Роберт Генри Данлап: Американдық теңіз корпусының генералы

Кіріспе

Американдық теңіз жаяу әскерінің генералы (1879–1931)

Роберт Генри Данлап (22 желтоқсан 1879 – 19 мамыр 1931) – АҚШ теңіз жаяу әскерінің генералы болған.

Әскери мансап

Вашингтон қаласында туған Дунлап 1898 жылдың 8 тамызында Теңіз жаяу әскерінің екінші лейтенанты болып тағайындалды. Ол испан-американ соғысында ерекше көзге түсті; филиппин-американ соғысында Дунлап 1899 жылдың мамыр айынан 1902 жылдың мамырына дейін Теңізшілер корпусының Филиппин полкіне қосылды; осы кезеңде Қытайда 1900 жылдың 25 маусымынан 1900 жылдың 9 қазанына дейін қызмет етті және Тяньцзинь шайқасына, сондай-ақ Боксерлер көтерілісінің Тяньцзинь шайқасына қатысты. Ол Панама тасмусынан өтті, содан кейін 1914 жылы АҚШ-тың Мексикадағы Веракрус қаласын басып алуына қатысты. 1915 жылдың қыркүйегінен 1917 жылдың ақпанына дейін Дунлап Гаити мен Санто-Домингодағы артиллерия батальонына қолбасшылық етті және осы кезеңде 1916 жылдың 3 шілдесінде Доминикан Республикасының Гуаяканес қаласындағы шайқасқа қатысты. Дунлап 1917 жылдың 21 мамырында генерал Першингтің штабына тағайындалды. Сол жылдың шілдесінде ол АҚШ-қа оралды және тамыз айында Вирджиния штатының Квантико қаласында Мобильдік артиллерияның ондық полкіне қолбасшылық етуге тағайындалды. Ол 1918 жылдың 18 ақпанынан 1918 жылдың 10 қазанына дейін Еуропа суларында жұмыс істейтін АҚШ күштерінің қолбасшысы штабының жоспарлау бөлімімен уақытша шетелдегі қызметте болды, содан кейін Францияға келгеннен кейін ондық Теңіз жаяу әскері полкіне қолбасшылық етуге тағайындалды. Ол 1918 жылдың 20 қарашасында осы қызметтен босатылды, 30 қазаннан бастап АҚШ армиясының Жетінші далалық артиллерия полкіне басшылық етті және қарашада осы ұйымның құрамында Меуз-Аргонн шайқасына қатысып, соғыс аяқталғанға дейін. Ол Рейнге шеруге қатысып, 1919 жылдың 8 ақпанына дейін Америка экспедициялық күштерінде қызмет етті. Дунлап 1920-1922 жылдары Армия Бас штабы колледжінде оқыды, содан кейін 1922-1924 жылдары Қытайдың Пекин қаласындағы Американдық елшілігіндегі Теңізшілер жасағына қолбасшылық етті. 1924 жылы ол Вирджиния штатының Квантико қаласындағы Теңізшілер корпусы мектептеріне қолбасшылық етті, онда ол 1928 жылдың қаңтарына дейін болды, содан кейін Никарагуаға барып, он бірінші Теңізшілер полкіне, кейін екінші бригадаға қолбасшылық етті. Ол 1929 жылдың тамызында АҚШ-қа оралды. Бірінші дүниежүзілік соғыста Меуз-Аргонн шайқасында полк командирі ретінде көрсеткен ерен еңбегі үшін ол А.Э.Ф. бас қолбасшысының мақтау қағазымен, француздық Фурраждерімен және Әскери-теңіз флоты кресімен марапатталды. 1917-18 жылдары ол адмирал Уильям Симс үшін Адриатикаға түсуді жоспарлаған одақтастардың ұсынысын талдап, амфибиялық операциялар сәтті болуы мүмкін екенін және қорғаушы үшін ешқандай үлкен артықшылық жоқ деген қорытындыға келді. 1928 жылы ол Никарагуадағы қызметі үшін Әскери-теңіз флотының ерекше қызметі медалімен және Никарагуаның Еңбегінің медалімен марапатталды. Дунлап 1930 жылдың 25 қаңтарында Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы Теңізшілер корпусы базасына қолбасшылық етті. 1930 жылдың 26 желтоқсанында ол осы қызметтен босатылып, Франциядағы қызметке тағайындалу үшін Вашингтонға оралды. Ол Францияға стратегияны зерттеу үшін Әскери колледжге жіберілді. Ол әйелімен бірге 1931 жылдың 18 ақпанында АҚШ-тан кетіп, сол күзде француз мекемесіне оқуға түсуді жоспарлады.

Born in Washington, D. C., Dunlap was appointed a second lieutenant in the Marine Corps August 8, 1898. He served with distinction in the Spanish–American War; in the Philippine–American War Dunlap was attached to the Marine Corps' Philippines regiment from May 1899 to May 1902; during that period served in China from June 25, 1900, to October 9, 1900, and participated in the Battle of Tientsin and in China, including the Battle of Tientsin of the Boxer Rebellion. He was stationed on the Isthmus of Panama, then participated in the U. S. occupation of Veracruz, Mexico, in 1914. From September 1915 to February 1917 Dunlap commanded the artillery battalion in Haiti and Santo Domingo and during this period participated in the engagement at Guayacanes, Dominican Republic, on July 3, 1916. Dunlap was assigned to the staff of General Pershing on 21 May 1917. He returned to the United States in July of that year and in August was detailed to command the Tenth Regiment of Mobile Artillery at Quantico, Virginia. He was absent on temporary foreign shore service for duty with the planning section of the staff of the commander, United States forces operating in European waters from 18 February 1918 to 10 October 1918, when he was detached to command the Tenth Regiment of Marines upon its arrival in France. He was detached from this command on 20 November 1918, having been in command of the Seventeenth Regiment of Field Artillery, United States Army, from 30 October, and participated in the Meuse Argonne in command of that organization in November until the Armistice. He participated in the march to the Rhine and continued on duty with the American Expeditionary Forces until 8 February 1919, when he returned to the US. Dunlap studied at the Army General Staff College from 1920 to 1922, then he commanded the Marine detachment at the American Legation in Peking, China from 1922 to 1924. In 1924 he assumed command of the Marine Corps Schools at Quantico, Virginia, where he remained until January 1928 when he went to Nicaragua to take command of the Eleventh Regiment of Marines and later the Second Brigade. He returned to the United States in August 1929. For his distinguished service as regimental commander during the Meuse Argonne campaign in World War I, he was awarded a Citation Certificate by Commander in Chief, A. E. F.; the French Fourragère; and the Navy Cross. In 1917–18 he analyzed a proposed Allied landing in the Adriatic for Admiral William Sims and concluded that amphibious operations could be successful and there was no absolute advantage for the defender. In 1928 he was awarded the Navy Distinguished Service Medal and the Medal of Merit of Nicaragua for his service in that country. Dunlap assumed command of the Marine Corps base at San Diego, California on 25 January 1930. He relinquished that command on 26 December 1930, returning to Washington D. C. to receive an assignment in France. He was posted to France to study Strategy at the French War College. He and his wife departed the US on 18 February 1931, planning to enroll at the French facility that autumn.

Өлім

Бригад генерал Дунлап 1931 жылғы 19 мамырда Францияда құлап жатқан қабырғаның астында қалған әйелді құтқаруға тырысқанда қаза тапты. Ол 1931 жылғы 13 маусымда Арлингтон ұлттық зиратында жерленді. 1970 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін, ол күйеуінің қабіріне қойылды. Данлаптың батыл құтқару әрекеті үшін ол өлімнен кейін «Тәңірлік Флотының айқас орденімен» марапатталды. 1931 жылғы 19 мамырдағы баспасөз хабарламасында Дунлаптың өмірін қиған оқиға былай сипатталды: «Армия танктерінің көмегімен және күшті жарық шамдарының жарығында инженерлер батальоны бүгін түнде 20 000 тонна тас пен қирандыларды құтқару үшін, амал жоққа жақын күшпен бұзып жатыр. Генерал Дунлап бүгін, Тур қаласынан жиырма шақырым қашықтықтағы Синкмар-ла-Пайл ауылындағы сүт шаруасында жұмыс істейтін қызды құтқаруға батыл әрекет жасағанда тасқынға ұшырады. Сүт шаруасының қызы мен оның күйеуі де тасқынға ілігіп, үшеуінің де қаза тапқаны болжануда. Жақында Парижге француз әскери академиясында стратегияны оқуға келген генерал Дунлап, оқуын бастамас бұрын әйелімен бірнеше күн демалысқа шыққан. Ол генерал мен оның әйелі тұрған шаруашылықтағы шаруа Денис Бриантпен сөйлесіп тұрғанда, әйелдің дауысы естілді. Ол Брианттың сүтханада жұмыс істейтін әйелі еді. Жоғарғы төбелерден құлаған тастар алдыңғы қабырғаны қиратып, сүтхананың есігін жауып тастады, оның қашуына кедергі келтірді. Генерал оған көмекке жүгірді, Бриант та оның артынан ерді. Екеуі де әйелге жеткенге дейін қирандылардың астында қалды». Қабырға жаңбырдан әлсіреп, астындағы топырақ құлап, тастар төбеден ғимаратқа құлап түсті. Миссис Данлап күйеуінің іс-қимылына куә болды. Ол: «Бәрі бір сәтте болды. Біз қабырғаның қозғала бастағанын көрдік, жер астындағы топырақ құлап, күйеуім әйелді ескерту үшін және оған көмектесу үшін алға секірді, оның күйеуі де алға секірді, содан кейін бүкіл қабырға мен төбе құлап, олардың бәрі қирандылардың астында қалды», – деді. Француз армиясының құтқарушылары ақырында құрбандарды тауып, әйелді тірі тапты. Ол аман қалды, бірақ бір аяғы кесілді. Дунлаптың жерлеу рәсімі 1931 жылғы 23 мамырда Парижде өтті, содан кейін оның денесі АҚШ-қа жеткізілді. Дунлап пен оның әйелі Кэтрин Вуд Данлап (1884–1970) Арлингтон ұлттық зиратында бірге жерленген.

Brigadier General Dunlap sacrificed his life attempting to rescue a woman who had been trapped under a collapsing wall in France on May 19, 1931. He was buried in Arlington National Cemetery on 13 June 1931. After his wife's passing in 1970, she was buried alongside his grave. For his gallant rescue attempt, Dunlap was posthumously awarded the Navy Cross. On 19 May 1931, a press release described the accident which took Dunlap's life: "A battalion of engineers, aided by an army tank and working in the light of a blazing battery of searchlights is battering away desperately tonight at 20,000 tons of rock and debris in a practically hopeless effort to save the life of Brigadier General Robert H. Dunlap, U. S. Marine Corps. General Dunlap was caught today in a landslide while making a gallant effort to rescue a dairy maid in the village of Cinqmars la Pile, twenty miles from Tours. The dairy maid and her husband were also caught in the slide and all three were believed to be dead General Dunlap, who had recently arrived in Paris to study strategy in the French War College, was taking a brief vacation with his wife before beginning his studies. He stopped for a chat with Denis Briant, a hired man on the farm where the general and his wife were staying. A woman's screams interrupted their conversation. It was Briant's wife, working in the milkhouse. Rocks from the hills above were crashing through the front wall and had already barred the milkhouse door, preventing her escape. The general rushed to her aid, closely followed by Briant. Both men were buried before they reached the woman." The wall had been undermined by rain, and collapsed when the ground underneath it gave way, causing the rocks to tumble down the hillside into the building. Mrs. Dunlap was a witness of her husband's action. She said, "It all happened in an instant. We saw the wall begin to move as the land sunk below it, and my husband leaped forward to warn and to help the woman her husband, too, sprang forward, then the whole wall and the face of the hill collapsed and they were swallowed up." French Army rescuers eventually uncovered the victims and found the woman still alive. She survived but had one leg amputated. Dunlap's funeral was held in Paris on 23 May 1931, after which his body was returned to the US. Dunlap and his wife Katharine Wood Dunlap (1884–1970) are buried together at Arlington National Cemetery.

Есімдес

USS Dunlap (DD 384) кемесі оның құрметіне аталды. Оның әйелі, Кэтрин Вуд Данлап (1884–1970), кемені суға түсірді. Оңтүстік Калифорниядағы Данлап лагері оның есімімен аталады. Теңіз жаяу әскерінің әскери академиясы Вирджиния штатындағы Куантико теңіз жаяу әскері базасындағы Данлап залында орналасқан.