Кіріспе

Front Parlour Ballads – Ричард Томпсонның 2004 жылы жазылған он екінші студиялық альбомы. 2005 жылдың тамызында Cooking Vinyl лейблінде жарық көрген Front Parlour Ballads, шынымен де үйде жасалған альбом болды. Томпсонның мақсаты – кішкентай және жақын дыбыс беретін альбом жасау еді. Ол 1981 жылдан бергі оның алғашқы жеке, толығымен акустикалық альбомы деп есептелді, бірақ шын мәнінде, екеуі де дұрыс емес. Перкуссияшы Дебра Добкин екі тректе ("Let It Blow" және "My Soul, My Soul") ойнады, ал Томпсон өзі сол екі трекке электр гитарасын қосты. Томпсон үйдегі гаражында шағын студия салып, тректерді ноутбугіне жаздырып, қажет деп ойлағанда қосымша дыбыстарды жазды. Добкиннің үлесі де осылай жазылды. Томпсон Front Parlour Ballads альбомынан көп дана сатылатынына сенбеді. Сыншылар, әдеттегідей, жаңа шығарылымды жоғары бағалады, бірақ одан да қызығы – АҚШ және Ұлыбританияда күшті алғашқы сатылымдар тіркелді, және Front Parlour Ballads Атлантиканың екі жағындағы инди-чарттарда дебют жасады.

Қабылдау

Робин Денселлоу The Guardian газетінде альбомды қарап отырып: "Үйде жазу оған қолайлы. Тіпті қосымша жазбалармен де, бұл жиынтықта тікелей орындаудың жандылығы бар, және ол кейде күрделі әндермен тәуекелге баруға жеткілікті демалыс алған, күтілетін гитара шеберлігін және ағыншақты, қиын вокалдарды ұсынады. Дилан сияқты, Томпсонның ән айтуы дағдыға келтіріледі; мұнда ол жауырынып, декламациялық стильден бастап, баяу, ойлы және көбінесе күрделі балладаларға дейін жетеді. Томпсон әрқашан юморды алдағы қауіп, қайғы және ашудың көңіл көншітпейтін сезімімен үйлестірген (оның ретроспективтік жинағының Watching the Dark деп аталуы заңды болды) және мұндағы әндер көбінесе тәттіден гөрі ащы".