Генри Вудхаус: Авиация сарабы, өмірі мен еңбектері
Henry Woodhouse (forger)
Генри Вудхаус (1884-1970) – америкалық авиация жазушысы, баспагер, инвестор және коллекционер. Өмірі, білімі, әуе шаруашылығына қызығушылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Вудхаус (1884–1970) – Италияда туған американдық авиация жазушысы, журнал баспагері, инвестор және коллекционер.
Henry Woodhouse (1884–1970) was an Italian born US aviation writer, magazine publisher, investor, and collector.
Ерте өмір
Генри Вудхаус 1884 жылғы 24 маусымда Италияның Турин қаласында Марио Теренцио Энрико Касалегно болып дүниеге келді. Өзінің кейінгі естеліктерінде Вудхаустың әкесі мектепті бітірмей қайтыс болғанын айтады. Жас Вудхаус әкесінің қарыздарын белгісіз жолдармен төлеуге мәжбүр болды. Кейін Франция, Ұлыбритания, Швейцария және Бельгияда білім алып, тілдер, экономика, әлеуметтану және авиация салаларын зерттеді. Ол қай мектептерде оқығанын ешқашан айтқан емес. 1904 жылы Касаленго АҚШ-қа көшіп, Нью-Йорк штатының Троя қаласындағы бір мейрамхананың асханасында жұмысқа орналасты. Ол бас аспазшымен төбелес кешіп, ас үй пышағымен оны өлтірді. Касаленго басқа адамның пышаққа өзіне-өзі қасақана жарақаттанғанын мәлімдеді. Ол тұтқындалып, Нью-Йорк штатының Даннемора қаласындағы Клинтон түрмесінде төрт жылға сотталды. 1909 жылы босатылды.
Henry Woodhouse was born Mario Terenzio Enrico Casalegno on June 24, 1884, in Turin, Italy. According to his own later account, Woodhouse's father died before he finished school. The young Woodhouse had to settle his father's debts using unspecified means. He later pursued academics in France, Britain, Switzerland and Belgium, and studied languages, economics, sociology and aeronautics. The schools he attended were never mentioned by name. In 1904, Casalengo moved to the US and got a job in a restaurant kitchen in Troy, New York. He got into a fight with the head chef and killed him with a kitchen knife. Casalengo maintained that the other man had accidentally impaled himself on the knife. He was arrested and sentenced to four years in Clinton Prison in Dannemora, New York. He was released in 1909.
Жазу
1909 жылдан кейін ол азаматтыққа қабылдану үшін өтініш берді. Ол Генри Вудхаус (оның көп ұзамай заңды түрде қабылдаған) псевдонімімен авиация жазушысы ретінде мансабын бастады. Ол Collier's Weekly, McClure's, Metropolitan, The Independent, World's Work және New York Times сияқты басылымдарға материалдар жариялады. Әлем жүзінде авиация саласындағы сарапшы ретінде ол тез арада танымал болды. Вудхаус мақалаларында АҚШ әскерінің ұшақтарды кеңінен пайдалануын және Бірінші дүниежүзілік соғыста оларды барлық әскер түрлерінде үйлестіруді болжады. Ол сондай-ақ авиацияның көлік және почта салалары үшін маңыздылығын дәл айқындады. Журналдарға жазудан басқа, Вудхаус авиация тақырыбындағы алғашқы беделді кітаптардың көптеген авторы болды, олардың ішінде: «Теңіз авиациясы оқулығы» (1917), «Әскери авиация оқулығы» (1917), «Қолданбалы авиациялық инженерия оқулығы» (1917), «Авиациялық құқық оқулығы» (1917), «Барлық елдердің ұшақтары» (1917) және «Барлау мақсатындағы жоғары биіктіктегі ұшу» (1919).
Soon after 1909 he submitted his naturalization papers. He began his career as an aviation writer under the nom de plume Henry Woodhouse (which he soon legally adopted). He was a contributor to such publications as Collier's Weekly, McClure's, Metropolitan, The Independent, World's Work, and the New York Times. He quickly started to gain fame as an expert on the subject of aviation around the world. In his articles Woodhouse prophesied the development and extensive use of aeroplanes by the US military, and later coordinated uses for all branches of the service in WWI. He also accurately forecast the importance of aviation to the transportation industry, and postal service. In addition to his magazine writing, Woodhouse also authored many of the first authoritative books on aviation including Textbook of Naval Aeronautics (1917), Textbook of Military Aeronautics (1917), Textbook of Applied Aeronautic Engineering (1917), Textbook of Aerial Laws (1917), Aircraft of All Nations (1917), and High altitude Flying in Relation to Exploration (1919).
Баспа ісі
Роберт Дж. Коллиердің қолдауымен ол «Flying» атты табысты журналды құрып, оның бас редакторы болды. Ол бастапқыда АҚШ-тағы авиация туралы ең толыққанды және авторитетті басылым деп есептелді. Жылдар бойы бірнеше аталымын өзгерткеніне қарамастан, «Flying» журналы бүгінге дейін жарық көріп тұр және әлемдегі ең көп оқылатын авиациялық басылым болып табылады. Вудхаус «Naval Aeronautics», «Air Power» және «Scientific Age» сияқты басқа да журналдарды шығарды.
With the support of Robert J. Collier, he founded a successful magazine, Flying, and became its managing editor. It was considered from its inception to be the most comprehensive and authoritative publication on aviation in the US. Despite a few name changes over the years, Flying is still in circulation today, and is the most widely read aviation publication in the world. Woodhouse also published other magazines such as Naval Aeronautics, Air Power and Scientific Age.
Әуе қатынасына қатысты басқа да іс-әрекеттер
1915 жылы ол Американың аэронавтикалық инженерлік қоғамын құруға көмектесті. Ол Аэроклубтың негізін қалаушылардың бірі және басқарушысы болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ұлттық қорғанысты қолдау үшін ол Ұлттық ұшақ қорын, Батыс жарты шардағы Аэронавтика федерациясын және Патриоттық білім беру қоғамын құрды. Ол Американың аэронавтикалық инженерлер қоғамының директоры болды. Ол Ұлттық дайындық жөніндегі конференциялық комитеттің тұрақты делегаты болды және Нью-Йорк мэрі Митчелл оны 1000 адамнан тұратын комитетке тағайындады. Ол екінші Панамерикандық ғылыми конгресске делегат болды. Вудхаус өмір бойы ондаған маңызды клубтардың, ұйымдардың және қоғамдардың мүшесі болды. Бұл ұйымдар авиациямен ғана емес, сонымен қатар экономикалық, азаматтық және ғылыми салалармен де байланысты болды. Вудхаус авиацияға қатысты көптеген терминдер мен атауларға авторлық құқық иесі болды. 1927 жылы шыққан танымал "Қанаттар" фильмінің атауы Вудхаустың зияткерлік меншігін бұзушылық деп табылғанда, оған 25 000 доллар өтемақы төленді.
In 1915 he helped found the American Society of Aeronautic Engineering. He was one of the original founders and a governor of the Aeroclub. He founded the National Aeroplane Fund to support national defense during WWI, the Aeronautic Federation of the western Hemisphere, and the Patriotic Education Society. He was the director of the American Society of Aeronautic Engineers. He was a permanent delegate to the Conference Committee on National Preparedness, and appointed by NYC Mayor Mitchell to the Committee of 1000. He was a delegate to the second Pan American Scientific Congress. Woodhouse held memberships in dozens of important clubs, organizations, and societies throughout his lifetime. These were not only related to aviation, but also economic, civic, and scientific. Woodhouse also owned copyrights to many aviation related terms and titles. He was awarded a $25,000 judgement against the famous 1927 movie Wings when the court found that the title was a copyright infringement against Woodhouse's intellectual property.
Аэро клуб
1917-1918 жылдары Аэро-клуб мүшелері Өндіруші ұшақтар қауымдастығының қаржысына байланысты даулардың нәтижесінде жарыла бастағанда, олардың бірі, Дж. С. Марс, Вудхаусты кісі өлтіруші және әскерден қашушы деп айыптады. 1920 жылы Вудхаус клубты Америкалық ұшу клубымен бірігуіне қарсы сотқа берді. 1922 жылы Аэро-клубтың басқа мүшелері де осы бірігуді ұйымдастырғанда, ол қайтадан сотқа жүгінді, өзінде 404 мүшенің сенім білдіру дауысы бар екенін мәлімдеді, бірақ соттың талабы бойынша олардың қолтаңбаларын ұсына алмады. Осы сот процесі кезінде «Нью-Йорк Таймс» газеті ол өлтірген адам туралы мақала жариялады. Беделіне нұқсан келген Вудхаус істі ұтылып, Аэро-клуб Ұлттық аэронавтика қауымдастығына айналды. Вудхаус өзінің қолдауын Америка Әуе лигасы деген шағын бәсекелес ұйымға берді.
When the members of the Aero Club began to split over disagreements about the funds of the Manufacturer's Aircraft Association in 1917–1918, one member, J. C. Mars, accused Woodhouse of being a murderer and a draft dodger. In 1920 Woodhouse sued the club to stop its merger with the American Flying Club. When other members of the Aero Club tried the same merger in 1922, he sued again, claiming that he held the proxy votes of 404 members—but he could not present their signatures in court when ordered to do so. During this court battle, the New York Times wrote an article about the man he had killed. With his reputation damaged, Woodhouse lost his case and the Aero Club then became the National Aeronautic Association. Woodhouse threw his support to a minor rival organization, the Aerial League of America.
Мұнай спекуляциясы
1920–1922 жылдары Вудхаус Османдық-Америка даму компаниясы деген мұнай синдикатын құруға қатысты. Адмирал Колби М. Честермен байланысы арқасында Анатолия және Қара теңізден теміржол салу және пайдалану, сондай-ақ Мосул мұнай кен орындарын игеру құқығын алды. Вудхаус капиталдың 1/6 бөлігіне ие болды. Ол сонымен қатар Анкара қаласын салу құқығына ие болған "Турко-Америка корпорациясының" директоры болды. Вудхаус Осман империясын сақтап қалу үшін жеңілген сұлтанды таққа қайтаруды көздеген француз сыртқы саясатын қолдады. Оның жоспарлары Кемал Ататүрктің сұлтанды құлатуымен күйреп кетті. Осының нәтижесінде Осман империясы ыдырап, Мосул мұнай кен орындары Ирактың құрамына кірді.
In 1920–1922, Woodhouse had a hand in forming of an oil syndicate, the Ottoman American Development Company, that through his connection to admiral Colby M. Chester gained rights to construct and operate a railroad from Anatolia and the Black Sea and to the exploitation of the oil fields of Mosul. Woodhouse owned 1/6 of the capital stock. He was also a director of the Turco American Corporation, which had options to build the city of Ankara. Woodhouse supported the French foreign policy, which wanted to return the defeated sultan to his throne to keep the Ottoman Empire together. His plans fell apart when Kemal Atatürk ousted the sultan. The Ottoman Empire was thereby fragmented and the Mosul oil fields became part of Iraq.
Джордж Вашингтон
Вудхаус АҚШ тарихымен байланысты артефактілер мен антиквариаттарды жинады. 1930 жылы ол Улисс Гранттың әйгілі майлы портретін сатып алды. 1936 жылы Вудхаус Джордж Вашингтонның ұрпағы Уильям Селден Вашингтонмен бірлесіп, Джордж Вашингтон туралы көптеген құжаттарды Конгресс кітапханасына сыйға берді. Бұл жинақ әлі күнге дейін кітапхананың тұрақты қорында сақталып, олардың веб-сайтында қолжетімді. Вудхаус тағы бір ұрпағы Уильям Ланье Вашингтонмен бірігіп, Нью-Йорктегі Вудхаус галереясы арқылы Вашингтон отбасының гербі бар заттарды сата бастады. Ланье Вашингтон сол кезде өзінің жеке коллекциясының бір бөлігін Джордж Вашингтонға арналған естеліктерді 1917 жылы Sotheby's және 1920 жылы Америка өнер қауымдастығы өткізген екі танымал аукционда сатқандығымен белгілі болды. Кейіннен Ланье Вашингтонға тиесілі кейбір тарихи заттардың нақтылығы күмәнді болып, кейбір жағдайларда олардың жалған екені дәлелденді.
Woodhouse collected artifacts and antiques that were connected to the history of the United States. In 1930 he acquired a famous oil portrait of Ulysses Grant. In 1936, in conjunction with one of George Washington's descendants, William Selden Washington, Woodhouse donated many documents on George Washington to the Library of Congress. This collection is still in the Library's permanent collection and can be found on their website. Woodhouse also joined forces with another descendant, William Lanier Washington, and began to sell items with the Washington family crest through Woodhouse's gallery in New York City. Lanier Washington was relatively famous at the time for having portions of his own private collection of George Washington memorabilia sold at two prominent auctions conducted by Sotheby's in 1917 and the American Art Association in 1920. The authenticity of some of the Lanier Washington historical items, both sold through auction, and through the Woodhouse gallery, was later questioned and in some cases proven to be fraudulent.
Джордж Вашингтон әуе айрығы
1928-1930 жылдары Вудхаус Вашингтон қаласының оңтүстігінде 1500 акр (6 км²) жер сатып алды, оның көп бөлігі Джордж Вашингтон мен Джордж Мейсонның ата-бабаларына тиесілі болған. Ол бұл жерге «Джордж Вашингтон әуе түйісі» деп аталатын үлкен цеппелинге арналған әуежай салуды жоспарлады. 1935 жылға қарай ол төлемеген салықтар мен ипотекалық сомалардың өндірілуіне байланысты жерді сатуға мәжбүр болды. Бұл жердің көп бөлігі қазір Хантли Медоуз паркі болып табылады.
In 1928 1930, Woodhouse bought more than 1500 acres (6 km2) of land south of Washington D. C., much of it being the ancestral lands of George Washington and George Mason. He planned to build a large zeppelin airport on the grounds, the George Washington Air Junction. By 1935 he had to sell the land to pay for unpaid taxes and foreclosures of mortgages. Much of this land is now Huntley Meadows Park.
Соңғы жылдар
1953–1958 жылдары Вудхаус бұрынғы қызметкері Тамара Буркунмен сотқа тартысты. Буркун оның галереясында 46 апта жұмыс істегенін, бірақ ешқандай төлем алмағанын мәлімдеді. Вудхаус оның сыйақысы галереяның білім беру курстарына оқу ақысы болғанын және ол Нью-Йоркте заңсыз болған бақшегер болуға ниеттенгенін айтты. Сот Буркунның пайдасына шешім шығарды. Вудхаус оның сыйақысын төлеу үшін Вашингтон-Джанкшен жерінің соңғы бөлігін сатуға мәжбүр болды. Генри Вудхаус 1970 жылдың 6 қаңтарында Нью-Йорк қаласындағы үйінде қайтыс болды.
In 1953–1958 Woodhouse was involved in a lawsuit with former employee Tamara Bourkoun, who claimed that she had worked in his galleries for 46 weeks and had not been paid. Woodhouse claimed that her compensation was a tuition to the gallery's education courses and that she intended to become a fortune teller, which, at the time, was illegal in New York. The suit was decided in favor of Bourkoun. Woodhouse had to sell the last of the Washington Junction land to pay for her compensation. Henry Woodhouse died on January 6, 1970, in his home in New York City.