Кіріспе

Америкалық саясаткер Джеймс Пито (1761–1831), сондай-ақ Жак Пито деп те аталады, Нью-Орлеан қаласының үшінші мэрі болды. Мэр Борэ отставкаға кеткеннен кейін Кейвельер Пети он күн мерзімге уақытша міндетін атқарды. Ол бұрыннан-ақ американдық азаматтыққа қол жеткізгендіктен, кейде оны Нью-Орлеанның алғашқы американдық мэрі деп атайды.

Өмірбаян

Нормандияда туған Жак Франсуа Пито Парижде білім алды. Питоның отбасы Францияның ақсүйектерінен шыққан және Француз революциясы кезінде елден қашып кеткен. Жак Пито Сен-Домьингтен (кейін Гаити) шығып, Филадельфияға қоныстанды, онда ол АҚШ азаматы болды, содан кейін Вирджиния штатының Норфолк қаласында тұрды. 1796 жылы Испанияның билігінде болған Луизианаға келгеннен кейін ол саудагер ретінде табысқа жетіп, Нью-Орлеан қалалық кеңесінің мүшесі болды. Аумақтық губернатор Уильям Клейборн Джеймс Питоны мэр етіп тағайындады. Ол 1804 жылдың 6 маусымынан 1805 жылдың 26 шілдесіне дейін қызмет етті. Мэр Питоның басшылығымен Нью-Орлеанның алғашқы қалалық хартасы қабылданды, соның ішінде қала әкімдерінің немесе қалалық кеңесшілердің алғашқы халыққа ашық сайлаулары өткізілді. Мэр лауазымынан кеткеннен кейін Клейборн оны Орлеан территориясының қозғалыс сот судьясы етіп тағайындады, Луизиана штат болғаннан кейін де ол осы лауазымды сақтап қалды. Сотшы Джеймс Питот 1831 жылдың 4 қарашасында қайтыс болғанға дейін заңгерлер қауымына қызмет етті. Ол сондай-ақ Нью-Орлеан кеме жүзу компаниясының президенті болды, оған Байо Сент-Джоннан Треме ауданына дейін созылатын, ақырында Басин көшесіне атын берген 'бұрылыс бассейнінде' аяқталатын ақылы каналды пайдалану құқығы берілді. Бұл маршрут кеме жүзушілерге қымбат күндерден және желкенді кемелер дәуірінде Нью-Орлеаннан төмен Миссисипи өзенінің ирек жолдарымен жүзудің қауіп-қатерлерінен құтылуға көмектесті. (Байо Сент-Джон Пончартрейн көліне қосылады, ол өз кезегінде Мексика шығанағына жетеді. Питоның үйі Байо Сент-Джонның жанында әлі де тұр, қазір мұражай – Пито үйі. Бұл үй "байу көпірінің" жанында орналасқан, губернатор Клейборн 1811 жылғы құл көтерілісі кезінде әскерилерге "ешқандай қара нәсілді адамның көпірден өтуіне немесе қайта өтуіне рұқсат бермеуді" бұйырған.)

Жаңа Орлеан шайқасы

Жак Пито 1812 жылғы соғыс кезінде 1814 жылдың 31 қаңтарында ерікті түсті адамдарды жергілікті әскерге қайта қабылдауға рұқсат бергенде, Орлеан приходының полиция кеңесінің төрағасы (басқа аймақтардағы "округ комиссиясының" басшысымен салыстыруға болады) ретінде лайықты еске алынбайды. Бұл батыл қадам Луизиана штаты болғаннан кейін он сегіз ай өткен соң және Орлеан аумақтық губернаторы Клейборн өзінің қарсыласы Дэниел Кларкпен болған дуэльде жарақаттанғаннан кейін жеті жылдан аз уақыт өткенде жасалды. Кларк дуэльге Клейборнның 1804 жылы, АҚШ бұрынғы француз провинциясын басып алғаннан кейін көп ұзамай, түсті адамдардың әскери бөлімшесін мойындауы себеп болды. Питоның іс-әрекеті түсті адамдардың ұзақ жылдар бойы қалыптасқан туыстық, экономикалық, сауда және мәдени байланыстарының желісіне сүйенді. Олар Нью-Орлеаннан Миссисипи өзені бойында құлдар ұстаған ақ адамдармен де, құлдармен де, сондай-ақ Кариб теңізі мен Персика шығанағының сауда аймағында, оның ішінде Ямайкада да (британдықтар 1814 жылдың желтоқсанында Нью-Орлеанға шабуыл жасаған жер) байланыс күйінде болды. Британдықтардың құлдар мен бостандыққа шыққан қара нәсілділерді өз жақтарына тартып алу әрекеттері күтілгендей сәтті болмады. Питоның ерікті жасағы, оның ішінде түсті адамдар, түсті адамдардың басқа бөлімшелерімен және көптеген құлдармен бірге генерал Эндрю Джексонның біріктірілген басшылығымен британдық шабуылдың жеңіліске ұшырауына үлкен үлес қосты.