Томас Донохью: Америкалық кәсіби одақтар лидерінің өмірі мен қызметі
Thomas R. Donahue
Томас Донохью (1928-2023) – американдық профсоюз лидері, AFL-CIO бас хатшысы. Еңбек қозғалысындағы ықпалды тұлға, өмірбаяны мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық еңбек қозғалысының көшбасшысы (1928–2023)
Сонымен қатар осы атқа ие адамдар
American labor leader (1928–2023)
persons of a similar name
Томас Рейли Донахью (4 қыркүйек 1928 – 18 ақпан 2023) – 1979 жылдан 1995 жылға дейін Америка Еңбек Федерациясы мен Өнеркәсіптік Ұйымдар Конгресінің Хатшы-қазынашысы, 1995 жылы бірнеше айға уақытша президент, ал 1996 жылдан өмірінің соңына дейін құрметті президент болды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі американдық кәсіподақ қозғалысының ең беделді көшбасшыларының бірі саналды.
Thomas Reilly Donahue Jr. (September 4, 1928 – February 18, 2023) was an American trade union leader who served as Secretary Treasurer of the American Federation of Labor and Congress of Industrial Organizations from 1979 to 1995, interim president for several months in 1995, and was President Emeritus from 1996 until his death. He was considered one of the most influential leaders of the post World War II American trade union movement.
Ерте өмір
Нью-Йорктегі Бронксте туып өскен Донахью Томас Р. және Мэри Э. Донахьюдың ұлы, ирланд иммигранттарының немересі болды. «Нью-Йорк Таймс» газетінің мәліметінше, ол «кәсіподақтар Нью-Йорк тұрғындарын Ұлы депрессиядан құтқарып, көптеген жастар үшін нұрлы белгіге айналған дәуірде есейді». Донахью кәсіподақ қозғалысына алғаш рет әкесінің кәсіподақсыз үй күзетуші болып жұмыс істегендегі жалақысы, кәсіподақ құрамына кірген құрылысшы болғанда қаншалықты артқанын көргеннен кейін қызығушылық танытты. Жас Донахью Best & Company дүкенінде лифт операторы, мектеп автобусының жүргізушісі, нан пісіруші және Radio City Music Hall-да қақпашы болып жұмыс істеді. Осы уақытта ол Фордхэм құқық мектебінде кешкі сабақтарға қатысып, 1956 жылы заңгер дипломын алды. Көп жылдар өткен соң Донахью сұхбат берушілерге Салливанның «кәсіподақ қозғалысындағы мен үшін батыр болып қала беретінін» айтты. Ол 1926 жылы осы елге келген ирланд иммигранты, бастапқыда лифт операторы болып жұмыс істеді, кейін кәсіподақта белсенділік танытты. Содан кейін ол одақтағы реформалық топты жетектеп, сыбайлас жемқорлық билігін құлатты. Президент Линдон Джонсон 1967 жылы Донахьюды Еңбек департаментінде Еңбек және басқару қатынастары жөніндегі көмекші хатшы қызметіне тағайындады. Ол Джонсон әкімшілігінің 1969 жылы аяқталуына дейін бұл лауазымда қызмет етті, содан кейін ол сол кездегі атауымен Халықаралық қызметкерлер одағына қайта оралды, онда атқарушы хатшы, кейін бірінші вице-президент болып жұмыс істеді. 1973 жылы Донахью AFL-CIO президенті Джордж Минидің атқарушы көмекшісі болды.
Born and raised in the Bronx in New York City, Donahue was the son of Thomas R. and Mary E. Donahue and the grandson of Irish immigrants. According to The New York Times, he "came of age at a time when unions were helping deliver New Yorkers from the Depression and were perceived as a beacon for many young people." Donahue was first drawn to the trade union movement after he saw how much his father's wages jumped when he went from being a nonunion janitor to a unionized construction worker. The younger Donahue worked as a Best & Company department store elevator operator, a school bus driver, a bakery worker, and a doorman at Radio City Music Hall. Meanwhile, he attended night classes at Fordham Law School and received his law degree in 1956. Many years later, Donahue would tell interviewers that Sullivan "remains my hero in the trade union movement. He was an Irish immigrant who came here in 1926 and was an elevator operator at the start, and became active in the union. He then led the reform faction in the union to oust a racket dominated leadership." Donahue was nominated by President Lyndon Johnson as Assistant Secretary for Labor Management Relations in the Labor Department in 1967. He served in that position until the end of the Johnson administration in 1969, then returned to the Service Employees International Union, as it was by then called, where he served as executive secretary and later first vice president. Donahue became executive assistant to the president of the AFL CIO, George Meany, in 1973.
Еңбек көшбасшысы
Минидің атқарушы көмекшісі ретінде ықпалды тұлға болған Донахью, Мини 1979 жылы зейнеткерлікке шыққанда АФЛ-CIO-дағы екінші басшы лауазым – хатшы-қазынашы болып сайланды. Сайлаудың алғашқы аптасында «Нью-Йорк Таймс» газеті «оның позициясы мықты. Федерация жалпы алғанда еңбек күштерінің дауысы ретінде қарастырылады. Ал Донахью мырза – ақылды, нақты көзқары бар адам» деп жазды. АФЛ-CIO-ның қарсылығының басты себептері «ондаған мың жұмыс орны Мексикаға экспортталатын болып, жүздеген мың адам экономикалық сатыдан төмен түсіп, жұмыссыздық пен жалақысы төмен жұмыстарға ие болады» деді Донахью. Донахью оның «күшті регрессивті әсерін» айыптап, «Мексикаға ең оңай экспортталатын жұмыс орындары мұрагерлік заңгерлер, қор брокерлері, экономистер мен редакциялық жазушылар емес; олар – құрастыру желісіндегі жұмысшылар және өздерінің жұмыс өміріне қатысты үлкен өзгерістерді көтере алмайтын басқалардың жұмыстары» екенін атап өтті. АФЛ-CIO NAFTA-ға қарсы жалғыз оппозиция емес еді. Басқаларына Росс Перот (NAFTA-ның ең белсенді сыншыларының бірі), Сьерра клубы, Greenpeace, Жердің достары, Ұлттық фермерлер одағы, Зейнеткерлердің ұлттық кеңесі, Ральф Надердің «Халықтың мүддесі», Джерри Браунның «Біз – халық» және Джесси Джексонның «Көктемгі жаңғыру» коалициясы кірді. Алайда, «Вашингтон Пост» газетінде NAFTA-ны қолдайтын редакциялық мақалада «NAFTA-ны, яғни Солтүстік Америка еркін сауда келісімін жою науқанының басты күші Росс Перот емес, жұмысшылар қозғалысы. Пероттың Конгресте аз қолдаушысы бар, бірақ кәсіподақтар өз достарын және науқанның қаржыландырушыларын келісімге қарсы шығуға белсенді түрде жұмылып жатыр» делінді. Донахью NAFTA-ға қарсы бүкіл кәсіподақ қозғалысын жұмылдыруға жетістікке жетті. «Нью-Йорк Таймс» газеті «еңбек қозғалысы ішіндегі келісімге қарсы науқан өндірістік кәсіподақтардан асып түседі. «Фабрикалар жабылғанда, қалалық салық түсімдері төмендейді, сондықтан мұғалімдер жалақысынан айырылып, жұмыстан босатылады», - деді Америка мұғалімдер федерациясының президенті Альберт Шанкер. Ол NBC-нің «Meet the Press» және CNN-нің «Late Edition» сияқты телешоуларға қатысты. Ол жетекші газеттерге мақалалар, редакцияға хаттар және пікір мақалаларын жазды. Донахью АФЛ-CIO мен жетекші экологиялық қозғалыстар, атап айтқанда Сьерра клубы және Ұлттық токсикалық науқан арасында беспрецеденттік еңбек коалициясын құрды – бұл екі қозғалыстың тарихындағы ең күшті байланыс. 1993 жылдың қыркүйегіне қарай NAFTA-ны қолдаушылар «күшті қолға ие болып көрінеді: Ақ үйдің беделі, сондай-ақ оның бұрынғы бес президенті; көптеген көрнекті экономистер; елдің ең күшті бизнес лоббилері, соның ішінде Сауда палатасы мен Ұлттық өндірушілер қауымдастығы; тіпті Христиандық коалиция. Мексика үкіметі де АҚШ лоббилеріне миллиондаған доллар құйды», - деп хабарлады Philadelphia Inquirer. Екі айдан кейін NAFTA Палатада 234-200 дауыспен, Сенатта 61-38 дауыспен қабылданды. Президент Клинтон 1993 жылдың 8 желтоқсанында оған қол қойды және ол 1994 жылдың 1 қаңтарынан бастап күшіне енді. Тоғыз жылдан кейін NAFTA-ның әсері туралы Экономикалық саясат институтының баяндамасында «2002 жылға дейін Канада және Мексикамен АҚШ-тың сауда таңшылығының өсуі 879,280 АҚШ жұмыс орнын қолдаған өндірістің орнын ауыстырды. Бұл жұмыс орындарының көп бөлігі жоғары жалақылы өндіріс салаларындағы жұмыстар еді». Баяндамада «Бұл жұмыс орындарының жоғалуы – NAFTA-ның АҚШ экономикасына тигізетін әсерінің ең көрінетін бөлігі. Шын мәнінде, NAFTA табыс теңсіздігінің өсуіне, өндіріс жұмыскерлерінің нақты жалақысының төмендеуіне, жұмысшылардың ұжымдық келіссөздер жүргізу қабілетінің және кәсіподақтарды ұйымдастыру мүмкіндігінің әлсіреуіне және қосымша жәрдемақылардың азаюына да ықпал етті».
Already an influential figure as Meany's executive assistant, when Meany retired in 1979 Donahue was elected Secretary Treasurer, the second ranking position in the AFL CIO. The week of his election, the New York Times reported that "his position is a strong one. The federation is generally regarded as the voice of labor. And Mr. Donahue is an intelligent man with clear opinions." The main reasons for AFL CIO opposition were that "it would pave the way for tens of thousands of jobs to be exported to Mexico, and it would bump hundreds of thousands down the economic ladder to underemployment and low wages," Donahue wrote. Donahue condemned its "powerfully regressive effect" and noted, "The jobs that are most easily exported to Mexico are not those of probate attorneys, stockbrokers, economists, and editorial writers; they are the jobs of assembly line workers and others who can least afford a massive disruption of their work lives." The AFL CIO was certainly not the only opponent of NAFTA. Others included Ross Perot (among the most vocal critics of NAFTA), the Sierra Club, Greenpeace, Friends of the Earth, the National Farmers Union, the National Council of Senior Citizens, Ralph Nader's Public Citizen, Jerry Brown's We the People, and Jesse Jackson's Rainbow Coalition. However, a pro NAFTA editorial in the Washington Post complained that "it's not Ross Perot but the labor movement that's the central force in the campaign to kill NAFTA – the North American Free Trade Agreement. Mr. Perot has little following in Congress, but the unions have been working ferociously to line up their friends and campaign beneficiaries against the agreement." Donahue succeeded in mobilizing the entire trade union movement against NAFTA. The New York Times reported that "within the labor movement, the campaign against the accord extends far beyond the industrial unions 'Our self interest is very similar,' said Albert Shanker, president of the American Federation of Teachers. When factories close, he said, community tax revenues plunge, so teachers lose wages and jobs." He appeared on such TV shows as NBC's Meet the Press and CNN's Late Edition. He frequently wrote articles, letters to editors, and op ed pieces for leading newspapers. Donahue built an unprecedented working coalition between the AFL CIO and leading environmentalists, notably the Sierra Club and the National Toxics Campaign – the strongest relationship in the history of the two movements. By September, 1993, NAFTA's supporters "seem to have the stronger hand: the prestige of the White House as well as five of its former occupants; a slew of eminent economists; the nation's most powerful business lobbies, including the Chamber of Commerce and the National Association of Manufacturers; and even the Christian Coalition. The Mexican government, as well, has poured millions of dollars into U. S. lobbying," the Philadelphia Inquirer reported. Two months later, NAFTA passed the House by a vote of 234 200 and the Senate by a vote of 61–38. It was signed by President Clinton on December 8, 1993, and went into effect on January 1, 1994. Nine years later, an Economic Policy Institute briefing paper on NAFTA's effects pointed out that "the rise in the U. S. trade deficit with Canada and Mexico through 2002 has caused the displacement of production that supported 879,280 U. S. jobs. Most of those lost jobs were high wage positions in manufacturing industries." It continued, "The loss of these jobs is just the most visible tip of NAFTA's impact on the U. S. economy. In fact, NAFTA has also contributed to rising income inequality, suppressed real wages for production workers, weakened workers' collective bargaining powers and ability to organize unions, and reduced fringe benefits."
Католиктік әлеуметтік ілім
Донахью өзінің кәсіподақ қозғалысына ерте қызығушылығын оятқан екі адам – Манхэттен колледжіндегі ұстазы Корнелиус Джастин бауырлас және Католиктік кәсіподақтардың ұлттық қауымдастығының президенті Джордж Донахью (туыс емес) болды. Ол Папаның "жұмыс "адам ретінде толыққанды қанағат беруі" керек және ол "адамның қадір-қасиетіне сай" болуы тиіс" деген мәлімдемелерін жоғары бағалады. Дегенмен, Донахью "Папа демократиялық қоғамда кепілденген, еркін пайдаланылатын бірлесу құқығы деп есептейтін нәрсе, осы және басқа елдерде жиі жеңілтектеп тапталады" деген сенімін білдірді. Сондай-ақ, ол "бұл пайда табу ниетімен және жұмысшыларды меншікке немесе басқаруға қатысудан, тіпті олардың еңбек жағдайларын анықтауға тиімді түрде қатысудан шеттету мақсатымен жасалатынын түсіну керек" деді.
Donahue said that the two people who sparked his early interest in the trade union movement were Brother Cornelius Justin, his teacher at Manhattan College, and George Donahue (no relation), who was president of the National Association of Catholic Trade Unionists. He praised the Pope's "statements that work must provide 'fulfillment as a human being' and must be arranged so that it also 'corresponds to man's dignity'". However, Donahue also expressed his conviction that "what the Pope takes for granted as a right of association freely exercised, guaranteed in a democratic society, is often trampled upon in this country and others. And one must conclude that it is trampled upon in pursuit of the profit motive and in an effort to exclude workers from any voice in ownership, or management, or indeed, from any effective participation in the fixing of the conditions under which they will labor".
Халықаралық қызмет
"Америкалық еңбек қозғалысы әрқашан басқа елдердегі жұмысшылардың әл-ауқатымен айналысып келді", - деп жазды Донахью 2000 жылы Foreign Affairs журналының редакторына жолдаған хатында, онда ол AFL CIO-ның халықаралық рөліне қатысты өз көзқарастарын баяндады. Донахью былай деді: "Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін 50-ден астам елде AFL CIO жұмысшыларға жұмыс орнында да, азаматтық қоғамда да өз мүдделерін қорғау және дамыту үшін тәуелсіз кәсіподақтар құруға көмектесті. Ол тоталитаризмнің барлық түрлеріне қарсы тұрды. Ол бір ғана өлшеммен елді бағалайды: онда еркін және демократиялық кәсіподақ қозғалысының жұмыс істеуіне рұқсат беріледі ме?" Донахьюдың халықаралық жұмысының екі маңызды бағыты – AFL CIO хатшысы-қазынашысы қызметін атқарган кезінде де, зейнетке шыққаннан кейін де – Оңтүстік Африкадағы апартеидке қарсы күресті қолдауы және Куба жұмысшыларының мүддесін қорғауы болды. 1980 жылдары Оңтүстік Африкаға қарсы күреске қатысуы апартеидке қарсы Конгресс алдында үш рет куәлік беруін қамтыды. 1984 жылы New York Times газетінің бағанашысы және адам құқықтарын қорғаушысы Энтони Льюис америкалықтардың "[Оңтүстік Африкадағы] қатыгездікті тоқтатуға көмектесу үшін жауапкершілікті сезіне бастағанын" және "Конгресс мүшелері мен басқа да саяси және қоғамдық лидерлер полиция шебінен өтіп, пикетке шығып, қасақана тұтқындалуға шақырғанын" атап көрсеткенде, ол тек Донахьюды есімдерімен атады. Льюис Донахьюдың "Оңтүстік Африкадан импортты бойкоттау және қажет болса, АҚШ-тың Оңтүстік Африкаға инвестициялауын тоқтату уақыты келді" деген сөзін мақұлдады. Кейін Донахью Эркін кәсіподақтарды қолдау комитетінің (CFTU) төрағасы ретінде Куба жұмысшыларының құқықтарын қорғауға белсенді түрде атсалысты. Ол комитет "кәсіподақ құру бостандығын – жұмысшылардың өздері таңдаған кәсіподақтарды құру және оларға өздері сайлаған адамдар басшылық ететін кәсіподақтарға қосылу құқығын" қолдайтынын жазды. Сондай-ақ ол "CFTU соңғы жылдары Кубадағы жұмысшыларға осы құқықты қорғау үшін күресіп жатқан жұмысшыларға көмектесуге белсенді түрде араласып келеді. Бұл олардың үкіметінің коммунистік партияның басшылығымен тек бір ғана кәсіподақ оларды өкілдей алады деген талабына және басқаша ойлайтындарды тұтқындау мен мазақтаудың жалғасуына қарсы" екенін атап өтті. Донахью 1997 жылдан 2006 жылға дейін Ұлттық демократиялық қордың (NED) кеңесінде он жыл қызмет етті және ұйымның Аудит және Бюджет комитетінде жұмысын жалғастыруда. Бүгінде ол Эркін кәсіподақтарды қолдау комитетінің төрағасы, Альберт Шанкер институтының және Дунлоп ауыл шаруашылығы еңбек комиссиясының кеңесі мүшесі болып табылады. Донахью – Сыртқы қатынастар жөніндегі кеңес, Карнеги корпорациясы және Брукингс институты кеңесінің бұрынғы мүшесі. 1997 жылы Донахью: "(Бұрынғы AFL CIO президенті Джордж) Мини үшін, (бұрынғы президент Лейн) Киркленд үшін және мен өзім үшін үміттенетінімдей, бұл мәселелер әрқашан айқын болды. Либо демократиялық күштердің жағында тұрасың, либо тұрмайсың".
"The American labor movement has always been involved with the well being of workers in other lands," Donahue wrote in a 2000 letter to the editor of Foreign Affairs magazine that set out his views of the AFL CIO's international role. Donahue added that "in more than 50 countries [after World War II], the AFL CIO helped workers develop independent unions to protect and advance their interests, both on the job and in civil society. It was a relentless foe of all forms of totalitarianism. It had and still has only one test by which to judge a nation: Is a free and democratic union movement allowed to function there?" Two major areas of Donahue's own international work, both as AFL CIO secretary treasurer and during his retirement, have been his support of the struggle against South African apartheid and his activism on behalf of Cuban workers. His involvement in the South African effort in the 1980s included testifying before Congress in opposition to apartheid on three occasions. When the New York Times columnist and human rights advocate Anthony Lewis wrote in 1984 that Americans "have begun to feel a responsibility for helping to bring the cruelty of [South African racism] to an end" and noted that "members of Congress and other political and community leaders have picketed and deliberately invited arrest by walking across police lines," the only one he mentioned by name was Donahue. Lewis reported approvingly that Donahue "said it was time to boycott South African imports and, if necessary, to prohibit U. S. investment in South Africa." Donahue was later leading advocate of Cuban workers' rights in his role as chair of the Committee for Free Trade Unionism (CFTU). He wrote that the committee supports "the right of Freedom of Association – the right [of workers] to form and join unions of their own choosing, run by people they elect." He has also noted that "the CFTU has been active in recent years in attempts to assist workers in Cuba struggling to assert that right – in the face of their government's insistence that only one union, guided by the Communist Party, can represent them, and against the background of continuing imprisonment and harassment of those who think otherwise." Donahue served on the board of the National Endowment for Democracy (NED) for ten years between 1997 and 2006, and continues to serve on the organization's Audit & Budget Committee. Today, in addition to serving as chairman of the Committee for Free Trade Unionism, he is a board member of the Albert Shanker Institute, and a board member of the Dunlop Agricultural Labor Commission. Donahue is a past member of the boards of the Council on Foreign Relations, the Carnegie Corporation, and the Brookings Institution. In 1997, Donahue remarked, "For (former AFL CIO President George) Meany, for (former President Lane) Kirkland, and I hope always for myself, those issues were always fairly clear. Either you stand on the side of democratic forces or you don't."
Жеке өмір және өлім
Донахью 1950 жылдан бастап 1975 жылы ажырасқанға дейін бұрынғы Натали Кирнанмен үйленген; олардың екі баласы болды. 1979 жылы ол азаматтық құқықтар белсендісі және Америка мұғалімдер федерациясының басшысы Рашель Хоровицке үйленді. Денсаулығы нашарлағаннан кейін, Донахью 2023 жылдың 18 ақпанында Вашингтондағы ауруханада құлау салдарынан туындаған асқынулардан қайтыс болды. Ол 94 жасқа толыпты.
Donahue was married to the former Natalie Kiernan from 1950 until divorcing in 1975; they had two children. In 1979, he married Rachelle Horowitz, a civil rights activist and executive with the American Federation of Teachers. After a period of failing health, Donahue died at a hospital in Washington on February 18, 2023, from complications of a fall. He was 94.