Кіріспе

Раман оптикалық белсенділігі (ROA) — молекулалық хиралдылыққа байланысты оң және сол жаққа шашыраған дөңгелек поляризацияланған Раман шашырауының қарқындылығындағы айырмашылыққа негізделген дірілдеу спектроскопиялық әдіс.

Раман оптикалық белсенділігінің тарихы

Бұл сала Оксфорд университетінде Питер Аткинспен бірге Лоренс Д. Барронның докторлық диссертациясынан басталып, кейіннен Кембридж университетінде Дэвид Бэкингеммен бірлесіп Баррон оны одан әрі дамытты. Фрибург университетінің Вернер Хуг және Глазго университетінің Лютц Хехт, Лоренс Барронмен бірге, практикалық Раман оптикалық белсенділік құралдарын жасауға маңызды үлес қоса отырып, одан да көп жетістіктерге қол жеткізді.

Биологиялық Раман оптикалық белсенділік спектроскопиясы

Хиралдылыққа сезімталдығының арқасында Раман оптикалық белсенділігі сулы ерітіндідегі биомолекулалардың құрылымын және қасиеттерін зерттеуге арналған пайдалы құрал болып табылады. Ол ақуыздар, нуклеин қышқылы, көмірсулар және вирустардың құрылымдарын зерттеуде қолданылған. Бұл әдіс кристаллографиялық тәсілдерге қарағанда атомдық деңгейде толық ақпаратты көрсетпесе де, биологиялық жағдайларға жақынрақ құрылым мен қасиеттерін зерттеуге мүмкіндік береді (Раман оптикалық белсенділігі арқылы зерттелген динамикалық ерітіндідегі құрылымды статикалық кристалл құрылымымен салыстырыңыз).

Қатысушы спектроскопиялық әдістер

Раман оптикалық белсенділік спектроскопиясы Раман спектроскопиясы және дөңгелек дихроизммен байланысты. Жақындағы зерттеулер оптикалық бұрылыстық жарық шоқтарын пайдалану арқылы, түсетін жарықтың орбиталық бұрыштық импульсіне сезімтал болатын, Раман оптикалық белсенділігінің ерекше түрінің пайда болатынын көрсетті.

Раман оптикалық белсенділік құралдары

Көптеген бұрынғы зерттеулерде қолданылған құралдар тапсырыс бойынша жасалған, бірақ қазір коммерциялық құралдар да қолжетімді.

ROA бойынша бағаланған ең жұқа хиральдық

Неопентан молекуласының симметриясы кейбір сутек атомдары дейтерий атомдарымен алмастырылса бұзылуы мүмкін. Атап айтқанда, егер әрбір метил тобында алмастырылған атомдардың саны әртүрлі болса (0, 1, 2 және 3), хиральды молекула пайда болады. Бұл жағдайда хиральдық тек ядролардың массалық таралуымен байланысты, ал электрондық таралу әлі де негізінен ахиральды болып қалады. Бұл хиральдық – қазірге дейін синтезделген ең нәзік хиральдық және 2007 жылы ROA әдісімен бағаланды.