Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық тарихшы және Оксфорд университетінің колледж магистрі.
British historian and Master of University College, Oxford
Ерте өмір
Ол Лондонда, Брайт ауруын сипаттаған дәрігер Ричард Брайт пен заңгер-саясатшылар Уильям Уэбб Фолетт пен Брент Фолетттің әпкесі Элиза Фолетттің ұлы болып дүниеге келді. Ол Рэгби мектебінде және Оксфорд университетінде білім алды (1851 жылы 18 жасында қабылданып, 1855 жылы B.A., 1858 жылы M.A., 1884 жылы B.D. және D.D. дәрежелерін алды). 1856 жылдан 1872 жылға дейін Брайт Марлборо колледжінде мектеп мұғалімі болды, онда Джордж Гранвилл Брэдлидің басшылығымен қазіргі заманғы бөлімнің меңгерушісі қызметін атқарды. Ол қажетті оқулықтарды өзі жазды, соның ішінде "Англия тарихы" кітабын.
He was born in London, the son of the physician Richard Bright, who described Bright's disease, and Eliza Follett, sister of lawyer politicians William Webb Follett and Brent Follett. He was educated at Rugby School and at University College, Oxford (matriculated 1851 aged 18, graduated B. A. 1855, M. A. 1858, B. D. and D. D. 1884). From 1856 to 1872, Bright was a schoolmaster at Marlborough College, where he was Head of the Modern Department, under George Granville Bradley as Master. He wrote the necessary textbooks himself, including "History of England".
Оксфорд университетінің колледжі
Брэдли 1870 жылы Оксфорд университетінің магистрі болды; ол 1872 жылы Брайтты тарих пәнінен оқытушы ретінде шақырды, ол Баллиол, Нью және Университет колледждерінде дәріс берді. Брайт 1874 жылы Университет колледжінің профессоры және деканы болды, ал 1881 жылдан 1906 жылға дейін Брэдлиден кейін Университет колледжінің магистрі қызметін атқарды. Брайт Оксфордта прогрессивті көшбасшы болды, оқыту сапасын жақсартуға көмектесті және Англия шіркеуіне мүше емес адамдарға да теологиялық диплом беруге болады деп талап етті. 1882 жылы ол Оксфорд университетінің алғашқы профессорларының бірі болып, әйел студенттерге Университет колледжінің залында өзінің дәрістеріне қатысуға рұқсат берді. 1890 жылы Кэтрин Тереза Риордан Университет колледжіндегі оқиға кезінде Брайтты атып жаралады, бірақ ол аман қалды. Риордан колледждің кіші деканы Джон Томас Аугуст Хейнспен никеде болғанын, алайда Брайттың қызының себебімен бұл нике бұзылғанын мәлімдеді. Хейнс профессорлық қызметінен кетті. Риордан кісі өлтіруге талпынғаны үшін алты жылға бас бостандығынан айырылды. Брайт магистр болып тұрған кезеңде Перси Биш Шеллидің (1792–1822) өмірін салтанаттап белгілейтін Шелли ескерткіші орнатылды, ол Университет колледжінің түлегі болған. 1893 жылғы 14 маусымда өткен ашылу салтанатында, ақынның ұлы Сер Перси Шеллидің (1819–1889) жесірі, 3-ші барон Леди Джейн Шелли магистрге ескерткіш орналасқан бөлмеге кіруге арналған алтын кілтті табыс етті. Брайт Шеллиді "сексен жыл бұрынғы бүлікші", "қазіргі ғасырдың батыры" және "жақсылықты болжаған пайғамбар" деп сипаттады. Ол 1869 жылы өзінің інісі Генри Брайттың өсиеті бойынша Брокбери меншігіне ие болды. Брайттың уағыздарының бір бөлігі Университет колледжінің мұрағатында сақтаулы. Үшінші қызы Эмили 1902 жылы Джон Ломакс Гиббстің ұлы Джон Артур Гиббке тұрмысқа шықты. Ең кіші қызы Эвелин 1898 жылы Хуберт Бургеге үйленді.
Bradley became Master of University College, Oxford in 1870; he recruited Bright as a history tutor there in 1872, tutoring at Balliol, New and University Colleges. Bright became Fellow and Dean of University College in 1874, and succeeded Bradley as Master of University College from 1881 to 1906. Bright was a progressive leader at Oxford, helping to improve teaching standards and arguing that theological degrees could be awarded to non members of the Church of England. In 1882, he was one of the first dons of Oxford University to allow women students to attend his lectures, in University College Hall. In 1890 Bright was shot by Catherine Theresa Riordan in an incident at University College, but survived. Riordan claimed to have been engaged to John Thomas Augustus Haines, junior dean of the college and that the engagement had been broken off because of one of Bright's daughters. Haines resigned his fellowship. Riordan was sentenced to six years' penal servitude for attempted murder. The Shelley Memorial was installed during Bright's mastership, celebrating the life of the poet Percy Bysshe Shelley (1792–1822), an alumnus of University College. At an opening ceremony on 14 June 1893, Lady Jane Shelley, the widow of the poet's son, Sir Percy Shelley, 3rd Baronet (1819–1889), presented the Master with a golden key, giving access to the chamber containing the memorial. Bright described Shelley as "the rebel of eighty years ago", "the hero of the present century", and "a prophet who prophesied good things, and not bad". He was lord of the manor of Brockbury in Colwall, Herefordshire, having inherited the estate by the will of his uncle Henry Bright in 1869. Some of Bright's sermon manuscripts are held in the University College archives. Emily, the third daughter, married in 1902 John Arthur Gibbs, son of the Rev. John Lomax Gibbs. Evelyn, the youngest, married in 1898 Hubert Burge.