Кіріспе

Эрик Нисенсон (12 ақпан 1946 – 15 тамыз 2003) – американдық автор және джаз тарихшысы. Ұлы Жюль Нисенсонның, ол Нью-Йорк қаласында дүниеге келді және Нью-Йорк штатындағы Рай қаласында өсті. Ол Нью-Йорк университетінде (NYU) ағылшын тілін оқыды, содан кейін Сан-Францискоға көшіп, The Berkeley Barb және Heliotrope сияқты баламалы басылымдарда жұмыс істеді. Нисенсон 15 жасында, 1959 жылғы Майлз Дэвистің "Kind of Blue" альбомын тыңдағаннан кейін, джазға өмір бойы адалды. 1970-ші жылдардың басында Нью-Йоркке оралғаннан кейін Нисенсон Дэвиске танысты. Нисенсонның естеліктерінде айтуынша, ол Дэвиске алғаш рет кездескенде "қорқып" қалған, бірақ екеуі дос болып, Дэвис Нисенсоннан өзінің ресми өмірбаянын жазуды сұрады. Алайда, 1982 жылы "Түн ортасындағы портрет: Майлз Дэвис" жарық көрген кезде, достық аяқталды (Дэвистің мінезі қиын болғандықтан, бірақ Нисенсон өмірбаянның екінші толықтырылған нұсқасында Майлз оны тастап кеткенін жазды, себебі Сисли Тайсон Майлздың жаңа өмір салтын бастауын және өткенмен байланысын үзуін қалаған). 1993 жылы Нисенсон саксофонист Джон Колтрейннің өмірбаянын "Көтеріліс: Джон Колтрейн және оның ізденісі" деп атап шығарды, бірақ сол кезде оған лейкемияның бір түрі диагнозы қойылды және ол аурумен және оның салдарымен күресіп жатты. Ауру Нисенсонды көбінесе үйіне қамады, бірақ ол оған қарсы күрескенде жұмысына көбірек назар аударды. 1997 жылы ол "Көк: Джаздың өлтірілуі" атты сындық еңбегін жариялады, онда консервативті музыканттар мен жазба компаниялары джазды ерекшелендіретін жаңашылдықты басып тастап жатыр деген пікірін білдірді. 2000 жылы Нисенсонның екі жаңа жұмысы жарық көрді: "Kind of Blue жасалуы", ол тарихи альбомның шабыт көзіне назар аударды; және саксофонист Сонни Роллинстің "Ашық аспан: Сонни Роллинс және оның импровизация әлемі" атты өмірбаяны. Нисенсон 2003 жылғы 15 тамызда лейкемиясына байланысты бүйрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде пианист Дейв Брубектің өмірбаянын және Бразилия музыкасы мен мәдениетін зерттеумен айналысып жатқан.