Леонард Нил: Америкалық католик басшысының өмірі мен қызметі
Leonard Neale
Леонард Нил – американдық католик архиепископы (1746-1817). АҚШ-та бірінші болып қасиеттілікке ие болған, Georgetown колледжін басқарған және монастырь құрған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық католик епископы (1746–1817)
American Catholic bishop (1746–1817)
Леонард Нил (15 қазан 1746 – 18 маусым 1817) – американдық католик дін қызметкері және иезуит, Балтимордың екінші архиепискобы және АҚШ-та тұңғыш рет тағайындалған католик епископы. Джорджтаун колледжінің президенті қызметін атқарган кезде Нил епископ Джон Кэрроллдың көмекші епископы болды және Джорджтаунға келу монастыры мен академиясын құрды. Нил Мэриленд штатының британдық провинциясында, көптеген католик басшыларын, соның ішінде оның ағалары Франциск пен Чарльзды өндірген көрнекті отбасында дүниеге келді. Ол Еуропада білім алып, 1767 жылы Иса қоғамына қосылды. 1779 жылы Нил Оңтүстік Америкадағы голланд колониясына миссионерлік қызметке ерікті болып барып, онда төрт жыл өткізді. Бірақ еуропалық отарлаушылар мен жергілікті халықтың оның дін таратуына қарсылық көрсетуінен кейін көңілі тоңды. Ол Мэрилендке оралып, Еуропадан келген бұрынғы иезуит әріптестерімен Сент-Томас сарайында қайта қосылды. 1793 жылы Нил Филадельфиядағы Ескі Сент-Джозеф және Ескі Сент-Мария шіркеулерінің пасторы болып тағайындалды. Епископ Кэрролл оны Филадельфия және солтүстік штаттардың бас викарі етіп тағайындады. Филадельфиядағы сары қызылша эпидемиясы кезінде Нил көптеген жетім балаларға қамқорлық жасау үшін алғашқы католик жетімханасын ашты. Нил 1799 жылдан 1806 жылға дейін Вашингтондағы Джорджтаун колледжінің президенті болды, онда оның қатаң тәртіп орнатуы студенттер санын азайтуға себеп болды. 1795 жылы көмекші епископ болып тағайындалса да, Нил 1800 жылға дейін епископқа бекітілген жоқ. Нил 1805 жылы АҚШ-та иезуиттерді қайта жаңғыртуды қолдады. 1815 жылы Нил Балтимор архиепискобы болды. Ол бірнеше рет шіркеу мүшелерімен қақтығысқа түсті, соның бірі Оңтүстік Каролина штатының Шарлстон қаласындағы шіркеуде уақытша бөлініске әкеп соқты.
Leonard Neale (October 15, 1746 – June 18, 1817) was an American Catholic prelate and Jesuit who became the second Archbishop of Baltimore and the first Catholic bishop to be ordained in the United States. While president of Georgetown College, Neale became the coadjutor bishop to Bishop John Carroll and founded the Georgetown Visitation Monastery and Academy. Neale was born in the British Province of Maryland to a prominent family that produced many Catholic leaders, including his brothers, Francis and Charles. He was educated in Europe, where he entered the Society of Jesus in 1767. Neale then volunteered to become a missionary in a Dutch colony in South America in 1779. He spent four years there, before becoming discouraged by the resistance from both the European colonists and indigenous people to his proselytism. He returned to Maryland, where he rejoined his former Jesuit colleagues from Europe at St. Thomas Manor. In 1793, Neale was appointed pastor of Old St. Joseph's and Old St. Mary's Churches in Philadelphia. Bishop Carroll also made him vicar general for Philadelphia and the northern states. During the yellow fever epidemic in Philadelphia, Neale established the first Catholic orphanage there to care for the many orphaned children. Neale served as president of Georgetown College in Washington from 1799 to 1806, where his imposition of strict discipline helped cause declining student enrollment. Though he was appointed coadjutor bishop in 1795, Neale was notconsecrated until 1800. Neale supported the restoration of the Jesuits in the United States, which occurred in 1805. Neale became the Archbishop of Baltimore in 1815. He faced several conflicts with lay trustees, one resulting in a temporary schism at a parish in Charleston, South Carolina.
Ерте өмір
Леонард Нил 1746 жылғы 15 қазанда Британдық Мэриленд провинциясындағы Порт Тобако ауылының жанында орналасқан Нил отбасының Чандлер Хоуп мүлігінде дүниеге келді. Нилдің ата-анасы Уильям Нил мен Энн Нил (туған тегі Брук) он үш бала өмірге әкелді. Нилдің екі бауыры ерте қайтыс болды, ал қалған төртеуі католик дін қызметкері болды. Пастер Чарльз Нил американдық иезуит қауымының басшысы қызметін атқарды. Нилдің әйелі, Энн Нил, Францияның Эйр-сюр-ла-Лис қаласында Кедей Клара орденінде қызмет етті. Энн Нил ұлдарын Мэриленд штатындағы католик колледжінде оқытуды қалаған, бірақ провинциялық үкімет рұқсат бермеді. Сондықтан ол оларды Францияның Сент-Омердегі ағылшын иезуиттер колледжіне жіберуге мәжбүр болды. Леонард Нил 1758 жылы 12 жасында Сент-Омерге кетіп, онда жақсы оқу нәтижелеріне қол жеткізді. Бала кезінде Нил дін қызметкері болуға шешім қабылдаған еді, енді ол сол арманының орындалуын қалады. 1762 жылы колледж сол жерге көшкен кезде, оқуын жалғастыру үшін ол Австрияның Нидерландындағы Фландриядағы Брюггеге көшті. Нил 1767 жылғы 7 қыркүйекте Иса қоғамына қосылды. Колледж екінші рет Австрияның Нидерландындағы Льеж қаласына көшкенде, Нил сол қалада философия мен теологияны оқыды. Діни қызметке бекітілгеннен кейін Нил дереу Льеж колледжіне оралды. Алайда, колледждегі қызметі ұзаққа солмады. Оған жауап ретінде Австрия империясы Льеж колледжін басып алып, Австрияның Нидерландынан барлық иезуит дін қызметкерлерін қуды.
Leonard Neale was born on October 15, 1746, at Chandler's Hope, the Neale family estate near Port Tobacco Village in the British Province of Maryland. Neale's parents, William Neale and Anne Neal née Brooke, had thirteen children. Two of Neale's brothers died early, while the four surviving brothers became Catholic priests. Reverend Charles Neale served as superior of the American Jesuit community. A sister, Anne Neale, served in the Order of Poor Clares in Aire sur la Lys, France Another sister, Mary Neale Williams, was the mother of Reverend William Matthews, another president of Georgetown College. Anne Neale wanted to further her sons' education in a Catholic college in Maryland, but the provincial government had banned them. She was forced to send them all to the College of English Jesuits at Saint Omer in France. Leonard Neale left for Saint Omer in 1758 at age 12, where he achieved a good academic record. As a child, Neale had decided to become a priest and now decided to fulfill that ambition. He moved to Bruges in Flanders in the Austrian Netherlands to continue his studies when the college relocated there in 1762. Neale entered the Society of Jesus on September 7, 1767. When the college relocated a second time to Liège in the Austrian Netherlands, Neale completed his study of philosophy and theology in that city. Immediately after his ordination, Neale returned to the College of Liège to join the faculty there. However, his tenure at the college was very short lived. In response, the Austrian Empire seized the College of Liège and expelled all the Jesuits priests from the Austrian Netherlands.
Оңтүстік Америкадағы миссионер
1779 жылы Нилдің өтініші бойынша иезуиттер ордені оны қазіргі Гайананың бір бөлігі болып табылатын Голландия Батыс Үндістан компаниясының колониясы – Демерараға миссионер ретінде жіберді. Нейл жергілікті халықты дінге көндірудің де қиын екенін анықтады. Бір күні Нил тайпалық ауылдан өтіп бара жатып, өліп бара жатқан кішкентай баланы көрді. Оның әкесі, тайпа басшысы, Нилден оны емдеуді жалбарып өтінді. Нейл балаға крещение берді, сосын ол керемет түрде жазылып кетті. Басшы мен оның отбасы, сондай-ақ бірнеше ауыл тұрғыны католик дініне ауысты. Дегенмен, жергілікті халық Нейлдің тырыстарына қарсылық көрсетті және өз жерлерінде шіркеу салуға рұқсат бермеді. Маляриядан әлсіреп, Нейл 1783 жылдың қаңтар айында Демерарадан Мэрилендке қайтып кетті. Сапары төртінші ағылшын-голландия соғысы кезінде Корольдік флоттың Демерара жанында оның кемесін тоқтатуынан қысқа ғана уақытқа кешікті.
In 1779, at Neale's request, the Jesuit Order sent him to Demerara, a Dutch West India Company colony that is part of present day Guyana, to serve as a missionary. Neale found that proselytizing the indigenous people was equally difficult. On one occasion, Neale was passing through a tribal village when he saw a small child who was dying. His father, a tribal chief implored Neale to cure him. Neale baptized the boy, who then miraculously recovered from his illness. The chief and his family all converted to Catholicism along with a few other villagers. However, the indigenous people generally resisted Neale's efforts and also refused to permit construction of a chapel on their lands. Discouraged and weakened from malaria, Neale left Demerara in January 1783, setting sail for Maryland. His voyage was delayed briefly when the Royal Navy seized his ship near Demerara during the Fourth Anglo Dutch War.
Мэрилендтегі діни қызметкер
Мэрилендке оралғаннан кейін, Нил Чандлерс Хоупқа жақын Сент-Томас усадьбасында қызмет ете бастады. Америка революциясы аяқталғаннан кейін, Еуропадан келген иезуит әріптесі, преподобный Джон Кэрролл, жаңа американдық католик шіркеуінің негізін салу үшін аймақтағы аз ғана дін қызметкерлерімен кездесулер өткізе бастады. Нил 1783 жылы Мэриленд штатының Боуи қаласындағы Уайт Марш Манорда Мэриленд Рим-католик дін қызметкерлері корпорациясының алғашқы отырысына қатысты.
Once back in Maryland, Neale started serving at St. Thomas Manor near Chandler's Hope, the family estate. With the end of the American Revolution, Reverend John Carroll, a Jesuit colleague from Europe, started meeting with the few priests in the area to lay the foundations for the new American Catholic Church. Neale attended the first meeting of the Corporation of Roman Catholic Clergymen of Maryland at White Marsh Manor in Bowie, Maryland, in 1783.
Филадельфияның бас викарі
1793 жылы Нил өзінің нашар денсаулығына қарамастан, сары қызба эпидемиясы кезінде Филадельфиядағы шіркеуге көмектесу үшін ерікті түрде келді. Бұл ауру қала халқының он пайызын құртты. Ескі Сент-Жозеф шіркеуінде пастор Доминик Грейссель, екі көмекші діни қызметкер және жүздеген прихожандар эпидемия кезінде қайтыс болды. Нил Ескі Сент-Жозеф және Ескі Сент-Мария шіркеулерінің пасторы болып қызмет ете бастады. Керролл сондай-ақ Нилді Филадельфия және солтүстік штаттардағы католиктерді бақылауға жауапты бас викарий етіп тағайындады. Филадельфияда қызмет еткен кезде Нил, дінге берілген жас әйел Алис Лалормен танысты. Америка Құрама Штаттарына келмес бұрын Лалор, Ирландиядағы епископына Килкенниде діни орден құруға көмектесуге уәде берген еді. Бірақ оның отбасы оны бірге көшіп кетуге мәжбүрледі. Лалор қауымды құру үшін екі жылдан кейін Ирландияға оралуға сөз берді. Нил оны Филадельфияда діни қауым құруға көндірді. Лалор және тағы екі әйел Нилдің көмегімен Филадельфияда қыздарға арналған шағын католик мектебін ашты. Алайда Лалордың екі серігі сары қызбадан қайтыс болғаннан кейін мектепті жабуға мәжбүр болды. 1796 жылы Нил Филадельфиядағы бір приходтағы сенімділер кеңесінен өкілеттігіне қарсылыққа тап болды. Тәуелсіздікке дағдыланған кеңес, шіркеу мүлігін және діни қызметкерлерді таңдау құқығы епископқа емес, оларға тиесілі деп санады. 1797 және 1798 жылдары Филадельфияда сары қызба қайтадан пайда болғаннан кейін Нил аурудан жетім қалған балаларға күтім көрсету үшін қаладағы алғашқы католик жетімханасын құрды. Нил Вирджиния штатындағы Вашингтонның меншігі – Вернон тауына шақырылды. Потомак өзенімен Сент-Томас сарайынан төмен сапар шегіп келе жатып, Нил Вашингтонмен кездескен дегенді айтады. Ол оның мойынұсқауын тыңдап, шартты түрде крещение рәсімін өткізіп, оны католик шіркеуіне қабылдады. Бұл оқиға уақыт өте келе басқа иезуит діни қызметкерлері мен Вернон тауындағы құлдар тарапынан айтылды. Алайда, католик тарихшысы Мартин И. Дж. Гриффин бұл оқиғаның шындыққа жанаспайтындығын болжады. Вашингтонның соңғы сағаттарын көрген куәгерлердің жазбаларында Нилдің немесе басқа дін қызметкерлерінің болғаны туралы ешқандай мәлімет жоқ.
In 1793, Neale volunteered to go to Philadelphia to help the church there during a yellow fever epidemic, despite his own weak health. The disease had killed ten percent of the city's population. At Old St. Joseph's Church, the pastor, Dominic Graessel, two assistant priests and hundreds of parishioners had died during the epidemic. Neale started serving as pastor of both Old St. Joseph's Church and Old St. Mary's Church. Carroll also named Neale as vicar general, responsible for supervising Catholics in Philadelphia and all the northern states. While serving in Philadelphia, Neale met Alice Lalor, a young woman who was a devout Catholic. Before coming to the United States, Lalor had promised to help her bishop in Ireland found a religious order in Kilkenny. However, her family insisted that she immigrate with them. Lalor vowed to return to Ireland in two years to set up the community. Neale convinced her to instead found a religious community in Philadelphia. Lalor and two other women, with Neale's assistance, established a small Catholic school for girls in Philadelphia. However, Lalor was soon forced to close the school after her two co founders died of yellow fever. In 1796, Neale faced a challenge of his authority from the lay board of trustees at one of Philadelphia's parishes. Used to their independence, the board believed that it, not the bishop, had the right to control parish property and the selection of priests. After yellow fever broke out again in Philadelphia in 1797 and 1798, Neale established the first Catholic orphanage in the city to care for children orphaned by the disease. Neale received a summons to come to Mount Vernon, the Washington estate in Virginia. Travelling down the Potomac River from St. Thomas Manor, Neale allegedly met with Washington. He heard his confession and then conditionally baptized him, receiving him into the Catholic Church. The story was passed along over time by other Jesuit priests and enslaved people at Mount Vernon. However, the Catholic historian Martin I. J. Griffin concluded that it was probably untrue. Written accounts by witnesses of Washington's final hours did not mention the presence of Neale or any other clergy.
Балтимордың көмекші епискобы
Балтимор епархиясының аумағы мен халқы арта түскенде, Кэрролл қасиетті «Пропаганда Фиде» Конгрегациясынан Нейлді Балтимордың көмекші епископы етіп тағайындауды өтінді.
As the Diocese of Baltimore grew in size and population, Carroll requested that the Sacred Congregation de Propaganda Fide appoint Neale as coadjutor bishop of Baltimore to assist him.
Джорджтаун университеті
1799 жылы Кэрролл Нейлді Джорджтаун колледжінің президенті, Джорджтаун академиясының ізбасары деп тағайындады. Леонард Нил 1799 жылғы 30 наурызда қызметке кірісті. Колледж директорлар кеңесінің сұрауы бойынша Нейл Филадельфиядан Вашингтонға, Джорджтаун кампусына көшіп келді. Джорджтаунның президенті ретінде Нил студенттер арасында қатаң тәртіп орнатып, жартылай монахтық тәртіпті енгізді. Семинаристтер мен студенттер арасындағы жақын қарым-қатынасты болдырмау үшін ол семинаристтерді басқа студенттерден бөліп, католик емес студенттерді кампустан тыс жерге орналастырды. Колледж Балтимордағы Сент-Мэри семинариясынан студенттерге бәсекелестік күшейді. Оның басшысы, бұрынғы Джорджтаун президенті Луи Дюборг, осы студенттер үшін жаңа бағдарлама ашты. Нейл Джорджтаундағы оқу бағдарламасын кеңейтіп, 1801 жылы толық иезуиттік білім беру жүйесінің соңғы пәні ретінде философияны қосты.
In 1799, Carroll named Neale as president of Georgetown College, the successor institution to the Academy of Georgetown. Leonard Neale assumed office on March 30, 1799. Neale moved from Philadelphia to Washington to live on the Georgetown campus, as requested by the college board of directors. As president of Georgetown, Neale instituted strict discipline on the student body, adopting a quasi monastic regimen. To eliminate fraternization between the seminarians and the lay students, he segregated the seminarians from all lay students and moved the non Catholic lay students to off campus housing. The college also faced increase competition for lay students from St. Mary's Seminary in Baltimore. Its leader, former Georgetown president Louis DuBourg, had opened a program for these students. Neale responded by expanding the course of studies at Georgetown, adding philosophy in 1801 as the final course in the full Jesuit curriculum.
Иезуиттік қалпына келтіру
1773 жылы иезуиттерді тарату, оларға Америка Құрама Штаттарында және әлемнің басқа жерлерінде тыйым салу Ресей патшаларының Ресей империясындағы шағын иезуит қауымына қатысты күш қолдануын қамтамасыз етпеді. 1805 жылы Рим папасы VII Пий, Ресей императоры I Павелдің өтініші бойынша, Ресейдегі таратуды ресми түрде тоқтатуға қатысты паптық бұйрық шығарды. Леонард Нил және оның бауырлары Фрэнсис және Чарльз Кэрроллға, егер Америка Құрама Штаттарындағы иезуит дін қызметкерлері Ресейдегі иезуит провинциясымен байланыс жасаса, шіркеу заңы бойынша Америка Құрама Штаттарындағы иезуит қауымын қайта құруға болады деді. Бастапқыда бұл жоспардың орындалуына күмәнданып жүргенімен, Кэрролл ақырында оған келісті. Ол Леонард Нилмен бірге иезуиттердің бас жетекшісі Габриэль Груберге тиісті өтініш жасады. 1805 жылы Иса қоғамына Америка Құрама Штаттарында қайта құрылуға рұқсат берілді, сол жылы Еуропадан екі жаңа иезуит дін қызметкері келді. Нил енді Джорджтаун колледжінде иезуит жаңашылдарының үйін ашуға мүмкіндік алды. Нилдің басшылығымен әйелдер Қасиетті Марияның сапарлары орденіне кіруге шешім қабылдады. Нил жаңа, жабық діни қауымның ережелерін жасады. Кедей Клара әпкелері Еуропаға қайтуды шешкенде, Нил Джорджтаундағы олардың ғимаратын сатып алып, 1808 жылдың 29 маусымында Visitation әпкелеріне тапсырды. Осы әрекеті үшін ол осы мекеменің негізін қалаушы ретінде танылды. Алайда, Сент-Мэридің сенімділері Кэрроллдың пастор тағайындау туралы олармен кеңеспегеніне наразылық білдірді. Олар сондай-ақ, парафияның этникалық құрамын көрсететін ирландиялық дін қызметкерін қалауға бейім болды. Кеңес Браунды Сент-Мэриде пастор етіп тағайындады және Нилге қарсы шығып, Клоривьерді қызметтен босатып жіберді. Галлахер Нилдің оның келісімінсіз жаңа пасторды тағайындауға құқығы жоқ екенін және мұндай әрекет жік салуға әкелуі мүмкін екенін мәлімдеді. Нил Сент-Мэриді тыйымға салып, шіркеуде католик обрядтарын өткізуге тыйым салды.
The 1773 suppression of the Jesuits, which prohibited them in the United States and elsewhere around the world, had not been enforced by the Russian tsars against the small Jesuit community in the Russian Empire. In 1805, Pope Pius VII, at the request of Emperor Paul I of Russia, issued a papal bull that officially lifted the order of suppression in Russia. Leonard Neale and his brothers, Francis and Charles, told Carroll that if Jesuit priests in the United States affiliated with the Jesuit province in Russia, it would under church law restore the Jesuit community in the United States. Though initially dubious of the feasibility of this scheme, Carroll eventually consented to it. He and Leonard Neale then petitioned Reverend Gabriel Gruber, the Jesuit Superior General, to make the affiliation. In 1805, the Society of Jesus was allowed to reestablish in the United States, with two new Jesuit priests arriving from Europe that same year. Neale was now able to open a Jesuit novitiate at Georgetown College. With Neale's guidance, the women decided to enter the Order of the Visitation of Holy Mary. Neale drew up the rules for the new enclosed religious community. When the Poor Clares sisters decided to return to Europe, Neale purchased their building in Georgetown and turned it over to the Visitation sisters on June 29, 1808. For this action, he is recognized as the founder of the institution. However, the trustees of St. Mary were offended that Carroll did not consult with them on the pastor's appointment. They also preferred an Irish priest to reflect the ethnic makeup of the parish. The board appointed Browne as pastor at St. Mary's and dismissed Clorivière, defying Neale, who was now archbishop. Gallagher argued that Neale had no authority to appoint a new pastor without his assent, and that doing so was causing a schism. Neale then placed St. Mary's under an interdict, prohibiting Catholic rites at the church
2016 жылдың мамырында Браун тыйымды және өзінің тоқтатылуын Ватиканға шағымдау үшін Римге сапар шекті. Пропаганда Фиде префекті, кардинал Лоренцо Литта Сент-Мэриге қатысты тыйымды алып тастап, Браунға онда пастор ретінде қалуға рұқсат берді. Нил Литтаның шешіміне VII Пийге шағымданды, ол 1817 жылдың 6 шілдесінде, Нилдің қайтысынан кейін бірнеше апта өткен соң, оны кері қайтарды. Клоривьер өзінің тілегі бойынша кейіннен Вашингтондағы Visitation мектебінде капеллан болып тағайындалды, Браун Сент-Мэриде пастор болып қалды және сенімділер жаңа архиепископтың билігіне бағынды.
In May 2016, Browne traveled to Rome to appeal the interdict and his suspension to the Vatican. Cardinal Lorenzo Litta, the prefect of the Propaganda Fide, lifted the St. Mary's interdict and allowed Browne to remain as pastor there. Neale appealed Litta's decision to Pius VII, who reversed it on July 6, 1817, a few weeks after Neale's death. Clorivière, at his own request, was later assigned to the Visitation school in Washington as chaplain, Browne remained pastor at St. Mary's and the trustees submitted to the new archbishop's authority.
Өлім және мұра
Денсаулығының нашарлауына байланысты Нил Ватиканнан епископ Жан Луи Лефевр де Шеверусті Балтимор архиепископының көмекшісі етіп тағайындауды сұрады, осылайша оған көмектесуді ниеттенді. Алайда, сол кезде Бостон епархиясының епископы болған Шевер Бостонды тастағысы келмеді. 1960 жылдан 2016 жылға дейін Вашингтондағы Леонард Нил үйі иезуиттер қауымының орталығы болды, содан кейін қауым Вашингтондағы Гонзага колледжінің жоғары мектебіндегі иезуиттермен бірікті. Мэриленд штатының Ла-Плата қаласындағы Архиепископ Нил мектебі Леонард Нилдің құрметіне аталған.
Due to his declining health, Neale requested that the Vatican appoint Bishop Jean Louis Lefebvre de Cheverus as coadjutor archbishop of Baltimore to assist him. However, Cheverus, then bishop of the Diocese of Boston, did not want to leave Boston. The Leonard Neale House in Washington served as the home of a Jesuit community from the 1960s until 2016, when the community merged with the Jesuits at Gonzaga College High School in Washington. The Archbishop Neale School in La Plata, Maryland, is named after Leonard Neale.