Кіріспе
Флоренс Луиза Фишер Баколод (18 қыркүйек 1918 - 26 мамыр 1972) – 1960 және 1970 жылдары АҚШ-тағы жоғары мектептерге барып, өзінің бұрынғы героинге тәуелді және жезөкше болған өмірінен әңгімелер айтқан американдық мотивациялық спикер. Оның ерекше мінез-құлқы мен көбінесе шоқтықтырып көрсететін әңгімелері – оның ішінде жезөкшелік, түрмедегі лесбияндық және сәтсіз түскен аборттар туралы айтқандары – оны 1970 және 1980 жылдары культ фигурасына айналдырды, ал оның сөздерінен түсірілген VHS таспалары коллекционерлер арасында бағалы заттарға айналды.
Florence Louise Fisher Bacolod (September 18, 1918 – May 26, 1972) was an American motivational speaker in the 1960s and 1970s who traveled to high schools in the United States, telling stories about her past as a heroin addict and prostitute. Her eccentric mannerisms and often lurid stories – which included tales of prostitution, jailhouse lesbianism, and botched abortions – made her into a cult figure in the late 1970s and 1980s, with VHS tapes of her speaking engagements becoming collector's items.
Өмірбаян
Фишер Бруклинде, Нью-Йорк штатында Морис Банц Фишердің (1878–1971) және Паулин Гинзберг Фишердің (1891–1983) отбасында дүниеге келді. Екеуі де литвалық еврейлер болған. Оның әкесі 1896 жылы көшіп келген өмірді сақтандыру сатушысы еді. Фишер өзінің өмірінде бірнеше қысқа мерзімді некелер болғанын айтқан. Ол кем дегенде төрт рет тұрмысқа шыққанын еске алады: алғаш рет балалық шақтағы досы Джо Розинскиймен отбасылық келісім бойынша; содан кейін, оның құмар ойыншысы, өзінің автобиографиясында Дэвид Бом деп атаған адаммен; Майамидегі Флоридада сақтандыру жинаушысы деп танылған Дэнни Оренштейнге, ол героинге тәуелді болған; және соңғы рет 1968 жылы Филиппиннен келген металл жұмысшысы Мануэль Баколодпен, оны мотивациялық спикер болғанға дейін хат арқылы танысқан. Дэвид Саскиндпен болған сұхбат 100 000 хатқа себеп болғаннан кейін, Саскинд Фишерді 1969 жылы бірлесіп жүргізген Майк Дуглас Шоуына шақырды. Фишер содан кейін мектептерде лекция оқуын бастады және «Жалғыз сапар» атты автобиографиясын жазды, онда бала кезінен мотивациялық спикер болғанға дейінгі өмірін баяндады. 1970 жылы ол Нью-Йорк орта мектебіндегі өнерлеуінің жазбасын қамтитын «The Trip Back» атты қоғамдық үгіттеу фильмінде пайда болды. Фишердің әңгімелері көбінесе қорқынышты немесе сенсациялық болды, мысалы, ол Синг-Синг және Райфорд түрмелерінде марихуананың әсерімен алты жеке қылмыс жасағандары үшін өлім жазасына кесілген алты адамды білетінін айтқан. Мотивациялық спикер ретінде Фишер өзін емдеуге көмектескен Synanon қозғалысымен байланыста болды. Ол сондай-ақ Synanon ұйымының серігі – Phoenix House-қа да байланысты болды және студенттерге өз сөздерінде оны тәуелділікпен күресудің сенімді құралы ретінде жиі ұсынды. Фишер 1972 жылы Майамиде бауыр қатерлі ісігінен, бүйрек жетіспеушілігінен және жүрек тоқтауынан қайтыс болды.