Кіріспе

Йоркширдегі темір жол желісі, Англия Халл-Скарборо желісі, сондай-ақ Йоркширдің жағалау желісі деп аталады, ол негізінен жолаушылар тасымалы үшін пайдаланылатын Йоркширдегі темір жол желісі. Ол Халл Парагоннан Беверли мен Дриффилд арқылы Бридлингтонға дейін солтүстікке қарай жүреді, Скарборо темір жол станциясында аяқтау алдында Симерге жақын тұста Йорк-Скарборо желісіне қосылады. Бұл желі 1840 жылдары салынған және үш бөлек актімен бекітілген желілерден құрылған: Халл және Селби темір жолындағы шығырдан басталатын оңтүстік бөлігі осы темір жолдың тармағы болды және Бридлингтонға дейін созылып кетті; Бридлингтоннан Сеймер шығыр жағына дейінгі желісі Йорк және Солтүстік Мидленд темір жолы (Y&NMR) ұсынды; және Сеймерден Скарбороға дейінгі бөлім Y&NMR-дің Йорк пен Скарборо желісінің бөлігі болды. Жолдар бағыты ашылғаннан бері өзгермеген, бірақ 1848 жылы ашылған жаңа Парагон станциясына дейін 8 км жол қосылғаннан кейін өзгертілген. Бұл жол Y&NMR, NER, LNER және Британдық темір жолдарының құрамына кірді. 2018 жылдан бастап желідегі пойыздарды Northern Trains компаниясы басқарады.

Тарих

1840 жылдары Халл және Селби темір жолы (H&S) Бридлингтонға тармақ желісін ілгерілетіп, Шығыс Ридингтегі басқа тармақтарды жоспарлап отырды. Сол кезеңде Йорк және Солтүстік Мидленд темір жолы (Y&NMR) Скарбороға дейінгі желісін қалаға салатын тармақ жоспарлап отырды. Бұл және H&S-тің Hull-ге дейінгі негізгі желісін бақылауға деген тілек Y&NMR-ді H&S-ке жалға алуды іздеуге және алуға итермеледі. H&S және Y&NMR салаларының құрылысына рұқсат беретін заңдар Парламентпен 1845 жылы 23 маусымда қабылданды. Хулл-Бридлингтон мен Бридлингтон-Симер желілерінің арасындағы байланыс ұсынылған жоспарлардың ең үлкен ауытқуларын пайдалану арқылы алынды.

" Seamer " әуежайынан " Scarborough " әуежайына

Йорк және Солтүстік Мидленд темір жолы (Y&NMR) 1845 жылы 7 шілдеде Йорк пен Скарбороға бағыт ашты. Симерден Скарбороға дейінгі бөлім Халлдан жағалау сызығының соңғы бөлігін құрайды, оның тармағы Симер тоғысында жалғасады. 1845 жылғы заң бойынша акциялар арқылы £216,000 және несиелер арқылы £72,000 жинауға мүмкіндік берілді. 1846 жылғы "Халл және Селби сатып алу туралы" заңда жинауға болатын капиталдың мөлшері арттырылды. 1845 жылдың шілдесінде Халл және Селби Йорк пен Солтүстік Мидлендке жалға берілді, бірақ Бридлингтон тармағын салу үшін жауапты болды, нәтижесінде екі бизнестің директорларынан бірлескен комитет құрылды. Жолдың құрылысы үшін үш келісімшарт тендер өткізілді, олар Дриффилд пен Беверлиде бөлінді; барлығы "Томас Джексон және Альфред Бин" (Джексон және Бин) (қоса алғанда 93 534 фунт стерлинг) берілді. Жолдың құрылысы негізінен жазық жерде, жол өткелдерімен және тек бір маңызды өзен арқылы өту арқылы Дариффилдте, Халл өзенінде (немесе Батыс Бек, Дриффилд Траут ағысы немесе Истберн Бек) болды. негізгі станса ғимараттары бір қабырғаға жанасып, бір қабатты және шамамен симметриялық түрде салынған; басты кіреберіс орталықта болды. Үлкен станция құрылымына кіретін су қоймалары (СС) ерлер дәретханасы бар кірпіш құрылымдарға орнатылған платформада орналасқан. Бридлингтон мен Дриффилдтің кіреберісінде бағаналы тас портикалар болды. Беверли 18 метрлік қос аралықтағы теміржол сарайымен салынған, ортасында құйма темір бағаналар тұрды. Бридлингтонның екі жолды қозғалтқыш шатыры мен айналмалы аспабы да болды. Кішігірім станциялар, әдетте, негізгі жол мен теміржолдың қиылысында салынған, екі қабатты станциялық үйде тұрғын үйлер мен теміржол нысандары орналасқан; станциялық үйлерде әдетте бағаналы кіру портигі немесе бір кіреберісінде тастан жасалған есік шатыры болған. Котингем станциясы дизайнында орта деңгейдегі, үлкен станциялардағыдай кеңселер, станция меңгерушісінің үйімен, бірақ пойыздар жоқ. Станция кешендеріне ірі станцияларда және Коттингем мен Хаттон Крансвиктегі жүк сарайлары да кірді. Эндрюдің стандартты дизайны бір жағында темір жолды, ішкі ағаш платформаны және артқы жағында "арба доктарын" (көтерілген шығыстарды) қамтиды. Шатырлар да вокзалдағыдай, бірақ ағаштан жасалған, сәулеттік бөлшектерде дөңгелек бас аркалы шығыстар мен кіреберіс және сәйкес келетін диоклетиан терезелері бар. Тауарлар қоймасының шатырлары негізгі ғимараттан тыс құйма темір бағаналарға жалғастырылды, бұл жабық аумақты кеңейтті. Жер иелерімен келісілген шарттардың қызықты жақтары барнетт Хотемге Локингтон қаласында станса беру, оның пайдалануы үшін күйме мен ат қорабымен бірге; және H&S Локингтон мен оның айналасындағы көмірді сатуда бәсекелеспеуі керек; Лорд Хотемнің Айк (Көмір) Бекке, Халл өзенінің кемежайдағы кемежайға қызығушылығы бар. Желіде басқа үлкен станцияларда көмір қоймалары болды. Халлдан Бридлингтонға дейінгі бөлім 1846 жылы 6 қазанда ашылды. Жол Халл қаласындағы қала аумағынан тыс жердегі Дейрикойтс маңындағы Халл және Селби желісінен шығып, солтүстікке қарай Котингэмге барады, содан кейін Бридлингтоннан бұрын Дриффилд арқылы өтеді. Ол екі рельсті және жаңа телеграф жүйесін қамтиды.

Йорк пен Норт-Мидленд (Бридлингтон филиалы)

Сеймерден Бридлингтонға дейінгі филиалды Джон Касс Биркиншоу зерттеді, ол 87 000 фунт стерлингке шығынды бағалады. 1845 жылы 23 маусымда "Йорк және Солтүстік Мидленд темір жолы (Бридлингтон бөлімшесі) туралы" заң қабылданды. "Йорк және Солтүстік Мидленд теміржол компаниясына Симер қалашығындағы Йорк және Скарборо темір жолының Бридлингтонға дейінгі желісін салалық теміржол жасауға мүмкіндік беретін акт". (Шап. 58, 23 маусым 1845). 13,25 миль (21 км) Filey Bridlington бөлімі екі рет салынған және 92 -ден 1 -ге дейін ауытқулар кірді, бір бөлімде ең төменгі қисық; бөлімде 18 кірпіш көпірлер болды, кейбіреулері таспен орнатылған, ал екі арқалық көпірлер болды. Сеймерден Файлиге дейінгі бөлімнің ұзындығы 6,5 миль (10 км) болды, және ешқандай елеулі кедергілерсіз бөлімде көпірлер талап етілмеді. Бридлингтоннан Файлиге дейінгі соңғы байланыс 1847 жылы 20 қазанда ашылды, Хунманбиден батысқа қарайғы бөлім кең көлемді жер жұмыстарын қажет етті.

Ашылулар (1846)

Халл-Бридлингтон бөлімі 1846 жылы 6 қазанда ашылды. 44 вагондан тұратын пойыз Джордж Хадсон және басқа директорлармен бірге Халлға келді, тағы 22 вагондар қосылды және пойыз Лидстегі теміржол құю зауытының Хадсон, Антилопа және Аэриал қозғалтқыштарымен қозғалды. Бридлингтон жүк станциясында 900-ден астам адамға арналған түскі ас ұйымдастырылды. Одан кейін негізгі топ Халлға оралды, онда үлкен қонақасы өтті. Бастапқыда Халл мен Бридлингтон арасында күніне бес пойыз жүретін, жол жүру уақыты шамамен 2 сағатқа созылатын. Жолаушылар үшін бірінші, екінші және үшінші сыныптар үшін жол жүру жылдамдығы: 3, 2 және 1,5 д / миль. 1846 жылы 5 қазанда SeamerFiley бөлімі ашылды, содан кейін Файлиде кешкі ас ашылды, оған Джордж Хадсон, Дж.Х. Лоутер, Йорк қаласының Лорд-мэрі, Ф. Тренч және басқалар қатысты. 1865 жылы Беверлиден Маркет Вейтонға дейінгі желі ашылды, Беверли станциясының солтүстігіндегі қиылыста жалғасты. 1892 жылы Бридлингтон жаңа үш жолды қозғалтқыш сарай мен 15 метрлік айналмалы үстелге ие болды. 1908 жылы маусымда Скарбородағы қосымша станция ашылды, Скарборо экскурсиялық станциясы, кейіннен Скарборо Лондесборороуд деп аталды. Станция Скарборо станциясындағы және оған апаратын жолдағы тығындарды жеңілдету үшін жасалды. Оның басты ерекшелігі - бір платформа және жолаушыларды орналастыру үшін үлкен зал болды. Станцияның орналасуы пойыздарға Скарбороу-Уитби желісі бойынша кареткалардың қаптамаларына кері қайтусыз жүруге мүмкіндік берді. Бридлингтон станциясы 1873 жылы және 1892 жылы кеңейтілді, ал 1911-12 жылы жаңа платформалар мен станцияның конкорсы мен жаңа кеңселер қосылып, кеңінен қайта жаңартылды. 1922-1923 жылдары конкорльмен қатар қосымша бөлмелер салынған. Дриффилд станциясының шатырындағы құрылымдық проблемалар оны 1904 жылы болат шатырлармен ауыстыруға әкелді; Беверли станциясындағы шатыр 1908 жылы бір аралық дизайнымен ауыстырылды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың Францияда пайдаланылатын темір жолдарға деген талаптары 1917 жылы Фламборо мен Бемптон, және Спитон мен Хунманби арасындағы желі бөлімдерін жекелетуге әкелді. Кейін бөліктерді Электрлік Токен Планшет Блок жүйесімен өңдеген. 1923 жылы желі қайтадан екі еселенген. 1947 жылы Filey Holiday Camp-ке қысқа бөлім ашылды, оған жоғары және төмен бағыттардан темір жолдың үшбұрышы арқылы кіруге болады. Филе-Морман бөлімі 1983 жылы жекеленді.

Жолаушылар қызметі

Бастапқыда Хулл-Бридлингтон қызметі күніне бес пойыз, жол жүру уақыты 2 сағат болатын. 1851 жылы Скарбороға күніне төрт пойыз жүгіріп, жол жүру уақыты 2 сағат 45 минут болатын. 1861 жылы Халлдан Беверлиге, Дриффилдке және Бридлингтонға, содан кейін кері сапарға қосымша қызметтер енгізілді. 1880 жылы Халлдан Скарбороға дейінгі пойыздар саны алтыға дейін өсті, Беверлиге тоғыз қысқа жолмен оралды. Бридлингтонға үшінші сыныптық билет 2 с.6 динарға тұрды. (шамамен 1 д/мл), ал пойыз уақытында 1860 жылдан бері жақсартылмаған. 1900 жылы Халл-Бридлингтонға 40 немесе 45 минутқа созылатын (орташа есеппен 40 миль/сағатта) тоқтамай қызмет көрсету енгізілді. 1914 жылы күніне сегіз немесе одан да көп Халл-Скарборо пойызы және Халлдан Беверлиге дейін отыздан астам күнделікті қызмет болды. 1930 жылы Халл-Скарбороуды тоқтататын пойыз 2 сағат 15 минутты алды. 1930 жылы Sentinel Wagon Works компаниясының вагондары пайда болды. 1949 жылғы кесте бойынша Файли демалыс лагеріне Ньюкасл, Шеффилд, Лондон, Йорк, Бирмингем және Лидске сегіз пойыз қосылды. ХХ ғасырдың екінші жартысында дизельді бірнеше агрегаттар енгізілді. 2000 жылы Бридлингтонға жарты сағаттық пойыздар және Скарбороға сағаттық пойыздар болды. Халл-Бридлингтон аялдамасына 48 минут, ал Халл-Скарбороу қызметіне 1 сағат 23 минут уақыт кетті.

Ньюингтон филиалы (18481965)

Ньюингтон филиалы (Коттингем филиалы деп те аталады) Хессл Роуд пен Коттингем Оңтүстік тораптары арасында жүретін. 1896 жылы Ньюингтон экскурсиялық стансасының аялдамасы салынды. Аңыз бойынша, тоқтату жергілікті ағаш саудагерінің әйелі үшін салынған тоқтатудан басталады, бұл оған үйінен тек бір шақырым қашықтықта жүруге мүмкіндік берді; 1890-шы жылдардың соңында Солтүстік-Шығыс темір жолының басшылығы Селби-Халл желісін төрт есеге көбейтуге кірісті және Халлдан тығындарды азайту үшін жолды екі есеге көбейту ұсынылды. Сонымен қатар, 1900 жылы Халл қаласында өткен Йоркшир ауыл шаруашылығы көрмесінде малдарды түсіруге мүмкіндік беретін түсіру платформасын салуға рұқсат берілді. 1900 жылдардың басында станция Халл жәрмеңкесіне баратын жолаушыларды тастау үшін де пайдаланылды. Станциядағы қызмет Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде тоқтады. Бұл желі Халл мен Селби бойымен шығысқа қарай баратын пойыздарға Халлдан батысқа қарай Бридлингтон желісімен жалғасатын пойыздарға рұқсат беру үшін пайдаланылды. 1900 жылдан бастап Чалк жолағының борттары кеңейтіліп, Хессл жолының қиылысынан солтүстікке қарай солға және оңға қарай бұралып кетті. 1965 жылы филиалдың барлық бөлімшесі жабылды.

Оқиғалар

1947 жылы 17 қыркүйекте Халлдан келген жолаушылар пойызы Бёртон Агнес деңгейлі өткелінің қақпасынан өтіп кеткен әскери жүк көлігімен соқтығысты. Бұл соққыда жеті неміс тұтқыны, екі британдық әскери адам қаза тауып, тағы он адам ауыр жарақат алды, олардың үшеуі кейін қайтыс болды. 1956 жылы 25 тамызда бос вагондар пойызы Filey Holiday Camp темір жол станциясына адам тежегіш құбырларын қосуға сәтсіздікке ұшырағандықтан, қозғалтқыш, LNER K3 класы станция платформасында аяқталды. Локингтон теміржол апаты. 1986 жылдың 26 шілдесінде Хуллға байланған дизельді көп агрегаты күзетілмеген көпірден өтуде Ford Escort фургонына соқтығысты. Сегіз жолаушы қаза тауып, 32 адам жарақат алды. Көлікте жүрген 11 жасар бала да қаза тапты.

Бағыт

Халлдан Скарбороға дейінгі желі - бұл солтүстікке қарай Халлдан Котингем, Беверли және Дриффилд арқылы, солтүстік-шығысқа қарай Бридлингтонға қарай жүретін темір жол тармағы. Бридлингтоннан кейін желі шамамен солтүстік-батысқа қарай Скарбороға қарай Файли арқылы бұрылады, Скарбороның сыртындағы 3 км жерде Симерде Йорк-Скарборо желісімен жалғасады. 2009 жылдан бастап желі негізінен жолаушылар тасымалы үшін пайдаланылады. Екі учаскеде де сигнал беру және қауіпсіздік жүйелері жол схемасын және абсолютті блок сигнализациясын қамтиды. Халл Сеймер бөлігінде 99 деңгейлі өткел бар.