USS Duncan эсминцісінің тарихы

Кіріспе

Гливс класының эсминшісі "Дункан" (DD 485) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Силас Дунканның құрметіне аталған екінші кемесі. 1814 жылдың 11 қыркүйегінде Шамплен көліндегі шайқаста жаудың атынан ауыр жарақат алған ол оң қолын жоғалтқан.

Құрылыс және іске қосу

Дункан 1942 жылдың 20 ақпанында Нью-Джерси штатындағы Кеарни қаласындағы «Федералды кеме құрылысы және құрғақ док» компаниясында суға түсірілді, оның демеушісі миссис Д. К. Тейер болды. Кеме 1942 жылдың 16 сәуірінде қабылданып, лейтенант-командир Эдмунд Б. Тейлор басқаруға кірісті.

Қызмет тарихы

Дункан 1942 жылғы 20 маусымда Нью-Йорктен Оңтүстік Тынық мұхитына аттанды, 14 қыркүйекте Эспириту-Сантоға жетіп, 17 және 18-ші топтарға (ТФ) қосылды және сол күні Гуадалканалды күшейту үшін 7-ші теңіз полкін тасымалдаған көліктерді эскорттау үшін олармен бірге шықты. Дункан келесі күні ұшақ тасымалдаушы "Уасп" кемесінің қаптамасында болғанда, екі жапондық суасты қайығы шабуыл жасады. "Уасп" торпедаланды, сондықтан ол АҚШ кемелерімен батырылуға мәжбүр болды. Дункан кемеден аман қалғандарды құтқарып, 701 офицер мен сарбазды басқа кемелерге, ал 18 жаралыны және екі мәйітті 16 қыркүйекте Эспириту-Сантодағы госпитальге жеткізді. Дункан Эспириту-Сантодан Соломон аралдарына дейін операцияларын жалғастырды, көліктерді және эскорттау күштерінің кемелерін күзетті. 1942 жылғы 11 қазанда ол Гуадалканалға күштер жеткізіп жүрген маңызды көлік конвойын қорғауға тағайындалған 64-ші топтың (ТФ 64) қаптамасында болды. Америка кемелері ұрыс жоспарының бір бөлігі ретінде бағытты өзгертіп жатқанда, жаудың үлкен су үсті күштерімен байланыс орнатылды. Дункан радарда анық сигналды анықтады және өзінің флагманы нысанаға қарай тұрғанын көріп, эсминецтер шабуылға дайындалып жатыр деп ойлады. Эсперанс мүйісіндегі шайқаста Дункан бірнеше рет крейсерді атқылап, содан кейін отты эсминецке ауыстырды, сонымен бірге жаудың және өз күштерінің отынан қашу үшін күрт маневр жасады, олар енді шабуылға қосылған болатын. Ол алғашқы нысанасы, жапондық крейсер "Фурутакаға" екі торпеда атып, алған зақымдар оны істен шығарғанша атуды жалғастырды. Кеменің командирі, лейтенант-командир Эдмунд Б. Тейлор, осы шайқастағы ерлігі үшін Әскери-теңіз кресімен марапатталды, өртпен оқшауланған көпірді тастап кетуге және жаралыларды құтқару салдарына түсіруге бұйрық берді. Кемедегілер кемені Саво аралына жағалауға тырысты, бірақ кейін оны құтқаруға болатынына сеніп, қуат тоқтағанша өртпен күресуді жалғастырды, содан кейін кемені тастап кетті. "МакКалла" эсминеці акулаларға толы судан 195 адамды құтқарып, Дунканды құтқаруға тырысты, бірақ ол 1942 жылғы 12 қазанда Саво аралының солтүстігінде батып кетті.

Duncan sailed from New York on 20 June 1942 for the South Pacific, arrived at Espiritu Santo on 14 September to join TFs 17 and 18, and with them departed the same day to cover transports carrying the 7th Marine Regiment to reinforce Guadalcanal. Duncan was in the screen of the aircraft carrier Wasp next day when the task force was attacked by two Japanese submarines. Wasp was torpedoed, and so severely damaged that she had to be sunk by United States ships. Duncan picked up survivors from the carrier, transferring 701 officers and men to other ships, and 18 wounded and two bodies to the base hospital at Espiritu Santo upon her arrival 16 September. Duncan continued to operate from Espiritu Santo to the Solomons, screening transports and ships of the covering forces. On 11 October 1942, she was in the screen of Task Force 64 (TF 64) which was assigned to protect a vital transport convoy carrying reinforcements to Guadalcanal. Contact was made with a large enemy surface force just as the American ships were executing a course change as part of their battle plan. Duncan, having a clear radar contact and seeing her flagship apparently steady upon a course which would close the target, believed the destroyers were closing to attack, and found herself charging alone toward the enemy force. In the resulting Battle of Cape Esperance, Duncan hit a cruiser with several salvos, then shifted fire to a destroyer, at the same time maneuvering radically to avoid enemy fire and that from her own forces, who were now joining in the attack. She got off two torpedoes toward her first target, Japanese cruiser Furutaka, and kept firing until hits she had received put her out of action. The commanding officer, Lieutenant Commander Edmund B. Taylor who was awarded the Navy Cross for his actions in this battle ordered the bridge, isolated by fire, abandoned, and the wounded lowered into life rafts. The men on board attempted to beach the ship on Savo Island, but then, believing she might yet be saved, continued to fight the fires until power failed, when they abandoned ship. Destroyer McCalla rescued 195 men from the shark infested waters and made an attempt to salvage Duncan, but she sank on 12 October 1942, about north of Savo Island.

Марапаттар

Дункан Екінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін бір ұрыс жұлдызы алды.