Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі Көк қарға (Passerina caerulea) – кардиналдар тұқымдасына жататын Солтүстік Америкадағы орташа мөлшерлі қылығыш құс. Ол көбінесе көшіп-қонып жүреді, қыстау үшін Орталық Америкаға, көбею үшін Мексиканың солтүстігіне және АҚШ-тың оңтүстігіне ұшып барады. Аталықтары көк түсті, екі қоңыр жолағы бар. Аналықтары негізінен қоңыр түсті, үстіңгі жағында сирек кездесетін көк қауырсындары мен екі қоңыр қанат жолағы болады.
Species of bird
The blue grosbeak (Passerina caerulea), is a medium sized North American passerine bird in the cardinal family Cardinalidae. It is mainly migratory, wintering in Central America and breeding in northern Mexico and the southern United States. The male is blue with two brown The female is mainly brown with scattered blue feathers on the upperparts and two brown wing bars.
Таксономия
Көк қоңыр қоңыр 1758 жылы швед табиғаттанушысы Карл Линнейдің "Жаңа табиғат жүйесі" еңбегінің онінші басылымында Loxia caerulea деген екі атаулы есіммен ресми түрде сипатталған. Caerulea деген сөз латын тілінде "көк", "аспан көгілдірі", "көкшіл" немесе "қою көк" деген мағынаны білдіреді. Линней өзінің сипаттамасын Марк Кэйтсбидің "Каролинаның, Флориданың және Багама аралдарының табиғи тарихы" атты еңбегінде сипатталған және суреттелген "көк ірі мүңкірт" негізінде жасаған. Бұл кітап 1729–1732 жылдары жарық көрген. Кэйтсби орналасқан жерін Каролина деп, ал Линней Америка деп көрсеткен. Қазіргі типтік орналасқан жер Оңтүстік Каролинамен шектелген. Кейбір таксономистер көк қоңыр қоңырды жеке монотиптік Guiraca туысына жатқызған, бірақ 2001 жылы митохондриялық ДНҚ тізбектерінің молекулалық филогенетикалық зерттеуі көк қоңыр қоңырдың, физикалық тұрғыдан ірі болғанына қарамастан, Passerina ішінде орналасқанын және лазуритке ең жақын екенін көрсетті. Сондықтан бұл түр қазір Солтүстік Американың пассирина тұқымдасына жатқызылған, ал бұл тұқымды 1816 жылы француз орнитологы Луи Пьер Вьейо енгізген. Жеті түршесі танылған: Дене салмағы әдетте .
The blue grosbeak was formally described by the Swedish naturalist Carl Linnaeus in 1758 in the tenth edition of his Systema Naturae under the binomial name Loxia caerulea. The specific epithet caerulea is the Latin word for "blue", "azure blue", "sky blue" or "dark blue". Linnaeus based his own description on the "blew gross beak" described and illustrated by Mark Catesby in his The Natural History of Carolina, Florida and the Bahama Islands. The book had been published in 1729–1732. Catesby gave the location as Carolina and Linnaeus specified America. The type location is now restricted to South Carolina. Some taxonomists placed the blue grosbeak in its own monotypic genus Guiraca but in 2001 a molecular phylogenetic study of mitochondrial DNA sequences found that the blue grosbeak, in spite of being physically larger, nested within the Passerina and was most closely related to the lazuli bunting. The species is therefore now placed with the North American buntings in Passerina, a genus that was introduced by the French ornithologist Louis Pierre Vieillot in 1816. Seven subspecies are recognised: Body mass is typically from .
Таралуы және мекендейтін ортасы
Бұл көшіп жүретін құс, Құрама Штаттардың оңтүстік жартысының көп бөлігінде және Мексиканың солтүстігінің үлкен бөлігінде ұялайды, қысқа Орталық Америкаға, ал өте сирек жағдайларда Оңтүстік Американың солтүстігіне көшеді; ең оңтүстікке дейінгі кездесу шығыс Эквадорда тіркелген. Бұл түр жартылай ашық ортада, сиректеген ағаштармен, жағалаулық ормандарда, бұталы жерлерде, қалың бұталарда, өңделген жерлерде, орман шеттерінде, қалың өскен далаларда немесе тік қоршауларда кездеседі.
This is a migratory bird, with nesting grounds across most of the southern half of the United States and much of northern Mexico, migrating south to Central America and in very small numbers to northern South America; the southernmost record comes from eastern Ecuador. This species is found in partly open habitat with scattered trees, riparian woodland, scrub, thickets, cultivated lands, woodland edges, overgrown fields, or hedgerows.
Өсіру
Көк бұршақ төменгі ағаш немесе бұтада, немесе өсімдіктердің арасында ұя салады, әдетте жерден жоғары, көбінесе ашық алаңның жиегінде.
The blue grosbeak nests in a low tree or bush or a tangle of vegetation, usually about above ground, often at the edge of an open area.
Тамақтандыру
Ол көбінесе жәндіктермен қоректенеді, бірақ сонымен қатар ұлулар, өрмекшілер, тұқымдар, дәнді дақылдар және жабайы жемістерді де жейді. Көк бұрқасын негізінен жерде іздейді.
It eats mostly insects, but it will also eat snails, spiders, seeds, grains, and wild fruits. The blue grosbeak forages mainly on the ground.