Уиган Казино: Соулдың құдайлы орны

Кіріспе

Wigan Casino – бұл 1965 жылдың 27 тамызында (Ширли Бэсси бағдарламаның ең басты жұлдызы болды) және 1981 жылдар аралығында Уиган қаласында жұмыс істеген түнгі клуб Casino Club-тың кеңінен танымал аты. Клубтың солтүстік соул (Northern Soul) музыкасына деген тұрақты адалдығы оны осы жанрдың жанкүйерлері арасындағы иконаға айналдырды, Манчестердегі Twisted Wheel, Chateau Impney (Droitwich), Catacombs (Wolverhampton) және Golden Torch (Tunstall, Stoke on Trent) сияқты басқа клубтар бастаған дәстүрді жалғастырды. Ол Солтүстік Англиядағы ең әйгілі клубтардың бірі болып қала береді. 1978 жылы американдық Billboard музыка журналы Уиган Казиноны Нью-Йорктегі Studio 54-тен бұрын "Әлемдегі ең үздік дискотека" деп атады деген аңыз бар, бірақ бұл сыйлықтың жарияланғанын растайтын нақты мәліметтер жоқ. Виган Казино туралы "Бұл Англия" (This England) атты теледокументалды фильм 1977 жылы түсірілді. Расс Винстанли мен Дейв Ноуэлл клуб тарихын "Soul Survivors, The Wigan Casino Story" атты кітапта жазды, ол 1996 жылы жарық көрді. Мик Мартиннің Уиган Казино жылдары туралы "Уиган қаласында бір кездері" (Once upon a time in Wigan) атты пьесасы 2003 жылдың ақпан айында Манчестердегі Contact Theatre-да дебют жасады және содан бері ел бойынша гастрольдік сапарда.

Тарих

"Казино клубы" (әдетте Wigan Casino деп аталады) – Wigan балуан залының соңғы нұсқасы. Жергілікті диджейлер Брайан Ригби мен Алан Кейн жалға беруші Джерри Маршаллға түнгі кештер өткізу туралы ұсыныс жасады. Ойын алаңының менеджері Майк Уокер жергілікті регби клубында диджейлік жиын өткізген Рас Уинстанлиді казиноға шақырды. 1973 жылдың 23 қыркүйегінде, жексенбі күні сағат 2-де Wigan Casino алғашқы солтүстік соул түнгі кешін бастады, диджейлікке Уинстанли жауапты болды. Уинстанли мен оның көмекшісі Иан Фишвиктен кейін Кев Робертс Casino түнгі кештерінің үшінші диджейі болды, оған жақын уақытта Ричард Сирлинг қосылды. Онда Джеки Уилсон, Эдвин Старр және Джуниор Уокер сияқты соул орындаушылары өнер көрсетті. Ұлыбританияның түкпір-түкпірінен келген жастар соңғы солтүстік соул әншілерін тыңдау және билеу үшін Wigan Casino-ға жиі келіп тұратын. Кіру үшін ұзын кезектер тізілді. Екінші би алаңы, Mr M's, таңғы 6-ға дейін ашық болды және Дейв Эвисон мен Стив Уиттл сияқты диджейлердің орындауындағы ескі әндерді ойнатты. Түнгі кештер көбінесе "сағат 8-ге дейін 3 ән" деп белгіленген үш әнмен аяқталды: Тоби Легендтің "Time Will Pass You By", Джимми Рэдклиффтің "Long After Tonight Is All Over" және Дин Пэриштің "I'm on My Way". Пэриш (нағыз аты Фил Анастаси) 2021 жылы қайтыс болғанға дейін солтүстік соул саласында белсенді болды. Wigan Casino-ның 500-ші түнгі кеші 1981 жылдың 16 мамырында, сенбі күні түнгі 00:00-ден таңғы 8:00-ге дейін өтті. Ашық болған сегіз жыл ішінде, клубтың есігінен миллионнан астам адам өтті деген мәлімдеме бар. Клуб 1981 жылдың 6 желтоқсанында жабылды; сол түнгі соңғы кеште Wigan Casino-ның солтүстік соул стилінде Винстанли диджейлік етті, ал түннің соңында "сағат 8-ге дейін 3 ән" үш рет қатарынан ойнатылды. Көпшілік тарамай қойды; Винстанлидің айтуынша, "осы гистериялық жағдайды бұзу" үшін ол қорабынан кездейсоқ 7 дюймдік пластинканы таңдап, оны ойнады. Бұл соңғы Wigan Casino әні барлық уақыттағы ең танымал солтүстік соул әндерінің біріне айналды – Фрэнк Уилсонның "Do I Love You (Indeed I Do)". Жыл сайынғы кездесулер Уиган және Блэкпулда әртүрлі түпнұсқа диджейлердің ұйымдастыруымен өтеді. Казино 2014 жылы орнатылған көгілдір тақтамен еске алынды, ол клубтың есіктері тұрған жерді көрсетеді. Қазіргі уақытта бұл жерде Grand Arcade сауда орталығы орналасқан, ол клубқа Casino Café арқылы құрмет көрсетеді.

'The Casino Club' (known colloquially as Wigan Casino) was the name of the last incarnation of a Wigan ballroom called the Empress. Local DJs Brian Rigby and Alan Cain approached lease owner Gerry Marshall to run all nighters. Venue manager Mike Walker brought in Russ Winstanley, who had a DJ set at the local rugby club, to the Casino. At 2 am on Sunday 23 September 1973, Wigan Casino started its first ever Northern soul all nighter, with Winstanley as the DJ. After Winstanley and his helper Ian Fishwick, Kev Roberts was the third DJ at Casino all nighters, who was quickly joined by Richard Searling Soul performers that performed there include Jackie Wilson, Edwin Starr and Junior Walker. Young people from all over the UK regularly attended Wigan Casino to hear the latest northern soul artists and to dance. There were long queues to get in. The second dance floor, Mr M's, stayed open until 6 am and played oldies songs from a variety of DJs including Dave Evison and Steve Whittle. All nighters generally ended with three songs that became known as the '3 before 8': "Time Will Pass You By" by Tobi Legend, "Long After Tonight Is All Over" by Jimmy Radcliffe, and "I'm on My Way" by Dean Parrish. Parrish (born Phil Anastasi) remained active on the Northern soul circuit until his death in 2021. Wigan Casino's 500th all nighter was held on Saturday 16 May 1981, from midnight to 8 am. Over the eight years it was open, it reputedly had over one million people through its doors. The club closed on 6 December 1981; that final night of Wigan Casino in its Northern soul state was DJ'd by Winstanley, and the '3 before 8' were played three times consecutively at the end of the night. The crowd refused to leave; according to Winstanley, to "break this spell of hysteria", he picked a 7" at random from his box and played that. This final Wigan Casino song became one of the most famous Northern soul songs of all time, Frank Wilson's "Do I Love You (Indeed I Do)". Annual reunions are held in Wigan and Blackpool hosted by various original DJs. The Casino is commemorated with a Blue plaque, which was installed in 2014, marking the place where the doors to the club once stood. The site is now occupied by the Grand Arcade shopping centre, which pays homage to the club with its Casino Café.