Итальян ақсұлуы: Симонетта Веспуччи өмірі мен сұлулығы
Simonetta Vespucci
Итальян ақсүйек әйелі Симонетта Веспуччи – Ренессанс кезеңінің сұлулығы, Боттичелли мен басқа суретшілердің туындыларына шабыт көзі болған. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық дворян қызы (1453–1476)
Italian noblewoman (1453–1476)
Симонетта Веспуччи (; – 26 сәуір 1476), «әдемі Симонетта» (la bella Simonetta) деген лақап атымен белгілі, Генуядан шыққан итальяндық дворян, Флоренциялық Марко Веспуччидің әйелі және Америго Веспуччидің туысы. Ол Италиядағы өз заманының ең көркем әйелі ретінде танымал болды, ал Сандро Боттичелли, Пьеро ди Козимо және басқа флоренциялық суретшілердің көптеген картиналарының үлгісі болды деген жорамал бар. Кейбір өнер тарихшылары осы туындыларды дұрыс емес деп санайды, ал бұл пікірді Виктория дәуірінің сыншысы Джон Раскин таратып жүргеніне сендіреді.
Simonetta Vespucci (; – 26 April 1476), nicknamed la bella Simonetta ("the fair Simonetta"), was an Italian noblewoman from Genoa, the wife of Marco Vespucci of Florence and the cousin in law of Amerigo Vespucci. She was known as the greatest beauty of her age in Italy, and was allegedly the model for many paintings by Sandro Botticelli, Piero di Cosimo, and other Florentine painters. Some art historians have taken issue with these attributions, which the Victorian critic John Ruskin has been blamed for promulgating.
Ерте өмір және неке
Симонетта Каттанео 1453 жылы қазіргі Италияның Лигурия аймағында Генуя Республикасының бір бөлігінде дүниеге келген. Оның туған жерінің нақты орны белгісіз: мүмкін Генуя қаласы, немесе Портовенере немесе Феццано (қазір Портовенере муниципалитетіне кіреді). Флоренция ақыны Политиан оның үйі "теңіз жағалауындағы қатал Лигурия аймағында, ашулы Нептун жартастарға соғып тұрған жерде, Венера сияқты толқындардың арасында дүниеге келген" деп жазды. Оның әкесі Гаспар Каттанео делла Вольта (16 ғасырдағы Генуя доджы Леонардо Каттанео делла Вольтаның отбасынан) есімді генуялық дворян болды, ал анасы оның әйелі, Катоккья Спинола еді; тағы бір деректе ата-анасы Гаспар Каттанео мен Чатерочча ди Марко Спинола деп басқаша айтылған. Он алты жасында ол зерттеуші және картограф Америго Веспуччидің алыс туысы, Пиероның ұлы Марко Веспуччиге тұрмысқа шықты. Олар 1469 жылдың сәуір айында Генуядағы Сан-Торпете шіркеуінде, оның ата-анасымен бірге кездесті; сол жерде додж Пьеро-ил-Фрегозо және көптеген генуялық ақсүйектер де болды. Марконың әкесі Пьеро оны Генуяға Banco di San Giorgio-ға оқуға жіберген. Симонеттаға ғашық болған Марко оның ата-анасынан қыздарының болашақ күйеуі ретінде қабылданды; олар Марконың отбасы Флоренцияда, әсіресе Медичи отбасымен жақсы байланыста болғандықтан, бұл неке тиімді болады деп ойлаған болса керек.
Simonetta Cattaneo was born around 1453 in a part of the Republic of Genoa that is now in the Italian region of Liguria. A more precise location for her birthplace is unknown: possibly the city of Genoa, or perhaps either Portovenere or Fezzano (nowadays included in the municipality of Portovenere). The Florentine poet Politian wrote that her home was "in that stern Ligurian district up above the seacoast, where angry Neptune beats against the rocks There, like Venus, she was born among the waves." Her father was a Genoese nobleman named Gaspare Cattaneo della Volta (belonging to the same family of 16th century Doge of Genoa Leonardo Cattaneo della Volta) and her mother was his wife, Cattocchia Spinola; another source names her parents slightly differently, as Gaspare Cattaneo and Chateroccia di Marco Spinola. At age sixteen she married Marco Vespucci, son of Piero, who was a distant cousin of the explorer and cartographer Amerigo Vespucci. They met in April 1469, when she was with her parents at the church of San Torpete in Genoa; the doge Piero il Fregoso and much of the Genoese nobility were present. Marco had been sent to Genoa by his father, Piero, to study at the Banco di San Giorgio. Smitten with Simonetta, Marco was accepted by her parents as their daughter's prospective bridegroom; they likely felt that the marriage would be advantageous because Marco's family was well connected in Florence, especially to the Medici family.
Флоренция
Сол жылы Симонетта мен Марко Флоренцияда үйленді. Аңыз бойынша, Симонетта Флоренция сарайында жылдам танымал болды және Медичи ағайындылары Лоренцо мен Джулианоның қызығушылығын оятып, олардың назарына ілікті. Лоренцо Веспуччилердің үйлену тойын Виа Ларгадағы сарайда өткізуге рұқсат берді, ал тойды олардың сәнді Вилла ди Карегиде ұйымдастырды. 1475 жылы Санта-Кроче алаңында өткен Ла-Джостра (айқас турнирі) кезінде Джулиано Ботичелли салған, қалпақ киген Паллас Афина бейнесі бар Симонеттаның суреті салынған туды алып шықты, оның астында француз тілінде "La Sans Pareille" деген жазу болды, яғни "Теңдесі жоқ". Джулиано турнирде жеңіске жетіп, Симонеттаны сол шарада "Сұлулық патшайымы" деп жариялады. Симонеттаның Флоренцияда ерекше сұлулығымен танылғаны белгілі, бірақ Джулианоның бұл әрекетін сарайдағы махаббат салтының аясында қарастыру керек. Симонетта үйленген әйел және оның туысы болған күшті әулеттің мүшесі еді. Дәстүр бойынша, оның өліміне туберкулез себеп болды деп есептеліп келді. Бірақ 2019 жылы медицина тарихшыларының бір тобы Симонеттаның суреттерінде (төменде қараңыз) оның пролактин және өсу гормоны бөлетін гипофиз аденомасынан зардап шеккенін көрсететін дәлелдер бар екенін айтты; ісіктің көлемі ұлғайғандықтан ол қайтыс болды.
Simonetta and Marco were married in Florence that same year. According to legend, Simonetta quickly became popular at the Florentine court, and attracted the interest of the Medici brothers, Lorenzo and Giuliano. Lorenzo permitted the Vespucci wedding to be held at the palazzo in Via Larga, and held the wedding reception at their lavish Villa di Careggi. At La Giostra (a jousting tournament) in 1475, held at the Piazza Santa Croce, Giuliano entered the lists bearing a banner upon which was a picture of Simonetta as a helmeted Pallas Athene, painted by Botticelli, beneath which was the French inscription La Sans Pareille, meaning "The Unparalleled One". Giuliano won the tournament, and nominated Simonetta as "The Queen of Beauty" at that event. It is clear that Simonetta had a reputation as an exceptional beauty in Florence, but Giuliano's display should be considered within the conventions of courtly love. Simonetta was a married woman and a member of a powerful family allied to his. Traditionally, it was thought that her death was caused by tuberculosis. In 2019, a team of medical historians argued that the supposed portraits of Simonetta (see below) show evidence that she suffered from a pituitary adenoma secreting prolactin and growth hormone secretion; the increase in tumor volume led her to death.
Өкілдіктер
Басқа суреттермен қатар, Сандро Боттичелли ақсүйек әйелдердің портреттерін салған, олардың бірнешеуі Симонеттаның портреттері саналады, бірақ оны дәлелдеу қиын. Оның кейінгі туындыларында да оның бейнесі болуы мүмкін деп болжанады. Ол өзінің ең танымал картинасы – «Венераның тууы» картинасын 1486 жылы, Симонеттаның қайтыс болғаннан кейін 10 жыл өткен соң аяқтады. Кейбіреулер осы картинадағы Венера оған өте ұқсайды деп мәлімдеседі. Алайда, Эрнст Гомбрих бұл пікірді «романтикалық миф» деп жоққа шығарды.
Among other subjects, Sandro Botticelli painted portraits of noblewomen, several of which are attributed as portraits of Simonetta, but proof is difficult to establish. It has been postulated that some of his later works also contain representations of her. He finished one of his most famous paintings, The Birth of Venus, around 1486, 10 years after Simonetta's death; some have claimed that Venus, in this painting, closely resembles her. This claim, however, is dismissed as a "romantic myth" by Ernst Gombrich,
Кейбір өнер тарихшылары, соның ішінде Джон Раскин, Боттичелли Симонеттаға ғашық болған деп санайды. Боттичеллидің Огняссинти шіркеуінде жерлену тілегі осыны куәландырады, себебі бұл шіркеу Веспуччи әулетінің приходтық шіркеуі болатын. Оның тілегі 34 жылдан кейін, 1510 жылы қайтыс болғанда орындалды. Дегенмен, бұл шіркеу Боттичеллидің крещениеден өткеннен бері оның приходтық шіркеуі болды, онда оның туындылары сақталған және ол отбасымен бірге жерленді. Боттичелли 1475 жылы Джулианоның турнирде ұстаған туын салған, онда Паллас Афинаның суреті бейнеленген, бұл сурет оған ұқсас болуы мүмкін; демек, ол оны кем дегенде бір рет салған сияқты, бірақ осы сурет қазір жоғалып кеткен. Боттичеллидің басты Медичи демеушісі, Джулианоның інісі Лоренцо ди Пьерфранческо де Медичи 1482 жылы Симонеттаның немересі Семирамидаға үйленді, және Боттичеллидің танымал аллегориясы «Primavera» осы оқиғаға арналған той сыйлығы ретінде салынған болуы мүмкін. Тағы да, бұл картинада Симонеттаның бейнесі бар деп есептегендер бар.
Some art historians, including John Ruskin, suggest that Botticelli had fallen in love with Simonetta, a view supported by Botticelli's request to be buried in the Church of Ognissanti – the parish church of the Vespucci – in Florence. His wish was carried out when he died 34 years later, in 1510. However, this had been Botticelli's parish church since he was baptized there, the church contained works by him, and he was buried with his family. Botticelli painted the standard carried by Giuliano at the joust in 1475, which carried an image of Pallas Athene that was very probably modeled on her; so he does seem to have painted her once at least, though that particular image is now lost. Botticelli's principal Medici patron, Giuliano's younger cousin Lorenzo di Pierfrancesco de' Medici, married Simonetta's niece Semiramide in 1482, and it is likely that Botticelli's famed allegory Primavera was painted as a wedding gift for this occasion. Again, this is a work that some have claimed contains a representation of Simonetta.
Мүмкін суреттер
Жоғарыда суреттелген Сандро Боттичелли шеберханасына жатқызылған әйел портреттері туралы Рональд Лайтбоун олардың Боттичеллинің өзі салған немесе суреттеген туындылары емес, оның шеберханасында жасалғанын айтады. Ол бұл екі картинаға қатысты: "Боттичеллинің [шеберханасы] нимфалардың немесе әдемі әйелдердің портреттерін жасады, бәрі де, мүмкін, нағыз әйелдердің емес, идеалды сұлулардың қияли суреттері болды" деп белгілейді. Симонетта Веспуччи Пьеро ди Козимоның "Симонетта Веспуччидің портреті" деп аталатын картинасында бейнеленген болуы мүмкін, онда әйел Клеопатра ретінде, мойнында аспен көрсетілген. Бірақ бұл бейне Симонеттаға қаншалықты ұқсайтыны белгісіз, себебі ол оның қайтысынан 14 жыл өткен соң жасалған, өлімнен кейінгі портрет. (Пьеро ди Козимоның Симонетта қайтыс болған жылы 14 жаста болғаны да еске алуға лайық.) Бұл картинаны қазіргі уақытта Конде мұражайында сақтайды, ол картинаның кімнің портреті екендігіне күмән келтіріп, оны "Симонетта Веспуччидің портреті деп саналатын әйел" деп атайды, сондай-ақ картинаның төменгі жағындағы оның аты жазылған жазу кейінірек қосылған болуы мүмкін екенін көрсетеді.
Regarding each Portrait of a Woman pictured above, credited to the workshop of Sandro Botticelli, Ronald Lightbown claims they were creations of Botticelli's workshop that were likely neither drawn nor painted exclusively by Botticelli himself. Regarding these two paintings he also notes that "[Botticelli's work]shop executed portraits of ninfe, or fair ladies all probably fancy portraits of ideal beauties, rather than real ladies." Simonetta Vespucci may also be depicted in the painting by Piero di Cosimo titled Portrait of a woman, said to be of Simonetta Vespucci, which portrays a woman as Cleopatra, with an asp around her neck. Yet how closely this resembles Simonetta is uncertain, not least because it is a posthumous portrait created about 14 years after her death. (Worth noting as well is the fact that Piero di Cosimo was only 14 years old the year of Simonetta's death.) The museum that currently houses this painting, the Musée Condé, questions the identity of its alleged subject and titles it "Portrait of a woman, said to be of Simonetta Vespucci", noting that the inscription of her name at the bottom of the painting may have been added at a later date.