Кіріспе
Американдық ақын Джозеф Пэйн Бреннан (20 желтоқсан 1918 жыл – 28 қаңтар 1990 жыл) – американдық фантастика және қорқыныш жанрындағы әдебиеттің авторы, сондай-ақ ақын. Ирландия тегінен шыққан ол Коннектикут штатының Бриджпорт қаласында дүниеге келді және өмірінің көп бөлігін Нью-Хейвенде өткізді. 40 жылдан астам Йель университетінің Стерлинг мемориалдық кітапханасында сатып алуға көмектесуші болып жұмыс істеді. Бреннан бірнеше жүз қысқа әңгіме (бағалаулар төрт жүзден бес жүзге дейін), екі повесть және мыңдаған өлең жариялады. Оның әңгімелері 200-ден астам антологияда жарық көрді және неміс, француз, голланд, итальян және испан тілдеріне аударылды. Ол Х.П. Лавкрафттың туындыларының алғашқы библиографы болды. Бреннанның алғашқы кәсіби сатылымы 1940 жылдың желтоқсанында «When Snow Is Hung» өлеңінің жариялануымен болды, ол «Christian Science Monitor Home Forum» басылымында жарық көрді және ол өмірінің соңына дейін өлең жазуын жалғастырды. Проза жазушы ретінде Бреннан батыс әңгімелерін жазып бастады, содан кейін 1952 жылы «Weird Tales» журналы үшін қорқыныш әңгімелеріне көшті. Ол 1957 жылдан 1976 жылға дейін шығарылған «Macabre» журналын шығара бастады. Оның бірнеше әңгіме жинақтары Карнаки және Алджернон Блэквудтың Джон Силленс сияқты оккульттік детектив Люциус Леффинг туралы әңгімелерді қамтиды. 1958 жылғы «Тоғыз қорқыныш және арман» жинағында «Slime» әңгімесі бар (кем дегенде елу рет қайта басылған). Дон Д’Аммасса оның әңгімелері «заманауи қорқыныш әдебиетіне тән зорлық-зомбылықсыз күдік пен қорқынышты тиімді дамытқаны үшін ерекше» екенін айтады. Бреннанның мінезі бір сұхбатта «ұялшақ: ол достыққа жақын, бірақ жарқын емес. Ол әйелі (Дорис) және иті (Чосер)мен бірге болуды ұнатады. Ол мейірімді, жұмсақ сөйлейтін, қарапайым адам. Бірақ сақ болыңыз, өйткені осы қарапайым сыртқы бейнесінің астында заманауи қорқыныш шеберінің ақылы жасырынып тұр».
Joseph Payne Brennan (December 20, 1918 – January 28, 1990) was an American writer of fantasy and horror fiction, and also a poet. Of Irish ancestry, he was born in Bridgeport, Connecticut and he lived most of his life in New Haven, Connecticut, and worked as an Acquisitions Assistant at the Sterling Memorial Library of Yale University for over 40 years. Brennan published several hundred short stories (estimates range between four and five hundred), two novellas and reputedly thousands of poems. His stories appeared in over 200 anthologies and have been translated into German, French, Dutch, Italian and Spanish. He was an early bibliographer of the work of H. P. Lovecraft. Brennan's first professional sale came in December 1940 with the publication of the poem "When Snow Is Hung", which appeared in the Christian Science Monitor Home Forum, and he continued writing poetry up until the time of his death. As a fiction writer, Brennan started out writing westerns stories for the pulps, then switched to horror stories for Weird Tales in 1952. He began publishing his own magazine Macabre, which ran from 1957 to 1976. Several of his short story collections concern an occult detective named Lucius Leffing in the vein of Carnacki and Algernon Blackwood's John Silence. His 1958 collection Nine Horrors and a Dream, containing the stories "Slime" (which has been reprinted at least fifty times) Don D'Ammassa considers that "His stories were noteworthy for their effective development of suspense and terror without the excesses of violence which characterise modern horror fiction". Brennan's personality was described in an interview as "reserved: he is friendly but not flamboyant. He is most comfortable with his wife (Doris) and his dog (Chaucer). He is a gentle, softspoken, modest man. But beware, for beneath that ordinary exterior lurks the mind of a modern master of fright."
Карьерасының алғашқы жылдары: 1940-шы жылдар: Батыс әңгімелері
Бреннан көптеген өмірбаяндық үзінділерде Эдгар Аллан Поның жинақталған шығармаларымен кездейсоқ кездесу оның өзі жазуға деген қызығушылығы мен ниетін оятқанын айтқан. Одан кейін ол 1937-1939 жылдары The New Haven Journal Courier газетінің жарнама бөлімінде жұмыс істеді. Бреннан 1946 жылы Йель университетіндегі жұмысын жалғастырып, батыс тақырыбындағы қысқа әңгімелерді жазып, оларды арзан басылымдарға (пульп) ұсынды. Оның алғашқы батыс әңгімесі 1948 жылдың желтоқсанында "Fast Gun Freedom" деген атпен "Western Short Stories" журналында жарық көрді. Бреннан "Endurance" атты батыс әңгімесімен алғашқы кәсіби сатылымын жасады, ол 1950 жылдың ақпанында "Masked Rider Western" журналында жарияланды. Оның 25 арзан басылымда (пульп) 26 батыс әңгімесі жарияланған.
1950 жылдар: Поэзия және табиғаттан тыс шығармалар
1950 жылдардың ортасында батыс әдебиетіне деген сұраныс азайған кезде, Бреннан табиғаттан тыс құбылыстарға назар аударды. 1950 жылы Бреннан "Essence" атты поэзия журналын құрды, ол 28 жыл бойы (1950–1977) 47 нөмірін мерзімі бойынша жариялады. Жылдар бойы журналға үлес қосқан ақындардың қатарында Джордж Эбб, Дюан Эккерсон, Дорис Филбрик Бреннан, Джадсон Крюс, Август Дерлеф, Алан Донован, Альфред Дорн, Джанет Фокс («Scavenger's Newsletter»), Скип Галлоуэй, Джозеф Джоэл Кит, Лилит Лорейн, Джозеф Фрэнсис Мерфи, Ребекка Ньют, Уильям Дж. Нобл, Лори Петри, Дороти Квик, Сидней Кинг Рассел, Уэйд Уэлман (Манли Уэйд Уэлманның ұлы), Мэри Винтер және Селесте Тернер Райт болды. Сонымен қатар, Дэвид Парк Барниц, Артур Рембо және басқа авторлардың туындылары да қайта басылды. Бреннан 1940 жылы Джек Шефердің «Theatre News» журналында қызмет еткен. Лонг пен Бреннан Бірінші әлемдік фантастика конвенциясында (1975 жылы Провиденсте) ғана қайта кездесті. Бреннан 1952 жылғы «Weird Tales» журналының шілде айындағы санында «Жасыл попугай» атты қысқа әңгімесімен көзге түсті, содан кейін ол журналдың тұрақты авторы болды. Осы әңгімеден кейін «Слайм» повесі, «Лифттегі есімдер» және «Каламандр сандығы» атты қараңғы әңгімелер жарық көрді. Бұл әңгімелер журнал жабылуға азық қалғанда жарияланды, осылайша ол одан әрі осындай туындыларға арналған кәсіби нарықтан айырылды. Кейін Бреннанның туындылары Zebra Books басылымында қайта жаңғырған «Weird Tales» журналының #2 санында «Емханадағы үрей» (алғашқы атауы «Fear») деген атпен жарияланды.
1950 жылдардың аяғы мен 1960 жылдар: Macabre House, Macabre журналы және Arkham House
1955 жылы Бреннан жаңа бір іске кірісіп, «Macabre House» баспасын құрды. Оның алғашқы басылымы – «H. P. Lovecraft: An Evaluation» атты памфлет (қазіргі кезде сирек кездесетін, Бреннанның көптеген басқа еңбектері сияқты). «Macabre House» өзінің «Macabre» журналын шығарды. Дональд М. Гранттың сөзіне қарағанда, «Оның серігі «Essence» журналымен бірге, ол (Macabre) даму үшін мүмкіндік болмаған кезеңде танылуға ұмтылған жазушылардың өлеңдері мен әңгімелерін жариялауға мүмкіндік және ынталандыруды қамтамасыз етті». «Macabre House» баспасы 1950-1970 жылдар аралығында Бреннанның көптеген қорқынышты әдебиеттерін жариялады, мысалы, «The Dark Returners» (1959), «Scream at Midnight» (1963) және «The Casebook of Lucius Leffing» (1973) томдары. Август Дерлеф алғашқы тілшілердің бірі болғандықтан, Бреннан өзінің алғашқы әңгімелер жинағын «Arkham House» баспасында жариялауға тырысты. Дерлеф осы жинақты «Nine Horrors and a Dream» (1958) деп жинақтады. «Arkham House» кейіннен оның поэзиясының бір томын – «Nightmare Need» (1964) және Бреннанның табиғаттан тыс әңгімелерден тұратын бесінші томын – «Stories of Darkness and Dread» (1973) жариялады. Сонымен қатар, 1961 жылы «Wind of Time» поэзия жинағы Дерлефтің «Arkham House» компаниясының еншілес ұйымы «Hawk and Whippoorwill Press» баспасы арқылы шығарылды. 1961 жылы Дерлефтің «Fire and Sleet and Candlelight» антологиясында Бреннанның өлеңдері басқа ақындарға қарағанда көп болды – он төрт өлең. Стефан Дзиеманович «оның «Nightmare Need» және «Creep to Death» жинақтары қазіргі заманғы макабралық өлеңдердің ең жоғары деңгейі болып саналады» деп жазды.
1970 жылдар
1970 жылы Бреннан бұрынғы Дорис М. Филбрикке үйленді, ол өзі жарияланған ақын еді. Оның үш өлеңі Бреннанның «Creep to Death» (1981) жинағына енді. Ол сондай-ақ Август Дерлеттің детективі Солар Понс құрметіне әріптес жазушы Лютер Норрис құрған Praed Street Irregulars қоғамының мүшесі болды. 1977 жылы Люциус Леффинг туралы әңгімелер жинағы, сегіз әңгімеден тұратын «Люциус Леффингтің тарихы» деген атпен жарық көрді. Бұл кітапқа кіріспе жазған Фрэнк Белкнап Лонг жылдар бойы Бреннанмен болған бірнеше кездесулерін еске алады. Лонг Бреннанды «өзінің туындысына толығымен сенетін, ерекше қабілеті бар әңгімеші» десе, сондай-ақ «қазіргі заманғы фантастика жазушыларының ешқайсысы әдебиеттің ең тартымды аңыздарына – қараңғы сырлар мен нәзік қорқыныштарға құмар, білімді ақын-философ-ғалымның жолына осыншалықты керемет түрде сай келмейді» дейді. 1978 жылғы «As Evening Advances» поэзия жинағы 31 өлеңнен тұратын кішкентай кітапша болды, оның ішінде екі қайта басылым бар: («The Old Man», алғаш рет «Nightmare Need» жинағында жарияланған және бастапқыда «The New York Herald Tribune» (1959) газетінде жарық көрген; және «Maelstrom of Stars», алғаш рет «The Wind of Time» (1961) жинағында жарияланған және бастапқыда «The New York Times» (1960) газетінде пайда болған). Мазмұнның қалған бөлігі әртүрлі қорқыныш жанрындағы фанзин журналдарынан, негізгі поэзия журналдарынан немесе жинаққа жаңадан жазылған материалдардан алынған. Бреннан 1978 жылы өмірлік жетістіктері үшін Халықаралық Кларк Эштон Смит атындағы поэзия сыйлығының алғашқы иегері атанды. (Бұл сыйлықты Фредерик Дж. Мейер құрды және 1985 жылы негізін қоюшы Уильям "Билл" Кроуфорд қайтыс болғанға дейін Оңтүстік Калифорниядағы Fantasy Faire конвенциясында жыл сайын табысталды). Люциус Леффинг туралы үшінші кітап – «Act of Providence» (1979) атты қысқа роман, оқиғасы 1975 жылы Хэллоуин мерекесінде Род-Айленд штатының Провиденс қаласында өткен Бірінші әлемдік фантастика конвенциясының оқиғалары мен айналасында өрбітеді.
1980 жылдар
1980 жылы Бреннанның он екі классикалық қорқыныш әңгімесі «The Shapes at Midnight» жинағында, Стивен Кингтің кіріспесімен, тек қағазды мұқабамен шығарылды. 1981 жылы жарық көрген «Creep to Death» поэзия жинағы Бреннанның 84 өлеңін теңдестірілген түрде жинады, олардың көпшілігі «Essence» және «Macabre» журналдарының, сондай-ақ сол кездегі әртүрлі жартылай кәсіби жанрлық журналдардың, атап айтқанда «Bleak December», «Cross Plains», «Myrddin», «Nyctalops», «Weirdbook», «Whispers» және «Toadstool Wine» (1975) бірлестігінен алынған. Жинақ оның әйелі Дорис Филбрик Бреннанның үш өлеңнен тұратын шағын таңдауымен аяқталады. Осы томға қосылған автор туралы ақпаратта Бреннан тағы бес томдық жұмысты жинап жатқаны көрсетілген, олардың бірнешеуі кейін жарық көрді. Екі том жарық көрмеді – бұл «Make Mine Macabre», автордың «Macabre» журналынан алынған әңгімелер жинағы; және оның сүйікті детективінің табиғаттан тыс оқиғаларын қамтитын «Lucius Leffing, Supernatural Sleuth». 1982 жылы қысқа, қатал детективтік роман «Evil Always Ends» 1982 жылғы World Fantasy Convention-де қатты мұқабамен дебют жасады, онда Бреннанға Құрметті қонақ ретінде құрмет көрсетілді. Бреннан Рой Кренкельмен бірге осы конвенцияда Конвенция сыйлығын жеңіп алды. 1984 жылы «Twilight Zone» журналында Бреннанның өлеңдерінен тұратын жеті беттік кең таралым жарияланды – бұл фантастикалық поэзия жанры тарихындағы ең ірі мерзімдік жариялым болуы мүмкін. 1985 жылы шыққан «Алпыс таңдалған өлең» жинағы Бреннанның поэзиялық шығармашылығының барлық спектрін көрсетеді, оның алғашқы жинағында жарияланған өлеңдерден бастап, жарық көрген күніне дейінгі шығармаларына дейін. 1986 жылы «Шекараның арғы жағында» деген 24 қорқынышты әңгімеден тұратын жинақ жарық көрді.
Өлім
Бреннан 70 жасында, төртінші Лефинг кітабы – кейіпкердің қатысқан қысқа әңгімелер жинағының үшінші кітабы жарыққа шығар алдында бірнеше ай бұрын қайтыс болды. "Луций Леффингтің оқиғалары" (1990) кітабында психикалық детективтің тағы 13 оқиғасы бар.
Ортақ тақырыптар мен мұра
Бреннанның барлық туындылары Жаңа Англияда немесе оның төңірегінде, әсіресе Коннектикут штатының жағалау және солтүстік-батыс аймақтарында өрбиді. Бреннанның ең жақсы әңгімелерінің көптегені Нью-Хейвен мен Ист-Хартленд аймағында, ал кейбіреулері мифологиялық Жаңа Англия қаласы Джунипер-Хиллде орын алады және олардың барлығында жартылай автобиографиялық элементтер кездеседі. Ол кең байталдарды, көрікті жерлерді, шағын қалаларды және т.б. егжей-тегжейлі сипаттауға бейім. Оның кейіпкерлері көбінесе усақ-түйекке жабысып, осы шұғыласыз жерлерде қалған, жалғыз өмір сүретін адамдар. Алан Уоррен атап көрсеткендей, Бреннанның көптеген әңгімелерінде ескі үйлерде, аурухана палаталарында немесе тіпті "Сұр твид киімдегі адам" сияқты, тас жолда қорқынышты және күтпеген көріністер тудыратын әуестер немесе шабыттар кездеседі. Өзінің поэзиясында ол өзінің басты тақырыптарын "өлім, жоғалту, уақыттың сыры, Табиғат" деп атады. Бреннанның туындыларына сыншылар әртүрлі баға берді. Алан Уоррен оның "Қорқынышты әңгімелер" дәстүрін жалғастырғанын, ал Стивен Кинг пен басқалар осы әдістерді қолданғанша көп жылдар бойы жойылғандай көрінгенін айтады. Уоррен Бреннанның қорқынышты оқырманның көзі алдына әкеле білгенін, және "мұның себебі Бреннанның қарапайым стилінде: оның қорқыныштары үйлесімді, шағын қалалық көріністеріне қарағанда, айқын айырмашылығымен көзге түседі". Уоррен үшін "Бреннанның әңгімелері көбінесе сенімділікпен жазылғандықтан, әдейі түрде қарапайымдылықпен ұсынылғандықтан және көбінесе шынайы түрде қорқынышты болғандықтан сәтті болады". Стивен Кинг "Түн ортасындағы формалар" кітабына жазған алғы сөзінде былай дейді: "Оның еңбектерінде ешқандай жарқын нәрсе таппасыз – Бреннан Джо Бреннан сияқты қарапайым және өзін-өзі толыққанды ұстайтын стильде, Э. Л. Уайттың "жай стиль" деп атаған стилінде жазады, бірақ оған қарамастан, бұл өте күшті стиль, жақсы қолданылғанда зор күшке ие". Ал С. Т. Джоши Бреннанның "керемет табиғаттан тыс идеяны ойлап табуға қабілетті, бірақ оны шеберлікпен орындау үшін әдеби таланттың толыққанды жетіспеуі" бар екенін айтады. Бреннанның туындыларының ерекшелігі – "таңғажайыптың құпиялы түрде енуіне мүмкіндік беретін балалықтай қарапайым, әшекейсіз стиль, бірақ шындығында бұл стильдің жазықтығы атмосфералық дайындық жетіспеуіне байланысты оның тұжырымдамаларын абсурдты және ақылға сыймас етеді". Джоши сондай-ақ "Бреннан көркем әдебиет жазушысынан гөрі ақын ретінде жақсы, және оның қарапайым сөздері қиял мен қорқынышқа толы қысқа, өткір өлеңдерде өте тиімді болуы мүмкін" екенін мойындайды. Аркхам Хаустың "Түнгі кошмар" (1964) және кейінгі "Алпыс таңдалған өлең" (1985) жинақтарын іздеуге тұрарлық. Стефан Дзиеманович "Тоғыз қорқыныш және арман" жинағына қатысты былай дейді: "Кітаптағы барлық әңгімелер қарапайым, әсерсіз стильмен және күнделікті өмірде табиғаттан тыс құбылыстармен күресіп жатқан қарапайым қалалық және ауылдық адамдардың бейнеленуімен ерекшеленеді". Ол "Оның таңғажайып әңгімелеріндегі мәңгілік тақырыптар оны пульп және қазіргі қорқыныш дәуірі арасындағы маңызды көпір етті. Ол сондай-ақ қорқынышқа арналған мамандандырылған баспагерлік құбылысының пионері болды".
Шығармалары
Жердің жүрегі. (Прейри-Сити, Иллинойс: The Decker Press, 1950); [Джеймс А. Декер]. Өлең. Эссенция. (Нью-Хейвен, Коннектикут: Автор). Поэзия журналы, 1950–1977, 47 саны, I–XLVII. Х. П. Лавкрафттың таңдамалы библиографиясы. (N. P.: Автор, 1952); кеңейтілген басылым ретінде H. P. Lovecraft: A Bibliography. (Вашингтон, округ Колумбия: Biblio Press, 1952). "Хұмыры бар баспалдақ". (Денвер, Колорадо: Big Mountain Press, 1953); [Алан Сваллоу]. Өлең. Х. П. Лавкрафт: Бағалау. (Нью-Хейвен, Коннектикут: Macabre House, 1955). 75 дана шығарылды. "Қорқыныш". (Нью-Хейвен, Коннектикут: Автор). Көркем әдебиет журналы, 1957–1976, 23 саны, I–XXIII. "Тарихтан 20 000 фут биіктікте". (American Airlines, 1958). Тоғыз қорқыныш және арман. (Саук-Сити, Висконсин: Arkham House, 1958). Август Дерлеф. (Нью-Йорк, Нью-Йорк: Ballantine Books, [қайта басылым], 1962). "Қараңғылыққа қайтып келгендер". (Нью-Хейвен, Коннектикут: Macabre House, 1959); [Дональд М. Грант]. 150 қол қойылған және нөмірленген данамен шектелген; жамылғысыз шығарылған. "Уақыттың желі". (Place of Hawks, Sauk City, Wisconsin: Hawk & Whippoorwill Press, 1961); [Август Дерлет]. Өлең. "Түн ортасында айқай". (Нью-Хейвен, Коннектикут: Macabre House, 1963); [Дональд М. Грант]. 250 дана; күнделікті шығарылмаған. "Тәуекелге ұшырау қажеттігі". (Sauk City, Wisconsin: Arkham House, 1964); [Август Дерлет]. "Қарлы өлеңдер". (Хэмден, Коннектикут: Pendulum Press, 1973). Өлең. "Люциус Лефингтің іс қағаздары". (Нью-Хейвен, Коннектикут: Macabre House, 1973); Дональд М. Грант баспасында жарық көрген. "Қараңғылық және үрей туралы әңгімелер". (Саук-Сити, Висконсин: Arkham House, 1973); [Август Дерлет]. "Өлім өлеңдері". (Гранд-Рапидс, Мичиган: Pilot Press Books, 1974); [Л. Эрик Гринке]. Өлең. "Түннің шеттері". (Гранд-Рапидс, Мичиган: Pilot Press Books, 1974); [Л. Эрик Гринке]. Өлең. "Люциус Лефингтің жылнамалары". (Вест-Кингстон, Род-Айленд: Donald M. Grant, Publisher, Inc., 1977). Фрэнк Белкнап Лонгтың кіріспесі. "Жұмбақ". (Уоррен, Огайо: Fantome Press (C. M. James), 1977). Өлең; кітапша. "Кеш баяулайғанда". (Хантсвилл, Алабама: Crystal Visions Press, 1978); [Чарльз В. Мелвин]. 400 нөмірленген данамен шектелген. Өлең. "Уақыттың торы". (Нью-Хейвен, Коннектикут: Macabre House, 1979); 500 дана. Фредерик Дж. Майердің кіріспесі. "Құдайдың құдіреті". (Дональд М. Грантпен бірлесіп жазылған). Вест-Кингстон, Род-Айленд: Donald M. Grant, Publisher, Inc., 1979. "Түннің бейнелері". (Нью-Йорк, Нью-Йорк: Berkley Books, 1980). Стивен Кингтің кіріспесі. "Өлімге қарай сырғу". (Вест-Кингстон, Род-Айленд: Donald M. Grant, 1981). Өлең. "Жамандық әрқашан аяқталады". (Вест-Кингстон, Род-Айленд: Donald M. Grant, 1982). Автор мен суретшінің қолы қойылған 750 данамен шектелген. Повесть. "Алпыс таңдамалы өлең". (Амхерст, Нью-Йорк: The New Establishment Press, 1985); [У. Пол Гэнли]. "Шекараның арғы жағы". (Вест-Кингстон, Род-Айленд: Donald M. Grant, 1986). Автордың қолы қойылған 750 данамен шектелген. "Лорел Хиллзға көз жүгірту". (Минеаполис, Миннесота: Jwindz Publishing, 1989); [Двейне Х. Олсон]. Өлең. "Люциус Лефингтің оқиғалары". (Хэмптон-Фолс, Нью-Гэмпшир: Donald M. Grant, 1990). 1000 данаға дейін нөмірленген және автор мен суретшінің қолы қойылған. Джек Л. Чалкердің кіріспесі. "Алыстан келген тойшы: Джозеф Пэйн Бреннанның таңдамалы таңғажайып әңгімелері", 1-том. Рио-Ранчо, НМ: Midnight House, 2008. Stefan Dziemianowicz және John Pelan редакциялаған. Бұл Бреннанның төрт томдық әңгімелер жинағы болуы керек еді, бірақ Midnight House (2015 жылға дейін) серияның басқа томдарын жариялаған жоқ.
Радио, теледидар және кино
"Триллер" [Телевизиялық бейімделу], 1962 жылдың 16 сәуірінде көрсетілді. "Қауіпті әйелдер" эпизодында "Good Bye, Mr. Bliss" "Good Bye, Dr. Bliss" деп, ал "The Pool" "Murder On The Rocks" деп ұсынылды. "Триллер" сондай-ақ "Apprehension" пайдалануды қарастырды, бірақ оны сахналық өнерге тиімді бейімдеу қиын болады деп шешті. "Қараңғы әңгімелер" [Телевизиялық бейімделу, 1984], "Левитация" көрсетілді. Италия радиотелевидениесі 1982 жылы "Каламандр сандығы", "Стиллкрофт көшесіндегі үй", "Левитация" және "Ұзын қуыс батпақ" әңгімелерін эфирге шығарды. "Зомбик" радиоға бейімделіп, 1981 жылы Оңтүстік Африка хабар таратуындағы THE HITCHCOCK HALF HOUR бағдарламасында ұсынылды. "The Calamander Chest" 1978 жылы Винсент Прайс орындауында Caedmon Educational Recordings компаниясымен жазылды. Бұл әңгіме LP альбомының екінші жағында (немесе кассетадағы "B" жағында) "The Goblins At The Bathhouse" деп аталған, ал "A" жағында Рут Мэннинг Сандерстің әңгімесі орналасқан. Бұл ертегі 1973 жылы Хоутон Миффлинмен "Mystery Stories Listening Library" үшін де жазылды, ол Джеймс Хиггинс редакциялаған "MYSTERY STORIES 1" қосымшасы болды. Бұл жазбаны мына жерден табуға болады деп есептеледі: Бреннан 1975 жылғы Бірінші әлемдік фантастика конвенциясында өткен "Авторлармен кездесу" жиынында таңдалған өлеңдерін ("Жердің жүрегі"; "Қара қазан"; "Сары жапырақтар"; "Жас жігіттердің оралуы"; "Жақын жарық"; және "Х.П. Лавкрафқа арналған жолдар") оқып жазған. Әзірге бұл расталмады. Бреннан 1975 жылы Бірінші әлемдік фантастика конвенциясында бірнеше авторлармен бірге панельдік талқылауға қатысты. Осы талқылаудың бір бөлігі сол жылы "Myrddin 3" фанзинына енгізілген икемді дискіде жарық көрді. Толық жазбаны мына жерден алуға болады:
Supposedly, Brennan was recorded reading selected poems ("Heart of Earth"; "Black October"; "When Yellow Leaves"; "Return of the Young Men"; "The Closer Light"; and "Lines To H. P. Lovecraft") during a "Meet The Authors" gathering at the First World Fantasy Convention held in Providence, Rhode Island, October 31 November 2, 1975. Thus far this is unsubstantiated. Brennan was recorded as part of a panel discussion with several other authors at the First World Fantasy Convention, 1975. Some of this discussion appeared that year on a flexi disc inserted into the fanzine Myrddin 3. The full recording can be accessed at
Марапаттар
1957 жылғы Хартшорн сыйлығы. «Висконсин поэзиясы» журналы. 1961 жылы «Жаңа Англия виньеткасы» үшін Леонора Спайер естелік сыйлығы. Америка поэзия қоғамы. 1978 жылғы Халықаралық Кларк Эштон Смит поэзия сыйлығы (алғашқы иегері), өмірлік жетістіктері үшін берілді. (Бұл сыйлық Фредерик Дж. Майер құрған және 1985 жылы негізін қалаушы Уильям "Билл" Кроуфорд қайтыс болғанға дейін Оңтүстік Калифорниядағы «Fantasy Faire» конвенциясында жыл сайын табысталды). 1982 жылы Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында өткен сегізінші әлемдік фантастика конвенциясында Бреннан суретші/иллюстратор Рой Кренкельмен бірге өмірлік жетістіктері үшін арнайы конвенция сыйлығымен марапатталды. 1982 жылғы өмірлік жетістік сыйлығы Итало Кальвиноға берілді. Бреннан «Kaleidograph» және басқа да әдеби журналдардан поэзия саласында көптеген сыйлықтар алды.