Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1829–1893)
American politician (1829–1893)
Эдвин Хансон Вебстер (31 наурыз 1829 – 24 сәуір 1893) – Мэриленд штатынан АҚШ конгрессмені, 1859 жылдан 1865 жылға дейін екінші сайлау округінде екі мерзім қызмет еткен.
Edwin Hanson Webster (March 31, 1829 – April 24, 1893) was a U. S. Congressman from Maryland, serving the second district for two terms from 1859 until 1865.
Ерте өмір
Эдвин Хансон Вебстер 1829 жылдың 31 наурызында Мэриленд штатының Черчвилл қаласының жанында Марта (туған тегі Хансон) мен Генри Вебстер отбасында дүниеге келді. Вебстер классикалық білім алды, Черчвилл академиясына, содан кейін Пенсильвания штатының Честер округіндегі Нью-Лондон академиясына оқуға түсті. 1847 жылы Пенсильвания штатының Карлайл қаласындағы Дикинсон колледжін бітірді, одан кейін мектепте сабақ берді және Мэриленд штатының Бел Эйр қаласындағы Ото Скотттың кеңсесінде заңды оқыды. Ол әкесінің үйіне жақын жердегі классикалық мектепте он сегіз ай сабақ берді. 1851 жылы адвокаттыққа қабылданды және Бел Эйрде практикалық жұмысын бастады.
Edwin Hanson Webster was born on March 31, 1829, near Churchville, Maryland, to Martha (née Hanson) and Henry Webster. Webster received a classical training, and attended the Churchville Academy and later the New London Academy of Chester County, Pennsylvania. He graduated from Dickinson College of Carlisle, Pennsylvania in 1847, and afterwards taught school and studied law at the office of Otho Scott of Bel Air, Maryland. He taught at a classical school near his father's home for eighteen months. He was admitted to the bar in 1851, and commenced practice in Bel Air.
Мансап
1851 жылы, адвокаттыққа қабылданудан бұрын, Вебстер штаттық прокурор лауазымына виг партиясынан кандидат ретінде ұсынылды, бірақ Уильям Х. Далламға он дауыс айырмасымен жеңілді. Ол төрт жыл Стивенсон Арчермен бірге заңгерлік тәжірибемен айналысты. Вебстер Мэриленд Сенатына сайланды, бұл сайлауда ол Рамзи МакГенриді жеңді. Ол 1855 жылдан 1859 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1856 жылы Вебстер сенаттың төрағасы болды. 1856 жылы Вебстер президенттік сайлауға қатысты. Америка Азамат соғысы кезінде Вебстер 1862 және 1863 жылдары 7-ші Мэриленд ерікті жаяу әскер полкінің полковнигі болды. Ол Америка партиясының (Know Nothing) кандидаттығымен отыз алтыншы Конгреске сайланды, бұл сайлауда ол Рамзи МакГенриді жеңді. Ол сондай-ақ отыз жетінші Конгреске және отыз сегізінші мен отыз тоғызыншы Конгрестерге одақтас ретінде сайланды. Вебстер 1859 жылдың 4 наурызынан бастап Мэриленд штатының 2-ші сайлау округін өкілдік етіп, Конгресте қызмет етті. Ол бригадир-генерал лауазымына екі рет бас тартты. 1862 жылдың жазында ол 7-ші Мэриленд жаяу әскер полкін құрды. 1863 жылдың 1 қаңтарында ол полк басшылығын Чарльз Э. Фелпске тапсырып, АҚШ Өкілдер палатасына оралды. Ұзақ уақыт өткен соң, 4 наурызда ол полк командирі болды. АҚШ Өкілдер палатасына қайта сайланғаннан кейін ол желтоқсан айында әскери қызметтен кетті. 1864 жылдың жазында, конфедераттардың Мэрилендке басып кіргенінен кейін, ол губернатор Август Брэдфордқа өз қызметін ұсынды. Брэдфорд Вебстерді штаттық милиция үшін әскери кодекс жобасын жасауға тағайындады. Ол 1864 жылдың қараша айында АҚШ Өкілдер палатасына қайта сайланды. Ол АҚШ-та құлдықты жоюға дауыс берді. Ол 1865 жылдың шілдесінде қызметтен кетті. 1865 жылдың тамызында президент Авраам Линкольн оны Балтимор портындағы кедендік баж салығын жинаушысы етіп тағайындады, ол осы лауазымда 1865 жылдың 27 шілдесінен 1869 жылдың 15 сәуіріне дейін қызмет етті. Линкольн қанынан айырылған кезде оның қалтасында Мэриленд штатындағы тағайындамалардың тізімі, соның ішінде Вебстердің тағайындамасы болды. Кейін ол 1882 жылдың 17 ақпанында президент Честер А. Артур оны қайтадан кедендік баж салығын жинаушысы етіп тағайындағанға дейін Бел-Эйрде өз мамандығын жалғастырды. Ол 1886 жылдың 23 ақпанына дейін осы лауазымда қызмет етті. 1882 жылы ол банк ісімен айналысып, өмірінің соңына дейін соған берілді. Зейнетке шыққаннан кейін Вебстер өмірінің соңына дейін Харфорд Ұлттық Банкінің президенті болып қызмет етті.
In 1851, prior to being admitted to the bar, Webster was nominated as a Whig for the office of state's attorney, but lost by a margin of ten votes to William H. Dallam. He practiced law with Stevenson Archer for four years. Webster was elected to the Maryland Senate, defeating Ramsey McHenry. He served in that role from 1855 until 1859. In 1856, Webster served as president of the senate. In 1856, Webster was a presidential elector. During the American Civil War, Webster was colonel of the 7th Regiment Maryland Volunteer Infantry, serving in 1862 and 1863. He was elected as a candidate of the American Party (Know Nothing) to the Thirty sixth Congress, defeating Ramsey McHenry. He was also elected as a Unionist to the Thirty seventh Congress and as an Unconditional Unionist to the Thirty eighth and Thirty ninth Congresses. Webster served in Congress, representing Maryland's 2nd congressional district, starting on March 4, 1859. He twice declined appointments as a brigadier general. In the summer of 1862, he recruited the 7th Maryland Infantry Regiment. On January 1, 1863, he relinquished command of the regiment to Charles E. Phelps to return to the U. S. House of Representatives. After a short session, he assumed command of the regiment on March 4. After getting re elected to the U. S. House of Representatives, he resigned his military commission in December. In the summer of 1864, after the invasion of Maryland by the Confederates, he offered his services to Governor Augustus Bradford. Bradford then appointed Webster to draft a military code for the state militia. He was again elected to the U. S. House of Representatives in November 1864. He voted for abolition of slavery in the United States. He resigned in July 1865. In August 1865, he was appointed posthumously by President Abraham Lincoln as collector of customs at the Port of Baltimore, serving in that position from July 27, 1865, to April 15, 1869. A list of Maryland appointments, including Webster's, was in the pocket of Lincoln during his assassination. Afterwards, he resumed the practice of his profession in Bel Air until he was again appointed collector of customs by President Chester A. Arthur on February 17, 1882. He served as collector until February 23, 1886. In 1882, he engaged in banking, which he followed until his death. After his retirement, Webster served as president of the Harford National Bank until his death.
Жеке өмір
Вебстер 1855 жылдың маусымында Кэролайн Х. (туған аты МакКормик) Эрлге үйленді. Олардың кем дегенде төрт баласы болды: Дж. Эдвин, Ида М., Бесси және Каролина Х. Оның қызы Бесси Уильям Х. Харланға тұрмысқа шықты, ол Бел Эйрде білім беруші және оның ұлы Дж. Эдвиннің заң серіктесі болды. Вебстер 1893 жылдың 24 сәуірінде Бел-Эйрде қайтыс болды. Ол Черчвилл қаласының жанындағы Кальварий зиратында жерленген.
Webster married Caroline H. (née McCormick) Earl in June 1855. They had at least four children, J. Edwin, Ida M., Bessie and Caroline H. His daughter Bessie married William H. Harlan, a Bel Air educator and law partner of his son J. Edwin. Webster died in Bel Air on April 24, 1893. He is interred in Calvary Cemetery, near Churchville.