Chris Wallace-Crabbe

Кіріспе

Австралиялық ақын және профессор Кристофер Кит Уоллес Крабб (тағ. 6 мамыр 1934 жылы туған) - Австралиялық ақын және Мельбурн университетінің Австралия орталығының профессоры.

Өмір және мансап

Уоллес Крэб Мельбурнның Ричмонд маңындағы ауданда дүниеге келген. Оның әкесі Кеннет Эйр Инверл Уоллес Крабб, суретші, графикашы, журналист және баспагер, RAF-те ұшқыш және Екінші дүниежүзілік соғысты топ капитаны ретінде аяқтады, ал анасы Филис Вера Мей Кокс Пассмор пианист, ал ағасы Робин Уоллес Крабб суретші болды. Ол Шотландия колледжінде, Йель университетінде және Мельбурн университетінде білім алған, өмірінің көп бөлігінде ол сол жерде жұмыс істеді және қазір Австралия орталығының профессор-эмиритусы. Ол Гарвард университетінде және Венеция университеті Ка'Фоскариде Австралия зерттеулерінің қонақ профессоры болды. Ол сондай-ақ эссеші, бейнелеу өнерінің сыншысы және өзінің өлеңдерін оқыған белгілі адам. Ол Австралия орталығының негізін қалаушы директоры және жақында австралиялық поэзияның жоғары көркемдік ұйымының төрағасы болды. Мектепті бітіргеннен кейін Уоллес Краб металлург болуға бел буды, бірақ балалық шақтағы кітаптар мен өнерге деген қызығушылығы қайтадан пайда болды. Австралияның Корольдік әуе күшінде оқығаннан кейін, ол B. А. кешке. Ол өзінің алғашқы өлеңдер кітабын соңғы жылқысын оқып жүргенде жариялады. 1961 жылы Мельбурн университетінде австралиялық әдебиет және шығармашылық жазу бойынша Локи стипендиаты болды. Келесі онжылдықтарда ол ағылшын тілінде оқыды, содан кейін 1988 жылдан бастап жеке кафедраны басқарды. Х. С. Кумбс бастамасымен ол 1965 жылдан 1967 жылға дейін Йель университетінде Харкнесс стипендиаты болды, ол американдық жазушылармен кеңінен араласып, поэзиясын жаңа бағыттарда дамытты. Кейінгі жылдары ол Италияда уақыт өткізді, итальяндық өлеңдерді оқыды және аударды, соның ішінде Дантенің екі контрасттық әнін оқыды. Ол психоаналитикалық және мәдени мүдделері бар кездейсоқ орган Психоәлеуметтік топтың мүшесі болды. Уоллес Краббтың алғашқы жинақтары Австралияда жарық көрді, бірақ 1985 жылы ол Оксфорд университетінің баспасында жариялай бастады, бұл халықаралық аудиторияға жетті. Ол өзінің кейбір сын-пікірлерін және бір романын басқа жерде жариялағанмен, ол 1998 жылға дейін Оксфордта болды, содан кейін Баспасөз тірі ақындарды жариялауды тоқтатты. Содан кейін ол өз жұмысын Манчестердегі Карканет Оксфорд Поэттеріне алып барды. Австралияға оралғанда ол Сиднейдегі Brandl & Schlesinger фирмасымен екі кітап шығарды. Солардың бірі - ол он екі жыл бойы жұмыс істеген өте тәжірибелік ұзақ өлең немесе "зань эпос". Бұл қалың әрі күрделі өлең ақынның оқырмандарын екіге бөлді десек те болады. Жылдар бойы сыншылар Уоллес Крэббтің поэзиясын жиі белгілейтін демотикалық және жоғары тілдің күшті қоспасына қайта-қайта назар аударды. Бұл ақынның тілге деген қызығушылығын ғана емес, сонымен қатар біздің тәжірибеміздің өрескел көптігін сезінетінін көрсетеді. Мұндай аралас сөздік оның соңғы кітаптарында, әсіресе сонеттерінде және "Domestic Sublime" лирикасында сақталған. Бұл оның поэзия - бұл, қалған, қасиетті өнер, оның назары онтология мен егжей-тегжейлі эпистемология арасында бөлінеді деген түсінігіне сәйкес келеді. Сонымен қатар, Уоллес Крабб үшін біздің өміріміз комикті трагикалықпен араластырып жатыр. Университет оқытушысынан зейнетке шыққаннан бері ол Мельбурнның ішкі бөлігінде өмір сүруді жалғастырды, поэзияға, тарих оқып, теннис ойнады. 2014 жылдың мамыр айында Уоллес Крабб Мельбурн жазушысы Кристофер Бантикпен ынтымақтастық жасау мүмкіндігін айтты, алайда ол қазіргі уақытта Батыс сиқырлы тарихы және Кристин Хедлэммен бірге жоғарыда аталған ұзақ өлеңінің негізінде бірнеше басып шығарулар үстінде жұмыс істейді.

Wallace Crabbe was born in the Melbourne suburb of Richmond. His father was Kenneth Eyre Inverell Wallace Crabbe, painter, printmaker, journalist and publisher, pilot in the RAF and ending World War II as Group Captain, and his mother Phyllis Vera May Cox Passmore was a pianist, and his brother Robin Wallace Crabbe became an artist. He was educated at Scotch College, Yale University and the University of Melbourne, where for much of his life he has worked and is now a professor emeritus in the Australian Centre. He was Visiting Professor of Australian Studies at Harvard University and at the University of Venice, Ca'Foscari. He is also an essayist, a critic of the visual arts and a notable public reader of his verse. He was the founding director of the Australian Centre and, more recently, chair of the peak artistic body, Australian Poetry Limited. After leaving school, Wallace Crabbe set out to be a metallurgist, but was drawn back to his childhood interest in books and art. After training in the Royal Australian Air Force, he worked as an electrical trade journalist while studying for his B. A. in the evenings. He published his first book of poetry while doing his final honours year. In 1961 he became Lockie Fellow in Australian Literature and Creative Writing at the University of Melbourne. Over the next decades he became a reader in English and then held a personal chair from 1988. On the initiative of H. C. Coombs, he was a Harkness Fellow at Yale University from 1965 to 1967, mixing widely with American writers and developing his poetry in new directions. In later years he has spent time in Italy, reading and translating Italian verse, including two contrast cantos from Dante. He was also a member of the Psychosocial Group, an occasional body with psychoanalytic as well as cultural interests. Wallace Crabbe's early collections were published in Australia, but in 1985 he began to publish with Oxford University Press, reaching an international public. Although he published some of his criticism and his one novel elsewhere, he remained with Oxford until 1998, after which date the Press ceased publishing live poets. He then took his work to Carcanet Oxford Poets, in Manchester. Back in Australia he brought out two books with the Sydney firm of Brandl & Schlesinger. One of these was a highly experimental long poem, or "zany epic", on which he had been working for a dozen years. It would be fair to say that this dense and difficult poem divided the poet's readers. Reviewers over the years have drawn attention time and again to the energetic mixture of demotic and elevated language which very often marks Wallace Crabbe's poetry. For the poet, this not only testifies to his wide interest in language but also to his sense of the stubborn plurality of our experience. Such mixed diction certainly persists in his very latest books, particularly in his sonnets and in the "Domestic Sublime" sequence of lyrics. This corresponds to his sense that poetry is, residually, a sacred art with its attention divided between ontology and finely detailed epistemology. It should be added that for Wallace Crabbe our lives unreasonably mingle the comic with the tragic. Since his retirement from university teaching he has continued to live in inner Melbourne, adhering to poetry, reading history and playing tennis. In May 2014, Wallace Crabbe alluded to the possibility of a collaboration with a Melbourne writer, Christopher Bantick, however, he is currently working on the history of Western magic, and on a series of prints, with Kristin Headlam, based upon his long poem mentioned above.