Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бретон жазушысы және аристократ (1816–1897)
Breton writer and aristocrat (1816–1897)
Филипп Регис Дени де Кередерн де Тробриан (4 маусым 1816 – 15 шілде 1897) – бретон аристократы, заңгер, ақын және романист. 20 жасында достарының тілегімен Америка Құрама Штаттарына эмиграциялап, алдымен Нью-Йорк қаласында қоныстанды. Америка Азамат соғысы кезінде ол азаматтыққа қабылданып, Одақ армиясына офицер болып кірді және генерал-майор шеніне жетті. 1867 жылдан 1870 жылға дейін Дакота аймағындағы Форт Стивенсон бекінісінің командирі қызметін атқару кезінде 1868 жылы тұрақты армияда бригадир генерал шеніне өкілдік етілді. Қайта құру кезеңінде Тробриан Луизианадағы оккупациялық күштер құрамында болды және 1875 жылдан бастап Нью-Орлеанда тұрды, 1879 жылы армиядан зейнетке шықты.
Philippe Régis Denis de Keredern de Trobriand (June 4, 1816 – July 15, 1897) was a Breton aristocrat, lawyer, poet, and novelist who, on a dare, emigrated in his 20s to the United States, settling first in New York City. During the American Civil War, he became naturalized, was commissioned and served in the Union Army, reaching the rank of Major general. While serving as the commander of Fort Stevenson in Dakota Territory from 1867 to 1870, he was promoted to the brevet grade of brigadier general in the regular army in 1868. During Reconstruction, Trobriand was part of the occupation forces in Louisiana and was based in New Orleans, where he lived from 1875 on, retiring from the Army in 1879.
Ерте өмір
Тробриан Франциядағы Тур қаласының жанындағы Шато-де-Рошеттеде дүниеге келді. Ол Наполеон Бонапарт армиясында генерал болған барон Жозеф де Кередерн де Тробрианның ұлы еді, оның отбасы әскери қызметте ұзақ тарихқа ие. Тробриан көптеген жекпе-жектерде күшін сынаған, шебер семсерші болды. 1841 жылы, 25 жасында, ол бір шақыруға жауап ретінде АҚШ-қа эмиграциялап, Нью-Йорк қаласының жоғарғы қауымы арасында бірден танымал болды. Ол 1841 жылы Нью-Йоркте "Тәуелсіз" (The Rebel) атты екінші романын жариялады.
Trobriand was born at Chateau des Rochettes, near Tours, France, the son of Joseph de Keredern de Trobriand, a baron who had been a general in Napoleon Bonaparte's army, in a family with a long tradition of military service. Trobriand became an expert swordsman who fought a number of duels. In 1841, to answer a dare, Trobriand emigrated to the United States at the age of 25 and immediately became popular as a bon vivant with the social elite of New York City. He published his second novel, The Rebel, in New York in 1841.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысы басталғаннан кейін Тробриан АҚШ азаматы болды. 1861 жылғы 28 тамызда ол офицер болып тағайындалды және негізінен француз иммигранттарынан құралған 55-ші Нью-Йорк жаяу әскер полкіне, «Gardes de Lafayette» деп белгілі полкке қолбасшылық етті. Ол және оның полкі 1861 жылғы қыркүйекте Потомак армиясының Кейстің IV корпусына, Коуч дивизиясының Пек бригадасына қосылды. Олар 1862 жылғы Жарым арал науқанына қатысты және алғашқы шайқастарын 1862 жылғы 5 мамырда Уильямсбург шайқасында көрді. Біраз уақыттан кейін Тробриан «батпақ қызбасы» деген диагноз қойылған аурудан нашарлап, науқанның қалған бөлігін өткізіп, шілде айына дейін қызметке орала алмады. Оның полкінің келесі қатысуы, Потомак армиясының III корпусының бригадасы, Бриг. генерал Дж. Х. Хобарт Уорд басқаруымен, Фредериксбург шайқасында болды. Олар резервте ұсталды және одақтың жеңілісінен туған қанды оқиғалардан құтылды. 1862 жылғы желтоқсанда 55-ші полк 38-ші Нью-Йорк жаяу әскер полкімен біріктірілді, ал Тробриан енді 38-ші полк полковнигі болды. Ол 1863 жылғы мамырда Чанселлорсвилл шайқасында жаңа полкіне жетекшілік етті, бірақ аса қатыспады. III корпус Чанселлорсвиллдегі ауыр шығындардан кейін қайта ұйымдастырылғаннан кейін Тробрианға жаңа бригаданың басқаруы тапсырылды. Тробрианның әскери мансабы Геттисбург шайқасымен ең жақсы танымал, онда ол алғаш рет маңызды қатысуға ие болды. Ол шайқастың екінші күні, 1863 жылғы 2 шілдеде келді және «Бидай даласы» деп белгілі аймақта орналасты. Оның бригадасы Конфедерация генерал-майоры Джон Белл Худтың дивизиясының, әсіресе Бриг. генерал Джордж Т. Андерсон басқаратын Джорджия бригадасының және Бриг. генерал Джозеф Б. Кершоу басқаратын Оңтүстік Каролина бригадасының күшті шабуылдарына қарсы ерлікпен қорғаныс ұйымдастырды. Олар II корпус генерал-майоры Джон К. Колдуэлл дивизиясының бөлімшелерімен алмастырылғанға дейін сәтті тұрып берді, бірақ бұл қымбатқа түсті – Тробриан бригадасының әр үшінші адамы қаза тапты немесе жараланды. Шабадан кейін оның дивизия командирі генерал-майор Дэвид Б. Бирни былай деп жазды:
After the Civil War broke out, Trobriand became a naturalized citizen of the United States and on August 28, 1861, he was commissioned as an officer and given command of the 55th New York Infantry Regiment, the predominantly French immigrant regiment known as the Gardes de Lafayette. He and his regiment were attached to Peck's Brigade of Couch's Division, Keyes's IV Corps of the Army of the Potomac in September 1861. They took part in the 1862 Peninsula Campaign, seeing first combat on May 5, 1862, at the Battle of Williamsburg. Soon after, Trobriand was debilitated with a malady diagnosed as "swamp fever", missed the remainder of the campaign, and was unable to return to duty until July. His regiment's next engagement, part of the brigade of Brig. Gen. J. H. Hobart Ward, III Corps of the Army of the Potomac, was at the Battle of Fredericksburg. They were held in reserve and escaped the terrible bloodshed of the Union defeat. In December 1862, the 55th was merged with the 38th New York Infantry Regiment, and Trobriand became the colonel of the now named 38th. He led his new regiment at the Battle of Chancellorsville in May 1863, but was not heavily engaged. After the III Corps was reorganized following its severe casualties at Chancellorsville, Trobriand was given command of a new brigade. Trobriand's military career is best known for the Battle of Gettysburg, where he first saw significant action. He arrived on the second day of battle, July 2, 1863, and took up positions in the area known as the Wheatfield. His brigade put up a spirited defense against powerful assaults by Confederate Maj. Gen. John Bell Hood's division, particularly a Georgia brigade under Brig. Gen. George T. Anderson and a South Carolina brigade under Brig. Gen. Joseph B. Kershaw. They successfully held out until relieved by units of Maj. Gen. John C. Caldwell's division of the II Corps, but it came at a terrible price—every third man in Trobriand's brigade was a casualty. After the battle, his division commander, Maj. Gen. David B. Birney, wrote:
Геттисбургте көрсеткен өнеріне және ұсынылған ұсынысына қарамастан, полковник Тробрианды бригадалық генерал шеніне көтеруге 1864 жылғы 10 сәуірде президент Авраам Линкольн оны 1864 жылғы 5 қаңтардан бастап шен беру арқылы келісім бергеніне дейін мүмкіндік болмады, АҚШ Сенаты 1864 жылғы 7 сәуірде тағайындауды бекітті. Ол, ақыры, Бриг. генерал Дж. Х. Хобарт Уорд мас күйінде әскерден шығарылғаннан кейін өзінің шеніне сәйкес бригадаға қолбасшылық етуге кірісті. Соғыстың соңында Тробриан Петербург және Аппоматтокс науқандары кезінде, әсіресе соңғы науқанда Гершом Мотт жараланғанда, кейде дивизияға жетекшілік етті. 1866 жылғы 13 қаңтарда президент Эндрю Джонсон де Тробрианды 1865 жылғы 9 сәуірден бастап генерал-майордың патенттік шеніне ұсынды, ал АҚШ Сенаты 1866 жылғы 12 наурызда ұсынысты бекітті. Де Тробриан 1866 жылғы 15 қаңтарда ерікті қызметтен босатылды.
Despite the recommendation and his excellent performance at Gettysburg, Col. Trobriand did not receive a promotion to brigadier general until his appointment to that grade by President Abraham Lincoln on April 10, 1864, to rank from January 5, 1864, after the U. S. Senate had confirmed the appointment on April 7, 1864. He finally assumed command of a brigade to match his rank when Brig. Gen. J. H. Hobart Ward was dismissed from the Army for intoxication. Late in the war, Trobriand occasionally led a division during the Petersburg Campaign and the Appomattox Campaign, especially when Gershom Mott was wounded in the latter campaign. On January 13, 1866, President Andrew Johnson nominated de Trobriand for the brevet grade of major general to rank from April 9, 1865, and the U. S. Senate confirmed the nomination on March 12, 1866. De Trobriand was mustered out of the volunteer service on January 15, 1866.
Соғыстан кейінгі қызмет
Тробриан Францияға оралды, онда Одақ армиясындағы тәжірибесі туралы жазуды жоспарлаған. 1866 жылдың қараша айында ол генерал Улисс С. Гранттан 31-ші жаяу әскер полкіне полковник болып тағайындалғаны туралы хабар алды, бірақ соғыс тәжірибесі мен Потомак армиясы туралы кітабын аяқтау үшін демалыс сұрады. Кітап жазу жұмысы қазірдің өзінде басталған еді, және ол 1867 жылы Парижде және АҚШ-та «Quatre ans de campagnes à l'Armée du Potomac» деген кітабын жариялады (оның ағылшын тіліндегі аудармасы «Four Years with the Army of the Potomac» 1889 жылға дейін жарық көрмеді). Оған 1867 жылдың шілдесіне дейін демалыс берілді. Тробриан 1867 жылы АҚШ армиясымен бірге Батысқа қайтып оралды, онда ол Үнді соғыстарына қатысты. 1867 жылдан 1869 жылдың 10 мамырына дейін ол Дакота аймағындағы Форт Стивенсонға қолбасшылық етті. Қайта құру үкіметі таратылып жатқан кезде, заң шығарушы органға араласуға қарсы сөздер айтылғанына қарамастан, жекелеген демократтар Тробрианды жағдайды сақтықпен шешкені үшін мақтады. Бірақ демократтар жеке заң шығарушы орган құрды, ол Odd Fellows залында жинала бастады және 1876 жылғы сайлауда губернаторлыққа үміткер Фрэнсис Т. Николзды қолдады. Стивен Б. Паккард, АҚШ маршалы, Луизиана штатының республикалық губернаторы болып сайланды және республикалық заң шығарушылармен бірге штаттық үйді иеленді, бірақ штаттық ғимараттар маңындағы Нью-Орлеанның шағын бөлігін ғана бақылай алды. Президент Грант 1877 жылдың қаңтарында Нью-Орлеаннан федералды әскерлерді шығарғаннан кейін, Тробриан оларды Миссисипи өзенінің жағасындағы қала сыртындағы Джексон казармасына сүйемелдеді. Николс соттар мен полицияны бақылауға әскери жасақтарды пайдаланды, бұл көптеген материалдық шығындарға әкелді.
Trobriand returned to France, where he intended to write about his experience with the Union Army. In November 1866 he received word of having been appointed by General Ulysses S. Grant as colonel to command the 31st Regiment of Infantry, but requested a leave of absence to complete a book about his war experiences and the Army of the Potomac. This was already underway, and he published Quatre ans de campagnes à l'Armée du Potomac in 1867 in Paris and in the US that year (the English translation, Four Years with the Army of the Potomac, was not published until 1889). The leave of absence was granted until July 1867. Trobriand returned in 1867 to serve with the US Army in the West, where it became engaged in the Indian Wars. Trobriand commanded Fort Stevenson in Dakota Territory from 1867 to May 10, 1869. During this period of dissolution of the Reconstruction government, despite speeches against interference with the legislature, individual Democrats praised Trobriand for his delicate handling of the situation. But, the Democrats established a separate legislature, meeting from then on at the Odd Fellows Hall and committed to Democrat Francis T. Nicholls, whom they claimed as governor in the 1876 election. Stephen B. Packard, a United States Marshal, was elected as the Republican governor of Louisiana, and occupied the State House with the Republican legislators, but effectively controlled only a small part of New Orleans around the state buildings. After President Grant withdrew federal troops from New Orleans in January 1877, Trobriand accompanied them to Jackson Barracks, outside the city on the Mississippi River. Nichols used a militia to take control of the courts and police. after much property damage.
Кейінгі жылдар
Отставкаға шыққаннан кейін Тробриан әйелімен бірге Нью-Орлеан қаласының Байвотер ауданындағы Клуэ көшесіне қоныстанды. Ол көптеген жылдар бойы үлкен бақта гүлдер өсіріп, сонымен қатар сурет салу мен оқуды ұнататын. Ол "Дакотадағы әскери өмір: жазбалар мен естеліктер" (1867–1869) (1926 жылы өлімінен кейін жарияланды; ағылшын тілінде "Army Life in Dakota" деген атпен); және "Біздің асыл қанымыз" (1997 жылы өлімінен кейін жарияланды) еңбектерін жазды. Ол әйелімен бірге жаздарын қыздарымен кезектестіре, Нью-Йорк штатының Бейпорт қаласында Лонг-Айлендте тұратын Мари Кэролайн Постпен және Францияда тұратын Беатрис Стирспен өткізді. Жасы ұлғайған сайын, ол 1891 жылы Францияға соңғы сапарын жасады. Тробриан Бейпортта қайтыс болды және жақын маңдағы Сайвилл, Нью-Йорктегі Сент-Энн епископтық зиратында жерленді. Оның өмірден өткенде әйелі, екі қызы және бірнеше немерелері қалды.
In retirement, Trobriand and his wife settled in New Orleans, in rue Clouet of the Bywater section of New Orleans. For years, he cultivated roses in a large garden, and also enjoyed painting and reading. He wrote Vie militaire dans le Dakota, notes et souvenirs (1867–1869) (published posthumously in 1926 (in English as Army Life in Dakota); and Our Noble Blood(published posthumously in 1997). He and his wife spent their summers alternately with their daughters, Marie Caroline Post, who lived on Long Island in Bayport, New York; and Beatrice Stears, who lived in France. With increasing age, he made his last trip to France in 1891. Trobriand died in Bayport and is buried in St. Ann's Episcopal Cemetery in nearby Sayville, New York. He was survived by his wife, two daughters, and several grandchildren.
Мұра мен құрмет
Де Тробрианның өнер галереясы оның құрметіне Солтүстік Дакота штатының Гаррисон қаласына жақын Форт Стивенсон күзет үйінде ашылды. Ол генералдың Солтүстік Дакотада салған 27 туындысының көшірмелерін тұрақты түрде көрсетеді. Тробрианның төрт картинасы және көптеген эскиздері Солтүстік Дакота мемлекеттік тарихи қоғамының қорында сақтаулы. Тробрианның бірнеше майлы картиналары Бисмарктегі Мұра орталығындағы негізгі көрмеге қосылған. Солтүстік Дакотада ол қызмет еткен Стивенсон бекінісінің жанындағы Сакакавеа көліндегі де Тробриан шығанағы бар.
The de Trobriand Art Gallery was established in his honor at the Fort Stevenson Guardhouse near Garrison, North Dakota. It permanently displays reproductions of 27 of the general's North Dakota pieces. Four paintings and numerous sketches by Trobriand are held in the collection of the State Historical Society of North Dakota. Several of Trobriand's oil paintings are part of its main exhibit at the Heritage Center in Bismarck. In North Dakota there is de Trobriand Bay on Lake Sakakawea located near Ft. Stevenson State Park where he served.