Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Stoke Newington Common – Лондонның Хакни ауданындағы ашық кеңістік. Ол оңтүстікке қарай Брук жолы мен солтүстікке қарай Нортволд жолының арасында орналасқан, теміржол және көктемгі Ректор Роудты кесіп өтеді. Аумағы шамамен белгілі. Бұл кеңістік бастапқыда Cockhanger Green деп аталған, бірақ кейін бірнеше рет атауы өзгерген. Stoke Newington Common, Батыс Хакнидің бір бөлігі болып табылады, ал Хакни аумағы көбінесе бейресми түрде Stoke Newington-ның да бөлігі ретінде сипатталады.
Stoke Newington Common is an open space in the London Borough of Hackney. It lies between Brooke Road to the south and Northwold Road to the north, straddling a railway line and the busy Rectory Road. The common is in area. The common was originally called Cockhanger Green but underwent a series of name changes. The common is part of West Hackney, an area of Hackney that is often informally also described as part of Stoke Newington.
Атаулар өзгертілді
Жалпы алғашқыда Кокхангер Грин деп аталған, бірақ Виктория дәуірінде айналасындағы аймақтар дамыған кезде аты өзгертілді. Бір кезде Шеклвелл Common атауы да қолданылды, сондай-ақ сол жақта орналасқан Батыс Хакни шағын ауылының атымен Ньюингтон Common деп те аталды. Ньюингтон шағын ауылы Хакнидің бір бөлігі болды және Сток Ньюингтонмен немесе Ньюингтон Гринмен ешқандай байланысы болған жоқ. Стоук Ньюингтон Common атауының қазіргі түрі ХХ ғасырдың бірінші жартысында ғана кеңінен қолданылды.
The common was originally known as Cockhanger Green but renamed as the surrounding areas were being developed in the Victorian era. The name Shacklewell Common was used for a time, as was Newington Common, after a West Hackney hamlet of that name which lay on the west side of the common. The hamlet of Newington was part of Hackney and unconnected with either Stoke Newington or Newington Green. The current name of Stoke Newington Common was in exclusive use in the first half of the twentieth century.
Тарих
Бұл – 1872 жылы мемлекеттік меншікке өткен ежелгі ортақ жер. Уақытпен бұл жердің есімі ғана емес, тарихы да өзгерген. Хакни Даунс сияқты көршілес жерлерден өзгеше, бұл жерді Лондонның Виктория дәуіріндегі көлік желілері кесіп өткен. Сток-Ньюингтон мен Ректори-Роуд теміржол станциялары арасындағы теміржолдың терең ойысы солтүстіктен оңтүстікке қарай ортақ жердің өзінен өтеді, ал параллельді Ректори-Роуд, A10 айналма жолының бір бөлігі ретінде, батысқа қарай тағы бір бөлігін кесіп алады. Соңында, көптеген автобустар қатынайтын Сток-Ньюингтон Коммон деген жол оңтүстікке қарай бөлігін кесіп алады. Бұрын жер астына көміліп, жоғалған Хакни Брук ағыны бір кезде ортақ жердің солтүстігінен өтіп кеткен, бірақ қазір оның орнына Northwold Road көшесі салынған. Бұл, сол кезде халықтың көбеюіне байланысты, өзенді ашық канализация деңгейіне дейін төмендетті. 1878 жылы У.Г. Смит ортақ жердің оңтүстік жағында, сондай-ақ солтүстік жағындағы бақшаларда 400 000 жылдық палеолиттік кремний балқыту ошағын тапты. Бұл палеолиттік қабат Темза өзенімен қазылған ежелгі террасамен байланысты, ол Жоғарғы Таплоу террасасы деп аталады және Сток-Ньюингтоннан бастап Канонбери және Розмари Бранчқа дейін созылады. Бұл – Ұлыбританиядағы ең ерте адамдардың қоныстанған жерлерінің куәлігі табылған жазықтықтың қалдығы, әсіресе Кенттегі Суонскомбеде. Коммунаның солтүстік жағына Гибсон Гарденс бағы қарап тұрды; 1880 жылы жұмысшы табы үшін салынған сапалы тұрғын үйлердің алғашқы мысалы, ол бүгінгі күнге дейін өзгермеген, ал кейбір бөліктері үй иелері үшін өте тартымды. Гибсон Гарденс қазір Нортволд жолындағы инновациялық Рейнс Кортпен жасырылған, ол бұрынғы сүт зауытының орнында салынған. Пибоди қорымен салынған бұл Ұлыбританияда салынған екінші көп қабатты модульді тұрғын үй құрылысы және аймақтағы тұрғын үйге деген сұраныстың артуына бір шешім ұсынады. Жергілікті тұрғындар көп жылдар бойы Ректори-Роудты ортақ жер үстінен жабу және теміржолды жабу үшін күресті, бірақ жұмыстардың тым жоғары құны табысқа жету мүмкіндігін нөлге дейін төмендетті.
This is old common land that came under public ownership in 1872. Not merely the common's name has been mangled by time. Unlike its near neighbour, Hackney Downs, this land has been dissected by London's Victorian transport links. The deep cutting of the railway line between Stoke Newington and Rectory Road railway stations runs straight through the common from north to south, while the parallel Rectory Road making part of the A10 gyratory slices off another strip to the west. Finally the road called Stoke Newington Common carrying a busy bus route chops off a section to the south. The now buried and lost Hackney Brook once ran across the north of the common, but this has long been replaced by the busy Northwold Road. This was due to the increased population at the time of its burial reducing the brook to no more than an open sewer. A 400,000 year old palaeolithic flint axe factory was found by W. G. Smith in 1878 on the south side of the common and in market gardens on the north side of the common. This Palaeolithic floor is associated with an ancient terrace carved by the River Thames called the Upper Taplow Terrace that extends from Stoke Newington past Canonbury as far as Rosemary Branch. It is a remnant of a plain where extensive evidence the earliest human occupation of Britain has been found, notably at Swanscombe in Kent. The north side of the common was overlooked by Gibson Gardens; an early example of quality tenement dwellings for working class people built in 1880 and still unchanged today, some parts are highly desirable for owner occupiers. Gibson Gardens is now masked from the common by the innovative Raines Court on Northwold Road on the site of the old dairy. Built by the Peabody Trust, this is just the second multi storey modular housing development to be built in Britain, and offers one approach to the increased demand for housing in the area. Local residents campaigned unsuccessfully to have Rectory Road closed off over the common and the railway roofed for many years with the prohibitively high cost of the works reducing the possibility of success to zero.