Джимми Гривз: Ағылшын футбол тарихындағы ұлы шабуылшы

Кіріспе

Джеймс Питер Гривс (20 ақпан 1940 – 19 қыркүйек 2021) – ағылшын кәсіби футболшысы. Ол барлық уақыттың ең үздік шабуылшыларының бірі және Англияның ең жақсы ойыншыларының бірі саналады. 44 голмен Англия құрамасының ең көп гол соққан ойыншыларының қатарында бесінші орында тұр, оның ішінде ағылшын рекорды бойынша алты хет-трик бар. Гривс – ағылшын футболының жоғарғы дивизионындағы 357 голмен ең көп гол соққан ойыншы. Ол алты маусымда бірінші дивизиондағы ең көп гол соққан ойыншы атанды, бұл көрсеткіш кез келген басқа ойыншыдан артық, және 1963 жылы «Алтын доп» сыйлығына ие болғандардың арасында үшінші орын алды. Сондай-ақ ол Англия Футбол Даңқы залының мүшесі. Гривс кәсіби карьерасын 1957 жылы «Челси» клубында бастады және келесі жылы Жастар кубогының финалында ойнады. Төрт маусымда 124 гол соқты, содан кейін 1961 жылдың сәуір айында 80,000 фунт стерлингке итальяндық «А.С. Милан» клубына сатылды. Италиядағы уақыты сәтті болмады, ол 1961 жылдың желтоқсанында 99,999 фунт стерлингке «Тоттенхэм Хотспур» клубына оралды. «Шпорлар» сапында ол 1961–1962 және 1966–1967 жылдары Англия кубогын, 1962 және 1967 жылдары «Charity Shield» кубогын, 1962–1963 жылдары Еуропа Кубок иегерлері кубогын жеңіп алды. Ол ешқашан лига титулын жеңіп алмады, бірақ 1962–1963 жылдары «Шпорлар» клубына екінші орынды жеңіп алуға көмектесті. 1970 жылдың наурыз айында ойыншы алмасу арқылы «Вест Хэм Юнайтед» клубына өтті және келесі жылы футболдан кетуге шешім қабылдады. Төрт жылдық үзілістен кейін алкоголизмге қарсы күресіп, жартылай кәсіби деңгейдегі футболға оралды. Бес жыл бойы «Брентвуд», «Челмсфорд Сити», «Барнет» және «Вудфорд Таун» клубтарында ойнады, содан кейін 1980 жылы футболдан толығымен кетті. Гривс Англияның 23 жасқа дейінгі құрамасында 12 ойында 13 гол соқты, ал 1959 мен 1967 жылдар аралығында Англия құрамасының 57 ойынында 44 гол соқты. Ол 1962 және 1966 жылғы ФИФА Әлем чемпионаттарында ойнады, бірақ 1966 жылғы Әлем чемпионатының топтық кезеңінде жарақат алды және бірінші құрамдағы орнын Джефф Херстке жоғалтты, ол Гривсті финалдағы бірінші құрамнан шығарды (сол кезде ойынға алмастырушылар институты енгізілмеген). Англия Әлем чемпионатын жеңіп алды, бірақ Гривске 2009 жылы ФИФА ережелері өзгергенге дейін медаль берілмеді. Ол сондай-ақ 1968 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатында үшінші орын алған құраманың құрамында болды, бірақ финалдық турнирде бір минут та ойнамады. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Гривс телеарнада сәтті мансап жасады, әсіресе 1985 жылдан 1992 жылға дейін Иан Сент Джонмен бірге «Saint and Greavsie» бағдарламасында жұмыс істеді. Осы кезеңде ол «TV am» телеарнасында да жиі пайда болды. Ол ITV телеарнасында бірқатар басқа спорттық бағдарламаларда жұмыс істеді, соның ішінде «Sporting Triangles» (1987–1990).

English footballer (1940–2021)

James Peter Greaves (20 February 1940 – 19 September 2021) was an English professional footballer who played as a forward. Regarded as one of the greatest strikers of all time and one of England's best ever players, he is England's fifth highest international goalscorer with 44 goals, which includes an English record of six hat tricks, and is Tottenham Hotspur's second highest all time top goalscorer. Greaves is the highest goalscorer in the history of English top flight football with 357 goals. He finished as the First Division's top scorer in six seasons, more times than any other player and came third in the 1963 Ballon d'Or rankings. He is also a member of the English Football Hall of Fame. Greaves began his professional career at Chelsea in 1957, and played in the following year's FA Youth Cup final. He scored 124 First Division goals in just four seasons before being sold on to Italian club A. C. Milan for £80,000 in April 1961. His stay in Italy was not a happy one and he returned to England with Tottenham Hotspur for a fee of £99,999 in December 1961. Whilst with Spurs he won the FA Cup in 1961–62 and 1966–67, the Charity Shield in 1962 and 1967, and the European Cup Winners' Cup in 1962–63; he never won a league title but did help Spurs to a second place finish in 1962–63. He moved to West Ham United in a player exchange in March 1970 and retired the following year. After a four year absence he returned to football at the non league level, despite suffering from alcoholism. In a five year spell he played for Brentwood, Chelmsford City, Barnet, and Woodford Town before retiring for good in 1980. Greaves scored 13 goals in 12 England under 23 internationals and scored 44 goals in 57 full England internationals between 1959 and 1967. He played in the 1962 and 1966 FIFA World Cup, but was injured in the group stage of the 1966 World Cup and lost his first team place to Geoff Hurst, who kept Greaves out of the first team in the final (at a time when the concept of substitutes had yet to be introduced to the game). England won the World Cup, but Greaves was not given his medal until a change of FIFA rules in 2009. He was also part of the squad that finished third in UEFA Euro 1968, although he did not play any minute in the finals. After retiring as a player, Greaves went on to enjoy a successful career in broadcasting, most notably working alongside Ian St John on Saint and Greavsie from 1985 to 1992. During this period, he also made regular appearances on TV am. He worked on a number of other sport programmes on ITV during this period, including Sporting Triangles (1987–1990).

Челси

Гривс Манор Паркте дүниеге келді және Эссекс штатының Хайнонда өсті. Оны «Челсидің» Джимми Томпсон іздеп тапты, ал 1955 жылы «Дрейктің қазбалаларының» бірі болу үшін шәкірт ретінде келісімшарт жасады (жаттықтырушы Тед Дрейктің атынан, «Манчестер Юнайтедтің» «Бусби балаларына» жауап ретінде аталған). Гривс 1958 жылғы ФА жастар кубогының финалында гол соқты, бірақ «Челси» екі ойындық жеңіліс кезеңінде 7:6 есебімен ұтылып қалды, себебі «Вулверхэмптон Уондерерс» екінші ойында 6:1 есебімен жеңіске жетіп, төрт голдан артта қалуын өтеді. 1957 жылы жазда кәсіпқой футболшы болды, бірақ жазғы демалыс кезінде кірісін толықтыру үшін болат зауытында сегіз апта жұмыс істеді. 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 Англия бірінші лигасының голдары: Ойыншы | Голдар | Матчтар | Гол/матч Джимми Гривс | 357 | 516 | 0.69 Стив Блуммер | 314 | 535 | 0.59 Дикси Дин | 310 | 362 | 0.86 Гордон Ходжсон | 288 | 455 | 0.63 Алан Ширер | 283 | 559 | 0.51 17 жасында Гривс 1957 жылғы 24 тамызда «Тоттенхэм Хотспурға» қарсы «Уайт Харт Лейнде» 1:1 есебімен тең түскенде бірінші лига матчында гол соқты. Ол бірден көзге түсті, «News Chronicle» газеті оның «тәжірибелі ойыншының допты басқаруын, сенімділігін және позициялық күшін көрсеткенін» хабарлады және оның дебютін жас Дункан Эдвардстың жасөспірім кезінде көрсеткен әсерімен салыстырды. «Көкшілдер» 1957-1958 маусымында шабуылдық футбол ойнады, нәтижесінде жоғары есепті матчтар тіркелді, ал Гривс 37 матчта 22 гол соққан клубтың үздік мергені ретінде маусымды аяқтады. Дрейк оны қарашаның ортасынан бастап алты аптаға демалысқа жіберді, өйткені Гривсті мақтаудың басына көтерілуін қаламайтын. Гривс Рождество күні «Портсмутқа» қарсы 7:4 есебімен жеңіске жетіп, «Стемфорд Бриджде» бірінші командаға оралуын атап өтті, онда төрт гол соқты. Гривс 1958-1959 маусымының үшінші матчында лига чемпиондары «Вулверхэмптон Уондерерстің» 6:2 есебімен жеңіліске ұшыратып, бес гол соқты. «Челси» тұрақсыз болды және 14-орында аяқтады. Дегенмен, Гривс 44 лига матчында 32 гол соққан бірінші лиганың үздік мергені ретінде маусымды аяқтады. Гривс 1959-60 маусымында 40 лига матчында 29 гол соқты, оның бесеуі «Престон Норт Эндке» қарсы 5:4 есебімен жеңіске жетті. Оның гол соққандығына қарамастан, клуб тек 18-орынды иеленді, бұл құлдырау аймағынан үш орын және үш ұпай жоғары. 1960-61 маусымында Гривс «Вулверхэмптон Уондерерс», «Блэкберн Роверс» және «Манчестер Сити» клубтарына қарсы хет-триктер соқты; «Ньюкасл Юнайтед» және «Ноттингем Форест» клубтарына қарсы төрт гол соқты; және «Вест Бромвич Альбионға» қарсы 7:1 есебімен жеңіске жетіп, бес гол соқты. 19 қарашада «Манчестер Ситиге» қарсы сапында 100 гол соққан ол 20 жаста және 290 күнде 100 голдан асып түскен ең жас ойыншы болды. Клуб төрағасы Джо Мирс «Челсиге» қосымша қаржы қажет болғандықтан Гривсті сатуға келісті. Оның соңғы матчы 1960-61 маусымының 29 сәуірдегі соңғы матчы болды; ол сол күні капитан болды және «Челси» үшін 13-ші хет-тригін соқты, «Ноттингем Форестке» қарсы 4:3 есебімен жеңіске жетіп, төрт голдың бәрін соқты. Ол сол кезде 132 голмен «Челсидің» екінші үздік мергені болды.

Greaves was born in Manor Park and grew up in Hainault, Essex He was scouted by Chelsea's Jimmy Thompson, and in 1955 was signed on as an apprentice to become one of "Drake's Ducklings" (named after manager Ted Drake in response to Manchester United's "Busby Babes"). Greaves scored in the 1958 FA Youth Cup final, but Chelsea lost the two legged tie 7–6 on aggregate after Wolverhampton Wanderers turned round a four goal deficit with a 6–1 win in the second leg. He turned professional in the summer of 1957, though spent eight weeks working at a steel company to supplement his income during the summer break. 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 ENG First Division goals in England Player Goals Matches Goals/matches Jimmy Greaves 357 516 0.69 Steve Bloomer 314 535 0.59 Dixie Dean 310 362 0.86 Gordon Hodgson 288 455 0.63 Alan Shearer 283 559 0.51
Aged 17, Greaves scored on his First Division debut on 24 August 1957 against Tottenham Hotspur in a 1–1 draw at White Hart Lane. He was an instant success, as the News Chronicle reported that he "showed the ball control, confidence and positional strength of a seasoned campaigner" and compared his debut to the instant impact the young Duncan Edwards had as a teenager. The "Blues" played attacking football during the 1957–58 campaign, resulting in high scoring matches, and Greaves ended the season as the club's top scorer with 22 goals in 37 appearances. Drake rested him for six weeks from mid November as he did not wish the praise Greaves was receiving to go to his head; Greaves marked his return to the first team at Stamford Bridge with four goals in a 7–4 victory over Portsmouth on Christmas Day. Greaves scored five goals in a 6–2 win against league champions Wolverhampton Wanderers in the third match of the 1958–59 season. Chelsea remained inconsistent and finished in 14th place. Nevertheless, Greaves ended the season as the First Division's top scorer with 32 goals in 44 league games. Greaves scored 29 goals in 40 league matches in the 1959–60 campaign, five of which came in a 5–4 victory over Preston North End. Despite his goalscoring exploits, the club could manage only an 18th place finish, three places and three points above the relegation zone. In the 1960–61 season, Greaves scored hat tricks against Wolves, Blackburn Rovers and Manchester City; he scored four goals against Newcastle United and Nottingham Forest; and hit five goals in a 7–1 win over West Bromwich Albion. His hat trick against Manchester City on 19 November included his 100th league goal, making him the youngest player to pass the 100 goal mark, at the age of 20 years and 290 days. Club chairman Joe Mears agreed to sell Greaves as Chelsea was in need of extra cash. His last game was the final game of the 1960–61 season on 29 April; he was made captain for the day and scored his 13th hat trick for Chelsea, scoring all four goals in a 4–3 win against Nottingham Forest. and, at the time, Chelsea's second highest goalscorer ever with 132 goals.

AC Milan

Гривс 1961 жылғы маусым айында итальяндық Серия А клубы AC Milan-мен 80,000 фунт стерлингке келісімшарт жасады және аптасына 140 фунттан тұратын, 15,000 фунт стерлингтік қол қою бонусы бар үш жылдық келісімшартқа отырды. Ол Лондонды қалдыру ойынан наразы болды және бұл трансфер толық расталмас бұрын оны тоқтатуға тырысты, бірақ «Россонери» клубының менеджері Джузеппе Виани келісімді жоюға бас тартты. Гривс Сан-Сиро стадионында «Ботафогомен» 2:2 есебімен тең түскен матчтағы дебютінде гол соқты. Алайда, ол жаңа бас жаттықтырушы Нерео Роккопен жақсы қарым-қатынас құра алмады, ол ойыншыларды қатаң жаттығу режимінде, жеке бостандықтарын шектеу арқылы ұстауға талап етті. Гривс 14 ойында тоғыз гол соқты, соның ішінде Милан дербисінде «Интер Миланға» қарсы бір гол соқты. «Сампдорияға» қарсы матчта Гривс бетіне түкірген ойыншыны тепті. «Сампдория» нәтижеде берілген бос соққыдан теңестірді, ал Рокко Гривсті кінәлады, тіпті ол Миланның бірінші голын соққан және екінші голды дайындаған болатын. Моралі төмен болғандықтан, Гривс трансферге қойылды және оның орнына бразилиялық шабуылшы Дино Сани келді. «Тоттенхэм» және «Челси» клубтары 96,500 фунт стерлинг ұсынды, екеуі де қабылданды. Ол кеткеннен кейін клуб 1961–62 маусымында лига титулын жеңіп алды.

"Тоттенхэм Хотспур"

Ұзақ келіссөздерден кейін Билл Николсон Гривсті 1961 жылдың желтоқсанында «Тоттенхэм Хотспур» клубымен 99,999 фунт стерлингке сатып алды. Бұл ерекше сома Гривсті британдық футболдағы алғашқы 100,000 фунттық ойыншы болу қысымынан құтылу үшін жасалған. Ол «шпорлар» клубына 20-шы ғасырда бірінші дивизион мен ФА кубогын бірдей жеңген алғашқы клуб болғаннан кейін қосылды. Гривс «шпорлар» сапындағы алғашқы ойынын 9 желтоқсан күні резервтік команда үшін өткізіп, «Плимут Аргайл» резервіне қарсы өткен матчта 4:1 есебімен жеңіске жетіп, екі гол соқты. Бірінші команда сапындағы дебюттік ойынында, «Уайт Харт Лейн» стадионында «Блэкпулға» қарсы өткен матчта 5:2 есебімен жеңіске жетіп, әуеде орындалған қайшы соққысымен гол соқты. Ол Еуропа кубогының жартылай финалында «Бенфикаға» қарсы ойнады; Лиссабондағы алғашқы матчта голы офсайдтан алынып тасталды, ал қайтымды матчта да офсайдтан гол есептелмеді. Гривс клубтың ФА кубогы жолындағы жеті ойынының барлығында ойнап, жарыста тоғыз гол соқты. Олар «Бернли», «Плимут Аргайл», «Уэст Бромвич Альбион», «Астон Вилла» және «Манчестер Юнайтед» командаларын жеңіп, 1962 жылғы ФА кубогының финалына өтті. Гривс финалдағы ойынның 3-ші минутында гол соқты, қақпашы Адам Блэклоудың қақпасына төмен соққы берді, ал «шпорлар» ойынды 3:1 есебімен жеңді. Олар 1961-62 маусымын үшінші орында аяқтады, чемпион «Ипсвич Тауннан» төрт ұпайға қалып қойды. Гривс 1962 жылғы ФА Charity Shield ойынында екі гол соқты, «шпорлар» «Портман Роудта» «Ипсвичке» 5:1 есебімен жеңіп, кубокты жеңіп алды. 1962-63 маусымында Гривс «Манчестер Юнайтед», «Ипсвич Таун» және «Ливерпуль» командаларына қарсы жеңісті матчтарда хет-триктер соқты, сондай-ақ «Ноттингем Форестке» қарсы өткен матчта төрт гол соқты (9:2). «Шпорлар» маусымды екінші орында аяқтады, чемпион «Эвертоннан» алты ұпайға қалып қойды. Гривс 41 лигалық матчта 37 гол соқты және дивизиондағы үздік мерген атанды. «Београдқа» қарсы жартылай финалдың бірінші матчында (Белградта) Гривс орталық қорғаушы Благомир Кривокуцаны ұруға тырысқаннан кейін зорлық-зомбылық көрсеткені үшін алаңнан қуылды (оның алғашқы және жалғыз қызыл карточкасы). Гривс бір матчтан шеттетілді, бірақ финалда ойнауға мүмкіндік алды, онда Клифф Джонстың нәтижелі пасынан кейін гол соқты, ал кейіннен 5:1 есебімен жеңіске жеткен матчта төртінші голды соқты (Джон Уайт пен Терри Дайсон да гол соқты). Бұл жеңіспен «Тоттенхэм Хотспур» еуропалық кубокты жеңген алғашқы британдық команда атанды. Менеджер Билл Николсон және оның ассистенті Эдди Бейли «Уайт Харт Лейнде» жаңару кезеңін бастады. 38 жастағы Дэнни Бланчфлауэр 1964 жылы зейнеткерлікке шықты, ал Джон Уайт шаңқайдан қаза тапты. Дейв Маккей 1968 жылға дейін клубта қалды, ал Гривс тұрақты түрде гол соғуын жалғастырды. 1963-64 маусымында Гривс «Ноттингем Форест», «Блэкпул», «Бирмингем Сити» және «Блэкберн Роверс» командаларына қарсы жеңісті матчтарда хет-триктер соқты. «Шпорлар» төртінші орында аяқтады, чемпион «Ливерпульден» алты ұпайға қалып қойды және ФА кубогы мен Кубок иелері кубогынан ерте кезеңдерде шығып қалды. Гривс 41 лигалық матчта 35 гол соқты және тағы да дивизиондағы үздік мерген атанды. Шабуылдағы серіктесі Бобби Смит жазда клубтан кетті, бірақ Гривс жаңадан келген Алан Гилзеанмен құрған серіктестігі одан да тиімді деп ойлады. «Шпорлар» 1964-65 маусымын алтыншы орында аяқтады, бірақ Гривс 41 лигалық матчта 29 гол соқты және дивизиондағы үздік мерген атанды (Энди МакЭвоймен бірге). Сондай-ақ, ол ФА кубогында «Торквей Юнайтед» және «Ипсвич Таунға» қарсы екі хет-трик соқты, жалпы есепте 45 матчта 35 гол соқты. 1965-66 маусымының басында гепатит диагнозы қойылғаннан кейін үш айға жарысқа қатыса алмады, бірақ маусымды 31 матчта 16 гол соғып аяқтады, клубтың үздік мергені болып қалды, ал «шпорлар» лигада сегізінші орында аяқтады және ФА кубогының бесінші раундынан өтпеді. 1967-68 маусымы «шпорлар» үшін көңіл көншітпейтін болды, себебі олар 1967 жылғы ФА Charity Shield ойынында «Манчестер Юнайтедпен» «Олд Траффордта» 3:3 есебімен тең ойнады. Олар лигада жетінші орында аяқтады, ФА кубогының бесінші раундынан шығып, Кубок иелері кубогынан екінші раундта шығарылды. Гривс өзінің стандарттары бойынша нашар маусым өткізді, бірақ 48 матчта 29 гол соқты және клубтың үздік мергені болды. Николсон «Саутгемптоннан» Мартин Чиверсті клубтық рекордтық 125,000 фунт стерлингке сатып алды, ал Гилзеан орта алаңға көшті, бірақ Гривс пен Чиверс Николсон күткендей тиімді болмады. Ол «Сандерлендке» қарсы өткен матчта төрт гол соқты, сондай-ақ «Бернли» және «Лестер Ситиге» қарсы хет-триктер соқты. Ол кубоктық жарыстарда соққан тоғыз голы, оның ішінде «Эксетер Ситиге» қарсы хет-тригі, оның жалпы гол көрсеткішін 52 ойында 36 голға жеткізді, сондай-ақ бірінші дивизиондағы үздік мерген рекордын 336 голмен жаңартты. «Шпорлар» 1969-70 маусымында тұрақсыз өнер көрсетті, және Гривс 28 қаңтар 1970 жылы «Селхерст Паркте» «Кристал Пэласқа» қарсы өткен ФА кубогы матчында ойнағаннан кейін негізгі құрамнан шығарылды. Ол қайтадан негізгі құрамға шақырылмады, бірақ маусымды клубтың үздік мергені (Мартин Чиверспен бірге) ретінде аяқтады, 33 матчта 11 гол соқты. «Шпорлар» сапындағы карьерасында ол барлығы 381 матчта 268 гол соқты, оның ішінде 15 хет-трик соқты, бұл клубтық рекорд. Клуб оған 266 гол ғана жатқызады, себебі 1962 жылғы ФА Charity Shield ойынында соққан екі голы есепке алынбайды. Гривс 17 қазан 1972 жылы «Уайт Харт Лейнде» «Фейеноордқа» қарсы өткен 2:1 есебімен аяқталған достық матчта «шпорлар» клубынан естелік матч алды, оған 45,000-нан астам жанкүйер келді.

After protracted negotiations, Bill Nicholson signed Greaves for Tottenham Hotspur in December 1961 for £99,999 – the unusual fee was intended to relieve Greaves of the pressure of being the first £100,000 player in British football. He joined Spurs just after they became the first club in England to complete the First Division and FA Cup double during the 20th century. He played his first game in a Spurs shirt for the reserve team on 9 December 1961, and scored twice in a 4–1 win over Plymouth Argyle Reserves at Home Park. He scored a hat trick on his first team debut, including a flying scissor kick, in a 5–2 win over Blackpool at White Hart Lane. He went on to feature against Benfica in the semi finals of the European Cup; in the first leg at the Estádio da Luz he had a goal disallowed for offside, and another disallowed in the return fixture also for offside. He played in all seven games of the club's FA Cup run, scoring nine goals in the competition as they beat Birmingham City (after a replay), Plymouth Argyle, West Bromwich Albion, Aston Villa and Manchester United to reach the 1962 FA Cup Final against Burnley at Wembley. Greaves opened the scoring against Burnley on 3 minutes when he hit a low shot past goalkeeper Adam Blacklaw from a tight angle, and Spurs went on to win the game 3–1. They finished the league in third place in 1961–62, four points behind champions Ipswich Town. Greaves scored twice in the 1962 FA Charity Shield, as Spurs secured the trophy with a 5–1 win over Ipswich at Portman Road. In the 1962–63 season Greaves scored hat tricks in victories over Manchester United, Ipswich Town and Liverpool, as well as four goals in a 9–2 win over Nottingham Forest. Spurs finished the league campaign in second place, six points behind champions Everton. Greaves scored 37 goals in 41 league games, finishing as the division's top scorer. In the first leg of the semi final against Beograd in Belgrade, Greaves was sent off for violent conduct (his first and only red card) after attempting to punch centre back Blagomir Krivokuća. Greaves served a one match ban and was able to play in the final, where he opened the scoring after an assist from Cliff Jones and later added a fourth in a 5–1 victory (John White and Terry Dyson getting the other goals). In winning the competition, Tottenham Hotspur became the first British team to win a European trophy. Manager Bill Nicholson and his assistant Eddie Baily then began a period of transition at White Hart Lane – Danny Blanchflower aged 38 retired in 1964 and John White was killed by a lightning strike. Dave Mackay remained until 1968 and Greaves remained a consistent goalscorer. In the 1963–64 season Greaves scored hat tricks in victories over Nottingham Forest, Blackpool, Birmingham City and Blackburn Rovers. Spurs finished in fourth place, six points behind champions Liverpool, and exited the FA Cup and Cup Winners' Cup at the opening stages. Greaves scored 35 goals in 41 league games to again finish as the division's top scorer. Strike partner Bobby Smith left the club in the summer, though Greaves felt the partnership he went on to form with new signing Alan Gilzean was even more effective. Spurs finished sixth in 1964–65, though Greaves scored 29 goals in 41 league games to finish as the division's joint top scorer (with Andy McEvoy). He also scored two hat tricks in the FA Cup – against Torquay United and Ipswich Town – to take his total tally to 35 goals in 45 appearances. He missed three months at the start of the 1965–66 season after being diagnosed with hepatitis, but recovered to end the campaign with 16 goals in 31 matches, remaining the club's top scorer as they finished the league campaign in eighth place whilst failing to make it past the Fifth Round of the FA Cup. The 1967–68 season was a disappointing one for Spurs following their 3–3 draw with Manchester United at Old Trafford in the 1967 FA Charity Shield. They finished seventh in the league, exited the FA Cup in the Fifth Round and were knocked out of the Cup Winners' Cup in the Second Round. Greaves had a poor season by his own standards, though with 29 goals in 48 appearances he was still the club's top scorer. Nicholson bought Greaves a new strike partner in Martin Chivers from Southampton for a club record £125,000 fee, with Gilzean dropping further back into midfield to accommodate, but Greaves and Chivers were not as effective together as Nicholson had hoped. He scored four of his goals in one match against Sunderland, and also scored hat tricks against Burnley and Leicester City. His nine goals in cup competitions, including a hat trick against Exeter City, left him with an overall goal tally of 36 in 52 games. as well as surpassing Steve Bloomer as the First Division's top goalscorer with 336 goals. Spurs performed inconsistently in the 1969–70 season, and Greaves was dropped from the first team after playing in an FA Cup defeat to Crystal Palace at Selhurst Park on 28 January 1970. He was never recalled to the starting line up, but still ended the season as the club's joint top scorer (with Martin Chivers), having scored 11 goals in 33 matches. He finished his Spurs career with 268 goals in 381 appearances in total, including 15 hat tricks, a club record. The club only attributes him with 266 goals, as they do not include two that he scored in the 1962 FA Charity Shield. Greaves was given a testimonial match by Spurs on 17 October 1972 in a 2–1 win over Feyenoord at White Hart Lane attended by over 45,000 people.

Вест Хэм Юнайтед

1970 жылғы наурыз айында Гревс Мартин Петерстің «Уайт Харт Лейнге» трансферінің бір бөлігі ретінде «Уэст Хэм Юнайтед» клубына қосылды. Брайан Клоудың «Дерби Каунти» клубы да Гревске қызығушылық танытқан, бірақ ол Лондоннан кеткісі келмеді. Кейін Гревс Клоудың оның бұрынғы «Тоттенхэм» командаласы Дейв Маккейге көмектескендей, өзінің карьерасын жаңартуға көмектескенін сезінді. 21 наурызда «Хаммерс» сапындағы дебюттік матчында «Мэн Роудта» «Манчестер Сити» клубын 5:1 есебімен ұтып, екі гол соқты. 1971 жылғы қаңтарда Бобби Мур, Брайан Дир және Клайд Бестпен бірге Гревс, бас жаттықтырушы Рон Гринвудтың қарсылығына қарамастан, «Блэкпулмен» ФА кубогы матчы алдында түнгі уақытта ішімдік ішті. «Блэкпулге» келген кезде Гревс пен оның командаластарына баспасөз өкілдері ертеңгі матчтың мұзды жағдайға және сол түні қыраудың болуына байланысты өтпеуі мүмкін екенін хабарлады. Ертеңгі матч болмайды деп ойлаған Гревс Брайан Лондонға тиесілі клубта 12 кружка сыра ішіп, сағат 1:45-ке дейін командалық қонақ үйіне оралмады. Бірақ матч өтті және «Уэст Хэм» 0:4 есебімен жеңілді. Гревс жеңілістің себебі кешкі уақыт, ішімдік немесе мұзды жағдай емес, оның ойнаған «Уэст Хэм» командасының жеткіліксіз деңгейі болғанын мәлімдеді. Осыдан кейін ойыншыларға айыппұл салынды және клубтан шығарылды. Гревс дене күйі мен мотивациясымен күресіп жатты. Ол өзін көшпенді футболшы ретінде сезініп, мотивациясын жоғалтты, өйткені Мурдан, Джефф Херсттен, Билли Бондстан және Поп Робсондан басқа, оның командаластарының көпшілігі жақсы футбол ойнай алмайды деп ойлады. «Уэст Хэмдегі» карьерасының соңына қарай Гревс көбірек ішімдік іше бастады, көбінесе Чадвелл Хиттегі жаттығудан Ромфордтағы пабқа барып, жабылуға дейін сонда қалатын. Кейін ол алкоголизмнің бастапқы сатысында болғанын мойындады. Оның соңғы матчы 1971 жылғы 1 мамырда «Хаддерсфилд Таунға» 0:1 есебімен ұтылған ойын болды. Гревстің бірінші дивизиондағы соңғы маусымы оның гол соғу көрсеткішін 357 голға жеткізді. «А.С. Милан» сапындағы 9 голмен бірге ол Еуропаның топ-5 лигасында 366 гол соқты, бұл рекорд 2017 жылға дейін сақталды, содан кейін Криштиану Роналду бұл көрсеткішті жаңартты.

In March 1970, Greaves joined West Ham United as part exchange in Martin Peters' transfer to White Hart Lane. Brian Clough's Derby County had also been interested in Greaves, but he did not want to move away from London. In hindsight Greaves felt that Clough might have helped him revive his career, as he had done for Greaves's former Tottenham teammate Dave Mackay. He scored two goals on his "Hammers" debut on 21 March, in a 5–1 win against Manchester City at Maine Road. In January 1971, with Bobby Moore, Brian Dear and Clyde Best, Greaves was involved in late night drinking, against the wishes of manager Ron Greenwood, before a FA Cup tie away to Blackpool. On arriving in Blackpool, Greaves and his teammates had been informed by members of the press that the game, the following day, was unlikely to go ahead due to a frozen pitch and the likelihood of frost that night. Believing that there would be no game the following day, Greaves drank 12 lagers in a club owned by Brian London and did not return to the team hotel until 1.45am. In fact, the match went ahead and West Ham lost 4–0. Greaves claimed the defeat was not a result of the late night, the drinking or the frozen pitch, but because the West Ham team in which he was playing was not good enough. As a result, the players were fined and dropped by the club. Greaves was struggling with his fitness and his motivation. He felt he had become a journeyman footballer and lost motivation as he believed that apart from Moore, Geoff Hurst, Billy Bonds and Pop Robson, few of his teammates could play good football. Towards the end of his career with West Ham Greaves began to drink more and more alcohol, often going straight from training in Chadwell Heath to a pub in Romford, where he would remain until closing time. He later admitted that he was in the early stages of alcoholism. His final game came on 1 May 1971 in a 1–0 home defeat to Huddersfield Town. Greaves's final season in the First Division took his goalscoring tally to a record 357 goals in the First Division. Together with the 9 goals at A. C. Milan, he had scored 366 goals in the top five European leagues, a record that lasted until 2017 when it was surpassed by Cristiano Ronaldo.

Кейінгі мансап

Вест Хэмді тастағаннан кейін Гривс салмақ жинап, екі жыл бойы ойыншы немесе көрермен ретінде матчқа қатыспады. Ол өмірінің көп бөлігін ішімдікке арнады және алкоголизмге ұшырады; кейде ол күніне 20 пинта сыра ішіп, кешке бір бөтелке водка ішетін. Футболдан алыста жүріп, 1974 жылы Хавиринг ауданының Хэйлендс округіне Консервативтік партиядан кандидат ретінде сайлауға түсті, бірақ жеңіске жетпеді. Алкоголизммен күресу үшін Гривс футбол лигасындағыдай жаттығуларға қатысуды талап етпейтін, төменгі лигадағы футболға оралуға шешім қабылдады. Ол жергілікті «Брентвуд» клубында ойнай бастады және 1975 жылдың 27 желтоқсанында «Уитэм Таунға» қарсы өткен матчта 2:0 есебімен жеңіліспен дебют жасады. Футболға оралуы сәтті болды, ол 1976-77 маусымда Оңтүстік лигасындағы «Челмсфорд Сити» клубына қосылды. 1976 жылдың 25 қыркүйегінде «Мейдстоун Юнайтедке» қарсы өткен матчта 2:2 есебімен тең ойнады, бұл ойынды көру үшін Нью-Ритл-стритке 2030 адам келді. «Челмсфорд» сапында 38 матч өткізіп, 20 гол соққан Гривс клубтың «Англо-Италия кубогына» қатысуын ең жақсы сәті деп атады. Ол әлі де алкоголизммен және абстиненциялық синдроммен күресіп, «Анонимді алкоголиктер» ұйымынан көмек сұрады. Сондай-ақ, ол Уорли психиатриялық ауруханасының алкоголизм бөлімінде де емделді. 1977 жылдың тамызында, алкоголизммен күресіп жүрген Гривс «Барнет» клубы үшін дебютін «Атерстон Таунға» қарсы өткен 3:2 есебімен жеңіліс ойынында жасады. 1977-78 маусымда орталық шегінде ойнаған Гривс 25 гол соқты (Оңтүстік лигасында 13 гол), және маусымның үздік ойыншысы атанды. 1978-79 маусымының басында бизнес мүдделеріне көңіл бөлу және алкоголизмді жеңу үшін «Барнетті» тастап кетуді шешті, менеджер Барри Фрай оны Андерхиллде қалдыруға тырысқанына қарамастан. Гривс зейнеткерлікке шыққанға дейін жартылай кәсіби «Вудфорд Таун» клубында бірнеше ойын өткізді.

Ойын стилі

Гривс өте көп гол соққан шабуылшы болды және оның тыныш көзқарасының оның сенімділігі мен сабырлылығына себеп болғанын айтты. Ол сондай-ақ үлкен жылдамдық пен шапшаңдыққа ие болды, сонымен қатар позицияны дұрыс таба білу және гол соғу шеберлігімен көзге түсті.

Телерадио мансабы

Гривс 1979 жылы The Sun газетінде тілші болды. Ол 2009 жылға дейін тілшілік қызметін жалғастырды, содан кейін The Sunday People газетінде колонкашы болып жұмыс істеді. 1980 жылдан бастап Star Soccer бағдарламасында сарапшы ретінде жұмыс істеді, кейін 1982 жылғы ФИФА әлем чемпионатын ITV телеарнасының тікелей эфирінде сарапшы ретінде жұмыс істеуге таңдалды, ал оған дейін The Saturday Show бағдарламасын жүргізді. Ол "World of Sport" және "On the Ball" бағдарламаларында жұмыс істеді, онда Ян Сент-Джонмен бірге жұптасып жұмыс істеді. Грег Дайк сондай-ақ Гривсті телешоуларды талдаушы және жүргізуші ретінде TV am бағдарламасына шақырды, бұл бағдарламаны көрермендердің қызығуын ояту үшін жасалған қадам екенін Дайк мойындады. 1985 жылдың қазанынан 1992 жылдың сәуіріне дейін ол және Сент-Джон "Saint and Greavsie" атты танымал сенбілік түскі футбол бағдарламасын жүргізді. Ол "Sporting Triangles" бағдарламасында Энди Грей мен Эмлин Хьюздің қарсыласы ретінде команда капитаны болды. Оның теледидардағы мансабы Премьер-лиганың басталуымен аяқталды, өйткені ол футболға деген оң көзқарасы сол кездегі теледидар басшылары үшін жеткілікті деңгейде емес деп ойлады. Осыған қарамастан, ол 1998 жылға дейін Central Television телеарнасында сарапшы болып жұмыс істеді. 2003 жылы "Greavsie" атты өмірбаянын жариялады. Гривс өмір бойы досы, журналист және жазушы Норман Гиллермен бірлесіп көптеген кітаптар жазды.

Жеке өмір

Гривс әжесі мен атасы арқылы ирланд тегінен шыққан. Ол 1958 жылдың 26 наурызында Ромфордтағы тіркеу кеңсесінде Ирен Барденге үйленді. Жұбайлар 2017 жылдың 7 қыркүйегінде Эссекс графтығындағы Денбериде неке салтанатын қайта өткізді. Олардың бес баласы болды: Джимми кіші (1960 жылы туған күніне дейін қайтыс болды), Линн (1959 жылы туған), Мици (1962 жылы туған), Дэнни (1963 жылы туған) (Саутхенд Юнайтед клубының кәсіби футболшысы болған) және Эндрю (1965 жылы туған). «Тоттенхэм Хотспур» сапында ойнаған кезде Гривс ағасымен бірге орау бизнесін ашу үшін 1000 фунт стерлингтік банк несиесін алды. Ойыншылық карьерасының соңына қарай бұл компанияның жылдық кірісі 1 миллион фунт стерлингтен асты. Гривс 1970 жылы Лондон-Мексика әлем чемпионатының раллиіне қатысты. Өзінің алғашқы раллиісінде, серігі Тони Фоллмен бірге, Гривс 96 қатысушының ішінде Ford Escort көлігімен алтыншы орынды иеленді. 2012 жылдың ақпан айында Гривс жеңіл инсульттан кейін мойнындағы артерияға операция жасады. Толық қалпына келгеннен кейін, 2015 жылдың мамырында ауыр инсульт алды, оның салдарынан ол сөйлей алмады. Ол жансақтау бөліміне жатқызылды және дәрігерлердің айтуынша, жайлап қалпына келеді деп күтілді. Бір айдан кейін ол ауруханадан шықты, оның денсаулығы «қатты жақсарған» деді оның досы және агенті Терри Бейкер. 2016 жылдың ақпанында ол мүгедектер коляскасын пайдалана отырып, инсульттан жайлап қалпына келді, өйткені оған ешқашан қайта жүре алмайтыны айтылған еді. Гривс футболға қосқан үлесі үшін 1966 жылғы әлем чемпионатының жеңімпазы Рон Флауэрспен бірге 2021 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету тізімінде Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) болып жарияланды. Екі ойыншы да 1966 жылғы турнирден тірі қалған Англия құрамасының соңғы қатысушылары еді, олар Патшайым Елизавета II тарапынан марапатталды. Гривс 2021 жылдың 19 қыркүйегінде Литтл Баддоудағы үйінде 81 жасында қайтыс болды. Оның қайтыс болған күні оның карьерасындағы екі негізгі клубы – «Тоттенхэм» мен «Челси» арасындағы Премьер-лига матчымен сәйкес келгендіктен, оның естелігін құрметтеу үшін бір минуттық үнсіздік сақталды. Оның қоштасу рәсімі 22 қазанда Челмсфорд крематорийінде өтті.

Greaves was of Irish descent through his grandparents. He married Irene Barden at Romford register office on 26 March 1958, The couple renewed their vows on 7 September 2017 in Danbury, Essex. They had five children; Jimmy Jr (who died before his first birthday in 1960), Lynn (born 1959), Mitzi (born 1962), Danny (born 1963) (who was a professional footballer with Southend United), and Andrew (born 1965). Whilst playing for Tottenham Hotspur, Greaves took out a £1,000 bank loan to start a packing business with his brother in law. By the end of his playing career this company had an annual turnover of over £1 million. Greaves entered the 1970 London to Mexico World Cup Rally. In his first ever rally, alongside co driver, Tony Fall, Greaves drove a Ford Escort to a sixth place finish out of the 96 entrants. Greaves underwent surgery on an artery in his neck following a mild stroke in February 2012. After a full recovery, he experienced a severe stroke in May 2015 which left him unable to speak. He was placed in intensive care and, according to doctors, was expected to undergo a slow recovery. He was discharged from hospital a month later, his health having "improved considerably" said his friend and agent, Terry Baker. February 2016 saw him recovering slowly from his stroke with the use of a wheelchair after he had been told that he would never walk again. Greaves was announced as a Member of the Order of the British Empire (MBE) in the 2021 New Year Honours list, along with fellow 1966 World Cup squad winner, Ron Flowers, for their services to football. The two men were the last surviving England players from the 1966 Tournament to be honoured by Queen Elizabeth II. Greaves died at his home in Little Baddow on 19 September 2021, aged 81. As his death date coincided with the Premier League fixture between Tottenham and Chelsea, the two main clubs he played for in his career, a minute of applause was held to honour his memory. His funeral was held on 22 October at Chelmsford Crematorium.

Клуб

+ Клуб, маусым және жарыстар бойынша кездесулер мен голдарКлубМаусымыЛигаҰлттық кубокЛига кубогыБасқаларыТолықДивизионОйындарГолдарОйындарГолдарОйындарГолдарОйындарГолдарОйындарГолдарЛондон XI1955–58–––2222Челси1957–58Бірінші дивизион352220––37221958–59Бірінші дивизион423222–3347371959–60Бірінші дивизион402921––42301960–61Бірінші дивизион40411022–4343Жалпы саны157124732233169132A. C. Милан1961–62Серия А10910–20139Тоттенхэм Хотспур1961–62Бірінші дивизион222179002031301962–63Бірінші дивизион413710007749441963–64Бірінші дивизион413520002145361964–65Бірінші дивизион412946000045351965–66Бірінші дивизион291521000031161966–67Бірінші дивизион382586100047311967–68Бірінші дивизион392343005348291968–69Бірінші дивизион422744650052361969–70Бірінші дивизион2884310003311Жалпы саны3212203632851611381268Вест Хэм Юнайтед1969–70Бірінші дивизион64000000641970–71Бірінші дивизион329101000349Жалпы саны38131010004013Брентвуд Таун1975–76Эссекс Синий лигасыЧелмсфорд Сити1976–77Оңтүстік лигасының Жоғары дивизионы38200000003820Барнет1977–78Оңтүстік лигасының Жоғары дивизионы301354001136181978–79Оңтүстік лигасының Жоғары дивизионы213630011287Жалпы саны511611700226425Вудфорд Таун1979–80Афиналық лигасыЖалпы саны61540256421172518707469