Майами Опа-Лока әуежайының тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Майами-Дейд округінің әуежайы, Флорида штаты

Майами-Опа-Лока атқарушы әуежайы (бұрын Опа-Лока әуежайы және Опа-Лока атқарушы әуежайы деп аталған, 2014 жылға дейін) – Флорида штатының Майами-Дейд округінде орналасқан бірлескен азаматтық-әскери әуежай. 2011–2015 жылдарға арналған Ұлттық біріктірілген әуежайлар жүйесі жоспарында ол жалпы авиациялық әуежай ретінде қарастырылған. FAA келісімшарттық басқару мұнарасы күніне сағат 7:00-ден 23:00-ге дейін жұмыс істейді. Әуежайда төрт тұрақты база операторы бар. Оның иесі Майами-Дейд округі, ал басқарушысы – Майами-Дейд авиация департаменті. Әуежайдағы жалғыз әскери бөлімше – Жағалау күзетінің Майами әуе станциясы, ол округке берілмеген федералдық жерде орналасқан. Онда EADS HC 144 Ocean Sentry турбовинтті ұшақтары; және MH 65 Dolphin тікұшақтары жағалау күзетіне қарауылдау, орташа және жоғары төзімділік кемелерге орналасу, сондай-ақ әуеден теңізге құтқару операциялары үшін пайдаланылады. CGAS Майамидің көптеген құрылыстары Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Майами әскери-әуе базасының бір бөлігі ретінде салынған. DayJet 5 штаттың 44 әуежайына сұраныс бойынша жеке ұшақтармен чартерлік қызмет көрсеткен, бірақ 2008 жылы 7-тарау бойынша банкроттыққа өтініш берді. Әуежайға АҚШ кедендік қызметін пайдаланатын бірнеше жүк және чартерлік авиакомпаниялар қызмет көрсетеді. Әртүрлі авиациялық фирмалар Boeing 747 көлеміне дейінгі ұшақтарды күтіп-жөндеу және модификациялау жұмыстарын жүргізеді.

Тарих

Авиацияның негізін қалаушы Гленн Кертисс 1920 жылдары ұшақтарды жасау және өндіруден зейнетке шығып, Флоридада жылжымайтын мүліктерді дамытумен айналысты. 1926 жылы ол Опа-Локка қаласын құрды, оған Опа тиша вока локка (жылдам Опа-Локка деп қысқартылды) деп ат қойды – бұл атау кішкентай өзеннің солтүстігіндегі биік жатқан, кемпінгке қолайлы жерді білдіретін үндістердің есімі. 1925 жылдың соңында ол Флорида авиациялық лагерін Хиалеадан Опа-Локканың батысына көшірді. Бұл шағын әуежай Опа-Локка гольф алаңымен шеңберленген. 1929 жылы ол жерді Майами қаласына өткізді, ол Ки-Уэсттен әкелінген Бірінші дүниежүзілік соғыстан қалған ангарды орнатты. Бұл алаң «Муниципалды дирижабль ангары» деп аталды. Келесі жылы «Гудйир» дирижаблі осы ангардан жұмыс істей бастады. 1928 жылы Кертисс Майамидің алғашқы муниципалды әуежайы үшін Опа-Локкадан оңтүстікке қарай екі миль жердегі жерді сыйға берді. Кейіннен Куртисс авиациялық мектебі Бискейн шығанағынан осы әуежайға көшірілді. Майами қалалық әуежайының шығысындағы үлкен аумақ 1930 жылдары All American әуежайы ретінде дамытылды. 1930 жылы Кертисс қайтыс болғаннан кейін, оның мүлігі гольф алаңына және Флорида авиациялық лагеріне жақын жердегі жерді Майами қаласына берді. Қала оны АҚШ Әскери-теңіз күштеріне жалға берді. Кертисс 1928 жылдан бері Майамиде Әскери-теңіз резервтік базасын құру үшін лоббилеу жұмыстарын жүргізіп келді, ал бұл жер Әскери-теңіз резервтік авиациялық оқу базасына (NRATB) айналды, кейіннен ол Әскери-теңіз әуе станциясы Майами деп аталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде база өте қарқынды жұмыс істеді және негізгі базада, сондай-ақ аймақтағы бірнеше қосымша әуежайларда маңызды әскери құрылыстар салынды. Бұл құрылыстардың көп бөлігі бүгінге дейін сақталған. Базаның жұмыс істеу кезеңінде түрлі уақытта истребительдерді, шұңқырдан бомбалауды және торпедалық бомбалауды оқыту жүргізілді. Brewster F2A Buffalo истребителі, Douglas SBD Dauntless шұңқырдан бомбалаушы, Grumman TBF Avenger торпедалық бомбалаушы және Grumman F4F Wildcat истребителі осы базада орналасқан ұшақтардың бір бөлігі болды. 7-ші Әскери-теңіз округінің штабы ретінде қызмет етумен қатар, база Әскери-теңіз әуе артиллерия мектебін, Теңізшілер корпусының әуе стансасын, Жағалау күзет стансасын және шағын кемелерді оқыту орталығын қолдады. 1945 жылы базадағы офицерлер мен сарбаздардың саны 7200-ге, азаматтық қызметкерлердің саны 3100-ге жетті. Соғыстан кейін база бұрынғы рөліне қайта оралды – Әскери-теңіз әуе резервінің және Теңіз әуе резервінің базасы болды, бірақ NAS Майами және Master Field атауларын сақтап қалды. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кетуінен кейін, бірақ АҚШ Теңіз жауынгерлері корпусының резервтік ұшу және авиациялық қолдау бөлімшелерін сақтап қалғаннан кейін, Мастер Филд 15 ақпанда 1952 жылы Теңіз жауынгерлері корпусының әуе станциясы Майами (MCAS Майами) атанды. MCAS Майами 1952 жылдың мамыр айынан 1955 жылдың қыркүйегіне дейін 3-ші Теңіз әуе корпусының үйі болды. 1958 және 1959 жылдары Флорида штатының Джексонвилл әуежайына Теңіз әуе резервінің эскадрильяларын және қолдау бөлімшелерін көшірумен MCAS Майами жабылуға белгіленді және 1959 жылы Әскери-теңіз күштерінің бөлімінде жабылды. Бұрынғы әскери мүліктердің көп бөлігі Дейд округіне берілді және Дейд округіне кіші колледж 1961 жылы ашылды. 1962 жылы бұрынғы Әскери-теңіз әуе станциясы Майами / Теңізшілер корпусының әуе станциясы Майами меншігінің қалған бөлігі, АҚШ Жағалау күзетінің жаңа әуе стансасын құру үшін бөлінген бөлігін қоспағанда, Дейд округіне берілді және Опа-Локка әуежайы атанды. Алайда, 1962 жылдың қазан айындағы Куба зымырандары дағдарысының салдарынан бұрынғы әуе станциясының көп бөлігі Қорғаныс министрлігіне АҚШ соққы күштері үшін қосымша база ретінде қайтарылды. АҚШ Әуе күштерінің азаматтық инженерлері тактикалық әуе командалығынан (TAC) 22 қазан күні кешке әуежайға келді және тәулік бойы жұмыс істеді. Мысалы, TAC азаматтық инженерлік қызметкерлері 1940 жылдары Әскери-теңіз күштері салған ескі мұнай, майлау материалдары (POL) және жанар майы фермасын және тарату инфрақұрылымын қалпына келтірді, бұл нысанды 3,5 күннің ішінде толыққанды жұмыс істеуге жеткізді. Тактикалық ұшақтарды қолдау үшін әуежай мен әуе базасын жақсарту жұмыстары да жүргізілді. Алайда, дағдарыс дипломатиялық жолмен шешілді және әуежайға кеңес және куба күштеріне қарсы соққы беруге міндетті болды. 1965 жылы Жағалау күзетінің әуе станциясы Майами өз ұшақтары мен операцияларын Dinner Key гидросамолет базасынан Опа-Локка әуежайына көшірді, осылайша CGAS Майами базасын қайта құрды. CGAS Майами EADS HC 144 Ocean Sentry және MH 65 Dolphin тікұшақтарымен әлі де жұмыс істеп келеді. 1963 жылы Опа-Локка елдегі ең көп трафикпен қамтылған 42-ші азаматтық әуежай болды. 1964 жылы ол 18-орынды, 1965 жылы 3-орынды, ал 1966 және 1967 жылдары О'Харедан кейін екінші орынды иеленді. 1971 жылы ол 17-орынға түсті. 1979 жылы 551 873 операция тіркелді, бұл оны елдегі ең көп трафикпен қамтылған жетінші әуежай етті. Себастьян Маррокиннің (Жуан Пабло Эскобар туған) айтуынша, оның әкесі Пабло Эскобар және туысы Густаво Гавирия «жүзге жуық килограмм кокаинді тасымалдау үшін екі моторлы Piper Seneca ұшағымен сынақ жүргізді. Ол Майамидегі Опа-Локка әуежайына, бай американдықтар ғана пайдаланатын жеке әуежайға ешқандай қиындықсыз жетті». Кейін ол «сәтті тікелей жеткізілім жасағандықтан, бір жылдан астам уақыт бойы Майамидегі Опа-Локка әуежайы менің әкемнің есірткі тасымалдау ортасы болды» деп жазды. 9/11-дің бірнеше қатысушылары осы әуежайда оқыған. 2014 жылдың 7 қазанында Майами-Дейд округі комиссиясы барлық Майами аймағындағы әуежайларды «Майами» деген атаумен қайта брендтеу мақсатында әуежайдың атын «Майами Опа-Локка Исполнительный әуежайы» деп өзгертуге дауыс берді.

Aviation pioneer Glenn Curtiss retired from aircraft development and manufacturing in the 1920s and became a real estate developer in Florida. In 1926, he founded the city of Opa locka, naming it Opa tisha woka locka (quickly shortened to Opa locka), a Native American name that translates into the high land north of the little river with a camping place. In late 1925, he moved the Florida Aviation Camp from Hialeah to a parcel west of Opa locka. This small airfield was surrounded by the Opa locka Golf Course. In 1929, he transferred the land to the City of Miami, which erected a World War I surplus hangar from Key West. The field became known as the Municipal Blimp Hangar. The following year, the Goodyear Blimp started operating out of this hangar. In 1928, Curtiss made a separate donation of land two miles south of Opa locka for Miami's first Municipal Airport. The Curtiss Aviation School later moved from Biscayne Bay to this airport. A larger area to the east of Miami Municipal Airport was developed during the 1930s as All American Airport. After Curtiss died in 1930, his estate transferred a parcel of land north of the golf course and the Florida Aviation Camp to the city of Miami. The city then leased it to the United States Navy. Curtiss had been lobbying for the establishment of the Naval Reserve Base in Miami since 1928, and this property became a Naval Reserve Aviation Training Base (NRATB), which later became an active installation renamed Naval Air Station Miami. The installation was extremely active during World War II and saw significant military construction on the main base as well as several additional auxiliary airfields in the general area. Much of this construction is still in existence today. Training in fighter, dive bombing and torpedo bombing skills took place at various times during the base's operation. The Brewster F2A Buffalo fighter, Douglas SBD Dauntless dive bomber, Grumman TBF Avenger torpedo bomber, and the Grumman F4F Wildcat fighter were some of the aircraft based at the facility. In addition to serving as headquarters for the 7th Naval District, the station supported a naval air gunnery school, a Marine Corps Air Station, a Coast Guard Station, and a small craft training center. The peak complement, reached in 1945, consisted of 7,200 officers and men and 3,100 civilian employees. Postwar, the installation returned to its former role as a Naval Air Reserve and Marine Air Reserve installation, but retained the name NAS Miami and the colloquial name of Master Field. Following the departure of the United States Navy, but the retention of U. S. Marine Corps Reserve flying and aviation support units, Master Field became Marine Corps Air Station Miami (MCAS Miami) on February 15, 1952. MCAS Miami was the home of the 3d Marine Aircraft Wing from May 1952 until September 1955. With the transfer of Marine Air Reserve squadrons and support units to Naval Air Station Jacksonville, Florida in 1958 and 1959, MCAS Miami was marked for closure and the air station closed as a Department of the Navy installation in 1959. Much of the former military property was transferred to Dade County and the Dade County Junior College opened on the site in 1961. In 1962, the remainder of the former Naval Air Station Miami/Marine Corps Air Station Miami property, except for a portion reserved for the United States Coast Guard for establishment of a new coast guard air station, was transferred to Dade County and became Opa locka Airport. However, events of the Cuban Missile Crisis in October 1962 led to much of the former air station again being requisitioned by the Department of Defense for use as an additional staging base for U. S. strike forces, augmenting the active duty air force bases and naval air stations in Florida in the event the crisis led to war. United States Air Force civil engineers from the Tactical Air Command (TAC) arrived at the airfield late in the evening of October 22 and proceeded to work around the clock. In one instance, TAC civil engineering personnel rehabilitated the aging petroleum, oil and lubricants (POL) fuel farm and distribution infrastructure originally constructed by the Navy in the 1940s, bringing the facility to fully operational status in just 3½ days. Other airfield and air base support improvements were also implemented to support tactical aircraft operations. However, the crisis passed through diplomatic means and the airfield was never required to serve as a strike installation against Soviet and Cuban forces. In 1965, Coast Guard Air Station Miami transferred its aircraft and operations from its Dinner Key seaplane installation to the Opa locka Airport, re establishing CGAS Miami on site. CGAS Miami continues to operate on site with EADS HC 144 Ocean Sentry fixed wing aircraft and MH 65 Dolphin helicopters. For the year 1963, Opa locka was the 42nd busiest civil airport in the country by total operations count. In 1964, it was ranked eighteenth, in 1965, it was third, and in 1966 and 1967, it was second behind O'Hare. In 1971, it was down to seventeenth. In 1979, 551,873 operations were recorded, making it the seventh busiest airport in the nation. According to Sebastián Marroquín (born Juan Pablo Escobar), his father Pablo Escobar and cousin Gustavo Gaviria "did a practice run to test ship a hundred kilos of cocaine in a twin engine Piper Seneca plane. It arrived at Opa Locka Airport, a private airport in the heart of Miami used exclusively by wealthy Americans, without a hitch." Subsequently, he wrote, "because they'd already successfully landed a shipment there, for more than a year Miami's Opa Locka Airport was my father's drug trafficking destination." Some of the 9/11 hijackers trained at the airport. On October 7, 2014, the Miami Dade County Commission voted to change the name of the airport to "Miami Opa Locka Executive Airport" as part of a rebranding scheme of all Miami area airports to include the name "Miami".

Мекемелер

Аэропорттың аумағы 1880 акр (761 га) және теңіз деңгейінен биіктігі 8 фут (2 метр). Онда үш асфальт ұшу-қону жолағы бар: 9L/27R; 9R/27L; 12/30. 2017 жылдың 24 мамырына дейінгі кезеңде әуежайда 147 638 операция тіркелді, күніне орташа 404 операция жасалды: жалпы авиация – 87%, әскери авиация – 6%, әуе таксисі – 6%, және әуе компаниялары – 1%-дан кем. Ол кезде әуежайда 171 ұшақ базасы болды: бір қозғалтқышты – 46%, көп қозғалтқышты – 26%, реактивті – 21%, тікұшақ – 4%, әскери – 3%.

Оқиғалар

1970 жылы Air Carrier авиакомпаниясына тиесілі Дуглас C 49K N12978 ұшағы өртеніп, экономикалық тұрғыдан жөндеуге келмейтіндей зақымданып қалды. 1982 жылдың 21 қаңтарында Tursair компаниясының Douglas DC 3A N211TA ұшағы Opa locka әуежайынан ұшып шыққаннан кейін Opa locka West әуежайында (X46) апатқа ұшырады. Ұшақ оқу рейсінде болды және оқушы ұшқыш қозғалтқышты дұрыс басқармағандықтан қуатын уақытша жоғалтты. Ұшақ ұшу-қону жолағынан шығып, ағашқа соқтығысты. Апатқа себеп болған факторлар – жеткіліксіз қадағалау және оқушы ұшқыштың ұшақты нұсқаушыға беруден бас тартуы болды. 2011 жылдың 2 мамырында Beech E18S (N18R) ұшағы OPF әуежайынан ұшып шыққаннан кейін көп ұзамай құлап кетті. Бортта тек қана ұшқыш болды және ол апатта қаза тапты. ҰҚКБ есебінде техникалық қызмет көрсетудегі кемшіліктер қуат жоғалтуға себеп болды деп көрсетілген. Ұшақ үйге құлап түсті. Ұшқыштың қазасынан басқа, ешкім жарақат алмады.