Ноттинг Хилл: Тарихы мен қазіргі бейнесі

Кіріспе

Лондон ауданы, Англия

Ноттинг-Хилл – Англияның Батыс Лондонындағы, Кенсингтон және Челси Корольдік округінде орналасқан аудан. Ноттинг-Хилл жыл сайын өткізілетін Ноттинг-Хилл карнавалы және Портобелло-Жол базарымен танымал, көпұлтты және мәдени әртүрлілікке толы маңай. 1870 жылдар шамасында Ноттинг-Хилл суретшілермен байланысы болды. 20-шы ғасырдың көп бөлігінде үлкен үйлер көп тұрғынға жалға берілетін пәтерлерге бөлінді. 1950-ші жылдары Еуропалық, Кариб теңізінен (африкалық және ақ карибтіктер), Африкалық, Үнді, Араб, Азиялық, Оңтүстік Америкалық және басқа да иммигранттар арзан бағадағы жалдау мүмкіндігінің арқасында осы аймаққа тартылды, бірақ олар Питер Рахман сияқты жайпақ үй иелері тарапынан пайдаланылды және 1958 жылғы Ноттинг-Хиллдегі нәсілдік қақтығыстарда ақ Тедди Бойздың шабуылына ұшырады. 21-шы ғасырдың басында, ондаған жылдар бойында жаңару процесінен өткеннен кейін, Ноттинг-Хилл бай және сәнді аудан ретінде танылды, ол әдемі Виктория стиліндегі қабатты үйлердің тартымды галереяларымен және жоғары деңгейдегі сауда орындары мен мейрамханалармен (әсіресе Вестборн Гроув және Кларендон Кросс маңында) белгілі. 2004 жылы Daily Telegraph газетінде "Ноттинг-Хилл тобы" деген тіркес пайда болды, ол Дэвид Кэмерон және Джордж Осборн сияқты болашақ консервативті саясаткерлердің тобын білдірді, олар сәйкесінше Премьер-министр және Қаржы министрі болып, бір кезде Ноттинг-Хиллде тұрған.

Тарих

Ноттинг Хилл Ұлы Лондонның рәсімдік графтығында орналасқан, бірақ бұрын 19 ғасырда Лондонның қалалық аумағы кеңейгенге дейін ауылдық жердегі шағын елді мекен болды. 1870 жылға дейін, тіпті шағын елді мекен Лондонның маңына жақын болғаннан кейін де, Ноттинг Хилл көбінесе Лондон емес, Миддлсекс округінде деп есептелді.

Атаудың шығу тегі

"Ноттинг Хилл" атауының шығу тегі нақты белгісіз, бірақ 1356 жылғы Патент тізімінде Knottynghull түрінде алғашқы жазбасы кездеседі. Ал 1878 жылғы "Ескі және Жаңа Лондон" еңбегі атаудың Кенсингтондағы "Knotting Bernes", "Knutting Barnes" немесе "Nutting barns" деп аталған поместьеден шыққандығын көрсетеді. "ing" жұрнағы, әдетте, саксон тіліндегі адамдар тобы немесе елді мекен деген мағынаны білдіреді деп есептеледі.

Керамика және шошқа фабрикалары

19 ғасырдың басында Pottery Lane маңындағы батыс аймақ, сол жерден қазылған салмақты саздан кірпіш және плитка жасауға қолданылды. Саз балшық бірнеше кірпіш және плитка пештерінде пісіріліп, күйдірілді. Лондонда сақталған жалғыз 19 ғасырлық плитка пеші Walmer Road-та орналасқан. Сол аймаққа Марбл Арч аймағынан қуылған шошқа шаруалары көшіп келді. Авондейл саябағы 1892 жылы бұрынғы шошқа қоқысы болған, "Океан" деп аталған жердің орнында салынды. Бұл, "Керамика және шошқа шаруашылығы" деп белгілі болған аймақтың жалпы тазалау жұмыстарының бір бөлігі еді.

XIX ғасырдағы дамуы

Лондон батысқа қарай кеңейгенге дейін бұл аймақ ауылдық болып қала берді. Лэдброк отбасы Ноттинг-Хиллдің негізгі жер иелері болды, ал 1820 жылдардан бастап Джеймс Уэллер Лэдброк Лэдброк иелігін дамытуға кірісті. Сәулетші және геодезист Томас Аласонмен жұмыс істеп, Лэдброк бұл аймақты елорданың сәнді маңындағы қалашыққа айналдыру мақсатында көшелер мен үйлерді салуды бастады (бірақ бұл даму 1840 жылдарға дейін толыққанды басталмады). Көшелердің көптегені Лэдброк атын алып жүреді, соның ішінде Лэдброк Гроув – ауданның негізгі солтүстік-оңтүстік бағыты, және Лэдброк сквері – Лондонның ең ірі жеке бақшасы. Бастапқы идея ауданды Кенсингтон Парк деп атау болған, ал басқа да жолдар (әсіресе Кенсингтон Парк Роуд және Кенсингтон Парк Гарденс) осыны еске салады. Жергілікті телефон префиксі 7727 (алғашқыда 727) – бұрынғы PARk телефон стансасының атына негізделген. Лэдброк жерін дамытудың өзіне қатысты мәселелерді қала заңгерлері Смит, Бейлиге (1836 жылдан кейін Бейли және Дженсон деп аталды) тапсырды, олар Аласонмен бірлесіп мүлікті дамытумен айналысты. 1823 жылы Аласон иеліктің негізгі бөлігінің жоспарын аяқтады. Бұл оның ең тұрақты идеясының бастауы болды – бастапқыда «құрметті жерлер» немесе «падоктар» деп аталған, үйлердің террасаларымен және/немесе жарты айларымен қоршалған үлкен жеке қоғамдық бақтар құру. Аласонның үйлері көшедегі адамдардың кіре алмайтын және көбінесе көре алмайтын, арт жағындағы оқшауланған қоғамдық баққа тікелей қол жеткізе алатын еді. Күні бүгінге дейін осы ортақ бақша алаңдары ең бай үй иелері үшін осы аймақтың тартымдылығын сақтап келеді. 1837 жылы «Ипподром» жарыс жолы салынды. Жарыс жолағы төбенің айналасында жүргізілді, ал көрермендер төбе басында тұрып жарысты тамашалауға шақырылды. Алайда, бұл жоба сәтті болмады, себебі жолдан өтетін қоғамдық құқық болды, сондай-ақ ауданның сазды топырағы суға толып, жарыс жолының бұзылуына себеп болды. «Ипподром» 1841 жылы жабылды, содан кейін құрылыс қайта басталды және бұл жерде үйлер салынды. Бленхайм, Элгин, Стэнли, Корнуолл және Лэнсдаун сияқты төбені айналып өтетін жарты ай тәрізді жолдар жарыс жолының шеңберлі трассаларының үстіне салынды. Төбеде 1845 жылы ерте ағылшын стилінде салынған әсем Сент-Джон шіркеуі тұр, ол Лэдброк иелігінің дамуының орталық бөлігі болды. Ноттинг-Хиллдегі үйлер үлкен болды, бірақ олар бірден Лондонның ең бай тұрғындарының қызығушылығын тудыра алмады, олар көбінесе Mayfair немесе Belgravia орталықтарына жақын тұрды. Бұл үйлер жоғары орта тапқа тартымды болды, олар оларда Белгравия стилінде, бірақ төмен бағамен өмір сүре алды. Джон Галсвортидің «Форсайт Сага» романдарының алғашқы тарауында Николас Форсайттар «Лэдброк Гроувта, кең жайлы және тиімді сатып алынған жерде» орналасқан. 1862 жылы Томас Харди Дорчестерден Лондонға сәулетші Артур Бломфилдпен жұмыс істеуге кетті; осы кезеңде ол Вестборн Парк Вилласында тұрды. Ол қаланың әдеби және мәдени өміріне енді, өнерді зерттеді, Ұлттық галереясына барды, театрға қатысты, проза мен поэзия жазды. Оның алғашқы жарияланған «Мен қалай үй салдым» әңгімесі 1865 жылы Чембер журналында жарық көрді. Осы жерде ол өзінің алғашқы, бірақ ешқашан жарияланбаған романын – «Кедей адам және ханымды» 1867 жылы және «Жас жігіттің үндеуі» поэмасын жазды, одан Грэм Грин өзінің «Комедиандар» романына эпиграф алды. Көптеген табиғаттан тыс және фантастикалық әдебиеттердің авторы Артур Мачен (1863-1947), 1880 жылдары Кларендон-роудтың 23-үйінде, Ноттинг-Хилл-гейтте тұрды; ол өзінің өмірін мұндағы өмірін өзінің мемуарларында сипаттады. Оның мистикалық «Ұйқы төбесі» (1907, он жыл бұрын жазылған) шығармасында Ноттинг-Хиллде орын алған көріністер бар; басты кейіпкер Люциан Тейлор осы жерде оның өліміне кейіннен қатысатын сұлу қола шашы бар әйелмен кездеседі.

The area remained rural until London's westward expansion reached Bayswater in the early 19th century. The Ladbroke family was Notting Hill's main landowner, and from the 1820s James Weller Ladbroke began to develop the Ladbroke Estate. Working with the architect and surveyor Thomas Allason, Ladbroke began to lay out streets and houses, with a view to turning the area into a fashionable suburb of the capital (although the development did not get seriously under way until the 1840s). Many of these streets bear the Ladbroke name, including Ladbroke Grove, the area's main north–south axis, and Ladbroke Square, London's largest private garden square. The original idea was to call the district Kensington Park, and other roads (notably Kensington Park Road and Kensington Park Gardens) are reminders of this. The local telephone prefix 7727 (originally 727) is based on the old telephone exchange name of PARk. Ladbroke left the actual business of developing his land to the firm of City solicitors, Smith, Bayley (known as Bayley and Janson after 1836), who worked with Allason to develop the property. In 1823 Allason completed a plan for the layout of the main portion of the estate. This marks the genesis of his most enduring idea – the creation of large private communal gardens, originally known as "pleasure grounds", or "paddocks", enclosed by terraces and/or crescents of houses. Instead of houses being set around a garden square, separated from it by a road, Allason's houses would have direct access to a secluded communal garden in the rear, to which people on the street did not have access and generally could not see. To this day these communal garden squares continue to provide the area with much of its attraction for the wealthiest householders. In 1837 the Hippodrome racecourse was laid out. The racecourse ran around the hill, and bystanders were expected to watch from the summit of the hill. However, the venture was not a success, in part due to a public right of way which traversed the course, and in part due to the heavy clay of the neighbourhood which caused it to become waterlogged. The Hippodrome closed in 1841, after which development resumed and houses were built on the site. The crescent shaped roads that circumvent the hill, such as Blenheim Crescent, Elgin Crescent, Stanley Crescent, Cornwall Crescent and Landsdowne Crescent, were built over the circular racecourse tracks. At the summit of hill stands the elegant St John's church, built in 1845 in the early English style, and which formed the centrepiece of the Ladbroke Estate development. The Notting Hill houses were large, but they did not immediately succeed in enticing the very richest Londoners, who tended to live closer to the centre of London in Mayfair or Belgravia. The houses appealed to the upper middle class, who could live there in Belgravia style at lower prices. In the opening chapter of John Galsworthy's Forsyte Saga novels, he housed the Nicholas Forsytes "in Ladbroke Grove, a spacious abode and a great bargain". In 1862 Thomas Hardy left Dorchester for London to work with architect Arthur Blomfield; during this period he lived in Westbourne Park Villas. He immersed himself in the city's literary and cultural life, studying art, visiting the National Gallery, attending the theatre and writing prose and poetry. His first published story, "How I Built Myself a House", appeared in Chamber's Journal in 1865. Here he wrote his first―but never published―novel, The Poor Man and the Lady, in 1867, and the poem "A Young Man's Exhortation", from which Graham Greene took an epigraph for his own novel The Comedians. Arthur Machen (1863–1947), the author of many supernatural and fantastic fictions, lived at 23 Clarendon Road, Notting Hill Gate, in the 1880s; he writes of his life here in his memoirs Far Off Things (1922) and Things Near and Far (1923). His mystical work The Hill of Dreams (1907, though written ten years earlier) has scenes set in Notting Hill; it is here that the protagonist Lucian Taylor encounters the beautiful bronze haired prostitute who will later connive at his death.

XX ғасырдың басында

Ауданның беделі 20-ғасырдың ағынында өзгерді. Орта таптық отбасылар қызметшілерді жалдауды тоқтатқан соң, үлкен Ноттинг-Хилл үйлері нарығын жоғалтып, көбінесе бірнеше отбасыға бөліне бастады. Blitz кезінде Люфтваффе шабуылдарынан бірқатар ғимараттар зақымдалып немесе қирады, соның ішінде 1940 және 1944 жылдары зардап шеккен Барлық Әулиелер шіркеуі. Соғыстан кейінгі кезеңде Ноттинг-Хилл арзан жатақханаларымен әйгілі, төмен деңгейлі аудан ретінде танылды, оның символы рекетші үй иесі Питер Рахман және Джон Кристинің 10 Риллингтон Плейсте жасаған кісі өлтірулері болды. Солтүстік-шығыстағы Голборн ауданы, Чарльз Буттың айтуынша, "Лондонның ең жаман аудандарының бірі" ретінде белгілі болды. Кенсал Гриндегі Саутхэм көшесінде 1923 жылы 140 тоғыз бөлмелі үйде 2400 адам тұрды, ал осы көшенің шұңқырдағы балалары Роджер Мейннің 1950 жылдардағы суреттерінде бейнеленген. 1958 жылдың тамыз айының соңы мен қыркүйек айының басында Ноттинг-Хиллде нәсілдік дүрбелеңдер болды. Дүрбелеңдердің 30 тамызда ақ нәсілді жастардың тобы Батыс Үндістандық еркекке (Реймонд Моррисонға) үйленген швед әйелі Маджбрит Моррисонға шабуыл жасағаннан кейін басталғаны айтылады, бұған дейін Латимер Роуд метро станциясында оқиға болған еді. Кейін сол түні Брамли-роудта 300-400 ақ нәсілді адам, оның ішінде көптеген "Тедди-бойлар" Батыс Үндістандықтардың үйлеріне шабуыл жасады. Нәсілдік жеккөрушілікке негізделген дүрбелеңдер мен шабуылдар 5 қыркүйекке дейін әр түн сайын жалғасты. Ноттинг-Хиллдегі нашар тұрғын үй жағдайы Брюс Кенрикті 1963 жылы Ноттинг-Хилл Тұрғын үй қорына негіз салуға итерді, ол 1960-шы жылдары жаңа тұрғын үй заңнамасын қабылдауға көмектесті және 1966 жылы ұлттық тұрғын үй ұйымы Shelter-ді құрды. 1–9 Колвилл Гарденс, қазір Pinehurst Court деп аталады, 1969 жылға қарай настолько тозығы жеткендіктен, оның иесі Роберт Губай Cledro Developments компаниясы ғимараттардағы жағдайды "шын мәнінде қорқынышты" деп сипаттады. 1960-1970 жылдары Westway Flyover және Trellick Tower салынған кезде, қайта құрылымдау кезінде бұл шалаптар тазартылды. Қазір бұл жерде негізінен Жерорта теңізі елдерінен, әсіресе испандықтар мен марокколықтар, сондай-ақ португалдықтар тұратын жанды қоғамдастық өмір сүреді.

The reputation of the district altered over the course of the 20th century. As middle class households ceased to employ servants, the large Notting Hill houses lost their market and were increasingly split into multiple occupation. During the Blitz a number of buildings were damaged or destroyed by the Luftwaffe, including All Saints' Church, which was hit in 1940 and again in 1944. In the postwar period the name Notting Hill evoked a down at heel area of cheap lodgings, epitomised by the racketeering landlord Peter Rachman and the murders committed by John Christie in 10 Rillington Place, since demolished. The area to the north east, Golborne, was particularly known for being, in the words of Charles Booth, "one of the worst areas in London". Southam Street in Kensal Green had 2,400 people living in 140 nine roomed houses in 1923, and the slum children from this street were documented in the 1950s photographs of Roger Mayne. In late August and early September 1958, the Notting Hill race riots occurred. The series of disturbances are thought to have started on 30 August when a gang of white youths attacked a Swedish woman, Majbritt Morrison, who was married to a West Indian man (Raymond Morrison), following a previous incident in Latimer Road tube station. Later that night a mob of 300 to 400 white people, including many "Teddy Boys", were seen on Bramley Road attacking the houses of West Indian residents. The disturbances, racially motivated rioting and attacks continued every night until they petered out by 5 September. The dire housing conditions in Notting Hill led Bruce Kenrick to found the Notting Hill Housing Trust in 1963, helping to drive through new housing legislation in the 1960s and found the national housing organisation Shelter in 1966. Nos 1–9 Colville Gardens, now known as Pinehurst Court, had become so run down by 1969 that its owner, Robert Gubay of Cledro Developments, described conditions in the buildings as "truly terrible". The slums were cleared during redevelopment in the 1960s and 1970s when the Westway Flyover and Trellick Tower were built. It is now home to a vibrant community, mainly Mediterranean Spanish and Moroccan, together with Portuguese.

ХХ ғасырдың соңындағы gentrification

1980 жылдары бір адамдық үйлер оларды иеленуге шамасы жететін отбасылардың арасында қайтадан танымал бола бастады, ал кең ашық кеңістіктері мен әсем сәулетінің арқасында Ноттинг Хилл бүгінде Лондонның ең ізденісті аймақтарының біріне айналды. Ноттинг Хиллдің бірнеше бөлігі әдемі жабынмен қапталған, бағаналы кіреберісі бар үйлермен ерекшеленеді, көбінесе жеке бақтары бар, атап айтқанда Пембридж Плейс және Доусон Плейс маңында, сондай-ақ Лэдброк Гроувтың оңтүстік бөлігінен таралатын көшелерде, олардың көпшілігі кең қоғамдық бақтарға алып келеді. Кенсингтон Парк Гардены сияқты сәнді террасалар, Пембридж скверіндегі және Голланд паркі маңындағы үлкен виллалар бар. Сонымен қатар, арт жағындағы учаскелерде салынған заманауи үйлер де кездеседі. 2000 жылдан бері Портобеллодағы Culture Shack сияқты тәуелсіз дүкендер Starbucks сияқты халықаралық стандартталған желілерге ұтылып жатыр. 2009 жылы үлкен жабық антиквариат базары Lipka's Arcade, AllSaints желісімен алмастырылды. Лондонның орталық бөлігінің ең мәдениетті аймақтарының біріне қарсы келе жатқан құлдырауды көрсететін 2011 жылғы халық санағы, Ноттинг Хилл орналасқан Кенсингтон және Челси ауданында қара немесе қара британдық және ақ ирландтық тұрғындардың саны, Ноттинг Хиллдегі дәстүрлі ең ірі этникалық азшылық топтарының екеуі, он жыл ішінде тиісінше 46 және 28 пайызға төмендегенін көрсетті. Аудан екі үлкен қоғамдық саябаққа – Голланд паркі мен Кенсингтон бақтарына жапсарлас, ал Хайд паркі шығысқа қарай 1.6 шақырым (1 миль) қашықтықта орналасқан. Жаңару (gentrification) 1980 жылдардағы ең қираған көшелердің кейбіреулерін қамтыды, соның ішінде қазіргі кезде қымбат сауда орталықтарына айналған Уэстборн Гроув және Ледбури Роуд, сондай-ақ Портобелло Роудтың Лондонның танымал туристік орталығы ретінде және Чемберлейн Роудтың бутиктік тәуелсіз дүкендері бар жергілікті сауда көшесі ретінде дамуы. Ноттинг Хиллде көптеген мейрамханалар бар, оның ішінде екі Мишлен жұлдызына ие The Ledbury және Clare Smyth-тың Core мейрамханалары бар.

География

Ноттинг Хилл атынан бастау алған төбе әлі де анық көрінеді, оның шыңы Лэдброк Гроувтың ортасында, Кенсингтон Парк бақтарымен қиылысатын жерде орналасқан. Ноттинг Хиллдің ресми шекаралары жоқ, сондықтан қай аудандар Ноттинг Хиллге жататынының анықтамалары әртүрлі. Ноттинг Хиллмен ең байланыстысы – Вестборн Гроувтегі бұрынғы пошта ғимаратының орнында, Денбиг Роудпен қиылысқа жақын орналасқан "W11" пошталық коды. Ол Ноттинг Хиллдің орталық бөлігін қамтиды және оңтүстікке қарай A402 (Холланд Парк авенюі), солтүстікке қарай Westway арасында жатыр. Ноттинг Хилл өзі Ноттинг Хиллмен қатар, төрт кіші ауданнан тұрады. Солтүстік-батыста Кенсал Грин, оңтүстік-батыста Солтүстік Кенсингтон, солтүстік-шығыста Кенсал Таун, ал оңтүстік-шығыста Вестборн Парк және Ноттинг Хилл орналасқан. Бұл аудандар Westway (солтүстік-оңтүстік осі) және аймақ арқылы солтүстіктен оңтүстікке дейін өтетін Лэдброк Гроувпен бөлінеді. Жергілікті тарихшы Флоренс Гладстон өзінің көптеп қайта басылған "Бұрынғы күндердегі Ноттинг Хилл" еңбегінде Ноттинг Хиллді Кенсингтонның Нотинг Хилл Гейт деп аталатын жолдың солтүстігінде орналасқан бөлігі деп анықтайды. Солтүстік Кенсингтон Ноттинг Хиллдің маңызды ауданы саналады, бірақ Кенсал Грин, Латимер Роуд және Вестборн Парк та Ноттинг Хиллдің құрамына кіреді; алайда, жылжымайтын мүлік агенттері Солтүстік Кенсингтон мен Ноттинг Хиллді ерекше аудандар ретінде қарастырады, Вестборн Ноттинг Хиллдің бөлігі, ал Кенсал – Солтүстік Кенсингтонның бөлігі деп есептейді. Жергілікті тұрғындар Портобелло, Солтүстік Кенсингтон, Кенсал аудандарын Лэдброк Гроув деп атайды, ол Ноттинг Хиллдің ортасындағы басты көше және метро станциясы. Кенсингтон және Челси Корольдік округінің Харроу Роудтан солтүстік, Ноттинг Хилл Гейт және Голланд Парк авенюінен оңтүстік шекараланған бөлігі, Сент-Чарльз, Голборн, Ноттинг Барнс, Колвилл, Норланд және Пембридж сайлау округтерін қамтиды және Ноттинг Хилл деп танылатын барлық аудандарды, соның ішінде Ноттинг Барнсты – Ноттинг Хиллде болған тәртіпсіздіктің орталығын қамтиды. Консервативтік партияның бұрынғы жетекшісі Дэвид Кэмерон "Ноттинг Хилл тобының" мүшесі ретінде белгілі, бірақ ол Солтүстік Кенсингтонда тұратынын мәлімдейді.

The hill from which Notting Hill takes its name is still clearly visible, with its summit in the middle of Ladbroke Grove, at the junction with Kensington Park Gardens. Notting Hill has no official boundaries, so definitions of which areas fall under Notting Hill vary. The postcode "W11", centred on the former site of the Post Office in Westbourne Grove, near the junction with Denbigh Road, is the one most closely associated with Notting Hill. It covers the central part of Notting Hill, and is situated between the A402 (Holland Park Avenue) to the south and the Westway to the north. Notting Hill is made up of four sub areas plus Notting Hill itself. In the north west is Kensal Green North Kensington in the south west while to the north east is Kensal Town and South east of the area is Westbourne Park and Notting Hill. These areas are separated by the by westway(north south axis) and Ladbroke Grove which runs through the area north south. The local historian Florence Gladstone, in her much reprinted work "Notting Hill in Bygone Days" defines Notting Hill as the whole of that part of Kensington which is north of the road known as Notting Hill Gate. North Kensington is considered the major neighbourhood of Notting Hill, but Kensal Green, Latimer Road and Westbourne Park are also part of Notting Hill; though estate agents differentiate North Kensington and Notting Hill as distinct areas with Westbourne considered part of Notting Hill and Kensal considered part of North Kensington. Locally the areas of Portobello, North Kensington, Kensal are referred to as Ladbroke Grove, the main thoroughfare and tube station at the heart of Notting Hill. That part of the Royal Borough of Kensington and Chelsea roughly encompassed by the electoral wards of Saint Charles, Golborne, Notting Barns, Colville, Norland, and Pembridge, which is bounded on the north by Harrow Road and on the south by Notting Hill Gate and Holland Park Avenue, includes all areas known as Notting Hill, including Notting Barns, the centre of the Notting Hill race riot. David Cameron, former leader of the Conservative Party, is known as part of the "Notting Hill Set", though he states he lives in North Kensington.

Вестборн-Гроув

Вестборн Гроув – Ноттинг Хилл аймағында Кенсингтон Парк Роудтан батыс жағынан Куинсвейге дейін шығысқа қарай созылатын сауда көшесі, Портобелло Роудтан өтеді. 1990 жылдардан бері ол "модалы" және "дамып келе жатқан" деп есептеледі, содан бері көптеген дизайнерлік брендтердің дүкендерін, сондай-ақ тәуелсіз және желілік сауда орындарын өз тартуына іліктірді. Нотинг-Хилл карнавалы Вестборн Гроувтың орталық бөлігі арқылы өтеді.

Вестборн-Грин

Westbourne Green – Westbourne Park станциясы мен Royal Oak станциясының арасында орналасқан аудан. Ол негізінен тұрғын үйлерден тұратын көшелерден құралған, ал Westbourne Park Road Нотинг-Хиллдің шығысынан бүкіл аймақ бойына созылып өтеді. Нотинг-Хиллдің Вестборн Грин бөлігі Вестминстер қалалық кеңесінің қарауында. Ноттинг-Хилл карнавалы да Вестборн Грин арқылы Чепстоу көшесімен өтіп, Вестборн Гроувқа оңға бұрылады.

Солтүстік Кенсингтон

Солтүстік Кенсингтон – Ноттинг-Хиллдің негізгі ауданы. Осы жерде нәсілдік қақтығыстардың көп бөлігі орын алды, Ноттинг-Хилл карнавалы осы жерде басталды және «Ноттинг-Хилл» фильмінің көптеген сахналары осы ауданда түсірілді. Аймақтың негізгі көлік торабы – Лэдброк Гроув метро станциясы 1864 жылы ашылғаннан бастап 1919 жылға дейін «Ноттинг-Хилл» деп аталды. Жаңа «Ноттинг-Хилл Гейт» станциясымен шатасуды болдырмау үшін оның аты өзгертілді. Лэдброк Гроув – аймақтың басты магистралі. Бүгінде жылжымайтын мүлік агенттері оңтүстікке қарай орналасқан аса бай ауданды «Ноттинг-Хилл» деп атайды, «Ноттинг-Хилл Гейт» және Холланд Паркке сілтеме жасағанда. Солтүстік Кенсингтон бұрынғыда шалап үйлермен әйгілі болған. Дегенмен, Солтүстік Кенсингтонда әлі де жоғары деңгейде кедейлік пен жұмыссыздық сақталып, жалға берілетін әлеуметтік тұрғын үйлердің үлесі зор. Осы ауданда 2017 жылы өртенген Гренфелл мұнарасы да орналасқан. Аймаққа кем дегенде бір ғасыр бойы иммиграция толқындары келіп өтті, оның ішінде ирландтар, еврейлер, Кариб теңізі елдерінен келгендер, испандықтар және марокколықтар да бар. Халықтың үнемі жаңаруы осы ауданды әлемдегі ең көпұлтты аймақтардың біріне айналдырды.

Карнавал

Ноттинг-Хилл карнавалы – тамыз айында екі күнге (жексенбі және келесі демалыс күні) созылатын жыл сайынғы Кариб теңізі карнавалы. Ол 1965 жылдан бері үздіксіз өткізіліп келеді. Карнавалды Кариб бассейні халқының өкілдері ұйымдастырады, олардың көпшілігі 1950-ші жылдардан бері осы аймақта тұрып келеді. Карнавалға бұрын 1,5 миллионға дейін адам келген, бұл оны Еуропадағы ең ірі көше фестивальдерінің қатарына қояды. 1976 жылы карнавал полициямен қақтығысқа байланысты баспасөз назарына ілікті. Бұл қақтығыс 1976 жылы Ноттинг-Хилл карнавалы аяқталғаннан кейін, полиция қалтақшыны ұстағаннан соң, қара нәсілді жастардың тобы оны қорғауға келген кезде болды. Жанжал ушығып, 100-ден астам полицей жарақаттанды. Бұл көтеріліске Джо Строммер мен Пол Симонон есімді екі белгілі адам қатысты, кейіннен олар Лондонның The Clash панк-тобын құрды. Олардың "White Riot" әні осы оқиғаға қатысуларынан шабыттанды. Кейінгі оқиғалар бірнеше жылға созылды, бірақ ондаған жылдар бойы басылды, 2008 жылға дейін, дүйсенбі күні шамамен 500 жасөспірім полициямен қақтығысқанға дейін. Іс-шараның ауқымы кеңейген сайын, Кен Ливингстон "Карнавалдың болашағын сақтауға бағытталған нұсқауларды әзірлеу" мақсатымен Карнавалды зерделеу тобын құрды. Зерделеу тобының 2002 жылғы алдын ала есебі маршруттың өзгеруіне әкелді. 2004 жылы жарияланған толық есепте Хайд-паркті "саванна" ретінде пайдалану ұсынылды, бірақ бұл қадам Хайд-парктегі шара бастапқы көше карнавалын басып кетеді деген алаңдаушылықты тудырды. 2003 жылы карнавалды Notting Hill Carnival Trust Ltd. компаниясы басқарды. Лондонның даму агенттігінің 2002 жылғы карнавал туралы есебінде бұл шара Лондон мен Ұлыбритания экономикасына шамамен 93 миллион фунт стерлинг үлесін қосады деп есептелді.

Мәдени сілтемелер

Ноттинг-Хилл Г. К. Честертонның («Ноттинг-Хиллдің Наполеоны»), Колин МакИннес («Абсолютті жаңадан бастаушылар»), Майкл Муркок («Джерри Корнелиус квартеті»), Р. С. Шериф («Хопкинс қолжазбасы») және Алан Холлингхерст («Көріктілік сызығы») романдары үшін тұрғын орын болған. Ден Уэдделдің «Қан детективі» романы Ноттинг Дейлге қатысты өткен мен қазіргі замандағы оқиғаларды қамтитын детективтік туынды. Аймақтың жаңа, бай тұрғындары Рейчел Джонсонның «Notting Hell» (2006) романында, ойдан шығарылған жалпы бақты қоршап тұрған сәнді үйлерде сатиралық бейнеленген. Сэм Селвонның 1956 жылғы «Жалғыз лондондықтар» романы соғыстан кейінгі Лондонға бейімделуге тырысқан Кариб текті иммигранттардың өмірін Ноттинг-Хиллде көрсетеді. Бұл аймақ «The Knack – қалай алуға болады» (1965), Мик Джаггердің қатысуымен «Performance» (1970), «Lava» (2001) және «Паддингтон» (2014) фильмдеріне де тұрғын болған. Ноттинг-Хилл 1999 жылғы Джулия Робертс пен Хью Грант ойнаған «Ноттинг-Хилл» романтикалық комедиясының түсірілім орны болды. Сол көшелерде түсірілген, бірақ аймақтың басқаша тарихын көрсететін фильм – Хорас Оведің «Pressure» (1976) туындысы, ол 1970-ші жылдардағы Ноттинг-Хиллдегі Кариб текті адамдардың тәжірибесін, соның ішінде полицияның зорлық-зомбылығы мен кемсітушілігін зерттейді. «The Notting Hillbillies» – 1986 жылы «Dire Straits» тобының жетекшісі Марк Кнопфлер құрған кантри-рок жобасы. Олар 1990 жылы «Missing Presumed Having a Good Time» атты бір альбом шығарды. Ноттинг-Хилл көптеген фотоға түсірілетін мейрамханалар мен пастельді түстердегі үйлердің көптігіне байланысты жиі «Лондонның ең Instagramға лайықты ауданы» деп аталады.

Көлік

Лондонның батыс және солтүстік-батысындағы көптеген аудандармен қатар, Ноттинг Хиллге Лондон метрополитені жақсы қызмет көрсетеді. Аймақты бес желі қамтамасыз етеді: екі тереңде жатқан желі – Орталық және Бейкерлу желілері, және үш жер үсті желісі – Хаммерсмит және Сити, Circle және District желілері. Біріншіден, Орталық желі аймақты шығыстан батысқа қарай кесіп өтеді, Ноттинг Хилл Гейт станциясында (сонымен қатар Circle (негізгі бөлімі) және District желілерімен (Эджвар жолы тармағы) алмасу мүмкіндігі бар) және батысқа қарай Голланд Паркінде тоқтайды. Ноттинг Хиллдің солтүстік жартысы, Кенсал Грин, Лэдброк Гроув және Солтүстік Кенсингтон сияқты кіші аудандарды қамтиды, Circle желісінің батыс тармағымен қызмет көрсетеді, ол Паддингтоннан батысқа қарай Хаммерсмит және Сити желісімен рельстерді бөліседі. Бұл желілер Нотинг Хилл арқылы көбінесе эстакадамен өтеді, Вестборн Парк, Лэдброк Гроув және Латимер Роуд станцияларында тоқтап, батысқа қарай Шепардс Бушқа жетеді. Бейкерлу желісі Варвик Авеню станциясынан Паддингтонға дейін солтүстік-шығыс бөлігін айналып өтеді.

Кросраль станциясы

Олд Оук Коммонның шығысында орналасқан жерге жақын, Кенсингтон және Челси кеңесі Лэдброк Гроув және Канал Уэйден тыс Кенсал Гринде станция ашуға ұсыныс жасап келеді, себебі бұл аймақта бұрылып оралу мүмкіндігін қамтамасыз ететін құрылғыны салу қажет. Оны Паддингтонның өзіне жақын емес, Кенсал Гринде орналастыру аймақты жаңартуға жаңа станция құруға мүмкіндік береді. Халықтың көп бөлігі жобаны қолдайды және сол кездегі мэр Борис Джонсон Crossrail жобасының жалпы құнын арттырмаса, станция салынатынын айтты; жауап ретінде Кенсингтон және Челси кеңесі Crossrail станциясының күтілетін 33 миллион фунт стерлингтік шығынын өтеуге келісті, бұл аудан тұрғындары тарапынан жақсы қабылдады. 2011 жылы Transport for London компаниясы National Grid, Sainsbury's және Cath Kidston Limited сауда фирмалары мен Джени Джонс (Лондон Ассамблеясының Жасыл партиясының мүшесі) қолдауымен станцияның мүмкіндігін зерттеді.