Кіріспе
Невада штатындағы инкорпорированный қала, Lovelock – Першинг округінің орталығы, АҚШ, және округтағы жалғыз инкорпорированный қала. Қала жақын жердегі орташа қауіпсіздіктегі ерлер түрмесіне және Ұлы Суық Соғыс кезеңіндегі артиллериялық полигонға ат берген. Бұрын Калифорнияға бет алған қоныс аударушылардың тоқтау орны болған, кейін теміржол станциясы ретінде дамыған қаланың экономикасы бүгінде ауыл шаруашылығына, кен өндіруге және еңбек етіп табыс табуға негізделген.
Lovelock is the county seat of Pershing County, Nevada, United States, in which it is the only incorporated city. It is the namesake of a nearby medium security men's prison and a Cold War era gunnery range. Formerly a stop for settlers on their way to California and later a train depot, the town's economy remains based on farming, mining and increasingly on tourism.
Тарих
Лovelock қалашығы құрылатын аймақ алғаш рет Калифорнияға баратын Гумбольдт жолының орта тұсы ретінде танымал болды. 1849 жылы сол кездегі Үлкен шабындықтар туралы сипаттамада айтылғандай, "Бұл үш шақырымдық батпақ, әрине, адам өмірінде көре алатын ең қызығушылыққа толы орын. Мұнда шамамен екі жүз елу керуен әрдайым жүреді. Көшіп келе жатқандар мен келіп жатқандар бір-бірін алмастырып отырады. Бізді жүздеген мал мен есектер қоршап тұр, олардың тізелеріне дейін шөп өсіп, жауырындыларын шұғыл қозғайды, әсем әуен шығарып тұр."
1866 жылы Калифорниядан келген ағылшын қоныс аударушысы Джордж Лавлок (1824–1907) шабындықта өсетін жабайы қарабидайды жинау үшін және әр жылғы күзде шөп шабу үшін келгендердің құқығын сатып алып, сонымен бірге Гумбольдт өзеніндегі ең көне су құқығын алды. Уэльсте туылғанына қарамастан, Лавлок Уилтширден шыққан ағылшын отбасының мүшесі болды. Оның інісі Дэниел Австралияға, ал Дэниелдің ұлы Жаңа Зеландияға көшіп кетті, сондықтан Невада қаласының атымен аталатын адамның туыстары қазір әртүрлі жерлерге тарап кеткен. Қаланың негізі 1868 жылдың тамызында аймақтан өтетін Орталық Тынық мұхиты темір жолының салынуымен қаланды. Джордж Лавлок осы жерді қамтамасыз еткендіктен, депо оның құрметіне "Ловлок" деп аталды және ескі карталарда осылай көрсетілген. Содан кейін ол кен өндірудегі тәжірибесін пайдаланып, айналасындағы аймақта көптеген құнды кендерді тапты, бұл темір жол қозғалысының өсуіне әсер етті. Ол сондай-ақ қаланың алғашқы пошта бастығы болды және қонақ үйлерге инвестиция жасады. Атап айтқанда, ол теміржол станциясына жақын орналасқан Мейн-стриттегі Биг-Медоус қонақ үйінің алғашқы иесі болды. Кейіннен ол "Грейхаунд" автобус станциясы ретінде пайдаланылды. 1900 жылы Ловлок қаласында мектеп, шіркеулер және бизнес ауданы болды, ол кезде ол Теміржол көшесі деп аталды, кейіннен Батыс Бродвей деп өзгертілді. Бизнеске үш апталық газет кірді: 1898 жылдың мамырынан 1912 жылдың ақпанына дейін шыққан "Lovelock Tribune", қысқа ғұмырлы "Lovelock Standard" (1900 жылдың сәуір-қыркүйек айлары) және "The Argus" (1900 жылдың мамыр-қазан айлары). 1908 жылдың тамызында "Lovelock Review" апталық басылымы құрылды, 1911 жылдың қаңтарында "Lovelock Review Miner" болып өзгерді және осы күнге дейін сол атпен шығып келеді. Ловлок 1917 жылы қала болып құрылды. 1919 жылы ол Першинг округінің орталығы болып тағайындалды, ол Гумбольдт округінің оңтүстік бөлігінен бөлініп шықты. Оның әйгілі дөңгелек соты Мейн-стриттің соңында, басқа жерге көшірілген мектептің бұрынғы орнында салынды. Кен өндіру және ауыл шаруашылығы экономиканың негізін құраса, қауымдық өмірде құмар ойындар да кең таралды. Онда көптеген казинолар мен үш заңдастырылған жезөкшехана болды; соңғыларының барлығы қазір жабылды. Қаланың 100 жылдығы 1968 жылы қаланың негізін қалаушының екі үлкен шөбересі, Элейн Поммеринг пен Пэт Роу ұсынған Шекара күндері тақырыбымен атап өтілді. Бұл мұра туризмін дамытуға бағытталған шаралардың бір бөлігі болды. 1983 жылы ескі 40-шы тас жол қала орталығынан өтіп, 80-ші мемлекетаралық тас жолымен айналып өтті, бұл орталықтан бизнестің азаюына себеп болды. 1990 жылдардың басында теміржол станциясы жабылды. Содан бері қала өзінің тарихи ескерткіштерін насихаттап, арнайы іс-шаралар ұйымдастырып, мұралық туризмін дамытуда. Көрші тауларда бірнеше кен өндіру толқындары болды. Олардың ішінде 20-ғасырдың басында Рочестер және Жеті құдық аймақтарындағы қарқынды жұмыстар және кейіннен Рочестерде озық технологияларды қолданып бұрғылау жұмыстары бар. Coeur Rochester кеніші 2011 жылы күміс пен алтынды ашық әдіспен өндіруді бастады. Алтынды іздеу жұмыстары Релиф каньонында жалғасуда, ал Коладо руднигінде диатомит қазылып алынуда.
География
Лавлок Хумбольдт өзенінің алабында, өзеннің соңғы нүктесіне жақын орналасқан. Қаладан шамамен 30 шақырымдай қашықтықта Ловлок түпкілдік үңгірі орналасқан – жалпы ауданы 11 метрге 46 метрдей келген, атқосшы тәрізді үңгір. Бұл жерде Солтүстік Пайют тайпасы ежелгі заманда көптеген қаз сақтайтын бұйымдар мен басқа да артефакттарды қалдырған. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметінше, қаланың жалпы ауданы 2 шаршы километрді құрайды, барлығы да құрлық. Қалаға жақын жолдарға пионерлік және Жабайы Батыс тақырыбында әртүрлі дизайнмен жасалған төрт қош келдіңіз тақтасы орнатылған. Қаланың оңтүстік жағында 20 акр жерді алып жатқан Лавлок Пайют тайпасының резервациясы бар. Олар жақында штат заңнамасындағы өзгерістен пайдаланып, сол жерде марихуана диспансерін ашты.
Демография
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 2003 адам, 778 үй шаруашылығы және 493 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 951 тұрғын үй бірлігін құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 76,49% ақ нәсілді, 0,80% афроамерикалық, 7,14% американдық үндістер, 0,70% азиялық, 0,20% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 10,03% басқа нәсілдерден және 4,64% екі немесе одан көп нәсілдің өкілдері. Халықтың 24,21% -ы испаниялық немесе латын американдықтарды құрады. 778 үй шаруашылығының 33,5% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 47,8% -ы бірге тұратын жұбайлар, 9,3% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 36,6% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 31,5% жеке адамдардан тұрды, ал 12,5% -ында 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,52 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,22 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас ерекшеліктері: 31,2% -ы 18 жасқа дейінгілер, 7,5% -ы 18-24 жас аралығындағылар, 27,2% -ы 25-44 жас аралығындағылар, 20,9% -ы 45-64 жас аралығындағылар және 13,3% -ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 34 жасқа тең. Әр 100 әйелге 107,8 еркек, ал 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 105,2 еркек шалысады. Үй шаруашылығының орташа жылдық табысы 39 563 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 44 885 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 38 658 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 20 371 долларға тең. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 17 233 долларды құрады. Отбасылардың 9,6% және халықтың 19,2% кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 18,9% және 65 жастан асқандардың 19,3% кедейлікте өмір сүреді. Көбінесе олар өз табыстарын ауыл шаруашылығы мен кен өндіру есебінен көреді.
Туризм
Туристік шаралардың қатарында мамыр айында I.D.E.S. португал фестивалі және шілдеде жыл сайынғы Frontier Days демалыс күні бар. Сондай-ақ, ыстық ауа шары жарыстары (2004 жылдың ақпан айында ашылған Lovers Aloft) және 2007 жылдың маусым айында басталған Lovelock Street Fever автошоуы да бар. Сот үйінің арт жағындағы көлеңкелі аймақтағы Сүйіскендердің құлып алаңы – басты тартымды орын, онда жұбайлар өздерінің махаббатын «соңы жоқ тізбекке» құлыпты іліп, символдайды. Бұл дәстүр 2005 жылы Валентин күні басталды. Келесі жылы Lovelock Speedway деп аталатын топырақ жарыс трассасы салынды. Лавлоктың тарихи ғимараттарының бірі – Корнелл даңғылы мен 8-ші көшенің бұрышында орналасқан ағаштан салынған Грейс методистік шіркеуі, ол 1886 жылға дейін салынған. 1922 жылы өрттен қирап, мұнарасы бастапқы шпилісіз қайта салынды; 1983 жылы шіркеу тағы бір өрттен зардап шегіп, қайта қалпына келтірілді. Марзен үйі мұражайы – тағы бір викториялық ғимарат, ол 1874 жылы салынған. Италиялық стильдегі шаруа үйі 1980 жылдары Big Meadow Ranch-тен көшіріліп келді. Оның аумағында сынақ кеңсесі, шаруашылық құрал-жабдықтары сақталатын қоймалар мен ескі автомобильдер орналасқан ғимараттар бар. Ішінде 1800 жылдарға тән жиһаз бен мұражай орналасқан, ол аймақтың тарихына шолу жасауға мүмкіндік береді. Батыс Бродвейдегі теміржолдың жанындағы Лонгхорн бары – Невада стиліндегі сақталған бірнеше коммерциялық ғимараттың бірі. Жақын жерде 1880 жылы салынған теміржол станциясы орналасқан. 1999 жылы Юнион Пасифик Темір жолы оны қалаға сырға салу және тамақхана ретінде пайдалану үшін басқа жерге көшіру мақсатымен тапсырды. Бұл ғимарат 2004 жылы тарихи ескерткіш ретінде тіркелді. Першинг округінің соты 1919 жылы салынды. Першинг округінің шенеуніктері Фредерик Джозеф ДеЛончэмпске, ол кезде Невада штатындағы алты сот үйінің архитекторы, жүгініп, арзан бағада, бірақ ерекше сыртқы келбеті бар дизайнды сұрады. Шешім ретінде ДеЛончэмпс дөңгелек пішіндес сот үйін жобалады, оны Вирджиния университетінің кампусындағы Томас Джефферсонның кітапханасы үлгісінде салған. Дөңгелек және алтыбұрышты дизайнға ие құрылыста дөңгелек ішкі дәліз және коринфтік пілястрлармен әсемделген дөңгелек сот залы бар. Кең бетон баспалдақ классикалық Beaux Arts стиліндегі құрылыстың негізгі қабатына жетеді. Кіреберісінде алты ионикалық бағанамен сүйенген қақпақ орналасқан. Дорикалық пілястрлар негізгі қабаттағы терезелерді бөліп тұрады. Сыртқы қабырғасы крем түсті кірпіш пен терракотамен жабылған. Шағын күмбез төбесін безендіріп, сот залына әсерлі, биік төбе береді.
Әндер
Халық саны 2000-нан аспайтын Ловлок қаласы көбінесе басқа жерге жол үстінде кездесетін қала ретінде ғана көзге түседі. Осы себепті, фолк-рок тобы Center Divide-тің тұңғыш альбомы "Lovelock to Winnemucca" (1999) I 80 тас жолының шөлді айманынан ат алған, ал ашылу трегі, қарапайым "Lovelock" деп аталады, ол өтіп бара жатқан пейзаждан шабыттандырылған. Ал, Hot Buttered Rum аспаптар тобының "Limbo in Lovelock" (Live in the Northeast 2007) шығармасының тақырыбы жолдың үзілуі болып табылады, онда көліктің бұзылуы қалада мәжбүрлі тоқтауға және жергілікті Cowpoke Café дәмханасына баруға себеп болады.
Поэзия және көркем әдебиет
Лавлоктың өзінің ақыны Адриан С. Луис болды, ол сол жердегі Лавлок Пайют үндістерінің шағын резервациясында өсті. Ол басқа жерге көшкеннен кейін де, оның үнді зираты оның есіне жиі оралатын маңызды орын болды:
Мен өсіп, кеткен жердемін. Щелочь басып қалған құм төбелері қан іздерімнің үстіне қарай жылжыды. Қала аты аталған басқа өлеңдерде жолаушылардың әсерлері бейнеленген. Олардың ішінде Шон Т. Гриффиннің «Ловеллокта жаңбыр, наурыздың соңы» және Кирк Робертсонның екі туындысы бар. «Ловеллоктан Твин-Фолсқа» шөлдегі тасталып кеткен лашықтарды, ал «Дүйсенбі күні, Ловеллок» қоқысқа толы үйлерді бейнелейді. Стивен Блайдың «Батыстың жұрты» романы «Хумбольдт Флэтс арқылы қауіпті саяхат» (Crossway Press, 2003) қала салынбас бұрын өзен бойындағы аймақты суреттейді. Кіріспе тарауларда жетім қалған «Пони Экспресс» салт аттысы 1860 жылы Хумбольдт Флэтсте Трент Лавлок пен оның отбасына кездеседі және олармен дос болады. Автор өзінің ойдан шығарған Трент Лавлок есімін қаланың кейінгі негізін қалаушысынан алғанын мойындады. Лесли Хейл Робертстің «Ловелок, Невада: түсіндірме» (Booklocker, 2010) романы дайын жол тақырыбын жаңаша көрсетеді, шөлде бұзылудан басталады. Ал қаладағы тоқтау Фред Либронның «Ловелок» атты жүлделі әңгімесінің тақырыбы болды, кейіннен ол осы әңгімесінен «Батысқа қарай» (Doubleday 1996) романын жазды. Онда бір түнді мотельде өткізген бұрынғы сотталған адам кемтар әйелді көлігіне алып, ертесіне таңертең оны және оның қарындасын көліктеріне шығарып салады, бірақ ішінде өкініш сезінеді.
I'm at that place I grew up to leave. Alkali crusted sand waves have drifted against my markers of blood. Other poems in which the town's name figures record the impressions of passing travellers. They include Shaun T Griffin's broadside, "Rain outside Lovelock, late March” and two titles in the work of Kirk Robertson. "Lovelock to Twin Falls" dwells on abandoned shacks in the desert while “Monday Night, Lovelock” focuses on houses there surrounded by junk. Stephen Bly's Wild West novel Dangerous Ride Across Humboldt Flats (Crossway Press, 2003) deals with the area along the river before the town was built. In the opening chapters, an orphaned Pony Express rider comes across Trent Lovelock and his family on Humboldt Flats in 1860 and is befriended by them. The author has acknowledged that he had the town's later founder in mind in his fictitious Trent Lovelock. Another novel, Lovelock, Nevada: an explanation (Booklocker, 2010) by Leslie Hale Roberts, plays another variation on the transient theme, starting with a breakdown in the desert. And a stopover in the town was the subject of Fred Leebron's prize winning short story “Lovelock”, later adapted into his novel Out West (Doubleday 1996). There an ex convict staying overnight at a motel picks up a retarded woman and guiltily sees her and her sister off in their car the next morning.
Сурет және мүсін
Лавлоктың бейнелеу өнерімен байланысы көбінесе суретшілер аймақтан өтіп, олардың назарын аударған нәрсені бейнелеуінен туындады. Мұндай ерте саяхатшылардың бірі Томас Моран болды. Ол 1876 жылы жаңадан салынған Орталық Тынық мұхиты темір жолымен оңтүстіс бағытына пойызға отырып, жақын орналасқан Гумбольдт жазығындағы дауыл суретін салды. Кейінгі суретшілер үшін жергілікті туындылары таңдалған тақырып бойынша серия жасау мақсатымен елді аралап шығудың нәтижесі болды. Олар Бетани Лидің 2016 жылғы пейзаждарына өсімдіктерге баса назар аударған акварельді, Джессика Джой Джирсаның 2018 жылғы жол белгілері сериясынан алынған көріністі және Джоди Литтонның Калифорния мен көршілес штаттардың сәулет ескерткіштерін бейнелейтін ағымдағы сериясындағы казинодағы мейрамхананы қамтыды. Ландшафт суретшісі Джон Пфаль 1978 жылы қалаға тоқталып, екі жұмыс жасады: оңтүстік жағындағы "Lovelock Seed Co." және солтүстік жағындағы "Lovelock gas station" суреті. Қалаға басқа суретшілерге де жұмыс тапсырылды. 1940 жылы Федералдық өнер жобасы Ейнар Хансенді жаңадан аяқталған пошта ғимаратында монументалды сурет салуға шақырды, ол жергілікті тақырып ретінде Комсток кенішінің ашылуын таңдады. 1944 жылы ойын өнерінің шебері Франц Треворсқа (1907–80) жергілікті құмар ойындар индустриясының өкілі Батыс тақырыбында алты үлкен полотно салуды тапсырды, олар кейіннен Мейн-стриттегі Феликс Банк клубының казиносына орнатылды. Көбінесе суреттер Чарльз Марион Расселдің сюжеттеріне негізделген, бірақ суретшінің өзінің ерекше бөлшектерімен толықтырылған. Кейбір суретшілер Лавлок қаласында тұруды да таңдады. Олардың арасында Бак Ними (1906/11 – 1959) болды, ол 1940 жылы қалаға қоныстанғаннан кейін, каубойлар туралы қара-ақ суреттер жасады, олардың кейбіреулері жергілікті пейзаждарды бейнеледі. Жақында Мэгги Ремингтон да бар, ол абстрактілі суреттерін жасау үшін шөл топырағынан өз пигменттерін қазып алады. Сондай-ақ, Дон Бриджес та сол жерде тұрады, оған 2016 жылы Қырқы Мильдік шөл арқылы өтетін көшпелілер жолына ескерткіш жасау тапсырылды. Үш өгіз бен вагонды бейнелейтін болаттан жасалған рельефтері бар, ол Ловлоктың оңтүстігіндегі 105 тас жолының шығысына орнатылды, сондай-ақ жақыннан өтетін пойыздардан да көрінеді.