Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Киноқоғам – мүшелік негізінде құрылған клуб, онда адамдар коммерциялық кинотеатрларда көрсетілмейтін фильмдерді тамашалай алады. Испанияда, Ирландияда және Италияда олар "синеклубтар", ал Германияда "фильмклубтар" деп аталады. Олардың басты мақсаты – білім беру, жаңа көрермендерді ұйымдастырылған және дайындалған көрсетілімдер бағдарламасы арқылы түрлі аудиовизуалды туындылармен таныстыру. Бұл ұйымдардың жұмысын редакциялық материалдар нығайтады, олар қол бағдарламаларын, брошюраларды, кестелерді, ақпараттық парақтарды және тіпті мақалалар жазады, бұл олардың көрмелерінің маңыздылығын арттырады. Киноқоғамдардың көрсетілімдерінің ерекшелігі – фильм көрермендерге таныстырылып, содан кейін фильм туралы пікір алмасуға шақыру. Мұндай талқылауларда көмекшілер, ұйымдастырушылар және кейде фильмнің өзінің авторлары қатысады. Әртүрлі елдерде мұндай киноқоғамдардың желілері бар, олар федерацияларға, кеңестерге, топтарға және жергілікті желілерге біріккен. Белгілі киноқоғамдардың қатарында Амос Фогельдің "Cinema 16", "Cinémathèque Française" және Нью-Йорктегі Линкольн орталығының киноқоғамы бар.
A film society is a membership based club where people can watch screenings of films which would otherwise not be shown in mainstream cinemas. In Spain, Ireland and Italy, they are known as "cineclubs", and in Germany they are known as "filmclubs". They usually have an educational aim, introducing new audiences to different audiovisual works through an organized and prepared program of screenings. Editorial output reinforces the work of these organisations, as they produce hand programmes, brochures, schedules, information sheets, and even essays, supporting the significance of their exhibitions. A common feature that may characterize a film society screening is that they begin with an introduction of the film to the audience, and end with the promotion of a discussion about the film, where assistants, organizers and sometimes the filmmakers themselves, exchange their views. There are networks in many different countries, and these are organized into federations, councils, collectives, and local networks. Famous film societies include Amos Vogel's Cinema 16, Cinémathèque Française, and the Film Society of Lincoln Center in New York City.
Халықаралық
Киноқоғамдық қозғалыс екі дүниежүзілік соғыс аралығында Францияда пайда болды (төменде қараңыз). Киноқоғамдардың халықаралық ұйымы – Халықаралық киноқоғамдар федерациясы. Бұл халықаралық қауымдастық 1947 жылы Канн қаласында (Франция) әлем елдерінің киноқоғамдарының топтары арасында құрылды және ол Fédération Internationale des Ciné Clubs (F.I.C.C.) деп аталады. World Film Communities Network (WFCN) – аудиовизуалды индустрияны цифрландыру арқылы жаңарып, халықаралық киноқоғамдастығында өзінің орнын табудағы жаңа платформа.
The film society movement originated in France in the time between the two world wars (see below). The international body for film societies is the International Federation of Film Societies. This international association was set up in 1947 in Cannes (France) among groups of film societies in countries throughout the world and this association is called Fédération Internationale des Ciné Clubs (F. I. C. C.). World Film Communities Network (WFCN) is an emerging platform making its mark in the international film society, revolutionizing the digitalization of the Audio Visual Industry.
Австралия
1946 жылы құрылған Хобарт кино қоғамы Австралиядағы үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне кино қоғамы болып табылады. Мельбурн кинотехасы 1948 жылы Мельбурн университетінің кино қоғамы (MUFS) ретінде құрылды және 1984 жылы Cinémathèque деп аталды. Австралиядағы кино қоғамдарының ұлттық ұйымы – Австралия кино қоғамдары кеңесі (ACOFS) 1949 жылы құрылды. Австралияның "кино қоғамдары қозғалысының" көрнекті мүшелеріне Ян Клава, Дэвид Страттон, Майкл Торнхилл, Фрэнк Мурхаус, Кен Куиннелл және Джон Флаус кіреді.
Founded in 1946, the Hobart Film Society is the oldest continually operating film society in Australia. The Melbourne Cinematheque began as the Melbourne University Film Society (MUFS) in 1948 and changed its name to Cinémathèque in 1984. The national body for film societies in Australia is the Australian Council of Film Societies (ACOFS) was established in 1949.
Notable members of the Australian "film society movement" include Ian Klava, David Stratton, Michael Thornhill, Frank Moorhouse, Ken Quinnell and John Flaus.
Канада
Канадалық кино білімінің бастауларын киноқозғалысының салыстырмалы түрде кеш пайда болуымен байланыстыруға болады. Алғашқы киноқозғалыстары 1924 жылы Парижде және келесі жылы Лондонда құрылса да, 1935 жылға дейін Дональд Бьюкенен кино әуесқойларының жеткілікті санын жинап, Канаданың Ұлттық киноқозғалысын құра алмады. Бұл ұйым, негізінен Британ кино институтының үлгісінде, кино мәдениетін қалыптастыруды өзінің мақсаты етіп алды. Бір жыл ішінде қоғам Оттава, Торонто, Монреаль және Ванкувер қалаларында бөлімшелер ашты. Соғыс кезеңіндегі үзілістен кейін канадалық киноқозғалысы қазір алтын ғасыры деп есептелуі мүмкін. Мысалы, Ұлттық киноқозғалысының Ванкувердегі бөлімшесі 1945-46 жылдары қайта құрылып, Еңбек өнер гильдиясының Кино зерттеу тобымен бірлесіп, құштар көрермендерге арналған алпыстан астам классикалық фильмнен тұратын маңызды бағдарлама ұсынды. 1950 жылы Канада кино институты болып қайта аталған Ұлттық киноқозғалысы, Канада бойынша көптеген қоғамдар үшін ақпараттық орталыққа айналды. Бірақ, ол өзінің жетістігінің құрбаны болды, өйткені 1954 жылы топтар Канада киноқозғалыстары федерациясын (CFSS) құру үшін бөлініп кетті. Дороти Бьюритт басшылығымен CFSS мүше қоғамдары ұзын және мазмұнды бағдарламалық түсіндірмелермен бірге маңызды ретроспективаларды ұйымдастырды.
The beginnings of Canadian film education may be traced to the relatively late arrival of the film society movement. While the earliest film societies were formed in Paris in 1924 and in London the following year, it was not until 1935 that Donald Buchanan assembled a sufficient number of film enthusiasts to launch the National Film Society of Canada. That organization, largely modelled on the British Film Institute, took as its mandate the establishment of a genuine film culture. Within a year, the society opened branches in Ottawa, Toronto, Montreal and Vancouver. After a wartime hiatus, the Canadian film society movement enjoyed what may now be seen as its golden age. The Vancouver branch of the National Film Society, for instance, reformed in 1945 46, and collaborated with the Film Survey Group of the Labor Arts Guild to present an ambitious program of more than sixty classic films to enthusiastic audiences. The National Film Society, renamed the Canadian Film Institute in 1950, became a clearing house for a growing number of societies across Canada. It was soon a victim of its own success as the groups broke away in 1954 to form the Canadian Federation of Film Societies (CFSS). Spearheaded by Dorothy Burritt, CFFS member societies programmed ambitious retrospectives often accompanied by lengthy and erudite program notes.
Колумбия
Бірнеше белсенді жергілікті қоғамдар бар, олардың ішінде Pulpmovies және Cinema Solaz кіреді.
There are a number of active local societies including Pulpmovies and Cinema Solaz.
Германия
Бірінші кино клубтары Германияда 1945 жылдан кейін, Екінші дүниежүзілік соғыстан соң британдықтар мен француздардың ұсынысы бойынша, саяси емес, қатаң мәдени алмасуды және демократиялық сананы дамыту мақсатымен құрылды. 1950 жылдар, кино клубтар қозғалысының гүлденген кезеңі, оларға, соның ішінде Кеңес оккупациялық аймағында және/немесе кейіннен Германия Демократиялық Республикасында қайта құрудың жаңа толқынын сыйлады. Кино клубтары дербес бірлестіктерге айналды немесе білім беру және мәдениет саласында қолданылған ұйымдармен байланыста жұмыс істеді. Олардан неміс кино өнері үшін маңызды бастамалар туды, мысалы, Халықаралық Мангейм-Гейдельберг кинофестивалі сияқты кинофестивальдердің құрылуы. Алайда, Германия Федеративтік Республикасында кино клубтарының саны осылай азайды, 1971 жылы Федералдық қауымдастық таратылды. 1970 жылдары көптеген жерлерде кино клубтарының орнына жергілікті кинотеатрлар пайда болды. Германия Демократиялық Республикасының құлауымен, көптеген шығыс германиялық кино клубтары қаржылық және ұйымдық базасын жоғалтты, содан кейін де жергілікті кинотеатрларға көшуге мүмкіндік алды. Германияда Халықаралық кино қоғамдары федерациясына мүше екі ұлттық кино қоғамы бар: Bundesverband Jugend und Film e. V. және Bundesverband kommunale Filmarbeit.
The first film clubs developed in Germany after 1945 upon the suggestion the British and French after the Second World War, in order to promote non political strictly cultural exchange and democratic consciousness. In the 1950s, the decade of the flowering of the film club movement, gave it a wave of reestablishments, also in the Soviet occupation zone and/or later German Democratic Republic. The film clubs became either independent associations or worked under a carrier, which itself education and culture had used up. From them important impulses for the German film landscape proceeded, for example the establishment of film festivals as from International Filmfestival Mannheim Heidelberg. In the German Federal Republic however the number of the film clubs decreased to such an extent that in 1971 the Federal association dissolved. For the 1970s stepped in many places local cinemas to the place of the film clubs. With the collapse of the German Democratic Republic, many East German film clubs lost the financial and organizational basis, succeeded also here unite the step to the local cinema. There are two national bodies for film societies in Germany who are members of the International Federation of Film Societies, the Bundesverband Jugend und Film e. V., and the Bundesverband kommunale Filmarbeit.
Үндістан
Сатьяжит Рей 1947 жылы алғашқы үнді кино қоғамын – Калькутта кино қоғамын құрды. 1959 жылы Үндістанның Киноқоғамдар федерациясы Калькутта, Дели, Бомбей (қазіргі Мумбай), Мадрас (қазіргі Ченнаи) және Патна киноқоғамдарын біріктіретін орталық ұйым ретінде құрылды. Сатьяжит Рей президент болып сайланды. 1981 жылы Ченнаиде киноға қызығушылық танытқан жандар мен кино институтының түлектері «Ченнаи кино қоғамын» құрды. М. Сивакумар оның құрылтайшы хатшысы, ал Сасикумар – құрылтайшы президенті болды. Ол 15 жыл бойы халықаралық фильмдерді көрсетіп, киноны бағалау курстарын өткізді, кино жасаушылармен кездесті, шеберлердің ретроспективасын және мерейтойлық кинофестивальді ұйымдастырды. «Саланам» атты тамил тіліндегі киножурналды бес жыл бойы шығарды. DVD дискілері мен спутниктік телеарналар пайда болғаннан кейін, қоғам ұйымдастырушыларының көпшілігі кино жасаумен айналысып, «Ченнаи кино қоғамы» біртіндеп жоғалып кетті. Кераладағы алғашқы киноқоғам 1965 жылы Тривендрумда құрылды. Оны белгілі және марапатталған режиссер Адур Гопалакришнан құрды. Бұл жаңа малаялам киносына жол ашты. https://web.archive.org/web/20130131092225/http://www.cinemaofmalayalam.net/malayalam_his_4.html
Filmmaker Satyajit Ray founded the first Indian film society, the Calcutta Film Society in 1947. In 1959, Federation of Film Societies of India was formed as a central organization combining the film societies of Calcutta, Delhi, Bombay (now Mumbai), Madras (now Chennai) and Patna. Satyajit Ray was elected president. In Chennai, in 1981 Chennai Film Society was started by serious film buffs and film institute graduates. M. Sivakumar was its founder secretary and Sasikumar was its founder president. It was active for 15 years with screening of international films, conducting film appreciation courses, meeting up with film makers, screening retrospective of masters and anniversary film festival. It ran a film magazine in Tamil called Salanam for five years. With the advent of DVDs, satellite television channels, and many of its society organizers got active in film making, the Chennai film society slowly disappeared. The first film society in Kerala was formed in Trivandrum in 1965. It was formed by the celebrated and award winning director Adoor Gopalakrishnan. It paved the way for a new Malayalam cinema. https://web. archive. org/web/20130131092225/http://www. cinemaofmalayalam. net/malayalam his 4. html
Ченнаидегі Индо Киноны бағалау қоры жыл сайын желтоқсан айында Халықаралық кинофестиваль – Ченнаи Халықаралық кинофестивалін (CIFF) өткізеді. http://www.chennaifilmfest.com, http://www.icaf.in – 2003 жылдан бері жыл сайын өткізіліп келе жатқан іс-шара. Кино зерттеушісі Амрит Гангардың сөзіне сәйкес, киноқоғамдар цензура заңдарынан босатылғандықтан цензураланбаған фильмдерді көрсетуге рұқсат алады, сондықтан мүшелердің жасы кемінде 18 болуы керек. Yadharthaa – 1978 жылдың 4 желтоқсанынан бері Мадурай, Тамил Надуда жұмыс істеп келе жатқан киноқоғам. Тамил Наду Балалар Киноқоғамы 2004 жылдан бері Мадурай Халықаралық Балалар Кинофестивалін ұйымдастырып келеді.
Indo Cine Appreciation Foundation in Chennai has been conducting an annual international film festival, Chennai International Film Festival (CIFF) every year in December http://www. chennaifilmfest. com, http://www. icaf. in, an annual event since 2003. According to film scholar Amrit Gangar it is necessary for a member to be at least 18 years old as film societies are allowed to show uncensored films being exempt from censorship laws. yadharthaa is a Film society functioning from 04 12 1978 in Madurai Tamil Nadu. Tamil Nadu Children Film Society organising Madurai International Children Film Festival from 2004.
Ирландия
Ирландия кинотеатры 1977 жылдан 1984 жылға дейін Дублинде киноклуб ретінде жұмыс істеді. Ол көрермендерге коммерциялық кинотеатрларда көрінбейтін өнер және халықаралық фильмдерді ұсынды, сонымен қатар бұл орын цензураланбаған фильмдерді көрсетумен ерекшеленді. Ирландияның цензура заңдарына сәйкес, жалпы жұртшылыққа көрсетілетін фильмдер ғана цензураға ұсынылуы тиіс еді, ал клубтар көрсеткен фильмдер цензура қарауынан, қысқартудан немесе тыйым салудан босатылды.
The Irish Film Theatre operated as a film club in Dublin from 1977 to 1984. It offered audiences art and international films not usually shown by commercial cinemas, and the venue was unusual in showing uncensored films. Irish censorship law only required films that were shown to the general public to be submitted for censorship, and films screened by clubs were exempt from censor review, and cutting or banning.
Жаңа Зеландия
Жаңа Зеландияның алғашқы кино қоғамы 1945 жылы құрылды. 2015 жылы Жаңа Зеландия кино қоғамдары федерациясы он төрт облыстың өкілдігін жасады.
The first New Zealand Film Society was set up in 1945. In 2015 the New Zealand Federation of Film Societies represented fourteen regions.
Норвегия
Норвегиялық киноқоғамдары киноклубтар деп аталады, ал олардың ұлттық ұйымы – Норвегия киноқоғамдары федерациясы. Алғашқы киноклубтар 1950 жылдардың соңында Осло және Нарвик қалаларында құрылды, содан бері киноқоғамдық қозғалыс Норвегияның ірі қалаларында да, сондай-ақ ауылдық аймақтарында да қарқынды дамыды.
Norwegian film societies are called filmclubs, and their national body is The Norwegian Federation of Film Societies. The first filmclubs were founded at the end of the 1950s in Oslo and Narvik, and since then the film society movement has thrived both in the big cities, and in more rural areas of Norway.
Польша
Польшадағы киноқлубтардың ұлттық ұйымы – Польша киноқлубтар федерациясы (Polska Federacja Dyskusyjnych Klubów Filmowych PF DKF). Оның құрметті төрағасы – Анджей Вайда.
The national body for film societies in Poland is the Polish Federation of Film Societies (Polska Federacja Dyskusyjnych Klubów Filmowych PF DKF). Its honorary chairman is Andrzej Wajda.
Португалия
Бұл елдегі киноқоғамдардың ұлттық органы – 1978 жылы құрылған Португалия киноқоғамдары федерациясы. www.fpcc.pt
The national body for film societies for this country is Portuguese Federation of Film Societies, founded in 1978. www. fpcc. pt
Испания
Испанияда Каталония және Галисияны өкілдік ететін екі киноқлубтар федерациясы бар, атап айтқанда, Каталония киноқлубтар федерациясы (Federació Catalana de Cine Clubs) және Галисия киноқлубтар федерациясы (Federación de Cineclubes de Galicia).
There are two federations of film societies in Spain representing Catalonia and Galicia, the Catalan Federation of Film Societies (Federació Catalana de Cine Clubs) and the Federation of Film Societies of Galicia (Federación de Cineclubes de Galicia).
Ұлыбритания
Бірінші киноқоғам 1925 жылы Лондонда Ирис Барри, Сидни Бернштейн, Барон Бернштейн, Адриан Брунел, Хью Миллер, Уолтер Майкрофт және Айвор Монтегу сияқты зиялылар мен энтузиастер тобы тарапынан коммерциялық негізде көрсетілмеген, көбінесе еуропалық фильмдерді, сондай-ақ цензурадан өтпеген, көбінесе Совет Одағынан алынған фильмдерді көрсету мақсатымен құрылды. Оның демеушілерінің арасында Джордж Бернард Шоу, Х.Г. Уэллс және Блумсбери тобының көптеген мүшелері болды. Ол жай ғана Киноқоғам деп аталды, бірақ кейіннен одан көптеген киноқоғамдар құрылғандықтан, көбінесе Лондон киноқоғамы деп аталады. Олардың ішінде Эдинбург кино гильдиясы (1929, әлі де жұмыс істеп келеді) және Салфорд жұмысшыларының киноқоғамы (1930; кейін Манчестер және Салфорд киноқоғамы болып өзгерді, әлі де жұмыс істеп келеді) бар. Оның қызметі 1939 жылы аяқталды, бірақ соғыстан кейін Жаңа Лондон киноқоғамы оның ізбасары болды. Ұлыбританиядағы киноқоғамдарының ұлттық ұйымы – Британдық киноқоғамдары федерациясы (BFFS). Көптеген университеттер мен колледждердің студенттік одақтарында киноқоғамдары бар, оның ішінде Уорвик университетіндегі Уорвик студенттік кинотеатры, Оксфорд университетінің Кино жасау қоры және Лондон университетінің колледжіндегі елдегі ең көне киноқоғамдарының бірі. 2006 жылы Бибан Кидрон мен журналист Линдси Макки мектеп оқушыларының киноға қолжетімділігін арттыру мақсатымен Filmclub жобасын іске қосты.
The first film society was established in London in 1925 by a group of intellectuals and enthusiasts including Iris Barry, Sidney Bernstein, Baron Bernstein, Adrian Brunel, Hugh Miller, Walter Mycroft, and Ivor Montagu, to show films which had been rejected on commercial grounds, most of them European, and films which had been rejected by the censor, most of them from the Soviet Union. It counted among its sponsors George Bernard Shaw, H. G. Wells, and numerous members of the Bloomsbury Group. It was simply called the Film Society, but is often referred to as the London Film Society as it was followed by many others in the next fifteen years. These included the Edinburgh Film Guild (1929, still in existence) and the Salford Workers Film Society (1930; this became the Manchester & Salford Film Society, still in existence). Its activities came to an end in 1939, though after the war the New London Film Society was something of a successor body. The national body for film societies in the UK is the British Federation of Film Societies (BFFS). Most university and college students' unions have film societies, including the Warwick Student Cinema at University of Warwick, the Oxford University Filmmaking Foundation at University of Oxford, and one of the country's oldest at University College London. In 2006, Filmclub was launched by Beeban Kidron and journalist Lindsay Mackie to improve schoolchildren's access to film.