Кіріспе

Роберт Ирвинг Эллиотт (26 қараша 1916 жыл – 4 мамыр 1966 жыл) – американдық бейсболшы, жаттықтырушы және бас жаттықтырушы. Ол карьерасының көп бөлігін «Питтсбург Пайрэтс» және «Бостон Брэйвз» командаларында өткізді. Сонымен қатар, ол қысқа мерзімге бапкерлік және жаттықтырушылық қызметтер атқарды. Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында туған, оң қолмен соққы беретін және лақтыратын Эллиоттың бойы 6 фут (2 метр) және салмағы ...

Эллиотт «Брэйвз» командасының Бостон қаласындағы соңғы жылдарындағы ең жақсы естеліктердің бірін сыйлады, Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп алды және «Команда адамы» деген лақап атын иеленді. Келесі маусымда оның қуатты соққылары Бостонды 20 ғасырдың екінші Ұлттық лига чемпионы атандыруға көмектесті, бұл команданың 34 жылдан бергі алғашқы және Милуокиге көшуден бұрынғы соңғы жеңісі болды. Ол 100 рет ұпай жинаған бес маусымдағы екінші бейсболшы болды, Пай Трэйнорға қосылды және кез келген Ұлттық лига үшінші базасындағы ойыншының ең жоғары карьералық соққы көрсеткішімен (.440) зейнеткерлікке шықты. Ол сондай-ақ Ұлттық лигада үш рет ассистенттік көрсеткіштер бойынша, екі рет доптау және қос ойын бойынша көшбасшы болды, және үшінші базадағы ойындар (8-орын, 1262), ассистенттіктер (7-орын, 2547), жалпы мүмкіндіктер (10-орын, 4113) және қос ойындар (4-орын, 231) бойынша Ұлттық лиганың көшбасшыларының қатарында карьерасын аяқтады.

Пираттармен алғашқы мансабы

Калифорния штатының Эль-Центро қаласында өскен ол Эль-Центро кіші колледжіне оқуға түсіп, 1936 жылы «Пираттармен» келісімшарт жасады. Эллиотт 1939 жылы аутфилдер ретінде Бас лигаға келді. Оң қолмен соққы беретін ол, «Форбс Филд» стадионының кең сол жақ алаңының кедергісінен күшін толық пайдалана алмады. Бірақ командамен өткізген сегіз жылда үш рет 100-ден астам RBI көрсеткішін жинады және 1943 жылы .315-ке дейін соқты. Менеджер Фрэнки Фриш 1941 жылғы маусымнан кейін оны үшінші базаға көшірді, оның жылдамдығының жетіспеуін өтеу үшін күшті қолын пайдалануды көздеді. 1943 жылы соққыдан алған бас жарақатынан кейін 2-ші дүниежүзілік соғыстағы әскери қызметтен босатылған Эллиотт 1941, 1942, 1944 және 1945 жылдары NL All-Star командасына шақырылды. 1942 жылдан 1944 жылға дейін MVP дауыс беруде үздік он ойыншының қатарында болды, ал соңғы екі жылда RBI бойынша лигада екінші орын алды. 1945 жылдың 15 шілдесінде ол «циклге» жетті. 1946 жылғы маусымнан кейін ол 37 жастағы екінші база ойыншысы Билли Германға айырбасталды. Герман болашақта Бейсбол залының мүшесі болып, 1947 жылы «Питтсбургтің» ойыншы-менеджері болып тағайындалды. Бірақ Герман «Пираттардың» оны сатып алу бағасына таң қалды. "Олар маған бүкіл команданы саудалапты", - деді ол. Герман Бас лигада бар болғаны 15 ойын өткізді, ал қалған үш ойыншы «Пираттар» сапында барлығы 127 ойынға қатысты.

Бостонның "Мистер командасы"

Braves Field-те соққы беруге қолайлы жағдайлардың болуының арқасында Эллиотт Бостонда өткізген бес жылында үш рет 20 хомран соқты, бұл көрсеткіш бойынша Уайти Куровскимен теңесті, ол NL үшінші базасының ойыншылары арасында ең көп 20 хомрандық маусым өткізген ойыншы. 1947 жылғы MVP маусымында Эллиотт шабуыл бойынша ешбір көрсеткіште жетекшілік етпеді; алайда, ол .317-мен (NL-де екінші орын), 22 хомран және 113 ұпаймен (барлық командалық рекордтар) ойнады. 1948 жылы, «Брейвз» командасы чемпион атанғанда, Эллиотт .283-пен 23 хомран және 100 RBI көрсеткішін көрсетті және алтыншы рет All-Star командасына ілікті. Ол сондай-ақ 131 жүріс жасап, Билли Гамильтонның 1896 жылы орнатылған 110 клубтық рекордын жаңартты; бұл көрсеткіш клуб тарихындағы рекорд болып қала береді. 1948 жылғы әлем чемпионатына қатысып, ол .333 орташа көрсеткішпен ойнады. Бостон командасы алты ойыннан кейін Кливленд Индианс командасына есе жіберді. 5-ші ойында ол алғашқы екі соққысында 2 хомран соғып, 11–5 есебімен жеңіске жетті, ал 6-шы ойында 4–3 есебімен жеңіліске ұшырады, онда ол 3 соққы жасады және 1 жүріс жасады. Кейін оның көрсеткіштері біршама төмендесе де, Эллиотт өнімді маусымдарды өткізді, оның ішінде .305 орташа көрсеткішпен, 24 хомран және 107 RBI көрсеткішімен ойнады, бұл оның 100 RBI көрсеткішімен өткізген алтыншы маусымы болды. 1951 жылы, Бостонмен өткізген соңғы маусымында ол соңғы рет All-Star командасына шақырылды. 1950-жылдардың басында ол үшінші базадағы хомрандар саны бойынша Куровскидің NL рекордын жаңартты, бірақ бірнеше маусымнан кейін Эдди Мэтьюз оны басып өтті.

Ойыншылық мансабының соңы

Эллиоттың ойыншы карьерасы 1952 жылы аяуға бет бұрды, сәуір айындағы ауысудан кейін «Нью-Йорк Джайентс» командасымен күресіп, 1953 жылғы маусымды «Сент-Луис Браунс» және «Чикаго Уайт Сокс» арасында бөліп өткізді. 15 жыл бойы (1939–53) және 1,978 ойында Эллиотт .289-дық орташа көрсеткішпен ойнап, 2,061 соққы, 170 хоум-ран, 382 дабл, 94 трипл, 1,064 ұпай, 967 база және 1,195 RBI жинады. Эллиоттың соңғы жарқын сәті – 1952 жылы «Джайентс» командасы үшін ашылу кешінде соққан екі хоум-ран болды, екеуі де Бейсбол Даңқы залының ойыншысы Робин Робертске қарсы соғылды. Оның соңғы үлкен лига ойыны 1953 жылдың 16 қыркүйегінде «Уайт Сокс» командасы үшін өтті. Эллиотт 1954 жылы Калифорнияға оралып, маусымның екінші жартысында туған жері «Сан-Диего Падрес» командасы үшін «Тынық мұхиты жағалау лигасы»нда ойнады. Ол жыл соңындағы ойында екі хоум-ран соғып, бес ұпай әкелді, бұл «Падрес» командасына 1937 жылдан бері алғаш рет лига жеңімпазы атануға көмектесті, команданың PCL-дегі екінші жылы (сол кезде оған 19 жасар сан-диеголық жұлдыз Тед Уильямс жетекшілік еткен).

Менеджер және жаттықтырушы

1955 жылы ол «Падрес» клубының бас жаттықтырысы болып тағайындалды және 1957 жылғы маусымның алғашқы 35 ойынына команданы басқарды. Сондай-ақ, 1959 жылы Тынық мұхиты жағалау лигасының «Сакраменто Солонс» командасын жаттықтырды. «Сакраменто» үшінші орын алғаннан кейін Эллиотт өзінің жалғыз үлкен лига бас жаттықтырысы мүмкіндігін алды – «Канзас-Сити Атлетикс» командасын басқарды. Бірақ «Атлетикс» Америка лигасының ең нашар командаларының бірі болды, ал команда иесі Арнольд Джонсон маусым басталар алдында күрт қайтыс болды. Эллиотттың бас жаттықтырыс еткен жалғыз маусымында «Атлетикс» 58 ойын жеңіп, 96 ойында жеңіліске ұшырады (.377), нәтижесінде лигада соңғы орынға тұрды. Маусым соңында жаңа иесі Чарльз О. Финли оны қызметтен босатып, оның орнына Джо Гордонды қойды. 1961 жылы Эллиотт кеңейтілген «Лос-Анджелес Энджелс» командасының жаттықтырышы болды, олардың алғашқы Америка лигасы маусымында. Одан бес жыл өтпей, Эллиотт 49 жасында Сан-Диегода тамақ өңешіндегі тамырдың жарылуынан қайтыс болды. Оның артында әйелі Скиппи, екі қызы – Джуди Гейл және Шерил Таунсенд, немерелері – Дарен Клум, Крис Таунсенд және Боб Таунсенд қалды. Эллиотт Сан-Диегодағы Гринвуд мемориалдық паркіне жерленген. Эллиотт өмірінен кейін Сан-Диего Чемпиондар залына (1967) және Бостон «Брэйвз» Даңқ залына (1997) енгізілді.