Кіріспе
Артур Грей, 14-ші Барон Грей де Уилтон. Әкесі – Уильям Грей, 13-ші Барон Грей де Уилтон, анасы – Мэри Сомерсет, ордені – 14-ші Барон Грей де Уилтон, 1536 жылы туған, 14 қазан 1593 жылы қайтыс болған. Ол 1562 жылы әкесінен кейін 14-ші барон атанды. Ол кезде отбасының байлығы әкесі үшін төленген үлкен құнға байланысты азайған еді. Алайда, Елизавета I әкесінің Леди Джейн Грей ісіне қатысқаны үшін жоғалтқан мүлкін қайтарды. 1580 жылы ол 6000 сарбаздық күш жинап, Ирландияның Лорд-депутаты ретінде Екінші Десмонд көтерілісін басу үшін жіберілді, бұрынғы қатал қолбасшы, сэр Уильям Пеламды алмастырды. Оның алғашқы маңызды шайқасы тамыз айында Уиклоу графтығындағы Гленмалур шайқасында болды, онда ол шамамен 3000 сарбазды басқарды. Бірақ Фиах МакХью О'Бирн оның әскерін жеңіп, 800-ге жуық қаза болды. Содан кейін сол жылы ол 800 сарбазбен Керри графтығындағы Ард-на-Кэйтнеге (Смервик) барды, онда бұрын берілген 600 ирланд, итальян және испан сарбазын қырғынға ұшыратты – бұл оқиға Смервик қоршауы ретінде танымал. Оқиғаның кейбір нұсқаларында лорд Грей де Уилтон гарнизонға берілгендері үшін өмірлерін уәде еткен, бірақ осы уәдесін бұзғандығы айтылады. Соның салдарынан ирланд халық арасында «Грейдің сенімі» деген мақал пайда болды. 1582 жылы көтеріліс аяқталғанға таяп, ол Англияға қайтарылды, соның нәтижесінде Мюнстер ашаршылыққа ұшырады. Ол тәртіпті қалпына келтіруде үлкен жетістікке жетті, бірақ оның кейбір әрекеттері, соның ішінде Смервик қырғыны және бұрынғы бас судья Николас Нюгенттің, Десмонд көтерілісіне қатысқан деген күдіктен асылуы сынға түсті.
Dorothy la ZouchJane Sibella Morrison|children=4, Like his father he became a hostage but was ransomed a year later. He succeeded his father as 14th Baron in 1562; the family fortune was by then much reduced by the heavy ransom required to free his father. Elizabeth I, however, restored the property forfeited by his father for his part in the Lady Jane Grey affair. In 1580, he recruited a force of 6,000 and was sent as Lord Deputy of Ireland to quell the Second Desmond Rebellion, replacing the notoriously brutal Sir William Pelham. His first main encounter was when he led an army of about 3,000 in the Battle of Glenmalure, County Wicklow in August, where his army was routed by Fiach McHugh O'Byrne, with casualties of 800. Later in the same year, he led a force of 800 to Ard na Caithne (Smerwick) in County Kerry where he massacred 600 Irish, Italian and Spanish troops who had already surrendered, a notorious incident known as the Siege of Smerwick. According to some versions of this event, Lord Grey de Wilton promised the garrison their lives in return for their surrender, a promise which he broke – this resulted in the Irish proverb 'Grey's faith'. By 1582, the rebellion was in its last throes and he was recalled to England, leaving Munster devastated by famine. He had been largely successful in restoring order, but the justice of some of his actions was criticised, including the Smerwick massacre, and the hanging of the former Chief Justice, Nicholas Nugent, on what seems to have been no more than a suggestion that he had been complicit in the Desmond Rebellion.
Неке және балалылық
Лорд Грей алғаш рет Ричард, Зуч лордының қызы Доротиге үйленді. Ол 1572 жылдан кейін екінші рет Джейн Сибелла Моррисонға үйленді, ол 1615 жылдың шілдесінде қайтыс болды және оның соңғы өсиетнамасы 1614/1615 жылдың 6 наурызында жасалып, 1615 жылдың 14 шілдесінде расталды. Ол 1575/1576 жылдары ағылшын азаматы болып тіркелді және шамамен 1571 жылы Эдвард Расселге үйленген, оның жесірі болды. Эдвард Рассел 1572 жылдың маусымына дейін баласыз және өсиетсіз қайтыс болды (оның мүлігі 1572 жылдың 30 маусымында басқарылды) және Бэкингемширдегі Чениес қаласында, Бедфордтың 2-ші графы Фрэнсис Расселдің ұлы ретінде жерленді. Джейннің ата-анасы – Гертфордширдегі Кашиоберидегі сэр Ричард Моррисон (1556 жылдың 17 наурызында Страсбургта қайтыс болды) және Бриджит Хасси (шамамен 1526 – 1600/1601 жылдың 13 қаңтарында Уотфордта, Гертфордширде қайтыс болды, 1600 жылдың 2 маусымында жасалған өсиетнамасы 1600/1601 жылдың 12 қаңтарында расталды). Бриджит 1563 жылға дейін Генри Маннерс, Рутлендтің 2-ші графына екінші рет үйленді, олардан бала болған жоқ, ал үшінші рет 1566 жылдың 25 маусымында Фрэнсис Рассел, Бедфордтың 2-ші графына үйленді, олардан да бала болған жоқ. Бриджит – Слифордтың 1-ші бароны Джон Хассидің екінші әйелі, леди Энн Грейдің қызы. Артур мен Джейн – Томас Грейдің ата-анасы, 1603 жылы опасыздық үшін айыпталып сотталған 15-ші Грей де Уилтон бароны. Бриджит, леди Эгертон – олардың жалғыз тірі қалған қызы.