Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Батыс Кенсингтон, бұрын Солтүстік соңы, Англияның Хаммерсмит және Фулхэм Лондон ауданындағы Фулхэм ежелгі приходының бір бөлігі, Чарлинг Кросс-тан батысқа қарай 5,5 шақырым қашықтықта орналасқан. Ол Лондонның W14 пошталық аймағының көп бөлігін, соның ішінде Баронс-Корт метро станциясы маңындағы аумақты қамтиды және батыста Лилли Роуд пен Хаммерсмит Роуд, оңтүстікте Фулхэм Палас Роуд, солтүстікте Хаммерсмит, ал шығыста Вест-Бромптон және Эрлс-Корт арасындағы аймақ ретінде белгіленген. Аймақты Лондонның маңызды тамыры – А4 тас жолы кесіп өтеді, бұл жерде ол Талгарт жолы деп аталады. Оның басты жергілікті көшесі – Солтүстік соңы жолы. Бұл негізінен тығыз құрылған тұрғын үйлерден тұратын аудан, ортасында Куинс клубы орналасқан. Ол Лилли Бридж теміржол депосымен, қазір бұрынғы Эрлс-Корт көрме орталығының орнымен, Олимпиа көрме орталығымен және Фулхэм мен Хаммерсмит Бродвейдегі сауда орталықтарымен шектеседі.
West Kensington, formerly North End, is an area in the ancient parish of Fulham, in the London Borough of Hammersmith and Fulham, England, 3.4 miles (5.5 km) west of Charing Cross. It covers most of the London postal area of W14, including the area around Barons Court tube station, and is defined as the area between Lillie Road and Hammersmith Road to the west, Fulham Palace Road to the south, Hammersmith to the north and West Brompton and Earl's Court to the east. The area is bisected by the major London artery the A4, locally known as the Talgarth Road. Its main local thoroughfare is the North End Road. It is predominantly a dense residential area with the Queen's Club in its midst and is bordered by the Lillie Bridge railway depot, the now defunct Earls Court Exhibition Centre site, Olympia Exhibition Centre and the commercial centres at Fulham and Hammersmith Broadway.
Атауы
"Батыс Кенсингтон" – ерте замандағы маркетингтік құрылым, Виктория дәуіріндегі екі құрылысшының Уолхэм Грин ауылының шетіндегі Норт-Энд ауылында бой көтерген террасалы тұрғын үйлерді сатуда қиындыққа тап болғандықтан қолданған амал. 1876 жылы Дорсеттен келген құрылысшылар Уильям Генри Гиббс және Джон П. Флю Кенсингтондағы шағын табыстарын пайдаланып, Фулхамдағы Батыс Лондон теміржолының батысындағы бақша жерлерінде 1200 үй салуға бел буды. Бірақ 1880-ші жылдардағы тұрғын үй нарығының құлдырауы оларды көптеген сатылмаған мүлікпен қалдырды. Олар Фулхамның Метрополитендік округін Норт-Эндті "Батыс Кенсингтон" деп атауға көндіріп, бос үйлеріне жаңа инвесторларды тартуға ұмтылысты.
"West Kensington" is an early marketing construct, a ploy by two Victorian developers who found they had trouble selling their rapidly erected estate of terraced housing in the hamlet of North End on the outskirts of the village of Walham Green. In 1876 William Henry Gibbs and John P. Flew, builders from Dorset, decided to capitalise on their modest success in Kensington, by speculatively building 1,200 houses on the market gardens west of the West London Railway in Fulham. However, the housing slump of the 1880s left them with many unsold properties. They succeeded in persuading the Metropolitan Borough of Fulham to have North End renamed 'West Kensington' to attract new investors to their empty houses.
Тарих
Жоғары орта ғасырлардан бастап Миддлсекс графтығындағы Норт-Энд ауылы негізінен егістік жерлер мен базар бақшаларынан тұрды, ал Солтүстік Энд-Лейн бойындағы шашыраңқы үйлер Уолхэм Гриннен Хаммерсмит және Кенсингтон приходтарын байланыстыратын басты жолға дейін созылып жатты. Басты топографиялық ерекшелік – Темза өзенінің саласы Контерс-Крик, ол Кенсал-Гринде басталып, енші шекарасын белгіледі. Осы тыныш ауылдық жерге Сэмюэл Ричардсон, Сэмюэл Фут, Франческо Бартолоцци, сэр Джон Лили және 19-ғасырдың соңында Эдвард және Джорджиана Берн-Джонс сияқты көрнекті тұлғалар қоныстанды. 1824 жылдан бастап Норт-Эндтің тыныштығы бұзылды, себебі жергілікті жер иесі Уильям Эдвардс, 2-ші барон Кенсингтон және басқалар канал құрылысының әлсіреп бара жатқан кезеңін пайдаланып, Контерс-Криктің бір бөлігін Кенсингтон каналына айналдыру арқылы табыс табуға бекінді. Бірақ бұл жоба сәтті болмады. Ақырында канал толтырылып, 19-ғасырдың ортасында теміржолға айналды, ал өзен кәрізге дейін өзгертілді. Осымен қатар, біртіндеп қала құрылысы жүрді, соның салдарынан Гиббс және Флю сияқты әртүрлі құрылысшылар тартылды. Сатылмаған үйлерінен өзге, қолжетімділік мәселесі де туды. Теміржолдардың үстінен көпір салу қажет болды, бірақ Гиббс пен Флю оны қаржыландыруға тырысқанына қарамастан, бұл олардың банкроттығына және 1885 жылы серіктестіктің тарауына әкелді. Содан кейін Гиббс пен Флю Фулхемде жеке бизнестерін ашып, белгілі бір табысқа жетті.
From the High Middle Ages, the hamlet of North End in the County of Middlesex was mainly farmland and market gardens, with a few scattered houses along North End Lane which wound its way from Walham Green to the trunk road linking the parishes of Hammersmith and Kensington. The main topographical feature was Counter's Creek, a tributary of the Thames River, rising in Kensal Green, which marked the parish boundary. Among the notable residents who had settled in this quiet rural retreat were Samuel Richardson, Samuel Foote, Francesco Bartolozzi, Sir John Lillie and then in the late 19th century, the artists Edward and Georgiana Burne Jones. The quiet of North End was sorely disturbed from 1824 onwards when local landowner William Edwardes, 2nd Baron Kensington, along with several others, decided to cash in on the already waning canal boom by converting a section of Counter's Creek into the Kensington Canal. It was not a success. Eventually the canal was filled in, and in mid 19th century it became a railway and the creek was turned into a sewer. With it came gradual urbanisation, which drew in various developers including Gibbs and Flew. Apart from their unsold houses, there was the problem of accessibility. A bridge was needed over the railways, but despite Gibbs and Flew trying to finance it, it led to their bankruptcy and the dissolution of the partnership in 1885. Gibbs and Flew thereafter carried on separate businesses with a measure of success in Fulham.
Барондар соты
Маргрэвин қорымы және Баронс-корт станциясына жақын бірнеше көшелер, Бранденбургтың соңғы маркграфы Александр Ансбахтың (1736–1806) және оның екінші әйелі, ағылшын леди Элизабет Крейвеннің Миддлсекс графтығында болған қысқа уақытты еске түсіреді. 1792 жылы олар Фулхэмдегі Темза бойындағы сәнді үйді сатып алды, ол 17 ғасырда сэр Николас Крипп салған және "Бранденбург үйі" деп аталған еді. Маркграф қайтыс болғаннан кейін, оның әйелі, Маргравина, 1819 жылы Неапольге зейнетке шыққанға дейін онда тұрды. 1820 мен 1822 жылдар аралығында Маргравина бұл үйді король Георг IV-нің әйелі, одан ажырасқан Брансвик Каролинасына уақытша берді, ол онда тұрып, қайтыс болды. Королева Каролинаның қайтысынан кейін Маргравина үйдің барлық мүлігін сатты, содан кейін үйді бұздырып, жерін өнеркәсіптік даму үшін сатты. Оның бір бөлігі Хайг дистиллериясына, ал қалғаны қант фабрикасына сатылды. 19 ғасырдағы тағы бір жер иесі және құрылысшы – ирланд туған саясаткер сэр Уильям Паллизер еді. 1874 жылы Паллизердің жеріне салынған және ашылған станцияға, Паллизердің байланыстары болуы мүмкін, Аберкорн графтарының Ирландиядағы Баронскорт (Тайрон графтығы) иелігінің аты берілген. Паллизер жолымен қатар, Батыс Кенсингтондағы бірнеше көшелер оның отбасы мүшелерінің құрметіне аталған: Перхэм, Шарлвилл, Гледстейнс, Бартон, Фейрхолм, Комераг, Кастлтаун, Верекер жолдары және Чаллонер көшесі. Ол сондай-ақ кейін "Королева клубы" аталған клубтың да иесі болды. Бірақ 1882 жылы күрт қайтыс болған кезде ол көп қарызға батқандықтан, оның отбасы оның мәмілелерінен пайда көре алмады. Паллизердің замандасы – сэр Роберт Гунтер еді, оның отбасы да Солтүстік шетіндегі иелігінде салынған бірнеше көшелерге өз ізін қалдырды. Олар: Гунтерстон жолы, Эдит жолы және Эдит Вилласы, оның сегіз жасында қызыл жегіден қайтыс болған қызының есімімен аталған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде аймаққа түскен ауыр бомбалар мен миналардың салдарынан Гунтерлер Гвендр бақтарын, бұрынғы Седарс теннис клубын, қаза тапқандардың құрметіне халыққа сыйға тартты.
Margravine Cemetery and some of the streets near Barons Court station, recall the brief sojourn in the County of Middlesex of the last Margrave of Brandenburg, Alexander, Margrave of Brandenburg Ansbach (1736 1806) and his second wife, the English Lady Elizabeth Craven, who in 1792 bought the handsome mansion on the Thames at Fulham, originally built by Sir Nicholas Crisp in the 17th century and renamed it "Brandenburg House". After the Margrave died, his wife, the Margravine, occupied it till her retirement to Naples in 1819. Between 1820 and 1822 it was lent by the Margravine to Caroline of Brunswick, the estranged consort of King George IV who lived and died there. After Queen Caroline's death, the Margravine first sold off the contents of the house, then had the property demolished and sold the grounds for industrial development. Part went to the Haig distillery, the rest was bought for a sugar refinery. Another local landowner and developer in the 19th century was the Irish born politician Sir William Palliser. It is possible that the station built on Palliser's land and opened in 1874, was named after the Irish estate of the Earls of Abercorn, Baronscourt in County Tyrone where Palliser may have had connections. As well as Palliser Road itself, a group of roads in West Kensington are named after members of his family. They include: Perham, Charleville, Gledstanes, Barton, Fairholme, Comeragh, Castletown and Vereker Roads and Challoner Street. He also owned the which would become the Queen's Club. However, as he was heavily in debt when he died suddenly in 1882, his family did not benefit from his deals. A contemporary of Palliser was Sir Robert Gunter whose family also left its mark on a number of streets that were built on his North End estate. They are Gunterstone Road, Edith Road and Edith Villas in memory of his daughter who died of scarlet fever, aged eight. After the severe bomb and landmine damage to the area during World War II, the Gunter estate donated Gwendwr Gardens, formerly the Cedars Lawn Tennis Club, to the public as a memorial to those who had perished.
Басқа да өзгерістер
Солтүстік шеттегі теміржол құрылысына 1872 жылдан бері Бомонт даңғылынан қосымша кіреберісі бар маңызды тарихи инженерлік шеберхана – Лилли көпірінің депосы кірді. Халықаралық арена болған Эрлс Корт көрмесінің ойын-сауық бақтарын Джон Робинсон Уитли бастады, оған Виктория патшайымы мерейтой жылы келді, ал кейіннен патшалық отбасы оны жиі бақылап тұрды. Корольдік байланыс ондаған жылдар бойы сақталды, және Уэльс ханшайымы Диана 1991 жылы Хаммерсмит пен Фулхэм, Кенсингтон мен Челси шекарасында орналасқан, бөшке пішіндес Эрлс Корт II залын ашты. Бірақ 2008 жылы екі аудан әкімдігінің құпия шешімімен 2015 жылы бұзу жұмыстары басталды. 2014 жылы барлық кешен жабылды. Осы аумақтағы тағы бір маңызды құрылыстар – алып айналма дөңгелек (1895-1907 жж.) және 6000 орындық Императрица залы (1894 ж.), бұл екеуі де көп бұрын жойылды, және олар импресарио Имре Киралфи үшін салынған. Жергілікті тұрғындар Эрлс Корттан жақын орналасқан Батыс Кенсингтонға көпір салу үшін күш біріктірді, және Батыс Кромвелл жолындағы көпірдің құрылысы 1938 жылы басталды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс салдарынан тоқтатылып, 1942 жылы ашылды.
The railway developments at North End included the Lillie Bridge Depot, an important historic engineering workshop with secondary access from Beaumont Avenue since 1872. The Earls Court Exhibition pleasure gardens, an international venue, was begun by John Robinson Whitley, visited by Queen Victoria in her Jubilee year, and subsequently frequented by the Royal Household. The royal connection continued through the decades and Diana, Princess of Wales opened the barrel shaped Earls Court II hall, which in 1991 straddled the boundary between Hammersmith and Fulham and Kensington and Chelsea; but after a confidential decision taken by the two boroughs in 2008, demolition began in 2015. The entire venue was closed down in 2014. Other notable structures on the site were the giant Ferris wheel (1895 1907) and the 6,000 seat Empress Hall (1894), built for impresario Imre Kiralfy, both long gone. The campaign for a bridge into West Kensington from nearby Earl's Court was taken up by local residents and the West Cromwell Road bridge was eventually commenced in 1938 and, interrupted by World War II, was opened in 1942.
Тұрғын үй қоры
Батыс Кенсингтон – негізінен Виктория дәуіріндегі террасалы үйлерден тұратын тұрғын аудан, олардың көпшілігі пәтерлерге бөлінген. Виктория архитектурасының қызықты мысалдары бар, соның ішінде бірнеше үйлер мен көшелер тізімде – Фитцджордж даңғылы (Норт-Энд жолынан) және Авонмор жолының маңындағы сарайлар тобы, оның ішінде Глин сарайлары (1897 жылы салынған), Авонмор сарайлары және Авонмор бақтары (1893 жылы салынған), жаңа Кенсингтон ауылының жанында орналасқан. Батыс Кенсингтон соты 1938 жылы арнайы салынды, сол кездегі сәнді пәтерлер ретінде қарастырылды, олар ескі үлгідегі үйлерден көшуге ниеттенген жас мамандар мен отбасыларға арналған. Сонымен қатар, Солтүстік Соңғы Жол маңында бұрынғы жергілікті билікке қарасты және жергілікті билік ғимараттары бар, оның ішінде жақында жаңартылған Литтон иелігі. Көптеген ғимараттар жеке меншікке сатылды. Сент-Полс-Корт жеке құрылысы 1980 жылы Сент-Полс мектебінің бұрынғы кең аумағының бір бөлігінде салынды. Тұрғын үйлердің көп бөлігі жалға берілетін секторда болғандықтан, Батыс Кенсингтон космополиттік аймаққа айналды. Арабтар, американдықтар, австралиялықтар, жаңа зеландиялықтар, ирландтар, италиялықтар, испандар және француздар көптеп қоныстанған, оларға жақын жердегі жеке мектептер өз ана тілінде білім беру арқылы қолдау көрсетеді. Аймақта Лондон Император колледжі, Чаринг Кросс ауруханасы, Оңтүстік Кенсингтон, Хаммерсмит және басқа да Орталық Лондон университеттеріне студенттер келеді. 1880 жылдары салынған Авонмор жолы "Кенсингтон ауылы" деп аталды. Уайтлидің жиһаз қоймалары, кір жуатын орындары мен аңғарлары Батыс Лондон желісі бойында салынды, олар Вестборн Гроувтегі Лондонның алғашқы универмагына тиесілі болған. Биік төбелі Уорвик ғимараты Уайтлиден алынған жиһазды (рояль, шаиз-лонг, шығыс бөлмелерін бөлетін экрандар, махоган шкафтар) колонияларда тұратын клиенттер үшін сақтау орны ретінде пайдаланылды. Кенсингтон ауылы қазіргі уақытта Уорвик ғимараты сияқты жаңғыртылған Виктория ғимараттарынан және Лондондық кірпіштен және қызыл оюлардан жасалған, толық биіктіктегі әйнекпен Пемброк ғимараты сияқты заманауи қосымшалардан тұрады.
West Kensington is primarily a residential area consisting mainly of Victorian terraced houses, many of which are subdivided into flats. There are some interesting examples of Victorian architecture, with several houses and some entire streets listed – including the imposing mansion blocks of Fitzgeorge Avenue (off North End Road) and the mansion blocks around Avonmore Road including, Glyn Mansions (Built 1897), Avonmore Mansions and Avonmore Gardens (Built 1893) which is located next to the new Kensington Village development. West Kensington Court was purpose built and completed in 1938 with a view of providing what were considered at the time luxury flats for young professionals and families wishing to move from older style properties. There are also a number of ex local authority and local authority buildings around the North End Road, including the recently renovated Lytton Estate. Many of buildings have been sold off. A more recent private development, St Paul's Court, was built in 1980 on part of the vast former site of St Paul's School. Since much of the housing is in the rented sector, West Kensington has become a cosmopolitan enclave. There are significant populations of Arabs, Americans, Australians, New Zealanders, Irish, Italians, Spaniards, and French, encouraged by nearby private schools teaching in their native language can be found around Brook Green. The area also has a large student population, serving Imperial College London, Charing Cross Hospital, South Kensington, Hammersmith and other Central London Universities. Avonmore Road. built in the 1880s, has been dubbed "Kensington Village". Whiteleys Furniture Repositories, laundry and stables, built along the West London line, belonged to London's first department store in Westbourne Grove. The high ceilinged Warwick Building was used as a depository for Whiteleys sourced furnishings (grand pianos, chaise longues, oriental room dividers, mahogany wardrobes) for the use of customers who were resident in the colonies. Kensington Village now consists of a blend of modernised Victorian buildings, such as the Warwick Building, and modern additions such as the Pembroke Building, built in a similar style with London stock brick and red lintels and full height glazing.
Сауда, білім және дін
Жергілікті бизнес шағын дүкендер, кеңселер және мейрамханалардан тұрады, жақын жерде Олимпия көрме орталығы орналасқан. Батыс Кенсингтоннан Эрлс-Кортқа, сондай-ақ Фулхэм мен Хаммерсмит Бродвейлеріне оңай жете аласыз. Бірнеше пабтар мен қонақүйлер бар, олардың ішінде әуесқойлар арасында әртүрлі аңызға толы "Альбион" пабы да бар. Баронның сот театры The Curtains Up бары мен мейрамханасының жертөлесінде орналасқан. Лондондағы ең көне польшалық кондитерлік-деликатес дүкендерінің бірі – Prima 1946 жылы Норт-Энд-роудта ашылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бірнеше онжылдық бойы Ұлыбританиядағы ең көне поляк тіліндегі газет – Polish Daily газетінің редакциясы Шарлвилл-роудта орналасқан. Карнавал дүкені – Хаммерсмит жолындағы ұзақ жылдар бойы жұмыс істеп келе жатқан мерекелік киімдер мен костюмдер дүкені, соңғы 40 жылдан бері отбасылық бизнестің иелігінде. 2009 жылдың ақпан айында W14 пошталық коды Лондонның пошта кеңсесі жоқ алғашқы пошталық аймағына айналды, бірақ North End News сауда нүктесімен қосымша пошта кеңсесі ашу туралы келісімге қол жеткізілді.
Local business consists of small shops, offices and restaurants, with the Olympia Exhibition Centre nearby. West Kensington is within easy reach of Earl's Court, and the Broadways of Fulham and Hammersmith. There are several pubs and hotels, including The Albion public house, which is reputedly haunted. The Baron's Court Theatre is located in the basement of The Curtains Up bar and restaurant. One of the oldest extant Polish Patisserie delicatessens in London, Prima, was opened in North End Road in 1946. For several decades after World War II, the editorial offices of the Polish Daily, the UK's oldest Polish language paper, were located in Charleville Road. The Carnival Store is a longstanding fancy dress and costume shop in Hammersmith Road and family owned for the past 40 years. In February 2009, the W14 postcode became the first London postal area without a post office, until a sub post office agreement was reached with the retail outlet, North End News.
Білім
Батыс Кенсингтонның шетінде 1884 және 1968 жылдар аралығында Талгарт жолындағы Сент-Полс мектебінің жасыл алаңдары мен ойын далалары арасында нео-готикалық стильдегі терракотадан жасалған ғимараттар тобы елеулі орын алған. Ол бірнеше ғасыр бұрын Лондон қаласындағы ескі соборлық монастырдан кеткеннен бері Темза өзенінің оңтүстігіндегі Барнс ауданындағы бесінші ғимаратына көшіп келді. Осы мектеппен бірге 1881 жылы Эдит жолында құрылған, кейін Хаммерсмит жолына көшірілген және қазір Барнста Сент-Полс Жүніор мектебі деп аталатын дайындық мектебі де орналасқан. Хаммерсмиттегі бұрынғы Сент-Полс мектебінің ғимаратының бір бөлігін FE Ealing, Hammersmith және West London колледжінің төрт кампусының бірі мен Parayhouse білім беру орталығы пайдаланады. Батыс Кенсингтонда кіші және үлкен қыздарға арналған екі Сент-Джеймс жекеменшік мектебі бар. Фулхам Бойз мектебі, жаңа жекеменшік мектеп, уақытша түрде Мунд-стрит W14-тегі бұрынғы жергілікті білім беру органының арнайы мектебінде орналасқан, ал Фулхам Бродвейдегі Фулхам полиция бөлімінің орны мектептің жаңа ғимараты болады. Ұлыбританияның жетекші театр мектептерінің бірі – Лондон музыка және драмалық өнер академиясы (LAMDA) 2005 жылы Эрлс-Корттағы жылдардан кейін, Корольдік балет мектебінің бұрынғы ғимаратына, 153-155 Талгарт жолына көшіп келді.
West Kensington once had on its fringes the dominating presence of a terracotta cluster of Neo Gothic buildings amid lush playing fields, of St Paul's School backing onto the Talgarth Road, between 1884 and 1968. It has since migrated to its fifth set of buildings now south of the Thames river in Barnes, since it left, centuries ago, the old cathedral cloister in the City of London. A junior feeder school which moved with it, was the preparatory Colet Court, started in Edith Road in 1881, then on Hammersmith Road and is now renamed St Paul's Juniors in Barnes. Part of the old St Paul's site in Hammersmith is occupied by one of four campuses of the FE Ealing, Hammersmith and West London College, and by the Parayhouse Educational facility. West Kensington has two St James Independent Schools, for juniors and senior girls. Fulham Boys School, a new independent school, has been temporarily housed in a former Local education authority special school on Mund Street W14, while the Fulham Police station site off Fulham Broadway becomes the school's new premises. The London Academy of Music and Dramatic Art (LAMDA), one of UK's leading theatre schools, moved in 2005 into the former premises of the Royal Ballet School at 153 155 Talgarth Road, after years in Earl's Court.
Дін
Атына қарамастан, Fulham Fields-тегі Сент-Эндрю шіркеуі Батыс Кенсингтонда орналасқан. Оны Ньюман мен Биллинг 1873 жылы салған, 1874 жылы қасиеттеп берген, ал 1894 жылы Астон Уэбб пен Ингресс Белл кеңейткен. Батыс Кенсингтонның басты шіркеуі, Сент-Мэри шіркеуі, Хаммерсмит жолында, Эдит жолымен қиылысатын жерге жақын орналасқан. Алғашқы шіркеу ғимараты 1813 жылы салынған және 1836 жылы жеке қауым ретінде тіркелген. 1944 жылдың маусым айында V1 зымыран бомбасынан шіркеу ғимараты толығымен қирады. Қазіргі шіркеу ғимараты 1960 жылдарда салынған.
Despite its name, the church of St Andrew's, Fulham Fields is located in West Kensington. It was built by Newman and Billing in 1873, consecrated in 1874, and enlarged by Aston Webb and Ingress Bell in 1894. West Kensington's main parish church, St Mary's, is located in Hammersmith Road, near the junction with Edith Road. The original church building was built in 1813 and given its own parish in 1836. In June 1944 the church building was completely destroyed by a V1 flying bomb. The present church building dates from the 1960s.
Танымал мәдениетте
Блайт Хаус көптеген фильмдердің түсірілім алаңы ретінде қолданылған, оның ішінде "Tinker Tailor Soldier Spy" фильмі де бар. "Trainspotting" фильмінде Рентон жас жұпқа жылжымайтын мүлік агенті болып жұмысқа орналасқанда көрсеткен және соңында Бегби мен Сикбойды тығып қойған пәтер 78А Норт-Энд-роуд, Батыс Кенсингтон метро станциясының қарсы бетінде орналасқан. Қазір Famous Three Kings пабы болып табылатын Nashville Rooms, 1970 және 1980 жылдары көптеген рок және панк концерттерін өткізген. Joy Division, The Sex Pistols және The Police топтары да онда жиі өнер көрсеткен. Ханиф Курейшидің "Паршаның Буддасы" романында басты кейіпкер Лондонның оңтүстік шет елді мекендерінен Батыс Кенсингтонға көшіп келіп, Нэшвиллдің жанында тұрады. Ол панк-топтың алғашқы қойылымдарының бірін көреді, бұл, мүмкін, The Sex Pistols болған. 1969 жылғы BBC-нің "Үш қызды ал" сериалында көрсетілген пәтер 17 Глэзбери жолында орналасқан. 2005 жылғы Вуди Алленнің "Матч-Пойнт" фильмі Queen's Club пен оны қоршаған тұрғын далаларда түсірілді. Хизер Грэм мен Миа Киршнер 2008 жылғы "Сатып алу, қарыз алу, ұрлау" фильмінде Батыс Кенсингтоннан шыққан жоғары орта таптың бос уақытын өткізуге құмар адамдарын сомдайды.
Blythe House has been used as a filming location for numerous films including Tinker Tailor Soldier Spy. In the film Trainspotting, the flat that Renton shows the young couple around when he gets the job as an estate agent and ultimately stashes Begbie and Sickboy in is 78A North End Road, opposite West Kensington tube station. The Nashville Rooms, now the Famous Three Kings pub, hosted many rock and punk concerts in the 1970s and early 1980s. Joy Division, The Sex Pistols and The Police all played there regularly. In Hanif Kureishi's novel The Buddha of Suburbia, the main character moves from the southern suburbs of London to West Kensington and lives by the Nashville. He witnesses one of the first presentations of a punk band, probably The Sex Pistols. The flat featured in the 1969 BBC series 'Take Three Girls' was at 17 Glazbury Road. The 2005 Woody Allen film Match Point was shot on location at Queen's Club and in the surrounding residential streets. Heather Graham and Mia Kirshner play upper middle class dilettantes from West Kensington in the 2008 movie Buy Borrow Steal.
Болашақтағы қайта құру
Лондонның Хаммерсмит пен Фулхам және Кенсингтон мен Челси корольдік округі құпия түрде Эрлс Корт жаңарту жобасы үшін Capco Masterplan жобасына алдын ала жоспарлау рұқсатын беруге келісті, онда Лондонның көлік қызметі 30% үлеске ие болды. Тарихқа қатысты аймақтық басқарма (Historic England) бұл құрылыстың тізімге енгізілмеуіне сертификат беруге (COIL) көндіріліп, арт-деко стиліндегі құрылыстың бұзылуына мүмкіндік берді. Лили Бридж депосы да жоба аясында қарастырылды. Эрлс Корт жобасы аймаққа айтарлықтай пайда әкеледі деп мәлімделгендіктен, Борис Джонсон басшылығымен 2011 жылдың шілдесінде Лондон мэрінің жоспарында «Мүмкіндік аймағы» ретінде танылды. 15–20 жылға созылуы күтілетін жоба Эрлс Корт көрме орталықтары және Уэст Кенсингтон мен Гиббс Грин тұрақтарының маңындағы 80 акр жерді қайта дамытуды, сондай-ақ жеке кәсіпорындар мен басқа да үйлерді қамтиды. Ұсыныстарға Солтүстік Энд Роуд, Уэст Кенсингтон, Уэст Бромптон және Эрлс Корт аймақтарында «төрт жаңа ауылдық орталықтар» құру кірді. Жобаға қарсы жергілікті және халықаралық деңгейде күшті қарсылық білдірілді, бұл мыңдаған адамдардың үйлерін, жұмыс орындарын және бизнесін қауіпке тікелей ұшыратты. Саяси және экономикалық ахуал тек аймаққа ғана емес, жобаға да кері әсер етті. Жобаны жүзеге асырушылар 2019 жылдың желтоқсан айында залалы бар кәсіпорындарын сатты, ал Хаммерсмит пен Фулхам кеңесі сатып алушылармен – Delancey компаниясымен тұрғындары әлі де тұрып жатқан екі тұрғын үйді қайта сатып алуға келісім жасады.
The London Borough of Hammersmith & Fulham and the Royal Borough of Kensington & Chelsea resolved in secret to go on to grant outline planning permission for developers' Capco Masterplan for the Earls Court Regeneration Project, with Transport for London having a 30% interest, and with the surprising cooperation of Historic England who were persuaded to grant a Certificate of Immunity from Listing (COIL), to enable the Art Deco structure to be demolished. The Lillie Bridge Depot was also in the frame and as it was claimed the Earls Court Project would bring considerable benefits to the area, it was recognised by the Mayor's London Plan, under Boris Johnson, as an Opportunity Area in July 2011. The project, expected to span 15–20 years, would involve the redevelopment of 80 acres of land around the Earl's Court Exhibition Centres and the West Kensington & Gibb's Green Estate and a swathe of private businesses and other homes. The proposals included the creation of "four new village centres" across North End Road, West Kensington, West Brompton and Earl's Court. There was strong local and international opposition to the project which put thousands of people's homes, employment and businesses at permanent risk. The prevailing political and economic climate not only blighted the area but also the project. The developers sold on their loss making venture in December 2019, while Hammersmith and Fulham Council have arranged with the buyers, Delancey to buy back the two housing estates still occupied by residents.
Террористік оқиға
1975 жылғы 26 ақпанда 22 жастағы полиция қызметкері Стивен Тиббл, Баронс-Корт метро станциясының жанында қуып жете алмай, Лиам Куинн атты Уақытша ИРА мүшесі тарапынан қаза болды. Кейіннен Фэрхолм-роудтағы пәтер ИРА және Куинн өзі үшін "бомба жасау орталығы" ретінде пайдаланғаны анықталды.
On 26 February 1975, Stephen Tibble, a 22 year old police officer of the Metropolitan Police, was fatally shot by Liam Quinn, a member of the Provisional IRA, after a chase near Barons Court tube station. It was later discovered that a flat on Fairholme Road was used by the IRA and Quinn himself as a 'bomb factory'.