Кіріспе
1982 жылы қойылған американдық музыкалық спектакль. "Nine" мюзиклінің музыкасы мен әнін Мори Йестон, ал либреттосын Артур Копит жазған. Ол 1963 жылғы "8½" фильміне негізделген. Спектакль 40 жасқа толуына дайындық жасап, өмір ортасы дағдарысына тап болған кинорежиссер Гвидо Континидің тағдырын баяндайды, бұл оның шығармашылық күшін жойып, 1960-шы жылдардың басындағы Венециядағы күрделі махаббат оқиғаларына араластырады. Йестон бұл мюзиклді 1973 жылы BMI Lehman Engel музыкалық театр шеберханасындағы студенттік жоба ретінде ойлап тапқан, жазған және композициялаған, кейіннен Марио Фраттидің, содан кейін Артур Копиттың либреттосымен өңделген. Алғашқы Бродвей қойылымы 1982 жылы ашылып, 729 рет көрсетілді, басты рөлді Рауль Джулия орындады. Мюзикл бес "Тони" сыйлығын жеңіп алды, оның ішінде "Ең үздік мюзикл" сыйлығы да бар, және көптеген қайта қойылымдарға ие болды. 2009 жылы осы мюзикл негізінде фильм түсірілді.
Nine is a musical initiated by and with music and lyrics by Maury Yeston and a book by Arthur Kopit. It is based on the 1963 film 8½. The show tells the story of film director Guido Contini, who is dreading his imminent 40th birthday and facing a midlife crisis, which is blocking his creative impulses and entangling him in a web of romantic difficulties in early 1960s Venice. Conceived and written and composed by Yeston as a class project in the BMI Lehman Engel Musical Theatre Workshop in 1973, it was later adapted with a book by Mario Fratti, and then with another a book by Arthur Kopit. The original Broadway production opened in 1982 and ran for 729 performances, starring Raul Julia. The musical won five Tony Awards, including Best Musical, and has enjoyed a number of revivals. A film adaptation was released in 2009.
Сюжет
Гвидо Контини, әйгілі итальяндық режиссер, қырыққа толды және екі түрлі дағдарысқа тап болды: ол сценарий жаза алмайтын фильм түсіруі керек, ал егер ол некеге көбірек көңіл бөлмесе, жиырма жыл бойы әйелі, кино жұлдызы Луиза дель Форно оны тастап кетуі мүмкін. Көрініп отырғанымыздай, бұл - дәл сол дағдарыс. Луизаның онымен сөйлесуге тырысуы оның бойындағы дауыстармен батып кеткендей көрінеді: оның өміріндегі әйелдердің дауыстары, оның естелік қабырғалары арқылы сөйлесіп, қатал, әуесқой, қарсы тұруға болмайтын, күшті. Әйелдер сөзден тыс сөйлейді (Overture delle Donne). Ал мыналар Гвидо сүйген әйелдер, олардан ол шығармашылық өмірдің барлық өмір сүру қабілетін алған, қазір оның некесі сияқты тоқтап қалған. Олар бейбітшілік пен некелерін сақтап қалу үшін Венеция маңындағы шипажайға барады (Spa Music), онда оларды дереу баспасөз неке туралы және "Гвидо Луизаға өзінің жақын арада болатын кино жобасы туралы айтпаған нәрсе туралы" (Not Since Chaplin) туралы сұрақтар қойып, аңдып алады. Гвидо өзінің фильмінің сюжеті үшін күресіп жатқанда, ол барған сайын алаңдаулы болады - оның ішкі әлемі кейде объективті әлемнен ажыратылмайды (Гвидоның әні). Оның сүйіктісі Карла Венецияға келіп, оны жалғыз қонақ үй бөлмесінен шақырады ("Ватиканнан қоңырау"), оның продюсері Лилиан Ла Флер, "Фоли Берже" тобының бұрынғы жұлдызы, музыкалық шығарма жасауға мәжбүрлейді, бұл идея өз кезегінде ерекше жан-жақты әйелдік қиялға айналады ("Сценарий / Фоли Берже"). Осы уақыт ішінде Луиза өзінің махаббатының беріктігін оның уайым-қайғысы мен олардың бірге өмір сүруіне деген үрейдің жиналуын бақылайды ("Мей күйеуім фильмдер түсіреді / тек сізбен"). Гвидоның қашып кететін қиялы, әйелдерді сабандай ұстап, ақырында қазіргі заманның еденінен өтіп, өз өткеніне түседі, онда ол анасымен кездеседі, тоғыз жасар баланы - жас Гвидоның өзін (Тоғыз) жуу. Көрініс оны жағажайда Сарагинамен, қызық бала ретінде барып, католикалық мектеп-интернатынан шыққан жезөкшемен және жәбірленушімен, махаббат туралы айтуын сұрауға алып келеді. Оның жауабы, өзің бол (Ti Voglio Bene / Be Italian), ал құмда үйреткен би қырық жастағы Гвидоға талисман ретінде және сол түні монахтар жазалаған және оның қорқынышты анасы бас тартқан (The Bells of St. Sebastian) салдарларын еске түсіреді. Үлкендердің түсініксіз үрейіне төтеп бере алмай, кішкентай бала жағажайға қашып барады, бірақ құм мен желден басқа ештеңе таба алмайды - махаббаттың жоғалып бара жатқан табиғатының бейнесі, Гвидо Континидің өнерінің себебі және бейтарап қауіп: қашқан жүрек. Қазіргі уақытта Гвидо тағы да жағажайда. Оның қасында Клаудия Нарди, кино жұлдызы, оның ең үлкен жетістіктерінің музасы, оған Парижден ұшып келген, өйткені оған қажет, бірақ бұл жолы ол рөлді қаламайды. Ол бас тартуды түсіне алмайды. Ол ашулы. Ол Клаудияның өзін де жақсы көретінін түсінбейді, бірақ оны әйел ретінде жақсы көруін қалайды, ол оны рух ретінде емес, ол оны білу үшін келгеннің шынайы себебі екенін кешікпей түсінеді, енді ол біледі. Ол оны осылай сүйе алмайды. Ол қандай да бір жолмен оны өзі сияқты сүюге және оған ешқашан үміт артуға босатады. Ол оны "Менің сүйкімді Касановам!" деп әзілдейді. Осылайша Гвидоға өзі қажет ететін және әрқашан оған үміт артқан рухты береді. Клаудия "Әдеттегідей емес жол" фильмінде Гвидоның "Гранд-канал" кинотеатрында түсірілген және оның өміріндегі барлық әйелдермен бірге ойнаған "көрнекі тіл" фильмінің соңғы сабыны. Импровизацияланған фильм - бұл оның шынайы өмірі мен шығармашылық өмірі арасындағы керемет соққы - фильм өзі сияқты қатыгез, оның барысында Карла түсірілім алаңына барып, ажырасуын жариялайды және олар үйленуге қуанышты болады, бірақ келесі қойылымға деген үмітсіз күйінде Гвидо оны аяусыз қабылдамайды, ал Луизамен, оның жақындықтарын және тіпті оның сөздерін фильмге көзқарас ретінде пайдаланып, ақыры қайғы мен ашу-ызаға толы. Гвидо камераларды жалғастырып, аяусыз күйзелістің көрінісін түсіреді. Ол жақсы көретін әйелдер мен Луизаны бәрінен де артық көреді, оның үмітсіз әдемі сәтсіздік фильмінің кадрларындағы сынған фарфор сияқты. "Кес. Басып шығару!" Фильм өліп қалды. Қалған жапырақтар. Барлығы кетіп барады. Карла "Жай" деген сөздерімен, Клаудия Парижден келген хатпен, ол үйленгенін айтып, Луиза өз сөзінде "мен ғана" (Біріңнен бол) болған некеден шыққанын айтып отыр. Гвидо жалғыз. "Мен бұл фильмді жасай алмаймын" деген сөз "Гвидоның кеңістікте бағытсыз жүргені" деген айқайға айналады, ол өзін-өзі өлтіруді ойлайды. Бірақ, оның басына қару �...
Семинар
Бастапқыда ерлер мен әйелдерден тұратын актерлік құрам ретінде жоспарланған, көбінесе әйелдерден құралған актерлік құрамға көптеген өзгерістер 1981 жылдың күзінде Нью-Амстердам театрының жоғарғы қабатындағы сахнада репетиция өткізген семинарда енгізілді. Семинарға қатысқан актерларға шоудан шағын үлес белгілі бір мерзімге берілді. Кэти Мосс – Бродвейдегі бастапқы актерлік құрамның семинарға қатыспаған жалғыз өкілі (Пат Аст семинарда Сарагина рөлін ойнады).
Бродвейдің түпнұсқалық қойылымы
Тоғыз алдын ала көрсетілімнен кейін, Томми Тьюн режиссерлік еткен және Томми Уолш хореографиялаған Бродвей қойылымы 1982 жылдың 9 мамырында 46-шы көше театрында ашылды, онда 729 қойылым өтті. Актерлік құрамында Гвидо рөлінде Рауль Джулия, Луиза рөлінде Карен Акерс, Лилиан рөлінде Лилиан Монтевекчи, Карла рөлінде Анита Моррис, Клаудия рөлінде Шелли Бурч, Мама Мадделена рөлінде Камил Савиола, Сарагина рөлінде Кати Мосс, Жас Гвидо рөлінде Камерон Йохан және Гвидоның анасы рөлінде Тайна Элг болды. Сонымен қатар, Кристофер Эванс Аллен, Джинни Бауэрс, Стефани Коцирилос, Ким Крисвелл, Кейт ДеЗина, Коллин Додсон, Лулу Даунс, Луиза Эдейкен, Лора Кенион, Линда Кернс, Нэнси Макколл, Синтия Мерил, Рита Рен, Ди Этта Роу, Джадриен Стил, Фрэнки Винсент, Патрик Уилкокс, Алена Уоррен Закари ойнады. Рауль Джулия Гвидо рөлін бір жыл бойы, 1982 жылдың 9 мамырынан 1983 жылдың 8 мамырына дейін сомдады. (Берт Конви Джулияның екі апталық демалысы кезінде, 1983 жылдың 10 қаңтарынан бастап оны ауыстырды.) Серджо Франчи 1983 жылдың 9 мамырынан 1984 жылдың 4 ақпанына дейін, қойылым аяқталған күніне дейін 330 қойылымда Гвидо рөлін ойнады; композитор Мори Йестон итальяндық әуендерге сай "Қазір уақыт" атты Франчи стиліндегі балладаны қосты. Басқа ауыстырулар: Морин Макговерн, содан кейін Эйлин Барнетт Луиза рөлінде, Ванда Рихерт Карла рөлінде, Присцилла Лопес Лилиан рөлінде және Барбара Сток Клаудия рөлінде ойнады. Бастапқы актерлер рөлдеріне қажетті биіктікке жеткеннен кейін, оларды Кішкентай Гвидо рөлінде Дерек Скотт Лашин, Джеффри Вителли (Кішкентай Гвидоның дублері), Брэден Даннер және Питер Брендон алмастырды. Музыкалық бес Тони сыйлығын, оның ішінде «Ең жақсы музыкалық қойылым» және үш «Драмалық үстел» сыйлығын, соның ішінде «Ең жақсы музыка», «Ең жақсы сөздер» және «Ең жақсы музыкалық қойылым» сыйлықтарын жеңіп алды. Sony компаниясы түсірген түпнұсқа актерлік құрамның жазбасы «Грэмми» сыйлығына ұсынылды.
Лондондық қойылымдар
1992 жылы 7 маусымда "Тоғыз" тобының ең үлкен қойылымы Лондондағы Royal Festival Hall-да Джонатан Прайс, Бекки Норман, Элизабет Састре, Энн Крамб, Кейт Копстик және Лилиан Монтевекимен бірге концертте ұсынылды. Бастапқыда ойластырылғандай, актерлік құрамда 165 адам болды, соның ішінде ер адамдар да болды. Продакцияны Эндрю МакБин басқарды және концерттің жазбасын (Элейн Пейдж Клаудия ретінде) RCA Victor шығарды. 1996 жылдың 12 желтоқсанында Дэвид Левоу режиссерлік және Джонатан Баттерлдің хореографиялық кішігірім масштабтағы қойылымы Донмар қоймасында ашылды, ол үш ай бойы жұмыс істеді. Орындаушылар арасында Ларри Лэмб (Гвидо Контини), Ян Ковингтон (Жас Гвидо), Сара Кестельман (Лилиан Ла Флер), Клэр Бёрт (Карла), Элеонора Дэвид (Клаудия), Сусанна Феллоуз (Луиза), Дженни Галлоуэй (Сарагина), Риа Джонс (Стефани Некрофорус), Дилис Лэй (Гвидоның анасы), Киран Хокинг (Біздің Спа ханым). Басқа актерлік құрам мүшелері Эмма Дирс, Кристин Маркс, Тесса Притчард, Сара Париш, Норма Аталла және Сюзи Дюмбек. Оны Энтони Уорд жасаған.
Бродвей қайта жаңғыруы
2003 жылы «Roundabout Theatre Company» театры режиссер Лево мен хореограф Баттерлмен бірге Бродвейдегі қойылымды қайта жаңғыртты. Ол 2003 жылдың 10 сәуірінде Юджин О’Нилл театрында ашылды, онда 283 спектакль мен 23 алдын ала көрсетілім өтті және екі «Тони» сыйлығын жеңіп алды, оның ішінде «Музыкалық қойылымды жаңғыртудың үздік сыйлығы». Актерлік құрамға Гуйдо рөлінде Антонио Бандерас, Луиза рөлінде Мэри Стюарт Мастерсон, Лилиан рөлінде Чита Ривера (барлығы «Тони» сыйлығына ұсынылды), Карла рөлінде Джейн Краковски («Тони» сыйлығын жеңіп алды), Клаудия рөлінде Лаура Бенанти және Гуйдоның анасы рөлінде Мэри Бет Пейл кірді. Кейін Джон Стамос Гуйдо, Эрта Китт Лилиан, Ребекка Лукер Клаудия және Марни Никсон Гуйдоның анасы рөлінде ойнады. Естон түпнұсқа «Фолиз Бержер» нөміріндегі вальс биін Бандерас пен Ривераға арналған керемет танго дуэтімен алмастырды, ал «PS Classics» қайта жаңғыртудың жазбасын шығарды. Дженна Эльфманды Карла рөліне қосылуы туралы жарнама жасап жұмысқа алды, сонымен бірге Стамос пен Китт та қойылымға қосылды. Премьераға бірнеше күн қалғанда, оған қосымша репетиция уақыты қажет екені және оның орнын уақытша Сара Геттелфингер басатыны хабарланды. Эльфман компанияға ешқашан қосылмады, ал Геттелфингер қосылымның қалған бөлігін ойнады.
Халықаралық қойылымдар
"Тоғыз" музыкалық драмасының еуропалық тұңғыш көрсетілімі 1983 жылдың 23 қыркүйегінде Швецияда, Стокгольмдегі Оскарстеатрда өтті. Басты рөлдерді Эрнст Хьюго Йергард (Гвидо), Сиу Малмквист (Луиза), Вивека Андерберг (Клаудия), Сузанна Бреннинг (Карла), Анна Сандквист (Сарагина), Берит Карлберг (Лилиан Ла Флер), Хелена Фернелл (Стефани), Линд Майстром (Гвидоның анасы), Моа Мирен (Спа ханым), Ева Рус (Мама Маддалена), Лена Нордин (Мария) сомдады. Басқа актерлер қатарында Моника Яннер, Марит Селфьорд, Берит Богг, Рагнхильд Шёгрен, Солгард Кьелгрен, Энн Кристин Бенгтсон, Сиу Мари Андерссон, Анна Мария Сёдерстром, Сюзанна Сальберг, Вивиан Бурман, Ханне Киркеруд, Сузи Сулоцки, Анника Перссон, Шарлотта Ассарссон, Анна Лена Энгстром және Ким Сулоцки (бала кезінде Гвидо) болды. "Тоғыз" австралиялық тұңғыш көрсетілімі 1987 жылы Мельбурн қаласындағы Комедия театрында сахналанды. Джон Дидрих Гвидо Контини рөлін ойнап, режиссерлік жұмысын да атқарды. Луиза Контини рөліндегі Мария Мерседестің шеберлігі сыншылардың жоғары бағасын алды және Мельбурн Green Room Awards және Сидней театр сыншылары кружкасы сыйлықтарындағы "Үздік актриса" номинациясына ие болды. Сиднейдегі тұңғыш көрсетімге қатысқан Маури Йестон Мария Мерседестің Луиза Контини рөлін толыққанды сомдағанын мәлімдеді. Сондай-ақ, актерлік құрамда жас Тина Арена, австралиялық әнші, ән жазушы және актриса болды, ол халықаралық аренада танымал болды. Басқа актерлер қатарында Нэнси Хейз (Лилиан Ла Флер), Пета Топпано (Клаудия), Кэролайн Гилмер (Сарагина), Джеки Рис, Герда Николсон, Керри Вудс, Анна Ли, Салли Энн Борн, Алана Кларк, Салли Кларк, Элисон Джиар, Донна Лиззио, Кэмми Мунро, Мари Джексон, Шарон Джессоп, Аликс Лонгман, Лиза О'Диа, Энн Синклер, Дженис Торренс, Пенни Ричардс және Мими Рубин есімдері бар. Австралиялық өндірістің жазбасы Polydor студиясында жасалып, кейіннен TER лейблі арқылы CD форматында шығарылды. Ол "Ең үздік түпнұсқа саундтрек немесе актерлік құрам альбомы" номинациясында ARIA сыйлығын жеңіп алды. Аргентиналық "Тоғыз" (1998) тұңғыш көрсетімі бірнеше ACE сыйлығын, соның ішінде "Үздік музыкалық" сыйлығын жеңіп алды. Орындаушылар Хуан Дарт (Гвидо рөлінде), Елена Роджер, Лигия Пиро, Луз Керц, Сандра Балестерос және Мирта Вонс болды. Музыкалық драма Германияда 1999 жылы Берлиндегі Театр де Вестенс театрында тұңғыш рет сахналанды. 2002 жылы музыкалық Швецияның Мальмё қаласындағы Мальмё операсында қойылды, онда Ян Киле (Гвидо), Мари Ричардсон (Луиза), Шарон Диалл (Клаудия), Петра Нильсен (Карла), Марианна Мёрк (Саррагина), Лилл Линдфорс (Лилиан Ла Флер), Анника Эдстам (Стефани), Виктория Кан (Гвидоның анасы) рөлдерін сомдады. 2005 жылғы маусымда Нидерландтағы "Тоғыз" қойылымы Амерсфорттағы ашық аспан астындағы театрда ашылды. Джулия Блесс режиссерлік еткен қойылымда Рене ван Зинник Бергман, Фредерик Слюйтерман ван Ло, Марлин ван дер Ло, Кирстен Кульс, Тине Джостра, Вероник Содано, Аафке ван дер Мейж және Донна Врихоф ойнады. Голландиялық аударманы Тео Нийланд жасады. Жапондық түпнұсқа қойылымы 2005 жылы Токиода сахналанды, онда Гвидо Контини рөлін Тецуя Бессо, ал Лилиан Ла Флер рөлін Мизуки Оура сомдады. 2021 жылы Токио мен Осакадағы Umeda Arts 2021 қойылымы "Nine" Жапонияның Yomiuri Театр сыйлығын "Үздік музыкалық", "Үздік басты актер" (Ю Широта) және "Үздік режиссер" (Шунтаро Фуджита) номинациялары бойынша жеңіп алды. Музыкалық драма 2010 жылдың күзінде Пуэрто-Риконың Сан-Хуан қаласында тұңғыш рет сахналанды, онда Эрнесто Консепсьон (Гвидо), Сара Джарк (Луиза), Ванда Сайс (Карла), Мариан Пабон (Лилиан Ле Флер), Тита Герреро (Лина Дарлинг), Мишель Брава (Клаудия), Айдита Энкарнасьон (Сарагина), Езмин Луззэд (Стефани) және Хильда Рамос (Мама) рөлдерін сомдады. Бұл қойылымды Мигель Роза қойды, ол бұған дейін 2009 жылы Пуэрто-Рикодағы "Rent" музыкалық драмасының тұңғыш көрсетімінің режиссері болған. Аризонадағы Феникс театры 2011 жылдың көктемінде "Тоғыз" музыкалық драмасын қайта жаңғыртты, онда Крейг Лори (Гвидо), Пэтти Дэвис Суарес (Ана), Джинни Шубиц (Луиза), Ким Маннинг (Лилиан), Дженни Хинтце (Клаудия) және Йоханна Карлайл (Сарагина) рөлдерін сомдады. Музыкалық драма 2012 жылдың қыркүйегінде Филиппиннің Манила қаласында Atlantis Productions компаниясының ұйымдастыруымен тұңғыш рет сахналанды. Джетт Панган (Гвидо) рөлін ойнады, ал сахналық безендіруді Тони сыйлығының иегері Дэвид Галло, костюмдерді Робин Томас жасады. Музыкалық драма 2012 жылдың желтоқсан айында Пилсендегі Йозеф Каетан Тайл театрында тұңғыш рет сахналанды. Грек қойылымы 2015 жылдың қараша айында Афиныдағы Пантеон театрында ашылды, онда Гвидо рөлін Василис Харалампопулос, ал Сарагина рөлін Хелена Папаризу сомдады. Музыкалық драма Бразилияда, Сан-Паулудағы Театро Порто Секурода, режиссерлері Чарльз Мёллер және Клаудио Ботэльо басшылығымен сахналанды, онда итальяндық актер Никола Лама (Гвидо), Кэрол Кастро (Луиза), Тотиа Мейрелес (Лили ла Флер), Малу Родригес (Карла), Карен Жункеира және Ванесса Коста (Клаудия рөлінде), Летисия Биркеуэр (Стефани), Беатриз Сегалл және Сония Клара (Гвидоның анасы рөлінде) және Майра Руиз (Сарагина) рөлдерін сомдады. Испандық қойылым 2018 жылдың 7 маусымында Мадридтегі Театро Амая театрында ашылды, онда актерлер қатарында Альваро Пуэртас (Гвидо), Роко (Луиза), Патриция Руис (Клаудия), Шанель Терреро (Карла), Марсела Паоли (Лилиан Ле Флер), Идаира Фернандес (Сарагина), Чус Эрранс (Стефани) және Анхелес Хименес (Гвидоның анасы) болды.
Өмірбаян
Мори Йестон мюзиклді 1973 жылы бастады. Жасөспірім шағында ол Федерико Феллинидің «8½» фильмін көріп, оның тақырыптарына қызығушылық танытты. «Мен экранға қарап: «Бұл менмін» дедім. Мен әлі де суретші болудың барлық армандары мен идеалдарына сене бердім, ал бұл фильм – қиындыққа тап болған суретші туралы. Бұл мен үшін маңдайырлыққа айналды», – деді Йестон New York Times газетіне берген сұхбатында. Ол былай деді: «Тоғызды жазуды қатты қаладым, тіпті оның ешқашан қойылмауы мүмкін деп ойламадым. Мен оны алғаш көргенде жасөспірім болғандықтан, бұл фильм маған үлкен әсер етті. Мен өзімнің алғашқы жас кезеңімде екінші жасқа толып жатқан Гвидоға қызығушылық таныттым! Өсе келе Гвидоның ізінен ерген әйелдердің ішкі сезімдерін зерттеуге болатынын түсіндім. Менің ойымша, осы керемет әйелдерден естігеніміз «Тоғызға» шығармашылықтың жолын ашты. «Тоғыздың» құпиясы – ол «8½» фильмінен басталып, «Әйелдер еркектер үшін не?» деген сұраққа жауап беру арқылы әйелдердің күші туралы эссеге айналды. «Тоғыз» сізге былай дейді: олар – аналарымыз, қарындастарымыз, ұстаздарымыз, азғырғыштармыз, судьяларымыз, медбикелеріміз, әйелдеріміз, жақын достарымыз, музаларымыз». Драматург Марио Фратти 1977 жылы мюзиклдің либреттосымен жұмыс істей бастады, бірақ продюсерлер мен режиссер Томми Тюн оның сценарийі жұмыс істемейтініне көз жеткізіп, 1981 жылы Артур Копиттен жаңа либретто жазуды сұрады. Копит Фратти сияқты, Йестонмен композитор/лирик ретінде жұмыс істеді, бірақ енді Йестонның музыкасы мен Феллинидің фильмі негізге алынды. Копиттың жаңа либреттосы және Йестонның аяқталған музыкасы 1982 жылы Бродвейде қойылған сценарийге айналды. Феллини өзінің фильмін «8½» деп атады, себебі оның бұрынғы туындыларында алты толық метражды фильм, екі қысқа метражды фильм және бірлесіп түсірген бір фильм бар еді. Музыкалық бейімделу үшін Йестонның таңдаған атауы Феллинидің туындыларына жартылай үлесін қосады және Гвидоның алғашқы галлюцинациясы кезіндегі жасын көрсетеді. Йестон мюзиклді «Тоғыз» деп атады, себебі «8½» музыкасын қоссаңыз, «жарты санға артық болады» деді. Фильмдегі актерлік құрамның басқа да өзгерістерінің ішінде Мама Мадделена кейіпкері болмайды, ал Клаудияның тегі Нардиден Дженсенге ауыстырылды. Сценарийде Гвидоның жасы 50-ге (Дэй Льюистің нақты жасы), сахналық нұсқадағыдай 40-қа емес, өзгертілді. Фильмнің соңғы кодировкасы сахналық нұсқаға қарағанда көбірек үміт пен оптимизмге толы. Сонымен қатар, режиссер Маршалл бастапқы қойылымның көп бөлігін қысқартып, тек «Overture delle Donne», «Guido's Song», «A Call from the Vatican», «Folies Bergeres», «Be Italian», «My Husband Makes Movies», «Unusual Way» және «I Can't Make This Movie» әнінің кеңейтілген нұсқасы фильмнің соңғы монтаждалуына енді. Композитор Мори Йестон фильмге үш жаңа ән жазды, олардың ішінде «Cinema Italiano», атау әнін алмастырған «Guarda la Luna» және «Be On Your Own» орнына «Take It All», сондай-ақ фильмді аяқтаған инструментальдық музыка бар. Фильмді Маршаллдың Lucamar Productions өндіріс компаниясы бірлесіп түсірді. Фильм АҚШ-та 2009 жылдың 18 желтоқсанында Нью-Йорк пен Лос-Анджелесте көрсетілді, ал 2009 жылдың 25 желтоқсанында кең экрандарға шықты.