Кіріспе
Американдық судья Зефания Свифт (27 ақпан 1759 - 27 қыркүйек 1823) – Коннектикут штатының Уиндхэм қаласынан шыққан XVIII ғасыр американдық жазушы, судья, заңгер, бас судья, конгрессмен, құқық профессоры, дипломат және саясаткер. Ол Коннектикут штатынан АҚШ өкілі және штаттық Жоғарғы Сот судьясы қызметін атқарды. Америкада алғаш рет жарық көрген құқықтық еңбек авторы. Президент Джон Адамс оны Мортефонтен келісімінде король Жозеф Бонапартпен келіссөздер жүргізілген кезде, негізін қалаушы Оливер Эллсворттың хатшысы етіп тағайындады.
Zephaniah Swift (February 27, 1759 – September 27, 1823) was an eighteenth century American author, judge, lawyer, chief justice, congressman, law professor, diplomat and politician from Windham, Connecticut. He served as a U. S. Representative from Connecticut and State Supreme Court Judge. He wrote the first legal treatise published in America. He was also appointed secretary to Founding Father Oliver Ellsworth by President John Adams at the Treaty of Mortefontaine, in negotiations with King Joseph Bonaparte.
Ерте өмір және білім
Свифт Массачусетс штатының Уорхэм қаласында Роуланд Свифт пен Мэри (Декстер) Свифт отбасында дүниеге келді. Ол ата-анасымен бірге Коннектикут штатының Либан қаласына көшті. Ол дайындық курстарын аяқтап, 1778 жылы Йель колледжін бітірді. Ол құқық тағылымдамасын өтеді, адвокаттық практикаға қабылданды және Коннектикут штатының Виндхэм қаласында заңгерлік қызметін бастады.
Мансап
Ол 1787 жылдан 1793 жылға дейін Коннектикут штатының Бас ассамблеясында қызмет етті, 1792 жылы спикер болып сайланды және төменгі палатаның төрт сессиясында кеңсе меңгерушісі болды. Свифт Коннектикутты АҚШ Өкілдер палатасына Үшінші Конгресске Әкімшілік тарапынан кандидат ретінде, ал Төртінші Конгресске Федералисттік кандидат ретінде өкілдік етті. Ол 1793 жылдың 4 наурызынан 1797 жылдың 3 наурызына дейін Конгресте қызмет етті. Екінші Конгресс мерзімі аяқталғаннан кейін ол Коннектикутқа оралды және Бас ассамблеяның спикері болып сайланды. 1795 жылы Свифт Америкада жарық көрген алғашқы құқықтық еңбек – «Коннектикут штатының заң жүйесі» атты еңбегін жазды. 1796 жылы Конгресс комитетінде қызмет еткен ол «Америка Құрама Штаттарының заңдары» атты алғашқы ресми нұсқасын жинақтап, өңдеді. Үш томдық жинақ Конгресс бекітуімен жарық көрді және кең индекс қамтыды. Жүз жылдан астам уақыт бойы Свифттің осы басылымдағы еңбегі баспагер Ричард Фолвеллге дұрыс емес жатқызылды, бірақ тарихшы Кларенс Картер жобаның құрметі Зефания Свифтке тиесілі екенін анықтады. Конгресте қызметтен кейін Свифт Виндхемде заңгерлік тәжірибесін қайта бастады және әдеби ізденістермен айналысты. Ол 1820 жылы жарық көрген «Коннектикут штатының заңдарының жинағы» еңбегін жазды. Айтуынша, шалғайдағы заң кеңсесі «үш аяқты орындық пен Свифт Дайджесті» болса, жақсы жабдықталған болар еді. Ол сонымен қатар дәлелдемелік құқық туралы алғашқы американдық еңбекті жазды. Ол әртүрлі жағдайларда «Америкалық Блэкстоун» деп аталды. Свифттің еңбектері АҚШ-та жоғары бағаланды және бүгінге дейін сілтеме жасалады. Свифттің «Заңдар жүйесі» Коннектикут заңына бағытталған болғанымен, ол жалпы американдық заңды да қамтыды және ұлттық аудиторияға арналған еді. Свифт сонымен қатар көп жыл бойы өзінің кеңсесінде табысты заң мектебін басқарды, ол Свифт заң мектебі деп аталды. Оның студенттері арасында Коннектикут штатының судьясы болған Чарльз Дж. МакКарди және Огайо Жоғарғы сотының мүшесі болған Руфус П. Спалдинг болды. Ол сондай-ақ 1799 және 1801 жылдары Коннектикут кеңесінің мүшесі болды. Свифт 1800 жылы президент Адамс тағайындаған Оливер Эллсвортқа француз миссиясының хатшысы болды, сонымен қатар бас судья Эллсворт, Уильям Ванс Мюррей және Патрик Генри де миссияға қатысты. Миссияның мақсаты XYZ ісіне байланысты Франциямен жарияланбаған Квази соғысты бейбіт жолмен шешуге тырысу болды. Наполеонмен және Талейранмен сәтті келіссөздер 1800 жылғы Конвенцияға, сонымен қатар Мортефонтен келісіміне әкелді. 1800 жылы Наполеонмен келісімге қол жеткізу және оның нәтижесінде пайда болған жақсы ниет 1803 жылы Луизиананы сатып алуға есік ашты деуге болады. Президент Адамс бұл келісімді өзінің президенттігінің ең маңызды жетістіктерінің бірі деп есептеді. Адамстың сөзіне сүйенсек: «Мен қабір тасыма тек «Бұл жерде 1800 жылы Франциямен бейбітшілік орнату жауапкершілігін өз мойнына алған Джон Адамс жатыр» деген жазуды қалаймын». Свифт 1814-1815 жылдары Хартфорд конвенциясына делегат ретінде тағайындалды, онда 1812 жылғы соғысқа қарсылық білдіру үшін сепаратизм мәселесі талқыланды. 1818 жылы Коннектикут конституциясы қабылданған кезде ол Жоғарғы соттағы лауазымын жоғалтып, Заңнамаға оралды. «Зефания Свифт Англиядан өзгеше американдық жалпы құқық жүйесін дамытудағы пионер болды». Колониалды дәуірде ағылшын соттарының үлгілерін ұстану кең таралған. «1795 жылы Свифт «Заң жүйесі» деп аталатын американдық заң туралы алғашқы мәтінді жазды, онда оның пікірінше Коннектикуттың жалпы құқығы қандай болуы керек екенін, Коннектикут судьяларының іс-әрекеттеріне сүйене отырып баяндады. Бұл ағылшын үлгілерінен түбегейлі алшақтық болды және егер «революция» практикалық мағынаға ие болса, бұл орынды алшақтық еді». Жазылушылар тізіміне барлық штаттар кіреді, оның ішінде бастапқы 13 колония, Вермонт, Кентукки және екінші том басылған кезде 16-шы штат болған Теннеси кірді. «Заң жүйесі» кітабының кіріспе сөзінде ол әрбір азамат күнделікті өмірін реттейтін заңдарды білуі керек екенін және «өмір, бостандық және мүлік сияқты баға жетпес нығметтерді қамтамасыз етуі керек» екенін түсіндірді. Свифттің пікірінше, осы білімді таратудың ең жақсы тәсілі заңдарды «жеңілдету» және «жүйелеу» болды. Ол сондай-ақ бұл «халыққа олардың бостандығына қатысты тиімді қауіпсіздікті, жай ғана үкімет формаларынан гөрі қамтамасыз етеді» және «деспотизмге бейімділігін тежейді және партиялық рухтың зиянды ықпалын шектейді» деп түсіндірді. Лунгтың ісі бойынша сот төрешісі Свифт қылмыстық айыптаманы жою үшін заң шығарушы орган араласқанда, ол заң шығарушы органға наразылығын білдіруден тартынбады. «Ақталу және т.б.» атты памфлетінде судья Свифт заң шығарушы орган «ешқашан сот билігінің құзырына қол сұқпауы керек» екенін түсіндірді. Осы пікірін білдіргеннен кейін ол қайтадан судьялық лауазымға тағайындалмады. Дегенмен, Свифттің сот тәуелсіздігін қорғау маңыздылығына қатысты көзқарастары 1818 жылғы Конституция қабылданған кезде расталды. Тарихшылар Свифт Коннектикуттың алғашқы конституциясын жазу үшін 1818 жылғы конвенцияны шақыруда «жетекші күш» болғанын мойындады. Свифт құлдыққа қарсы өткір сыншы болды, оны «адамдыққа ұзақ уақыттан бері қорсыздық келтіретін әдет» деп сипаттады. Ол Коннектикутте бостандықты ілгерілету және заңсыз түрде бағынышты ұсталған адамдарға көмек көрсету қоғамының белсенді мүшесі болды. Ол 1791 жылы Хартфордта қоғамға жасаған сөйлесінің Коннектикут 1792 жылы құлдықтан азат етуді ынталандыру және азат етілген құлдарды күтіп алудан бұрынғы иелерінің жауапкершілігін жеңілдету туралы заң қабылдауына себеп болғаны айтылады. Кейіннен Коннектикут Өкілдер палатасы құлдықты жою туралы заң қабылдады, бірақ ол жоғарғы палатаның қолдауын алмады. Свифт қылмыстық заңдарды жұмсартуды, түрмелерді жайлырақ етуді және өлім жазасынан тыс қылмыстар санын азайтуды қолдады. Свифттің заманында судьяның қазылар алдында заң туралы нұсқаулар беруі дұрыс емес деп есептелді. Ол бұл шектеуге қарсы шықты, қазіргі таңда кең таралған және қажетті сот функциясы. 1815 жылы Свифт Йель колледжінен құрметті құқық докторы дәрежесін алды. Свифт қайтадан Штаттың Өкілдер палатасының мүшесі болып сайланды, ол 1820 жылдан 1822 жылға дейін қызмет етті. Свифт 1822 және 1823 жылғы сайлауларда Коннектикут губернаторына Федералисттік кандидат ретінде сәтті болмады.
was not considered proper for a judge to give instructions on the law to a jury. He argued against this limitation, which is now a widely accepted and necessary judicial function. In 1815 Swift received an honorary degree of Doctor of Laws from Yale College. Swift again served as a member of the State's House of Representatives, serving from 1820 to 1822. Swift was an unsuccessful Federalist candidate for Governor of Connecticut in both the 1822 and 1823 elections.
Жеке өмір
Свифт Джеруша Уотрус Свифтке (1763–1792) үйленді және олардың Генри Свифт деген бір ұлы болды. Кейін 1795 жылдың 14 наурызында Люкреция Уэбб Свифтке (1775–1843) үйленді. Олардың жеті баласы болды: екі ұлы – Джордж, Эдвард, сондай-ақ Лукреция, Эмили, Люсьен және Джулия Свифт. Джулия доктор Винслоу Т. Хантингтонға тұрмысқа шықты, ол Алиса Луизаның әкесі болды. Алиса Луиза мэр Джордж В. Гарднердің ұлына үйленді, Гарднер Джон Д. Рокфеллердің ертедегі бизнес серіктесі және сенатор Марк Ханнаның, республикашылдар төрағасының саяси әріптесі еді. Зефания Свифт 1823 жылдың 27 қыркүйегінде Огайо штатының Уоррен қаласында балаларын аралап келгенде қайтыс болды. Ол Уоррендегі Оуквуд зиратында жерленген.