанда нашар ойын көрсетіп, 2:1 есебімен жеңілді. 1970 жылдардың басында Кук Питер Бонетти, Питер Озгуд, Алан Хадсон және Ян Хатчинсонмен бірге «Челсидің» жарқын ойыншыларының бірі болды. 1970 жылы Лидс Юнайтедке қарсы тағы бір ФА кубогының финалына жетті. Бірінші ойын 2:2 есебімен аяқталды және «Олд Траффордтағы» қайта ойында «Челси» 1:0 есебімен қалып қойғанда, уақыт аяқталуға жақын Куктың сәлден жылжуы мен пасы Озгудтың баспен теңестіру голына себеп болды; «Челси» қосымша уақыттан кейін 2:1 есебімен жеңіске жетті. 1971 жылы Афинада «Реал Мадридті» жеңіп, Кубок иелерінің кубогын ұтып алды. 1972 жылы үшінші рет қатарынан кубок финалына жетті, бұл жолы Лига кубогы, бірақ Кук Озгуд үшін тағы да теңестіру голын жасаса да, «Челси» «Сток Ситиден» жеңілді. Ол көп ұзамай 85 000 фунтқа «Кристал Пэлас» клубына сатылды және Оңтүстік Лондон клубында 44 ойын өткізді, бірақ бір жылдан кейін «Челсиге» оралды. Бұл кезде клуб құлдырап, 1974–75 жылдары бірінші лигадан төмендеді, бірақ Куктың тәжірибесі менеджер және бұрынғы командаласы Эдди МакКредидің жас командасының 1976–77 жылдары қайтадан жоғарылауына көмектесуде баға жетпес болды. «Челсидегі» екі кезеңінде Кук 373 ойын өткізіп, 30 гол соқты. Кук 1978 жылдың шілдесінде «Челсиден» екінші және соңғы рет кетіп, «Мемфис Рогз», «Лос-Анджелес Ацтекс» және «Калифорния Сурф» сияқты көптеген американдық командаларында ойнады.
Cooke began his professional career with Aberdeen in 1960 and moved to Dundee in December 1964, where he was voted player of the year. He signed for Chelsea in April 1966 for a then club record of £72,000 as part of manager Tommy Docherty's restructuring of the Chelsea side. He made his debut in May 1966 during a 2–0 Inter Cities Fairs Cup win over FC Barcelona. On his league debut the following season against West Ham United, Cooke waltzed past England's World Cup winning captain Bobby Moore en route to scoring the winner for Chelsea. Cooke took the place of Bert Murray on the right wing as several players were replaced owing to a growing rift between Docherty and his players. He proved a versatile player when the post World Cup tactics limited the use of wingers and he was often played in a deeper right midfield position behind Tommy Baldwin who had replaced George Graham in a direct swap between Chelsea and Arsenal. His debut season saw Chelsea reach the FA Cup final against Tottenham Hotspur (Cooke's cross had created Tony Hateley's winner for Chelsea in the semi final against Leeds United). Cooke had a shot tipped over the bar by Pat Jennings early on, but Chelsea generally underperformed and lost 2–1. In the early 1970s, Cooke was one of the star players in a flamboyant Chelsea side, alongside Peter Bonetti, Peter Osgood, Alan Hudson and Ian Hutchinson. They reached another FA Cup final, against Leeds United, in 1970. The first game ended 2–2 and, with Chelsea trailing 1–0 in the replay at Old Trafford with the clock running down, Cooke's run and chipped pass set up Osgood's equaliser with a diving header; Chelsea eventually won 2–1 after extra time. The Cup Winners' Cup was added in 1971 with a replayed win over Real Madrid in Athens. Chelsea reached a third consecutive cup final in 1972, this time the League Cup, and though Cooke again created the equaliser for Osgood, Chelsea lost to Stoke City. He was sold to Crystal Palace shortly afterwards for £85,000 and made 44 appearances for the South London side, but returned to Chelsea a year later. By that stage, the club were in decline and were relegated in 1974–75, though Cooke's experience proved invaluable in helping manager and ex teammate Eddie McCreadie's young side earn promotion again in 1976–77. In his two spells at Chelsea, Cooke made 373 appearances, scoring 30 goals. Cooke left Chelsea for the second and final time in July 1978 to play for numerous American teams, including the Memphis Rogues, Los Angeles Aztecs and California Surf in the now defunct NASL.