Мария Тереза Ледоховская: Африкаға адал қызмет еткен қасиетті қарындас
Mary Theresa Ledóchowska
Польшалық католик қарындасы Мары Тереза Ледоховска (1863-1922) Африкадағы миссионерлік қызметке арналған әйелдер қауымын құрды. 1975 ж. қасиетті деп жарияланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польшалық католик қарындасы (1863–1922)
Polish Roman Catholic sister (1863–1922)
Мария Тереза Ледоховская, SSPC; 29 сәуір 1863 – 6 шілде 1922), Рим католик шіркеуіндегі поляк діни қарындасы. Ол Африкадағы қызмет үшін Санкт-Петр Клавердің миссионерлік қарындастарын құрды. 1975 жылы мақамы жоғарылатылды.
Mary Theresa Ledóchowska, SSPC; 29 April 1863 – 6 July 1922), was a Polish religious sister in the Roman Catholic church. She founded the Missionary Sisters of St. Peter Claver, dedicated to service in Africa. She has been beatified in 1975.
Ерте өмір
Мэри Тереза жеті баланың ең үлкені еді. Польша ақсүйектерінен шыққан ол және оның бауырлары – Иса қоғамының бас басқарушысы Влодимир Ледоховский және Әулие Урсула Ледоховская – олардың ата-аналарына, граф Антони Халка Ледоховский мен графиня Жозефина Салис Зизерске тиесілі болған Төменгі Австриядағы Лосдорф имелігінде дүниеге келді. Кішкентай кезінде Ледоховская өнерге деген үлкен құштарлығын көрсетіп, жазушы ретінде қабілетті болды. Ол қоғамдық өмірді жақсы көріп, отбасының әлеуметтік өмірінің бір бөлігі болған кештерге қатысу үшін өзінің ең әдемі киімдерін киеді. Ол Санкт-Пөлтендегі Лорето қарындастарымен білім алды және отбасындағыдай, берік католик дінін ұстанды. Бұл әлеуметтік өмір 1885 жылы ол да, әкесі де шешекке шалдыққанға дейін жалғасты. Ол денсаулығына келді, бірақ әкесі аурудан қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін олардың емілдісі, кардинал Мичислав Халка Ледоховский олардың күтімін өз мойнына алды. 1885 жылдан 1890 жылға дейін, отбасы экономикалық қиындыққа тап болғандықтан, ол Зальцбургтегі император сарайында Парма ханшайымы Алисаның, Тоскананың ұлы герцогинясының күтімшісі лауазымын иеленді. Патша сарайында тұрып, ол концерттер мен кештерге жиі қатысты. Сонымен қатар, ол өзінің дініне берік болды. Францискан монахының басшылығымен, ол ханшайымның және оның рухани жетекшісі болды. Ол оның руханилығын ұстанды және Мәсіхтің құрбандығын құрметтеуге баса назар берді, соның нәтижесінде Франциск орденінің үшінші дәрежесіне қабылданды. Рим папасы Лев XIII Африкада жақсы хабар таратуды Лавигериге тапсырған. Ол оның ісін жариялай бастады және көп ұзамай ол қайырымдылық жасаушыларды өзіне тартты.
Mary Theresa was the eldest of seven children. Members of the Polish nobility, she and her siblings – including Wlodimir Ledóchowski, Superior General of the Society of Jesus, and St. Ursula Ledóchowska – were born in Loosdorf, the Lower Austrian estate that belonged to their parents, Count Antoni Halka Ledóchowski and Countess Josephine Salis Zizers. As a young girl, Ledóchowska exhibited a great love of the arts and displayed talent as a writer. She loved society life and would dress in her finest attire to attend the balls which were part of the family's social life. She was educated by the Sisters of Loreto in Sankt Pölten and displayed a strong Catholic piety, as was typical in her family. This social life continued until both she and father contracted smallpox in 1885. She was nursed back to health, but her father succumbed to the disease. After his death, their uncle, Cardinal Mieczysław Halka Ledóchowski, took charge of their care. From 1885 to 1890, in order to help her family, which had fallen into economic difficulties, she obtained the position of lady in waiting to Princess Alice of Parma, the Grand Duchess of Tuscany, at the imperial palace in Salzburg. While living at court, she attended concerts and balls often. At the same time, she maintained a strict commitment to her faith. Under the guidance of a Franciscan friar who served as spiritual director to both the princess and her, she was admitted to the Third Order of St. Francis, following its spirituality and its emphasis on venerating the Passion of Christ. Pope Leo XIII had entrusted the evangelization of Africa to Lavigerie. She began to publicize his cause, and soon attracted donors.
Миссионерлік қызмет
1889 жылы ханшайым Элис Ледоховскаяның кардинал Лавижеримен кездесуін ұйымдастырды. Ол Африка құлдығына қарсы күресу үшін Еуропа бойынша комитеттер құруға оны ынталандырды. Ол бұл жұмысты бастап, Зальцбург, Санкт-Пөлтен, Вена және Краков қалаларында комитеттер құрды. Құлдық, әсіресе әйелдер үшін қандай қасірет әкелетінін көрсету үшін "Зайда" атты роман жазды. Сол кезде ол католиктік басылымдарда миссионерлік жазбалар жариялай бастады. "Африкадан келетін дауыс" деп аталған бұл жазбалар Африкада қызмет ететін миссионерлердің хаттарына негізделген. Хаттар беті ай сайын жарық көретін журналға айналды, ол 1889 жылы алғаш рет жарияланды, онда Ледоховская баспагер ретінде тіркелді, бұл 19 ғасырда әйел үшін сирек кездесетін жағдай. Журнал тез арада толық жұмысқа айналды, Ледоховская 1891 жылы император сарайындағы қызметін тастап, барлық уақытын және күшін миссионерлік іске арнады. Ледоховская Зальцбургте Әйірбас қыздарының қауымына орналасты. Жобасына қаржылай қолдау табуға тырысып, ол жақырлықта өмір сүрді, Австрия императрицасы Елизавета оған берген қаражатпен күн көріп отырды. Қауымды құрған Ледоховская Еуропаны аралап, католиктердің түрлі конференцияларында және халықаралық жиналыстарда құлдықтың зұлымдығы туралы сөз сөйледі. Ол Африка тілдеріндегі басылған материалдардың жетіспеушілігін байқады. Оның баспаханасы осы қажеттілікті қанағаттандыру үшін кітап шығара бастады, олардың ішінде Библиялар, сөздіктер және ән жинақтары болды. Апа-апалардың саны арта бастады және қауым Африка мен әлемнің басқа да аймақтарында филиалдар ашуға кірісті.
In 1889 Princess Alice arranged for Ledóchowska to meet Cardinal Lavigerie. He encouraged her to establish committees throughout Europe in order to combat African slavery. She proceeded to do so, starting them in Salzburg, Sankt Pölten, Vienna, and Kraków. She wrote a novel entitled Zaida to show the terrible consequences of slavery, especially for women. At the same time, she began a mission page in a Catholic periodical. These mission features, called Echo From Africa, were based on letters from missionaries serving in Africa. The page of letters evolved into a monthly magazine, which made its debut in 1889, with her as the publisher, rare for a woman in the 19th century. The magazine soon became a full time job, and Ledóchowska left her duties at the imperial court in 1891 so as to devote all of her time and energy to the missions. Ledóchowska took up residence with a community of the Daughters of Charity of St. Vincent de Paul in Salzburg. Struggling to find financial support for her project, she lived in near poverty, surviving on a prebend granted to her by Empress Elisabeth of Austria. The foundress traveled throughout Europe, addressing various conferences and international gatherings of Catholics to speak about the evils of slavery. She became aware of the lack of printed resources available in African languages. Her publishing house began to produce books to answer this need, ranging from Bibles and dictionaries to hymnals. The number of sisters began to grow and the congregation began to open houses in Africa and around the world.
Өлім және мұра
Ледоховская қауымын сол жерден жақсырақ басқару үшін Римге көшіп барды. Ол туберкулезбен ауырып, миссиялардың және қауымның қажеттіліктерін қанағаттандыруды жалғастырды. 1922 жылғы 6 шілдеде ол Римдегі қауымның бас үйінде қайтыс болды. Оның денесі 1934 жылы қайта жерленді және Бас аналық үйдің шіркеуіне көшірілді. 1945 жылғы 26 қаңтарда оның ізгілігі ресми түрде ашылды, оған Құдайдың қызметшісі атағы берілді. Папа Павел VI оны 1975 жылғы 19 қазанда Арнольд Янсен, Йозеф Фрейнадемец және Эжен де Мазенодпен бірге мақұлданды. Оның мерекесі 6 шілдеде тойланады.
Ledóchowska moved to Rome in order to run her congregation better from there. She developed tuberculosis but continued to serve the needs of the missions and her congregation. She died on July 6, 1922, in the congregation's motherhouse in Rome. Her remains were exhumed and transferred to the chapel of the General Motherhouse in 1934. Her cause was formally opened on 26 January 1945, granting her the title of Servant of God. Pope Paul VI beatified her on October 19, 1975, together with Arnold Janssen, Josef Freinademetz, and Eugène de Mazenod. Her feast day is 6 July.