Бо Мя – Мьянманың Карен халқының саяси көшбасшысы (1927-2006). KNU төрағасы, екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан, тәуелсіздік күресіне белсенді қатысқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірмалық саяси қайраткер (1927–2006)
Burmese political leader (1927–2006)
Бо Мя (; туған аты – Хти Му Ки; 20 қаңтар 1927 – 24 желтоқсан 2006) – Мьянманың қазіргі Карен штатындағы Папун ауданында туған карен халқының көшбасшысы. Ол 1976 жылдан 2000 жылға дейін карен халқының саяси ұйымы – Карен Ұлттық Одағының (KNU) ұзақ жылдар бойы төрағасы болды. 2004 жылы вице-төраға болып, денсаулығының нашарлауына байланысты 2004 жылы барлық лауазымдарынан қанағаттанды.
Bo Mya ( ; born Htee Moo Kee; 20 January 1927 – 24 December 2006) was a Karen leader born in Papun District, which is in present day Karen State, Myanmar. He was a long standing chairman of the Karen National Union (KNU), a political organisation of the Karen people, from 1976 to 2000. He stepped down to become vice chairman in 2004, and retired in 2004 from all public offices, due to poor health.
Ерте мансап
Бо Мя екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдықтарға қосылған көптеген карендердің арасында болды, тіпті Бо Мяның жағдайында, 136-шы жасаққа қатысты. Ол 1944-1945 жылдары Шығыс Дауна төбелерінде жапондықтарға қарсы күресті. 1949 жылы карендер Бірмадан тәуелсіздік алғаннан кейін Бо Мя карендер қозғалысында жедел түрде көзге түсіп, қатал және аяусыз адам ретінде танылды. Тай-Бирма шекарасына жақын орналасқан Манерплавтағы ("жеңіс алаңы") оның басқаруындағы KNU және оның әскери қанаты – Карен Ұлттық Азаттық Армиясы (KNLA) 1970-1980 жылдардағы Карен қақтығысында Рангунға қарсы күрескен этникалық бүлікші ұйымдардың арасында ең табыстысы болды.
Bo Mya was among a significant number of Karens who joined the British — specifically in Bo Mya's case, Force 136 — during World War II, with whom he fought the Japanese from the East Dawna hills in 1944 to 1945. After the Karens declared independence from Burma in 1949, Bo Mya quickly rose to a position of pre eminence in the Karen movement, earning a reputation as a hard and ruthless operator. Based at Manerplaw ("victory field") close to the Thai Burma border, the KNU under his control, and its military wing the Karen National Liberation Army (KNLA), was probably the most successful of the ethnic rebel organisations fighting Rangoon in the Karen Conflict in the 1970s and 1980s.
1990 жылдар
Бірақ 1990 жылдардың ортасында жағдай оған қарсы өзгере бастады. Жетіінші күндік адвентистер шіркеуінің шын ниетті мүміні Бо Мья әрқашан басымдықты құраған кэрен буддистері мен анимистерден KNLA қатарында наразылық тудыру тәуекеліне барған. Оның жақтастары ол христиандар мен буддистерге тең қараған десе де, КНУ-дың жоғары лауазымдарының көбінесе христиандармен толықтырылуы, оның буддистер мен анимистердің мүдделерін ескермей, азшылықтағы христиандардың мүдделерін қолдағаны туралы пікірді нығайта түсті. 1994 жылдың соңында КНЛА сарбаздарының бір тобы бас армиядан бөлініп, Демократиялық Карен буддалық армиясын (ДКБА) құрды. Олар Мьянма әскерімен одақтасып, 1994 жылдың желтоқсанында Мэнэрплауға Мьянма әскерін кіргізіп, оны басып алды – бұл Карендердің соғыстан кейінгі тарихындағы ең ірі соққы болды. Осыдан кейін KNU және KNLA-ның тиімділігі біртіндеп төмендеді. Бұл 2004 жылдың басында Бо Мьяның 50 жылдан бері алғаш рет Янгонға (Рангун) сапар шегіп, сол кездегі премьер-министр Кхин Нюнтпен бейбіт келіссөздер өткізуімен көрсетілді.
But by the mid 1990s, the tide was turning against him. A devout Christian of the Seventh day Adventist Church, Bo Mya had always risked antagonising elements from within the predominantly Karen Buddhist and animist KNLA ranks. Although his defenders say he treated both Christians and Buddhists equally, the fact that the top positions of the KNU were filled almost entirely by Christians seemed to confirm the impression that he promoted the minority Christians' interests at the expense of those of the Buddhists and animists. In late 1994, a group of KNLA soldiers broke away from the main army and formed the Democratic Karen Buddhist Army (DKBA). They allied themselves with the Burmese military, and led Burmese troops into Manerplaw in December 1994, leading to its capture — the biggest single setback to the Karens in their post war history. Since then, the KNU and KNLA's effectiveness has gradually diminished. This was demonstrated at the beginning of 2004 when Bo Mya travelled to Yangon (Rangoon), his first visit to the capital in 50 years, to hold peace talks with Khin Nyunt, who was Prime Minister at the time.
Өлім
2006 жылдың 24 желтоқсанында Бо Мья Таиландтың Мьянма шекарасына жақын Мае Сот қаласындағы ауруханада қайтыс болды. Ол жүрек ауруы мен қант диабетімен ауырған, және қайтыс болғанға үш жыл бұрын жүре алмай қалған.
On 24 December 2006, Bo Mya died in a hospital in Mae Sot, Thailand, near the eastern border of Myanmar. He had heart disease and diabetes and was unable to walk for three years before his death.