Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық дәрігер, евгеник және ақ нәсілшілдік идеологияны қолдаушы белсенді (1861–1947)
American physician, eugenicist, and white supremacist activist (1861–1947)
Уолтер Эшби Плекер (2 сәуір 1861 – 2 тамыз 1947) – американдық дәрігер және халық денсаулығын жақтаушы, 1912 жылдан 1946 жылға дейін Вирджиния штатының Өмірлік статистика бюросының алғашқы тіркеушісі болды. Ол 1922 жылы Вирджиния штатының Ричмонд қаласында құрылған «Американың англосаксондық клубтары» деген ақ нәсілшілдік ұйымның жетекшісі болды. Евгеник және ғылыми расизмді қолдаушы Плекер Вирджиния штатының заң шығарушы органында 1924 жылғы «Расалық тұтастық туралы» заңның қабылдануына ықпал етті; бұл заң «бір тамшы ережесін» институционалдық деңгейде бекітті. Плекер 1947 жылы көлік қағып өлтірді.
Walter Ashby Plecker (April 2, 1861 – August 2, 1947) was an American physician and public health advocate who was the first registrar of Virginia's Bureau of Vital Statistics, serving from 1912 to 1946. He was a leader of the Anglo Saxon Clubs of America, a white supremacist organization founded in Richmond, Virginia, in 1922. A eugenicist and proponent of scientific racism, Plecker drafted and lobbied for the passage of the Racial Integrity Act of 1924 by the Virginia legislature; it institutionalized the one drop rule. Plecker was killed after being struck by a car in 1947.
Ерте өмір және білім
Плеккер Аугуста округінде дүниеге келді, ол Конфедерациядан қайтып келген ардагер мен құл иесінің ұлы еді. Өмірі бойы адал пресвитериан болып қалды және діни ағымның оңтүстік фундаменталистік тармағын қолдады, кейіннен өзі де сондай сенімде болған миссионерлерді қаржылап, Құдайдың Содом мен Гоморраны нәсілдер араласқаны үшін жазалап жойғанына сенді.
Plecker was born in Augusta County, the son of a returned Confederate veteran and slave owner. He was a devout Presbyterian, and throughout his life, he supported the denomination's fundamentalist Southern branch, funding missionaries who believed, as he later would, that God had destroyed Sodom and Gomorrah as punishment for racial intermixing.
Мансап
Плеккер 1892 жылы Вирджиния штатының Хэмптон қаласында қоныстанды. 1915 жылы анасы қайтыс болғанға дейін ол барлық нәсілдегі әйелдермен жұмыс істеді және акушерлік және қоғамдық денсаулық мәселелеріне қызығушылығымен танылды. Плеккер акушерлерді оқытты, үй инкубаторын ойлап тапты және нәрестелерге үй жағдайында емдеуді тағайындады. 1912 жылы Плеккер Вирджиния штатының жаңа құрылған Өмірлік статистика бюросының алғашқы тіркеушісі болды және 1946 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Ол ақ нәсілділердің басымдығын жақтаған және евгениканы қолдаған адам болды, 1922 жылы Американың англосаксон клубтарының жетекшісі атанды. Джон Пауэлл мен Эрнест Севьер Кокс көмегімен Плеккер «1924 жылғы нәсілдік тазалық туралы» заң жобасын дайындады, ал штаттық заң шығарушы орган оны қабылдады. Атап айтқанда, Плеккер африкалық американдықтардың өзін үндістер деп танытуына наразы болды және штаттың үндістері африкалық американдықтармен «араласып кеткеніне» сенді. Шындығында, Азамат соғысынан кейін көп ұзамай бүкіл елден келген үндістер Хэмптон аймағына қара нәсілділермен бірге білім алу үшін әкелінді, кейде аралас некелер жасады, бірақ Хэмптонның үнді мектептері штат ішінде үндістерге қарсы нәсілдік дискриминация мен евгеника қозғалысы күшейгеніне байланысты жабылды. Плеккер көптеген аралас нәсілді Вирджиния үндістерінің ғасырлар бойы экономикалық ассимиляцияға қарамастан, өздерінің мәдениетін және үндістер ретіндегі өзіндік ерекшеліктерін сақтап қалғанын мойындаудан бас тартты. Плеккер мемлекеттік органдарға американдық үнділер деп өзін таныстырған көптеген азаматтарды «түсті терілі» деп қайта жіктеуді бұйырды, бірақ көптеген Вирджиния үндістері өздерінің қауымдастықтарында өмір сүруді жалғастырды және тайпалық дәстүрлерін сақтады. Мысалы, шіркеулердегі жазбаларда олар үндістер деп тіркелді. Нақты айтқанда, Плеккер мемлекеттік органдарға белгілі бір отбасыларды қайта жіктеуді бұйырды, себебі олар сегрегациядан қашуға тырысып жатыр деп шешті. Бұл заң 1960 жылдары федералдық заңнамамен жойылғанға дейін Оңтүстікте заңды болып сақталды. Плеккер нацистік евгеникалық саясатты қолдады. 1935 жылы, Вирджинияда евгеникалық заңдар қабылданғаннан кейін он жыл өткен соң, ол нацистік Германияның Халық саясаты және нәсілдік әл-ауқат жөніндегі басқарма директоры Уолтер Гроссқа хат жазды. Плеккер Вирджинияның нәсілдік тазалық туралы заңдарын сипаттап, Гростың пошта тізіміне енгізілуін сұрады. Үшінші рейхтің 600 Рейнландтағы балаларды – неміс әйелдерінен қара француз отаршыл әкелерден туған балаларды – стерилизациялауынан кейін Плеккер былай деді: «Мен осы жұмыстың толыққандай аяқталғанын және ешкімнің қалып қоймағанын үміттенемін. Кейде Вирджинияда кейбір шараларды қолдануға бізге рұқсат берілмегеніне өкінемін». 1943 жылы Плеккер: «Біздің нәсілді көрсеткен туылғандар мен некеге тұрғандар туралы деректеріміз 1853 жылға дейін жетеді. Мұндай зерттеу бұрын-соңды жасалмаған. Сіздің қызметкеріңіз Гитлердің еврейлердің генеалогиялық зерттеулерін толыққанды жүргізбегенін дұрыс болжаған болар».
Plecker settled in Hampton, Virginia, in 1892, and before his mother's death in 1915, he worked with women of all races and became known for his active interest in obstetrics and public health issues. Plecker educated midwives, invented a home incubator, and prescribed home remedies for infants. In 1912, Plecker became the first registrar of Virginia's newly created Bureau of Vital Statistics, a position he held until 1946. An avowed white supremacist and an advocate of eugenics, he became a leader of the Anglo Saxon Clubs of America in 1922. With the help of John Powell and Earnest Sevier Cox, Plecker drafted and the state legislature passed the "Racial Integrity Act of 1924". In particular, Plecker resented African Americans who passed as Native Americans, and he came to firmly believe that the state's Native Americans had been "mongrelized" with its African American population. In fact, since shortly after the Civil War, Native Americans from all over the country had been brought to the Hampton area to be educated alongside blacks, at times inter marrying, although Hampton's Indian schools had closed down as racial discrimination against Native Americans and the eugenics movement both grew in the state. Plecker refused to recognize the fact that many mixed race Virginia Indians had maintained their culture and identity as Native Americans over the centuries despite economic assimilation. Plecker ordered state agencies to reclassify most citizens who claimed American Indian identity as "colored", although many Virginian Native Americans continued to live in their communities and maintained their tribal practices. Church records, for instance, continued to identify them as Native Americans. Specifically, Plecker ordered state agencies to reclassify certain families whom he identified by surname, because he decided that they were trying to pass and evade segregation. This remained legal in the South until federal legislation overturned it in the 1960s. Plecker sympathized with Nazi eugenics efforts. In 1935, a decade after the passage of Virginia's eugenics laws, he wrote to Walter Gross, director of Nazi Germany's Office for Enlightenment on Population Policy and Racial Welfare. Plecker described Virginia's racial purity laws and requested to be put on Gross's mailing list. Following the Third Reich's sterilization of 600 Rhineland bastards, children in the Rhineland who were born of German women by black French colonial fathers, Plecker commented: "I hope this work is complete and not one has been missed. I sometimes regret that we have not the authority to put some measures in practice in Virginia." In 1943, Plecker remarked, "Our own indexed birth and marriage records, showing race, reach back to 1853. Such a study has probably never been made before. Your staff member is probably correct in his surmise that Hitler’s genealogical study of the Jews is not more complete."
Өлім
1947 жылы 2 тамызда Плеккер Ричмонд көшесінен өтіп бара жатқанда көлік шауып, зейнеткерлікке шыққаннан кейін бір жыл өтпей қайтыс болды. Ол он жылдан астам бұрын қайтыс болған әйелінің қасына Ричмондтың Голливуд зиратына жерленді. Олардың балалары болмады. Плеккер жылдар бойы достар іздемеді, өзінің хоббилерін "кітаптар мен құстар" деп айтты және ешқашан күлімсіремейтінімен белгілі болды. Плеккердің саясаты адамдар мен отбасыларға өздерінің үндістер ретіндегі мәдени байланысын дәлелдеу үшін қажетті жазбаларды жойды және өзгертті. 2007 жылы Өкілдер палатасы Вирджиния тайпаларын федералдық деңгейде мойындау туралы заң қабылдады.
On August 2, 1947, Plecker was struck by a car while crossing a Richmond street, killing him, less than a year after his retirement. He was buried in Richmond's Hollywood Cemetery beside his wife, who had died more than a decade earlier. They had no children. For years Plecker never sought out friends, and he described his hobbies as "books and birds", and he gained a reputation for never smiling. Plecker's policies destroyed and altered records that individuals and families now need in order to prove their cultural continuity as Indians. In 2007, the House of Representatives passed a law to recognize the Virginia tribes at the Federal level.