Мария Сибилла Мериан: Энтомолог, суретші және табиғатты зерттеуші
Maria Sibylla Merian
Мария Сибилла Мериан (1647-1717) – неміс энтомологі, суретші, табиғатты зерттеуші. Оның жұмыстары жәндіктерді тікелей зерттеуге арналған, иллюстрациялық еңбектері бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс натуралисі, суретші (1647–1717 жж.)
German naturalist, artist (1647–1717)
Мария Сибилла Мериан (2 сәуір 1647 – 13 қаңтар 1717 жж.) – неміс энтомологы, натуралисі және ғылыми иллюстратор. Ол жәндіктер туралы тікелей байқауларды құжаттаған еуропалық натуралистердің алғашқыларының бірі болды. Мериан швейцариялық Мериан отбасының Франкфурт тармағының ұрпағы еді. Мериан өнердегі білімін өгей әкесінен, натюрморт суретшісі Георг Флегельдің шәкірті Якоб Маррелден алды. Мериан алғашқы табиғат суреттері кітабын 1675 жылы жариялады. Ол жасөспірім кезінен жәндіктерді жинай бастады. 13 жасында жібек құрттарын өсірді. 1679 жылы Мериан екі томдық серияның бірінші томын шығарды. Әр томда 50 түрлі гравюралық суреттері бар еді. Мериан 186 еуропалық жәндік түрінің метаморфоза процесін және олардың тамақтанатын өсімдіктерін сипаттады. Суреттермен қатар, Мериан олардың өмірлік циклінің сипаттамаларын да қосты. 1699 жылы Мериан Голландиялық Гвианаға барып, аймақтың тропикалық жәндіктерін зерттеді. 1705 жылы ол «Metamorphosis Insectorum Surinamensium» еңбегін жариялады. Мерианның «Метаморфозасы» көптеген натуралист-суретшілерге әсер еткен. Дэвид Аттенборо Мерианды бауырсақтардың метаморфозасын мұқият бақылап, құжаттағаны үшін энтомология саласындағы маңызды тұлғалардың бірі деп санайды. Ол зерттеулері барысында жәндіктер туралы көптеген жаңа деректерді ашты. Оның мұқият, егжей-тегжейлі жұмысына дейін жәндіктердің өздігінен, лайдан туатынына сенеді. Оның жұмыртқадан личинкаға, құмалаққа, содан кейін ересек жәндікке дейінгі даму кезеңдерін суреттеуі және сипаттауы өздігінен туу туралы түсініктерді жоққа шығарды және жәндіктердің ерекше және болжамды өмірлік циклдерге ұшырайтындығын дәлелдеді. Ол ерте кезден табиғат тарихы туралы көптеген кітаптарды оқыды. Мериан «Metamorphosis Insectorum Surinamensium» еңбегінің алғы сөзінде жастығы туралы былай деп жазды:
Maria Sibylla Merian (2 April 164713 January 1717) was a German entomologist, naturalist and scientific illustrator. She was one of the earliest European naturalists to document observations about insects directly. Merian was a descendant of the Frankfurt branch of the Swiss Merian family. Merian received her artistic training from her stepfather, Jacob Marrel, a student of the still life painter Georg Flegel. Merian published her first book of natural illustrations in 1675. She had started to collect insects as an adolescent. At age 13, she raised silkworms. In 1679, Merian published the first volume of a two volume series on caterpillars; the second volume followed in 1683. Each volume contained 50 plates that she engraved and etched. Merian documented evidence on the process of metamorphosis and the plant hosts of 186 European insect species. Along with the illustrations Merian included descriptions of their life cycles. In 1699, Merian travelled to Dutch Guiana to study and record the tropical insects native to the region. In 1705, she published Metamorphosis Insectorum Surinamensium. Merian's Metamorphosis has been credited with influencing a range of naturalist illustrators. Because of her careful observations and documentation of the metamorphosis of the butterfly, Merian is considered by David Attenborough to be among the more significant contributors to the field of entomology. She discovered many new facts about insect life through her studies. Until her careful, detailed work, it had been thought that insects were "born of mud" by spontaneous generation. Her pioneering research in illustrating and describing the various stages of development, from egg to larva to pupa and finally to adult, dispelled the notion of spontaneous generation and established the idea that insects undergo distinct and predictable life cycles. Early on, she had access to many books about natural history. Regarding her youth, in the foreword to Metamorphosis Insectorum Surinamensium, Merian wrote:
«Мен уақытымды жәндіктерді зерттеуге арнадым. Бастапқыда мен Франкфурт қаласында жібек құрттарымен айналыстым. Мен басқа күлдіршіндердің әдемі көбелектерге айналатынын, жібек құрттарының да солай болатынын түсіндім. Сондықтан мен олардың қалай өзгергенін көру үшін таба алатын барлық күлдіршіндерді жинауға кірістім». 1665 жылдың мамыр айында Мериан Маррелдің шәкірті, Нюрнбергтен келген Иоганн Андреас Граффқа үйленді; оның әкесі ақын және жергілікті гимназияның директоры, XVII ғасырдағы Германияның жетекші білім ошақтарының бірі болды. 1668 жылдың қаңтарында олардың тұңғыш қызы Иоанна Елена дүниеге келді, ал отбасы 1670 жылы күйеуінің туған қаласына, Нюрнбергке көшіп барды. Ол жерде Мериан сурет салуды, пергамент пен зығырдан бұйымдар жасауды және кестелеуді жалғастырды. Ол сондай-ақ бай отбасылардың бойжеткен қыздарына сурет салу сабақтарын берді («Jungferncompaney», яғни бойжеткен қыздар тобы), бұл оның отбасына қаржылай көмектесті және олардың әлеуметтік беделін арттырды. Бұл оған байлар мен элитаның ең жақсы бақтарына кіруге мүмкіндік берді, онда ол жәндіктерді жинауды және құжаттауды жалғастыра алды. 1678 жылы екінші қызы Доротея Мария дүниеге келді. Басқа әйел суретшілер, мысалы, Мерианның замандасы Маргарета де Хир, өздерінің гүл суреттерінде жәндіктерді бейнеледі, бірақ оларды өсірмеді немесе зерттемеді. 1679 жылы ол жәндіктердің метаморфозасына арналған екі томдық суреттелген кітаптың бірінші томын жариялады. Дін қауымдастығының ең жоғарғы сатысында 600-ге жуық адам болды, ал одан да көп адам алыста тұрды. Англия, Италия, Польша және басқа елдерден келген қонақтар қатаң тәртіпті, діни сепаратизмді және қауымдық меншікті мақұлдамады. Мерианның күйеуі лабадистерден қабылданбады, бірақ екі рет қайтып келді.
I spent my time investigating insects. At the beginning, I started with silkworms in my home town of Frankfurt. I realized that other caterpillars produced beautiful butterflies or moths, and that silkworms did the same. This led me to collect all the caterpillars I could find in order to see how they changed. In May 1665, Merian married Marrel's apprentice, Johann Andreas Graff from Nuremberg; his father was a poet and director of the local high school, one of the leading schools in seventeenth century Germany. In January 1668, she had her first child, Johanna Helena, and the family moved to Nuremberg in 1670, her husband's home town. While living there, Merian continued painting, working on parchment and linen, and creating designs for embroidery. She also gave drawing lessons to unmarried daughters of wealthy families (her "Jungferncompaney", i. e. virgin group), which helped her family financially and increased its social standing. This provided her with access to the finest gardens, maintained by the wealthy and elite, where she could continue collecting and documenting insects. In 1678, she gave birth to her second daughter Dorothea Maria. Other women still life painters, such as Merian's contemporary Margaretha de Heer, included insects in their floral pictures, but did not breed or study them. In 1679, she published her first work on insects, the first of a two volume illustrated book focusing on insect metamorphosis. At its peak, the religious community numbered around 600, with many more adherents further afield. Visitors came from England, Italy, Poland, and elsewhere, but not all approved of the strict discipline, religious separatism, and community property. Merian's husband was refused by the Labadists, but came back twice.
Амстердам
1690 жылы Мерианның анасы қайтыс болды. Бір жылдан кейін ол қыздарымен Амстердамға көшіп келді. 1692 жылы күйеуі одан ажырасты. Сол жылы Амстердамда оның қызы Йоханна Бахарахтан шыққан Суринам саудасында табысты саудагер Якоб Хендрик Херольтке тұрмысқа шықты. Гүл суретшісі Рейчел Руйш Мерианның шәкірті болды. Мериан суреттерін сату арқылы күнкөріс жасады. Кейін ол былай деп жазды:
In 1690, Merian's mother had died. A year later, she moved with her daughters to Amsterdam. In 1692, her husband divorced her. In Amsterdam the same year, her daughter Johanna married Jakob Hendrik Herolt, a successful merchant in the Suriname trade, originally from Bacharach. The flower painter Rachel Ruysch became Merian's pupil. Merian made a living selling her paintings. She would later write:
"Голландияда Шығыс және Батыс Үндістаннан келген әдемі жануарларға қатты таң қалдым. Мен Амстердам мэрі және Шығыс Үндістан қоғамының директоры доктор Николас Витсеннің, сондай-ақ Амстердам қаласының хатшысы Джонас Витсеннің құнды коллекцияларын көруге мүмкіндік алдым. Сонымен қатар, медицина докторы, анатомия және ботаника профессоры Фредерик Руйш мырзаның, Ливинус Винсент мырзаның және тағы да көптеген адамдардың коллекцияларын көрдім. Осы жинақтарда мен сансыз жәндіктерді таптым, бірақ олардың тегі мен көбеюі белгісіз екенін анықтадым. Олардың қалай өзгеріп, гусеницалар мен қуыршақтардан бастап дамуын түсіну қиын болды. Бұл мәселе мені ұзақ уақыттан бері армандаған Суринамға саяхат жасауға итермеледі. Мен колонияны аралап, жергілікті жануарлар мен өсімдіктерді суреттедім. Өсімдіктердің жергілікті атауларын жазып, олардың қолданылуын сипаттадым. Кейбіреулер осы саяхатты Голландияның Батыс Үндістан компаниясының басшылары қаржыландырғанын айтады. Экспедиция туралы жарияланымда Мериан отарлаушы саудагерлердің іс-әрекетін сынап, "Ондағы адамдар мұндай нәрсені зерттеуге мүдделі емес; тіпті олар мені елде қанттан басқа нәрсе іздегенім үшін мазақ етті" деді. Мериан сонымен қатар саудагерлердің құлдарға қатысты әрекеттерін де айыптады. Бір құл Мерианның зерттеулеріне көмектесуге мәжбүр болды, ал оның еңбегі Суринамның өсімдіктері мен жануарларын зерттеуде көмектескен америкалық және африкалық құлдармен қарым-қатынас жасауға мүмкіндік берді. Мериан ауыл шаруашылығына да қызығушылық танытып, отарлаушы саудагерлердің қанттан басқа ештеңе өсіруге немесе экспорттауға қарсылығына өкінді. Кейін ол Суринамда кездесетін көкөністер мен жемістерді, соның ішінде ананасты көрсетті. Ол кедейлікте қайтыс болды деп айтылғанмен, оның қосылу рәсімі орта тапқа сай болды және он төрт адам қабірге шығарды. Мерианның қайтысынан кейін оның қызы Доротея анасының еңбектерінің жинағын – "Erucarum Ortus Alimentum et Paradoxa Metamorphosis" атты кітапты жариялады.
<blockquote>In Holland, with much astonishment what beautiful animals came from the East and West Indies. I was blessed with having been able to look at both the expensive collection of Doctor Nicolaes Witsen, mayor of Amsterdam and director of the East Indies society, and that of Mr. Jonas Witsen, secretary of Amsterdam. Moreover, I also saw the collections of Mr. Fredericus Ruysch, doctor of medicine and professor of anatomy and botany, Mr. Livinus Vincent, and many other people. In these collections I had found innumerable other insects, but found that their origin and their reproduction is unknown, it begs the question as to how they transform, starting from caterpillars and chrysalises and so on. All this has, at the same time, led me to undertake a long dreamed of journey to Suriname. travelling throughout the colony and sketching local animals and plants. She recorded local native names for the plants and described local uses. Some believe her journey may have been financed by the directors of the Dutch West India Company. In her subsequent publication on the expedition Merian criticised the actions of the colonial merchants, saying that "the people there have no desire to investigate anything like that; indeed they mocked me for seeking anything other than sugar in the country." Merian also condemned the merchants' treatment of slaves. An enslaved person was forced to assist Merian in her research, and the labor of this person enabled interactions she had with the Amerindian and African slaves in the colony who assisted her in researching the plants and animals of Suriname. Merian also took an interest in agriculture and lamented the colonial merchants' resistance to plant or export anything other than sugar. She later showcased the vegetables and fruits that could be found in Suriname, including the pineapple. Although she is sometimes described as dying impoverished, her funeral was a middle class one with fourteen pall bearers. Her daughter Dorothea published Erucarum Ortus Alimentum et Paradoxa Metamorphosis, a collection of her mother's work, after Merian's death.
Ботаникалық өнер
Мериан алғаш рет ботаникалық суретші ретінде танымал болды. 1675 жылы ол гүлдерді бейнелейтін он екі суреттен тұратын үш томдық серияны жариялай бастады. 1680 жылы ол бұл серияны біріктіріп, «Neues Blumenbuch» жариялады. Суреттер декоративті болғандықтан, олардың барлығы тікелей байқау негізінде жасалмаған. Үш томдық сериядағы кейбір гүлдер Николас Роберт және оның әкесі Якоб Маррелдің суреттеріне ұқсас. Мериан гүлдердің арасына жәндіктерді де қосты; мүмкін, олардың барлығын өзі байқамаған, ал кейбіреулері Якоб Хофнагельдің суреттерінен алынған болуы мүмкін. Гильдия жүйесіне байланысты әйелдерге маймен сурет салуға рұқсат берілмеген. Әр томда Мериан салған және гравировкаланған 50 сурет болды, онда ол байқаған жәндіктер, көбелектер, қосқанаттылар және олардың личинкалары сипатталған. «Der Raupen wunderbare Verwandlung und sonderbare Blumennahrung» – «Құрттардың таңғажайып өзгеруі және ерекше гүлді тамақтануы» кітабы, халық тілінде жазылғандықтан, жоғары қоғамның белгілі бір топтары арасында өте танымал болды, бірақ оның еңбегі сол кездегі ғалымдар тарапынан көбінесе назарсыз қалды. Экспедиция көптеген күмәндіктерді тудырды. Дегенмен, ол Суринамның ішкі аймағында бұрын белгісіз болған көптеген жануарлар мен өсімдіктерді тапты. Мериан өз табыстарын зерттеумен және жіктеумен айналысты және оларды егжей-тегжейлі сипаттады. Ол тапқан жәндіктерді ғана емес, олардың мекендеу орындарын, мінез-құлқын және жергілікті халықтың оларды пайдалануын да атап өтті. Жыландар, сарқырамалар, игуаналар және тропикалық қоңыздар бүгінге дейін әлемнің түкпір-түкпіріндегі әуесқойлармен жиналады. Немец тіліндегі «Vogelspinne» (Mygalomorphae инфраотрядының өкілі) сөзінің сөздік мағынасы «құс жәндігі» деп аударылады. Суринамда салған суреттерінен жасалған гравировкада құсты ұстаған үлкен сарқырама бейнеленген. Мериан осы суретте және оған қоса берілген мәтінде әскерлік құмырсқалар мен жапырақ кескіш құмырсқаларды, сондай-ақ олардың басқа организмдерге тигізетін әсерін сипаттаған алғашқы еуропалық болды. Мерианның тропикалық құмырсқалардың суреттемелері кейіннен басқа суретшілер тарапынан да қолданылды. Оның организмдер арасындағы күрес туралы суреттері Чарльз Дарвин мен Лорд Теннисонның тіршілік үшін күрес және эволюция туралы теорияларына дейін жасалды. Ол қайтыс болғаннан кейін кітап 1719, 1726 және 1730 жылдары қайта басылып, кең аудиторияға жетті. Оның Суринам кітабының жаңағы факсимильді басылымында жәндіктер мен өсімдіктерді анықтауға тырысқандар бірнеше түрлерді анықтады, бірақ Мериан көбінесе жәндіктердің тамақтанатын өсімдіктерін дұрыс көрсетпейді, морфологияны бейнелеуде көптеген қателіктер жібереді және көбінесе гусеницаның түрін оның қанатты түрімен шатастырады. Оның суреттері еуропалықтардың ғылыми зерттеулерінің бір бөлігі болып табылады. Тропикалық өсімдіктердің алғашқы таксономиясы суреттерге немесе үлгілерге негізделген. Амстердамға оралғаннан кейін ол салған суреттерді Карл Линней және басқалар жүздеген жаңа түрлерді анықтау үшін пайдаланды. Мерианның Суринамға жасаған ғылыми экспедициясы Александр фон Гумбольдттың Оңтүстік Америкаға жасаған атақты экспедициясынан 100 жыл бұрын, ал Бавария принцессасы Терезаның экспедициясынан 200 жыл бұрын орын алды. Мерианның экспедициясы туралы жарияланымдары кейіннен 17 ғасырдың соңында Голландияда пайда болған, экзотикалық, бірақ еуропалықтарға қолжетімді Жаңа әлемді таныстыратын суреттелген географиялық жарияланымдардың маңызды үлгісі ретінде танылды. Амстердамға қоныстанғаннан кейін Мерианға жақын жерде тұратын суретші Михель ван Мусшер көмектесті. Оның суреттері бүгінге дейін Санкт-Петербургтегі академиялық жинақтарда сақталып тұр.
Merian first made a name for herself as a botanical artist. In 1675, she started to publish a three volume series, each with twelve plates depicting flowers. In 1680 she published Neues Blumenbuch, combining the series. The drawings were decorative and not all were drawn based on observation. Some of the flowers in the three volume series appear to be based on drawings by Nicolas Robert and her stepfather Jacob Marrel. Merian included insects among the flowers; again she may not have observed them all herself, and some may be copies of drawings by Jacob Hoefnagel. Because of the guild system women were not allowed to paint in oil. Each volume contained 50 plates engraved and etched by Merian, with a description of the insects, moths, butterflies and their larvae she had observed. Der Raupen wunderbare Verwandlung und sonderbare Blumennahrung – The Caterpillars' Marvellous Transformation and Strange Floral Food, was very popular in certain segments of high society as it was written in the vernacular, but her work was largely ignored by scientists of the time. expedition raised many eyebrows. She succeeded, however, in discovering a whole range of previously unknown animals and plants in the interior of Suriname. Merian spent time studying and classifying her findings and described them in great detail. She not only described the insects she found, but also noted their habitat, habits and uses to indigenous people. snakes, spiders, iguanas, and tropical beetles are still collected today by amateurs all over the world. The German word Vogelspinne – (a spider of the infraorder Mygalomorphae), translated literally as bird spider – probably has its origins in an engraving by Merian. The engraving, created from sketches drawn in Suriname, shows a large spider who had just captured a bird. In the same engraving and accompanying text Merian was the first European to describe both army ants and leaf cutter ants as well as their effect on other organisms. Merian's depictions of tropical ants were subsequently cited and copied by other artists. Her depictions of the struggle among organisms predate Charles Darwin and Lord Tennyson's theories on the struggle for survival and evolution. After her death the book was reprinted in 1719, 1726 and 1730, finding a larger audience. An attempt to identify the insects and plants in a recent facsimile edition of her Suriname book was able to determine a number of species, although Merian usually gets the food plants wrong, makes numerous mistakes in depicting the morphology, and usually pairs the wrong species of caterpillar with its imago. Her drawings are part of the scientific exploration by Europeans. Early taxonomy of tropical plants relied on images or specimens. Following her return to Amsterdam the images she had made were used by Carl Linnaeus and others to identify one hundred or so new species. Merian's scientific expedition of Surinam predated Alexander von Humboldt's famous South America expedition by 100 years, and that of Princess Theresa of Bavaria by 200 years. Merian's publication on her expedition was later identified as a key exponent of illustrated geographical publications originating in Holland in the late 17th century, which marketed an exotic but accessible New World to Europeans. When settling in, Merian found support from the artist Michiel van Musscher, who lived not far away. which to this day are kept in academic collections in Saint Petersburg.
Өлімнен кейінгі қателіктер
Бірнеше ғалымдар Мерьянның өлімінен кейін оған дұрыс емес жатқызылған қателіктерді анықтады. Мысалы, Суринам кітабының алғашқы басылымының тақталарына кім түс салғаны туралы пікірталас туды. Кейбір алғашқы басылымдарда Мерьян өзі бояған тақталар болса, енді бірінде түссіз тақталар кездеседі. Кейіннен адамдар қара-ақ тақталарды Мерьян қолданған түстер палитрасын сақтамай, түстеу кітаптары сияқты бояп, ал кейбіреулер осы кейінгі түстер екінші басылымға енген деп күдіктенеді. Тағы бір мысал келтереді: 1730 жылғы Суринам басылымының баспагері Мерьянның кітабына бастапқыда кірмеген, және ғылыми емес мақсаттарда қолданылған, құрттардың өмірлік циклінің қияли суреттерін қосып, тақталар жасады. Кейіннен сыншылар осы тақталарды Мерьянның беделін түсіру үшін дәлел ретінде пайдаланды.
Several scholars have traced mistakes that were falsely attributed to Merian after her death. One example revolves around who added color to first edition plates of her Surinam book. Some first editions included plates that were painted by Merian and others had colorless plates. People later colored in the black and white plates without following the color palette used by Merian, similar to the concept of coloring books, and some suspect these later colors made it to the second edition. In another example, the printer of the 1730 edition of Surinam added plates using fictitious images of caterpillar life cycles that Merian did not originally include in the book and used for different, unscientific, purposes. Critics later cited these plates as proof to discredit Merian.
Эпонимдер
Оның қайтысынан соң көп уақыт өткеннен кейін бірнеше таксономдық топтар мен екі туысы оның атымен аталды. Үш түрге оның есімі берілді: 1905 жылы екі жолақты қанатты көбелек Opsiphanes cassina merianae; 1967 жылы жалпы почташы көбелегі Heliconius melpomene meriana; және 2018 жылы Панамадан сирек кездесетін көбелек Catasticta sibyllae. Кубалық сфинкс көбелегі Erinnyis merianae деп аталды. Tessaratomidae тұқымдас қоңыздың бір түрі Plisthenes merianae деп аталды. Құрбандық ететін шырындардың бір туысына Сибилла деген ат берілді. ХХ ғасырдың соңғы тоқсанында Мерианның еңбектері қайта қаралып, жарамды деп танылды және қайта басылды. Оның суреті Германия евроға көшуінен бұрын 500 DM банкнотаға басылды. Оның суреті сондай-ақ 1987 жылдың 17 қыркүйегінде шығарылған 0,40 DM маркада пайда болды және көптеген мектептер оның атымен аталады. 1980-жылдардың соңында Polydor лейблінің Archiv таңбасы Вольфганг Амадей Моцарттың фортепиано туындыларының кезеңдік аспаптарда орындалған және Мерианның гүлдік суреттерін қамтитын жаңа жазбалар сериясын шығарды. Ол 2013 жылдың 2 сәуірінде туған күнінің 366 жылдығына орай Google Doodle арқылы құрметтелді. Оның еңбектеріне жаңа ғылыми және көркемдік қызығушылықтың оянуына бірқатар ғалымдардың оның еңбектерінің жинақтарын зерттеуі себеп болды, мысалы, Копенгагендегі Розенборг сарайындағы жинақ. 2005 жылы Германияның Варнемунде қаласында RV Maria S. Merian атты заманауи зерттеу кемесі іске қосылды. 2016 жылы Мерианның "Metamorphosis insectorum Surinamensium" еңбегі жаңартылған ғылыми сипаттамаларымен қайта басылды, ал 2017 жылдың маусым айында Амстердамда оның құрметіне симпозиум өтті. 2017 жылдың наурыз айында Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Ллойд кітапханасы мен мұражайында "Беттен тыс" көрмесі өтті, онда Мерианның көптеген суреттері сақталған жәндіктермен, өсімдіктермен және таксидермиялық үлгілермен жасалған 3D мүсіндер ретінде көрсетілді. Аргентиналық қара-ақ тегу (Salvator merianae) – ірі кесірткелердің бір түрі, ол оны ашқаннан және жіктегеннен кейін Мерианның құрметіне аталды.
Long after her death a number of taxa, and two genera, were named after her. Three butterflies have been named after her, in 1905 a form of a split banded owlet butterfly Opsiphanes cassina merianae; in 1967 a subspecies of the common postman butterfly Heliconius melpomene meriana; and in 2018 a rare butterfly Catasticta sibyllae from Panamá. The Cuban sphinx moth has been named Erinnyis merianae. A Tessaratomidae bug has been named Plisthenes merianae. A genus of mantises has been named Sibylla. In the last quarter of the twentieth century, the work of Merian was re evaluated, validated, and reprinted. Her portrait was printed on the 500 DM note before Germany converted to the euro. Her portrait has also appeared on a 0.40 DM stamp, released on 17 September 1987, and many schools are named after her. In the late 1980s the Archiv imprint of the Polydor label issued a series of new recordings of Wolfgang Amadeus Mozart's piano works performed on period instruments, and featuring Merian's floral illustrations. She was honoured with a Google Doodle on 2 April 2013 to mark her 366th birth anniversary. The renewed scientific and artistic interest in her work was triggered in part by a number of scholars who examined collections of her works, such as the one in Rosenborg Castle, Copenhagen. In 2005, a modern research vessel named RV Maria S. Merian was launched at Warnemünde, Germany. In 2016, Merian's Metamorphosis insectorum Surinamensium was re published with updated scientific descriptions and, in June 2017, a symposium was held in her honour in Amsterdam. In March 2017, the Lloyd Library and Museum in Cincinnati, Ohio hosted "Off the Page", an exhibition rendering many of Merian's illustrations as 3D sculptures with preserved insects, plants, and taxidermy specimens. The Argentine black and white tegu (Salvator merianae), a type of large lizard, was named in honour of Merian after its discovery and classification.
Қыздары
Бүгінде Мериан өнер және ғылым салаларында қайта жандана түскен даңққа ие болса, оның кейбір туындылары енді қыздары Йоханна мен Доротеяға жатқызылды; Сэм Сегал Ұлыбритания мұражайындағы 91 парақтың 30-ын қайта авторлыққа жатқызды.
Today, while Merian has experienced reinvigorated fame in the eyes of the art and science communities, some of her work has now been re attributed to her daughters Johanna and Dorothea; Sam Segal has re attributed 30 of 91 folios in the British Museum.