Гэ́й – крикетист и футболист. Играл за Hampshire, добился успеха против Sussex (63 not out). Выступал за Cambridge, но столкнулся с конкуренцией. Крикет, спорт.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын крикетшісі және футболшысы
English cricketer and footballer
Крикет
Кеймбриджге оқуға түсу алдында Гей 1888 жылы Хампшир үшін "екінші сынып" округтік крикет ойнады (олар 1885 жылы бірінші сыныптық мәртебесін жоғалтты). Оның алғашқы матчы "екінші сынып" округтік Сомерсетке қарсы ауыр жеңіліспен аяқталды. 1890 жылы Гей Суссекске қарсы матчта (бірінші сыныпты команда) көрсеткен өнері үшін мақтау алды; бірінші иннингте 63 ұпай жинап, Хампширге 164 ұпаймен жеңіс әкелді. 1890 жылы Кембридж университетіне оқуға түсіп, Гей Кембридж командасына жол табуға тырысса, оған Грегор Макгрегор кедергі келтірді. Макгрегор сол жазда Англия құрамасына үш тестілік матчтың екеуіне шақырылған және «Oxford and Cambridge Cricket» журналында «өте қабілетті қақпашы» деп сипатталған еді. Ақырында ол 1891 жылы Кембридж үшін Мэрилебон крикет клубына (MCC) қарсы Феннерде алғашқы сыныптық дебютін жасады. Макгрегор 1891 жылы бітіргеннен кейін, Гей 1892 және 1893 жылдары Кембридж командасында өзін бекіте алды. 1892 жылғы маусым алдындағы басылымда «Крикет» журналы Гейдің «Гэмпширдің қақпашысы ретінде тамаша формада» екенін атап өтті және ол ағалардың сынақ матчында бір команданың капитаны болды. Ол 1892 жылы Кембридж үшін тағы жеті бірінші сыныптық матч өткізді. Кембридждегі крикет маусымы Оксфордқа қарсы университет матчында ойнап, «Көк» белгісін жеңіп алумен аяқталды. Оксфорд бес қақпамен жеңіске жетсе де, Гейдің қақпашылық шеберлігі «матчтың ең жақсы тұстарының бірі» және «әуесқой крикетінің ең жоғары стандартына сай» деп бағаланды. Бірнеше беделді ойыншылар 1892 жылы «Овал» стадионында «Джентльмендер» командасының ойыншыларына қарсы матчқа қатысудан бас тартқаннан кейін, Гей командада ойнауға шақыруды қабылдады. Ол сондай-ақ Портсмутте Англияның батысы мен шығысына қарсы маусымның соңғы матчында ойнады. Кембриджді бітіргеннен кейін, ол 1894 жылғы округтік чемпионатта Сомерсет үшін төрт матч ойнады, сонымен қатар Солтүстік пен Оңтүстік командаларының ойындарында Оңтүстік үшін екі рет және Скарборо фестивалінде Йоркширге қарсы МКК үшін өнер көрсетті. Англияның алғашқы иннингінде ол оныншы нөмірде 33 ұпай жинап, Джек Ридманнан қақпадан шығарылды, ал екінші иннингте Гарри Тротттан 4 ұпайға қақпадан шығарылды. Ол төрт рет қақпадан шығарды (үш рет ұстап, бір рет соққыға жығылды), Англия 10 ұпаймен жеңіске жетті. Гейдің орнына қалған төрт тестілік матчта Гилтон Филипсон ойнады. Ол тағы екі бірінші сыныптық матчта Виктория мен Оңтүстік Австралияға қарсы өнер көрсетті. Австралияға жасаған турнеден кейін Гей Британдық Цейлонда тұрып, кофе өсіруші болып жұмыс істеді. Ол 1900 жылы бірінші сыныптық карьерасын қайта бастады, Лордс стадионында МКК үшін Лестерширге қарсы ойнады, сонымен қатар сол маусымның округтік чемпионатына қатысып, Хампшир үшін тоғыз бірінші сыныптық матч өткізді.
Prior to his matriculation to Cambridge, Gay played "second class" county cricket for Hampshire (who had lost their first class status in 1885) beginning in 1888, with his first match against fellow "second class" county Somerset resulting in a heavy loss. In 1890, Gay received praise for his performance in a match against Sussex (a first class side); helping Hampshire to a 164 run victory by scoring 63 not out in the first innings. Having matriculated to Cambridge in 1890, Gay found his way into the Cambridge team was blocked by Gregor MacGregor, the incumbent Cambridge wicket keeper, who was selected by England for two of the three Test matches that summer, and described as "a wicket keeper of extraordinary ability" in Oxford and Cambridge Cricket. He eventually made his first class debut for Cambridge against the Marylebone Cricket Club (MCC) at Fenner's in 1891. Following MacGregor's graduation in 1891, Gay managed to establish himself in the Cambridge side in 1892 and 1893; in a preview of the 1892 season, the magazine Cricket praised Gay's "excellent form as a wicket keeper for Hampshire", and he captained one of the sides in the Seniors' trial match. He made a further seven first class appearances for Cambridge in 1892, His cricket season with Cambridge culminated with him winning his Blue, appearing in the University Match against Oxford. Although Oxford won by five wickets, Gay was commended for wicket keeping which was "one of the very best features of the match" and "quite up to the best standard of amateur cricket" according to Cricket. After several more prestigious players had turned down invitations to play for the Gentlmen in the 1892 Gentlemen v Players fixture at The Oval, Gay accepted an invitation to play for the team. He also played a late season match for the West of England against the East in Portsmouth. After graduating from Cambridge, he played four matches for Somerset in the 1894 County Championship, in addition to playing twice for the South in the North v South fixtures and for the MCC against Yorkshire at the Scarborough Festival. In England's first innings, he scored 33 batting from number ten before being dismissed by Jack Reedman, while following on in their second innings he was dismissed for 4 runs by Harry Trott. Behind the stumps he made four dismissals (three catches and one stumping), with England winning the Test by 10 runs. Gay was replaced for the remaining four Test matches by Hylton Philipson. He featured in two further first class matches on the tour, against Victoria and South Australia. Following the tour of Australia, Gay opted to stay in British Ceylon to work as a coffee planter, He resumed his first class career in 1900, playing for the MCC against Leicestershire at Lord's, in addition to also playing nine first class matches for Hampshire in that seasons County Championship.
Футбол
Мектеп оқушысы кезінде Гей бастапқыда футболды орталық шабуылшы ретінде ойнады, бірақ бірнеше жыл ойнауға мүмкіндік бермейтін жарақат алғаннан кейін, ол толық қорғаушы ретінде қайта оралды. Осы позицияда ол 1888–89 жылдары Брайтон колледжімен Сассекс аға кубогын жеңіп алды. Кейін Кембридж университетіне түсіп, бастапқыда университет командасына қорғаушы ретінде ілікпекке тырысты, бірақ орын ала алмады. Оның орнына, ол жас кезінде ойнаған қақпашы ретіндегі дағдыларын жетілдіруге бел буды. Оның жаттығулары нәтиже берді, 1891 жылы ол Канада құрамасына қарсы матчта Англия құрамасының қақпашысы болып таңдалды. Бұл ресми халықаралық матч болмаса да, The Times Англия командасын «күшті тоғыздық» деп сипаттады, және олар 6:1 есебімен жеңіске жетті. Гей 1892 жылдың ақпан айында футболдағы «көк лентасын» (Blue) алды, оның қақпашылық шеберлігі Кембридж университетінің Оксфорд университетін 5:1 есебімен жеңген кезде The Times газетінен мақтау алды. Университетті бітіргеннен кейін ол «Олд Брайтонианс» және «Коринфиан» футбол клубтарында ойнады. Ол 1892–93 жылғы Британдық аралдар чемпионатында Шотландияға қарсы матчқа шақырылды, онда Англия 5:2 есебімен жеңіске жетті. Келесі жылы ол Англия құрамасының қақпасында тағы да көзге түсті, наурыз айында Уэльске қарсы 5:1 есебімен жеңіске жетті, содан кейін сәуір айында Шотландиямен 2:2 есебімен тең түсті. Сейлоннан оралғаннан кейін Гей 1900 жылы «Саутгемптонға» Англияның қақпашысы Джек Робинсонның дублері ретінде қосылды, бірақ ол ешқашан негізгі құрамда ойнаған жоқ.
As a schoolboy, Gay initially played football as a centre forward, but after an injury which prevented him from playing for a few years he returned as a full back. It was playing this position that he won the Sussex Senior Challenge Cup in 1888–89 with Brighton College. After going up to Cambridge University, he initially tried for the university team as a defender, but could not secure a place. Instead, he dedicated himself to developing his skills as a goalkeeper, a position he had dallied with as a youngster. His training paid off, as in 1891, he was selected to play as goalkeeper for England in a match against the touring Canadians. Though it was not an 'official' international match, The Times described England's team as being a "strong eleven", and they won 6–1. Gay earned his football Blue in February 1892, when his goalkeeping drew praise from The Times during a 5–1 victory for Cambridge University over Oxford University. After his graduation from university, he played for Old Brightonians and Corinthian F. C. he was selected to play versus Scotland in the 1892–93 British Home Championship, which England won 5–2. He featured in goal for England again the following year, playing in a 5–1 win against Wales in March, followed by a 2–2 draw with Scotland in April. After returning from Ceylon, Gay joined Southampton in 1900 as reserve to fellow England goalkeeper, Jack Robinson, although he never played for the first team.
Әскери қызмет және кейінгі өмір
Гей Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті, Территориялық күштерде лейтенант болып кірісті. 1915 жылдың қыркүйегінде Оңтүстік Ланкашир полкінің капитаны болып тағайындалды, ал 1916 жылдың наурыз айында адъютант қызметіне бекітілді. Сол жылдың қыркүйегінде ол бұл лауазымнан бас тартып, келесі айда штабқа жіберілді. 1918 жылдың шілдесінде штабтағы қызметінен түсіп, 1918 жылдың маусымында Корольдік қорғаныс корпусының көмекші командирі болып тағайындалғандықтан уақытша майор атағын алды. Соғыс аяқталғаннан кейін Гей 1919 жылдың қыркүйегінде офицерлік шенін тастады, бірақ капитан шені сақталды. Гей гольф ойнауды ұнатқан, Нортгемптоншир гольф клубының, содан кейін Шығыс Девон гольф клубының хатшысы болды және Девон атынан осы спорт түрінде өнер көрсетті. Әйелінен ажырасқаннан кейін ол "гедонистік" өмір салтын таңдады; гольф пен крикет ойнап, Шығыс Девондағы бай жас жесірмен бірге тұрды. Жесір қайтыс болғаннан кейін ол сол аймақта қалды, кейін 1949 жылдың қараша айында Сидмут қаласындағы зейнеткерлер үйінде дүние салды. Одан әлеуметтік реформатор болған әпкесі Шарлотта Эвелин Гей қалды.
Gay served in the First World War, being commissioned as a lieutenant in the Territorial Force. He was promoted to captain with the South Lancashire Regiment in September 1915, befofe being made an adjutant in March 1916. He relinquished this appointment in September of the same year, and was seconded to the staff the following month. He relinquished his appointment to the staff in July 1918, having been made a temporary major in June 1918 for his appointment to assistant commandant with the Royal Defence Corps. Following the end of the war, Gay relinquished his commission in September 1919 but retained the rank of captain. Gay was a keen golfer, having been secretary of the Northamptonshire Golf Club and later the East Devon Golf Club, with him representing Devon in the sport. Having split from his wife, he opted to live a "hedonistic" lifestyle; playing golf and cricket, and sharing the home of a wealthy young widower in east Devon. After the widowers' death he remained in the area, later dying in a nursing home at Sidmouth in November 1949. He was survived by his sister, Charlotte Evelyn Gay, who was a social reformer.