Кіріспе
1988 жылы Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласындағы өлтірулер 1988 жылдың 19 наурызында Ұлыбритания армиясының капралдары Дерек Вуд пен Дэвид Хауэс Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласында Временная ИРА (Уақытша ИРА) тарапынан өлтірілді. Бұл оқиға "капралдардың өлтірілуі" деп белгілі болды. Екеуі де азаматтық киім киіп, Browning Hi Power тапаншаларымен қаруланған және азаматтық көлікте болған әскерилер, ІРА мүшесінің жерлеу процессиясына, көрінетіндей, қателікпен кірді. Осыған үш күн бұрын лоялист Майкл Стоун ІРА жерлеу процессиясына шабуыл жасап, үш адамды өлтірген еді. Әскерилердің Стоунның шабуылын қайталауға ниеттенген лоялисттер екеніне сенген ондаған адамдар олардың көлігін қоршап алып, шабуылдады. Осы кезде капрал Вуд өзінің тапаншасын шығарып, ауаға бір оқ атты. Содан кейін әскерилер көліктен сүйреп шығарылып, жақын жердегі спорт алаңына әкелінді, онда оларды ұрып-сапты, киімдерін шешіп, тексерді. Одан кейін оларды жақын маңдағы құлаған жерге апарып, атып өлтірді. 1988 жылдың 6 наурызында Ұлыбритания әскери қызметкерлеріне бомбалық шабуыл жасауға дайындалып жатқан деген күдікпен үш қарусыз ІРА мүшесі Гибралтардағы "Флавий" операциясы кезінде Арнайы Әуе Күштері (SAS) тарапынан өлтірілді. Олардың бірлескен жерлеу рәсімі 16 наурызда Белфаст қаласындағы Миллтаун зиратында өтуі тиіс еді. Қауіпсіздік күштері ІРА қарулы күштерінің үш рет салют жасауына кепілдік беру шартымен жерлеу рәсімінен алыс тұруға келісті. "Ulster Defence Association" (UDA) мүшесі Майкл Стоун осы келісім туралы білген. Ол жерлеу рәсіміне тапанша мен гранаталармен шабуыл жасап, үш адамды өлтіріп, алпыстан астам адамды жарақаттады. Қаза тапқандардың бірі ІРА мүшесі Каоимхин Мак Брейди болды. Мак Брейдидің жерлеу рәсімі, Стоунның шабуылынан үш күн өткен соң, өте шиеленіскен атмосферада өтті, ал қатысушылар тағы да лоялисттік шабуылдан қорқып отырды. Жерлеуге қатысушылардың арасында ІРА мүшелері де болды, олар күзетшілердің рөлін атқарды. 24 жастағы Дерек Тони Вуд пен 23 жастағы Дэвид Роберт Хауэс Ұлыбритания армиясының Корольдік сигнал корпусының капралдары болды. Ұлыбритания армиясының мәлімдемесіне сәйкес, Вуд пен Хауэс жерлеу рәсімі өтетін аймақтан алыс болу туралы бұйрықты елемеген. Екі адам процессияға қателікпен кірген деген болжам бар. Хауэс Солтүстік Ирландияға бір апта бұрын келген. Әскерлер мен полиция қызметкерлері капралдардың "серуендеп" кеткенін және Вудтың жаңа келген әріптесіне Белфасттың республикалық аудандарын көрсеткенін айтты. Бұрынғы британдық әскери қызметкер Шон Хартнетт капралдардың "Бірлескен коммуникациялық бөлім" (БКБ) деп белгілі әскери бақылау бөлімінің мүшелері екенін мәлімдеді.
On 19 March 1988, the British Army corporals Derek Wood and David Howes were killed by the Provisional IRA in Belfast, Northern Ireland, in what became known as the corporals killings. Wearing civilian clothes, both armed with Browning Hi Power pistols and in a civilian car, the soldiers drove into the funeral procession of an IRA member, seemingly by mistake. Three days before, the loyalist Michael Stone had attacked an IRA funeral and killed three people. Believing the soldiers were loyalists intent on repeating Stone's attack, dozens of people surrounded and attacked their car. During this, Corporal Wood drew his service pistol and fired a shot into the air. The soldiers were then dragged from the car and taken to a nearby sports ground where they were beaten, stripped and searched. They were then driven to a nearby waste ground where they were shot dead. On 6 March 1988, three unarmed IRA members alleged to have been preparing for a bomb attack on British military personnel were killed by the Special Air Service (SAS) in Gibraltar during Operation Flavius. Their joint funeral was due to be held in Belfast's Milltown Cemetery on 16 March. The security forces agreed to stay away from the funeral in exchange for guarantees that there would be no three volley salute by IRA gunmen. A member of the Ulster Defence Association (UDA), Michael Stone, learned of this agreement. He attacked the funeral with pistols and grenades, killing three people and wounding more than sixty. One of those killed was IRA member Caoimhín Mac Brádaigh. Mac Brádaigh's funeral, just three days after Stone's attack, took place amid an extremely tense atmosphere, and those attending feared another loyalist attack. Those attending the funeral included IRA members who acted as stewards. Derek Tony Wood, aged 24, and David Robert Howes, aged 23, were corporals in the British Army's Royal Corps of Signals. According to the British Army, Wood and Howes ignored general orders to stay away from the area where the funeral was being held. It has been presumed that the two men drove into the procession by mistake. Howes had arrived in Northern Ireland one week before. Soldiers and police officers suggested that the corporals had gone "wandering", and that Wood was showing his newly arrived colleague the republican districts of Belfast. Former British soldier Seán Hartnett stated the corporals were members of a military surveillance unit known as the Joint Communications Unit (JCU).
Салдары
Солтүстік Ирландия хатшысы Том Кинг Миллтаун зиратына жасалған шабуыл мен Вуд пен Хаустың өлтірілуін "толыққанды қабылдауға болмайтын және болашақтағы кез келген жерлеу рәсімінде полиция жұмысын қарауды дереу талап ететінін" мойындады. Екі адам, Алекс Мерфи мен Гарри Магуайр, елордалықтарды өлтіргені үшін кінәлі деп танылды. 1989 жылы олар өмір бойына түрмеге кесілді, кемінде 25 жылға дейін. Мерфиге қосымша 83 жыл, ал Магуайрге 79 жыл бас бостандығынан айырылды, олар дене күші қолдану, әскерлерді жалған айыппен қамау, қару және оқ-дәрілерді заңсыз иеленуі үшін сотталды. Сэр Брайан Хаттон үкім шығара отырып, екеуінің де ИРА-ның Белфаст бригадасының жетекші мүшелері болып саналғанын айтты. 1973 жылы, 15 жасында Мерфи кейін "Лейбрин" деп аталған Лонг Кеш түрмесіндегі ең жас республикалық тұтқын болды. Магуайр "Лейбриндегі" ИРА-ның "лагерь қызметкері" болды, ол республикалық қанаттарды тиімді басқаратын ИРА-ның аға мүшелерінің бірі және ол Солтүстік Ирландия хатшысы Мо Моуламмен түрмеде тұтқындармен келіссөздер жүргізу үшін келген кезде кездесті. 1998 жылдың қарашасында Мерфи мен Магуайр Ұлы жұма келісімі аясындағы ерте босату бағдарламасы бойынша "Лейбрин" түрмесінен босатылды. 1990 жылы тағы үш адам (Пэт Кейн, Микки Тиммонс және Сеан О Сеалла) осы қылмысқа көмектескені және оған себепкер болғаны үшін кінәлі деп танылды. Республикашылар олардың кінәсінің заңдылығын жоққа шығарды және оларды "Касмент Үштігі" деп атады. Кейннің үкімі оның көрсетпесінің сенімсіздігіне байланысты апелляцияда күшін жойды. О Сеалла 1998 жылы Ұлы жұма келісімі аясында босатылды. Сол күні бас стюард Теренс Кларк Вудқа шабуыл жасағаны үшін жеті жылға бас бостандығынан айырылды. Кларк Джерри Адамстың күзетшісі болған, ол 2000 жылы рактан қайтыс болды. 2018 жылдың наурыз айында BBC Two телеарнасы Ванесса Энглдің "Жерлеудегі кісі өлтірулер" атты деректі фильмін көрсетті, онда сол күні болған оқиғалардың куәгерлерінің сөзі келтірілді.
Both men had been listed as senior members of the IRA's Belfast Brigade. In 1973, at the age of 15, Murphy had been the youngest republican internee in Long Kesh prison, which later became known as the Maze. Maguire became a member of the IRA's "camp staff" in the Maze, one of the senior IRA men effectively in control of the republican wings, and met Northern Ireland Secretary Mo Mowlam when she visited the jail to negotiate with prisoners. In November 1998, Murphy and Maguire were released from the Maze prison as part of the early prisoner release scheme under the Good Friday Agreement. A further three men were in 1990 found guilty by common purpose of aiding and abetting the murder. The men (Pat Kane, Mickey Timmons, and Seán Ó Ceallaigh) were dubbed the "Casement Three" by republicans who disputed the validity of their convictions. Kane's conviction was quashed on appeal due to the unreliability of his confession. Ó Ceallaigh was released in 1998 under the Good Friday Agreement. Terence Clarke, the chief steward on the day, was sentenced to seven years' imprisonment for assaulting Wood. Clarke had served as Gerry Adams' bodyguard; he died of cancer in 2000. In March 2018, BBC Two aired the Vanessa Engle documentary, The Funeral Murders, which included eyewitness testimonies of the events of that day.